Postanowienie - VI SA/Wa 3177/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 22 grudnia 2025
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Maciej Borychowski po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. F. o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi J. F. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. UZASADNIENIE J. F. (dalej "Skarżący") pismem z dnia [..Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Maciej Borychowski po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. F. o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi J. F. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. UZASADNIENIE J. F. (dalej "Skarżący") pismem z dnia [..
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy
sprawa cywilna
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
powód
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
22 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Maciej Borychowski
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
J. F. (dalej "Skarżący") pismem z dnia [...] sierpnia 2025 r., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji niniejszego postanowienia decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: "GITD", "Organ").Zarządzeniem z 14 listopada 2025 r. Sąd doręczył Skarżącemu odpis odpowiedzi na skargę, w której GITD wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Organ wskazał, że doręczenie Skarżącemu zaskarżonej decyzji nastąpiło 30 lipca 2025 r., natomiast skarga została wniesiona 30 sierpnia 2025 r.Pismem z 26 listopada 2025 r. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku wskazał, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, a zaistnienie uchybienia pozostawało w bezpośrednim związku z okolicznościami, których z uwagi na charakter wykonywanej działalności nie mógł przewidzieć ani im zapobiec mimo zachowania należytej staranności.Skarżący wskazał, że w dniu 29 sierpnia 2025 r. zaistniały nadzwyczajne okoliczności związane z jego obowiązkami zawodowymi. Prowadząc przedsiębiorstwo Pomoc [...], działające w trybie całodobowym i reagujące na zdarzenia drogowe wymagające natychmiastowej interwencji, był on zobowiązany do podejmowania nagłych wyjazdów do kolizji, wypadków, awarii oraz zgłoszeń pochodzących z sieci assistance. Jak podniósł, wskazana data przypadała na ostatni piątek przed rozpoczęciem roku szkolnego oraz weekend powrotów z wakacji, co wiązało się ze wzmożonym natężeniem ruchu drogowego oraz zwiększoną liczbą zdarzeń wymagających interwencji. W konsekwencji Skarżący zmuszony był do koordynowania licznych działań terenowych, z których część wykonywał osobiście do późnych godzin wieczornych.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm., dalej: "P.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a., za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Trzydziestodniowy termin na złożenie skargi do sądu administracyjnego liczony jest od dnia doręczenia decyzji.Na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).Z punktu widzenia przewidzianej w powołanym przepisie przesłanki upływu terminu do wniesienia skargi zasadnicze znaczenie ma ustalenie daty początkowej i końcowej biegu terminu w okolicznościach rozpatrywanej sprawy.W niniejszej sprawie nie jest sporna data doręczenia Skarżącemu decyzji GITD, a co za tym idzie także nie sporna jest data końcowa na wniesienie skargi do sądu administracyjnego.Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 56 akt administracyjnych) decyzja GITD z dnia [...] lipca 2025 r. została odebrana przez skarżącego w dniu [...] lipca 2025 r. Zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonej decyzji, decyzja jest ostateczna i w terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Organu. Zatem przepisany prawem termin zaskarżenia decyzji Organu z dnia [...] lipca 2025 r. rozpoczął bieg 31 lipca 2025 r. (zgodnie z zasadą wynikającą z art. 83 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 111 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 z późn. zm.)) i upłynął w dniu 29 sierpnia 2025 r. Natomiast Skarżący skargę na decyzję GITD wniósł w dniu 30 sierpnia 2025 r., nadając pismo w placówce Poczty Polskiej S.A. (vide: data stempla pocztowego – k. 15 akt sądowych), a więc po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Tym samym skarga podlegała odrzuceniu na mocy powołanego art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeśli strona nie dokonała w terminie określonej czynności procesowej, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Jak wynika z treści art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.Brak winy, który jest warunkiem koniecznym zastosowania tej instytucji procesowej, polega na dołożeniu szczególnej oraz należytej staranności przy dokonywaniu czynności, do której strona jest zobowiązana. Można o nim mówić jedynie wówczas, gdy przeszkody powstałej w jego dochowaniu nie można było przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.Przy ocenie, czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro art. 87 § 2 P.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, to należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie.W rozpatrywanej sprawie Skarżący podała, że przyczyna uchybienia terminu ustała po zapoznaniu się z pismem GITD (odpowiedź na skargę), w którym wskazano, że skarga została nadana w dniu 30 sierpnia 2025 r., a więc jeden dzień po terminie. Skarżący odpowiedź na skargę otrzymał w dniu 21 listopada 2025 (vide: zpo – k. 22 akt sądowych). Natomiast wniosek o przywrócenie została nadany w placówce Poczty Polskiej w dniu 27 listopada 2025 r. Zatem wiosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi można uznać za złożony z zachowaniem ustawowego terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a.W ocenie Sądu, ocena merytoryczna wniosku z perspektywy wskazanych kryteriów doprowadziła do stwierdzenia, że wniosek ten nie może być uwzględniony, gdyż Skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu.Według argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi powodem jego uchybienia były nadzwyczajne okoliczności, które zaistniały dniu 29 sierpnia 2025 r., związane z obowiązkami zawodowymi Skarżącego. Prowadząc przedsiębiorstwo Pomoc [...], działające w trybie całodobowym i reagujące na zdarzenia drogowe wymagające natychmiastowej interwencji, skarżący był zobowiązany do podejmowania nagłych wyjazdów do kolizji, wypadków, awarii oraz zgłoszeń pochodzących z sieci assistance. Jak podniósł, wskazana data przypadała na ostatni piątek przed rozpoczęciem roku szkolnego oraz weekend powrotów z wakacji, co wiązało się ze wzmożonym natężeniem ruchu drogowego oraz zwiększoną liczbą zdarzeń wymagających interwencji. W konsekwencji skarżący zmuszony był do koordynowania licznych działań terenowych, z których część wykonywał osobiście do późnych godzin wieczornych.W doktrynie i orzecznictwie panuje zgodność, że kryterium "uprawdopodobnienia braku winy" polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności. Obiektywnym miernikiem należytej staranności jest taka staranność, jakiej można oczekiwać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Pojęcie braku winy postrzegane jest jako obejmujące istnienie przeszkody nie do pokonania czyli siły wyższej (szerzej na te tematy: A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. II, str. 368 - 370).Zgodnie z utrwalonym poglądem doktryny i judykatury uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. Przeszkody te zatem muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Strona musi więc uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu była od niej niezależna (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2012 r., sygn. akt II GZ 152/12 – te i pozostałe orzeczenia sądów administracyjnych cytowane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Warunkiem dopuszczalności przywrócenia uchybionego terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej. Brak winy w uchybieniu terminowi powinien być przy tym oceniany przy uwzględnieniu wszelkich okoliczności konkretnej sprawy (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2009 r., sygn. akt II GZ 260/09).Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Sąd zauważa, że Skarżący nie wykazał, iż uchybienie w terminowym wniesieniu skargi nastąpiło bez jego winy. Skarżący uzasadniając wniosek nie dowiódł, że okoliczności, które uniemożliwiły terminowego dokonania czynności były od niego niezależne i stanowiły przeszkodę, której pokonać nie mógł. Za okoliczności takie w żadnej mierze nie mogą być uznane obowiązki zawodowe Skarżącego oraz ich spiętrzenie, które zbiegło się upływem terminu do wniesienia skargi. W ocenie Sądu Skarżący nie dochował należytej staranności, jakiej należy oczekiwać od osoby należycie dbającej o własne interesy. Skarżący wyjaśnia, że świadczy usługi assistance, spoczywa na nim obowiązek koordynacji, a nawet osobistego wykonywania pracy w ternie. Należy jednak zauważyć, że świadczenie usług o takim charakterze sprowadza się właśnie do wykonywania czynności o jakich Skarżący pisze. Można nawet stwierdzić, że stanowią one normalny zakres działalności gospodarczej jaką prowadzi Skarżący, tj. w zakresie pomocy drogowej. Zatem, eksponowanie przez Skarżącego takich obowiązków, jak świadczenie usług całodobowo, koordynacja licznych działań terenowych czy też osobiste wyjazdy do zdarzeń drogowych trudno uznać za okoliczności nadzwyczajne, uniemożliwiające terminowe dokonanie czynności procesowej (tu: złożenie skargi do sądu administracyjnego). Skarżący również nie wykazał, że w okresie otwartym do złożenia skargi, a w szczególności w jego końcówce nie mógł skorzysta z pomocy osób trzecich w celu nadania skargi w placówce, np. pocztowej. Jest to o tyle istotne, bowiem jak wynika ze skargi jest ona datowana na 28 sierpnia 2025 r., a zatem można przyjąć, że została sporządzona przed upływem terminu do jej wniesienia.Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że Skarżący nie wskazała obiektywnej przeszkody w terminowym wniesieniu skargi na decyzję z dnia [...] lipca 2025 r.Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. oraz art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.