Wyrok - I SA/Łd 413/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - z dnia 27 listopada 2025
Teza
Oddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Bożena Kasprzak Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Janicki Asesor WSA Agnieszka Gortych - Ratajczyk (spr.) Protokolant: specjalista Dominika Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2025 r. sprawy ze skargi B. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 14 maja 2025 r. nr 1001-IEE.7192.98.2025.9.MOK w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie w spOddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Bożena Kasprzak Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Janicki Asesor WSA Agnieszka Gortych - Ratajczyk (spr.) Protokolant: specjalista Dominika Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2025 r. sprawy ze skargi B. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 14 maja 2025 r. nr 1001-IEE.7192.98.2025.9.MOK w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie w sp
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
organ rentowy / ZUS
Data orzeczenia
27 listopada 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Przewodniczący
Agnieszka Gortych-Ratajczyk
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 14 maja 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi stwierdził niedopuszczalność zażalenia B. E. N. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 4 marca 2025 r. w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego.Z dokumentów sprawy wynika, że w dniu 26 sierpnia 2024 r. Burmistrz Miasta i Gminy Wolbórz wystawił na B. E. N. tytuł wykonawczy nr [...], obejmujący zaległości z tytułu podatku od nieruchomości za rok 2019. Przedmiotowy tytuł wykonawczy skierował do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim do realizacji.Naczelnik Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim skierował do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Tomaszowie Mazowieckim zawiadomienie z dnia 23 października 2024 r. o zajęciu świadczeń strony z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej. Ww. zawiadomienie zostało doręczone dłużnikowi zajętej wierzytelności dnia 23 października 2024 r., zaś stronie wraz z odpisem ww. tytułu wykonawczego dnia 31 października 2024 r.Postanowieniem z dnia 12 listopada 2024 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim zawiesił postępowanie egzekucyjne z uwagi na złożone przez stronę zarzuty. Organ wyjaśnił, że zawiesza postępowanie egzekucyjne do czasu wydania ostatecznego postanowienia w sprawie zgłoszonych przez stronę zarzutów.Pismem z dnia 27 lutego 2025 r. Burmistrz Wolborza poinformował Naczelnika Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim, że postanowieniem z dnia 27 lutego 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Wolborza z dnia 19 listopada 2024 r. wydane w sprawie zarzutów zgłoszonych przez stronę. Tym samym ostateczne stało się stanowisko wierzyciela w sprawie zarzutów.Postanowieniem z dnia 4 marca 2025 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim, na podstawie art. 57 § 1 w związku z art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 132 ze zm.) dalej: u.p.e.a., podjął zawieszone postępowanie egzekucyjne.Pismem z dnia 19 marca 2025 r. B. E. N. wniosła zażalenie na postanowienie organu z dnia 4 marca 2025 r.Przywołanym na wstępie, postanowieniem z dnia 14 maja 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi, na podstawie art. 134 w związku z art. 144 i art. 141 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 572) dalej: k.p.a. oraz w związku z art. 17, art. 18 i art. 35 § 1 u.p.e.a., stwierdził niedopuszczalność zażalenia B. E. N. na postanowienie w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego.Wskazując na brzmienie przepisu art. 134 k.p.a. organ odwoławczy wyjaśnił, że po wpłynięciu środka odwoławczego obowiązany jest w pierwszej kolejności do zbadania czy jest on dopuszczalny i czy został wniesiony w terminie. W przypadku bowiem ujawnienia którejkolwiek z powyższych okoliczności, organ odwoławczy wydaje postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia. Organ odwoławczy wskazał dalej, że dla sposobu rozpatrzenia złożonego zażalenia, decydujące znaczenie mają przepisy art. 17 § 1 u.p.e.a. oraz art. 141 k.p.a., po analizie których doszedł do przekonania, że przepisy u.p.e.a. nie przewidują możliwości zaskarżenia postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego. Wniesione przez stronę zażalenie jest niedopuszczalne, a ustalenie to nakłada na organ obowiązek stwierdzenia jego niedopuszczalności. Oznacza to, że organ odwoławczy nie mógł przystąpić do merytorycznej oceny przedstawionej przez stronę argumentacji.W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi B. E. N. argumentowała w szczególności, że "Dyrektor do niczego się nie odniósł, już na tej podstawie nasze zażalenie jest zasadne. Stwierdzenie, że nasza argumentacja wykracza poza zakres przedmiotowy skargi na czynność egzekucyjną dowodzi, że urząd kradnie. Urząd miał ma obowiązek odnieść się do naszej sprawy a tego nie zrobił (...) Przepisy u.p.e.a. nie przewidują możliwości zaskarżenia postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego. Tylko i wyłącznie w sytuacji działania zgodnie z prawem a tak nie jest i na to przysługuje środek odwoławczy. Bezprawne czynności tak jak jest to w tym przypadku winny być uchylone z urzędu bez konieczności pisania jakiegokolwiek odwołania. Dyrektor nie odniósł sią do naszych roszczeń, które już są prawomocne, zresztą poprzedni urząd również się nie odniósł co spowodowało uprawomocnienie się długu, który teraz obciąża dłużnika Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi wspólnie i solidarnie ze skarbem państwa".W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi podtrzymując argumentację przestawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, wniósł o oddalenie skargi.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021r., Nr 137 ze zm.), stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zmienić zaskarżonego aktu, a jedynie uwzględniając skargę może go uchylić, stwierdzić jego nieważność lub niezgodność z prawem, a może to uczynić, stosownie do unormowania zawartego w art. 145 § 1 p.p.s.a., jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1, skarga zgodnie z art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu.Z kolei, w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.Rozpoznając w tak zakreślonej kognicji niniejszą skargę Sąd ocenił, że organy nie naruszyły przepisów prawa, w szczególności nie są uzasadnione zarzuty podniesione w skardze, a to oznacza, że skarga podlega oddaleniu.Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi stwierdzające niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez skarżącą B. E. N. na postanowienie organu pierwszej instancji z dnia 4 marca 2025 r. w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego. Istota sprawy sprowadza się zatem do rozstrzygnięcia, czy zasadnie – wbrew stanowisku strony – organ odwoławczy nie rozpoznał merytorycznie zażalenia strony, ograniczając się do stwierdzenia niedopuszczalności złożonego środka odwoławczego.Nie podzielając stanowiska skargi wyjaśnić należy, że zgodnie z przepisem art. 35 § 1 u.p.e.a. wniesienie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu tytułu wykonawczego, zawiesza postępowanie egzekucyjne w całości albo w części z dniem doręczenia tego zarzutu organowi egzekucyjnemu do czasu zawiadomienia tego organu o wydaniu ostatecznego postanowienia w sprawie tego zarzutu. Przepisy art. 56 § 3, art. 57 § 1 i art. 58 stosuje się odpowiednio.Przywołany przepis art. 35 § 1 u.p.e.a. służy tymczasowej ochronie dłużnika, który wniósł w trybie ustawy egzekucyjnej zarzuty, które mogą okazać się zasadne. Użyty w przepisie zwrot "zawiesza" oznacza, że zawieszenie postępowania egzekucyjnego następuje z mocy samego prawa. Określa ramy czasowe tego zawieszenia, które trwa od zgłoszenia przez zobowiązanego zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej (jest to termin początkowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego) do wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonego zarzutu (jest to termin końcowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego) – tak np. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 5 lutego 2020 r., sygn. akt I SA/Po 947/19 - dostępny, jak i pozostałe przywołane w niniejszym uzasadnieniu, w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl).Z kolei, co wynika z art. 57 § 1 u.p.e.a., organ egzekucyjny podejmuje zawieszone postępowanie egzekucyjne po ustaniu przyczyny zawieszenia, zawiadamiając o tym zobowiązanego. Jednocześnie organ egzekucyjny przystępuje do czynności egzekucyjnych.W niniejszej sprawie, co wynika z akt administracyjnych, postanowieniem z dnia 27 lutego 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Wolborza z dnia 19 listopada 2024 r. w przedmiocie zarzutów zgłoszonych przez stronę. Tym samym ostateczne stało się stanowisko wierzyciela w sprawie wniesionych zarzutów. Co za tym, bezsprzecznie ustała przyczyna zawieszenia, o jakiej mowa w art. 35 § 1 u.p.e.a. Ustalenie to wobec kategorycznego zapisu art. 57 § 1 u.p.e.a. obligowało organ do podjęcia zawieszonego postępowania - postanowieniem z dnia 4 marca 2024 r. – oraz przystąpienia do czynności egzekucyjnych.Jednocześnie, na co zasadnie wskazał organ, zgodnie z art. 17 u.p.e.a., o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia.Stosownie zaś do przepisu art. 141 § 1 k.p.a., zażalenie na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie jedynie wówczas, gdy kodeks tak stanowi.Aby zatem na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania przysługiwało zażalenie konieczny jest wyraźny przepis, z którego uprawnienie to by wynikało. Tymczasem z zestawienia przepisów art. 17 § 1, art. 57 § 1 oraz art. 56 § 3 u.p.e.a. wynika, że na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego nie przysługuje zażalenie. Ustawa wyraźnie wskazuje zaskarżalność tylko postanowienia organu egzekucyjnego o zawieszeniu postępowania lub o odmowie zawieszenia tego postępowania (art. 56 § 4 u.p.e.a.) (vide. wyroki WSA: w Poznaniu z dnia 29 września 2010 r., sygn. akt I SA/Po 410/10; w Szczecinie z dnia 24 kwietnia 2019 r., sygn. akt I SA/Sz 812/18; w Łodzi z dnia 12 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Łd 716/24; wyrok NSA z dnia 12 lutego 2014 r., sygn. akt II FSK 613/12).Uwzględniając powyższe na aprobatę zasługuje zaskarżone postanowienie albowiem bezsprzecznie z woli ustawodawcy na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego nie przysługuje zażalenie. Złożenie takiego zażalenia w niniejszej sprawie obligowało organ odwoławczy do stwierdzenia jego niedopuszczalności i odstąpienia od merytorycznego rozpatrzenia wniesionego środka. Niewątpliwie żaden przepis u.p.e.a., czy też odpowiednio stosowane przepisy k.p.a., nie przewidują zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego. Z tych wszystkich względów, organ odwoławczy nie mógł postąpić inaczej, aniżeli - na podstawie art. 134 w związku z art. 144 k.p.a. - stwierdzić niedopuszczalność zażalenia strony skarżącej.Końcowo, zauważyć wypada z całą mocą, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do stosowania jakichkolwiek środków dyscyplinarnych ani tym bardziej karnych w stosunku do osób uczestniczących w wydawaniu rozstrzygnięć w postępowaniu administracyjnym. Nie jest również uprawniony do rozpatrywania wniosków o "odszkodowania i zadośćuczynienia od każdej osoby biorącej udział w przestępstwie wspólnie i solidarnie w tym od skarbu państwa" o co wnosi strona w skardze.Z tych wszystkich względów, nie dopatrując się opisanych w skardze naruszeń, jak również innych naruszeń, które Sąd jest zobligowany brać pod uwagę z urzędu, a zatem nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencjiP.C.. orzekł jak w sentencjiP.C.