Wyrok - I SA/Bd 400/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy - z dnia 8 stycznia 2026
Teza
Oddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Łent Sędziowie Sędzia WSA Halina Adamczewska - Wasilewicz Asesor WSA Joanna Ziołek (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi J. O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 26 maja 2025 r. nr 0401-IEW2.4261.7.2025 w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych zaOddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Łent Sędziowie Sędzia WSA Halina Adamczewska - Wasilewicz Asesor WSA Joanna Ziołek (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi J. O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 26 maja 2025 r. nr 0401-IEW2.4261.7.2025 w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna podatkowa
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
organ podatkowy
podatek dochodowy od osób fizycznych
kontrola administracyjna
Role w sprawie
Skarb Państwa
płatnik składek / pracodawca
skarżąca/podatnik
Data orzeczenia
8 stycznia 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Przewodniczący
Halina Adamczewska-Wasilewicz
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
J. O. (dalej także jako: "Skarżąca", "Strona", "Wnioskodawca", "Podatnik") wystąpiła z wnioskiem o umorzenie posiadanych zaległości podatkowych oraz odsetek za zwłokę z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2017-2020 oraz podatku od towarów i usług za luty 2020 r. Wskazała, że zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych wynoszą łącznie [...] wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie [...]zł, natomiast w podatku od towarów i usług [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie [...]zł. Skarżąca wniosek o ulgę złożyła jako przedsiębiorca, w ramach pomocy de minimis. Oświadczyła, że nie otrzymywała dotychczas tej formy pomocy. Podała, że od [...] grudnia 2020 r. zawiesiła prowadzenie działalności gospodarczej, a obecnie jedynym źródłem jej utrzymania są zasiłki socjalne. Wydatkuje kwotę [...]zł na leki, natomiast w pokrywaniu kosztów wyżywienia i utrzymania pomaga jej rodzina. Dodała, że opłaca w ratach ubezpieczenie OC za samochód. Poinformowała, że zamieszkuje sama w budynku mieszkalnym (obciążonym hipoteką), który w najbliższym czasie ma zostać sprzedany, co pozbawi ją miejsca zamieszkania. We wniosku Skarżąca przedstawiła okoliczności, które miały wpływ na jej obecną sytuację materialną. Podkreśliła, że posiada liczne zobowiązania komornicze, w tym między innymi zadłużenie z tytułu nieopłaconych rachunków za gaz na kwotę [...]zł, którego dostawy zostały wstrzymane.Decyzją z dnia [...] lutego 2025 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w I. odmówił Stronie umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2017 rok w kwocie [...]zł oraz odsetek za zwłokę od tej zaległości w wysokości [...] zł, za 2018 rok w kwocie [...]zł oraz odsetek za zwłokę od tej zaległości w wysokości [...] zł i za 2019 rok w kwocie [...]zł oraz odsetek za zwłokę od tej zaległości w wysokości [...] zł. Organ nie uznał wystąpienia na gruncie sprawy przesłanki ważnego interesu podatnika, choć przyznał, że sytuacja Strony nie jest łatwa. Nie dostrzegł także wystąpienia przesłanki interesu publicznego w udzieleniu ulgi.W odwołaniu Skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji przez jej uchylenie i umorzenie zaległości podatkowej zgodnie z wnioskiem, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 67 § 1 pkt 3, art. 123 § 1 oraz art. 124, art. 187 § 1, art. 191 i art. 210 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.; dalej także jako: "O.p.", "Ordynacja podatkowa") a także art. 71 ust. 1 Konstytucji przez nieuwzględnienie ważnego interesu podatnika, nierozpoznanie istoty i przedmiotu sprawy oraz odwołanie się do ogólnikowych stwierdzeń, a także uznaniowość i brak "rozważenia interesu państwowego". Skarżąca zarzuciła, że organ nie uwzględnił okoliczności, iż podstawą do umorzenia zaległości podatkowej może być jedynie aktualna sytuacja materialna wnioskującego. Natomiast ewentualne perspektywy znalezienia pracy, czy też inne aspekty, nie mogą być brane pod uwagę przy rozpatrywaniu wniosku.Decyzją z dnia [...] maja 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej także jako: "DIAS") utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.W uzasadnieniu organ w pierwszej kolejności odniósł się do kwestii przedawnienia zobowiązań podatkowych. W tym zakresie wskazał, że termin płatności zobowiązań podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych upływa odpowiednio za 2017 rok — [...] kwietnia 2018 r., za 2018 rok - [...] kwietnia 2019 r. Tym samym, pięcioletni termin przedawnienia ww. zaległości podatkowych, co do zasady upływałby: za 2017 rok - [...] grudnia 2023 r., za 2018 rok — [...] grudnia 2024 r. W stosunku do zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2017 rok, Naczelnik Urzędu Skarbowego w I. zawiadomieniem z [...] maja 2021 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...] S.A., o którym Strona została powiadomiona [...] maja 2021 r., co wynika z potwierdzenia odbioru. Tym samym, bieg terminu przedawnienia został przerwany i zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2017 rok nie uległo przedawnieniu. Z kolei odnośnie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 rok, z uwagi na wniesioną przez Skarżącą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargą na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] czerwca 2023 r., bieg terminu przedawnienia zaległości pozostawał zawieszony do [...] maja 2025 r., kiedy do DIAS wpłynął prawomocny wyrok WSA w Bydgoszczy z [...] stycznia 2024 r. (orzeczenie prawomocne od [...] kwietnia 2025 r.) i zaczął biec dalej od [...] maja 2025 r. Tym samym, zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 rok również nie uległo przedawnieniu.Wskazując dalej na przesłanki umorzenia określone w art. 67a § 1 pkt 3 O.p. organ podał, że decyzje w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej i odsetek za zwłokę mają charakter indywidualnych decyzji uznaniowych, co oznacza, że samo ustalenie istnienia wskazanych w nim przesłanek nie przesądza rozstrzygnięcia, albowiem jego wybór pozostawiony jest organowi rozpoznającemu wniosek podatnika.Przechodząc do opisu stanu faktycznego podał, że Skarżąca od [...] listopada 2012 r. prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie robót związanych z budową dróg i autostrad (PKD 42.11.Z), pod firmą "J.-B." J. O.. Działalność ta była kilkakrotnie zawieszana: od [...] czerwca 2015 r. do [...] października 2015 r., od [...] grudnia 2015 r. do [...] marca 2016 r., od [...] stycznia 2018 r. do [...] marca 2018 r., od [...] lutego 2020 r. do [...] kwietnia 2020 r. oraz od [...] grudnia 2020 r. do chwili obecnej. Od [...] stycznia 2013 r. Strona ma otwarty w Urzędzie Skarbowym w I. obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych (płatnik), a od [...] stycznia 2020 r. w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych. Obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług został z urzędu zamknięty [...] czerwca 2021 r. Jak wynika z przedłożonych przez Wnioskodawcę dokumentów i złożonych wyjaśnień, obecnie (od dnia zawieszenia działalności gospodarczej) Strona pozostaje osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Uzyskuje wsparcie finansowe z pomocy społecznej. Nie posiada obecnie żadnych innych źródeł dochodów. Skarżąca oświadczyła, że nie może podjąć pracy z powodu swojego stanu zdrowia oraz wieku przedemerytalnego, gdyż potencjalni pracodawcy odmawiają jej zatrudnienia. Nie otrzymała również żadnych ofert pracy z Powiatowego Urzędu Pracy w I.. Podała, że rozważa likwidację zawieszonej działalności gospodarczej, gdyż obecnie nie posiada wystarczającego zaplecza finansowego, ani majątkowego, by ją wznowić i kontynuować.Organ podał, że zgodnie z oświadczeniem z dnia [...] stycznia 2025 r., w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Skarżąca posiadała środki trwałe, które po jej zawieszeniu sprzedała, a uzyskane kwoty przeznaczyła na bieżące utrzymanie. Strona uzyskuje obecnie dochody wyłącznie z tytułu zasiłków wypłacanych przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w I. w wysokości: zasiłek okresowy na listopad i grudzień 2024 r. po [...] zł na zakup posiłków; zasiłek celowy w wysokości [...] zł na zakup ogrzewania, butli gazu, leków; zasiłek okresowy [...] zł przyznany na 3 miesiące (listopad, grudzień 2024 r. oraz styczeń 2025 r.). Strona otrzymuje pomoc finansową od rodziny w kwocie około [...] zł na pokrycie opłat za energię elektryczną, wodę i środki czystości. Wnioskodawca posiada wierzytelność z tytułu nieotrzymanych środków od Urzędu M. i Gminy w P. w kwocie około [...] zł, za usługę wykonaną w 2013 r. Jednocześnie, jak wynika ze złożonych wyjaśnień i przedłożonego wyroku Sądu Okręgowego w B. VIII Wydział Gospodarczy z dnia [...] maja 2018 r., sygn. akt [...], Strona zobowiązana jest do zapłaty na rzecz powoda Przedsiębiorstwa Usług Gminnych Sp. z o.o. w P. kwoty [...]zł wraz z odsetkami za opóźnienie od [...] sierpnia 2016 r. Jak wynika z przedstawionych przez Wnioskodawcę informacji, Strona od 2009 r. jest wdową, jej mąż - W. O. poniósł śmierć w pożarze firmy M. Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe Sp. z o.o. w I.. Skarżąca wskazała także na okoliczność zajęcia przez komorników oraz organ egzekucyjny rachunków bankowych. Podała, że mieszka sama we własnościowym budynku mieszkalnym, o powierzchni 240 m2, położonym w I. przy ul. [...]. Dom znajduje się na działce o powierzchni 374 m2, dla której prowadzona jest księga wieczysta o numerze [...]. Nieruchomość obciążona jest licznymi wpisami hipotecznymi na rzecz wierzycieli: [...], [...] S.A., [...] W złożonym oświadczeniu ORD-HZ Skarżąca określiła wartość przedmiotowej nieruchomości na kwotę około [...] zł. Jak wynika z przedstawionych przez Stronę informacji, budynek mieszkalny nabyła [...] października 2010 r. Budynek ma około 30 lat. Aktualnie dom podlega sprzedaży przez firmę [...], z tytułu niespłaconego kredytu hipotecznego. Dom prawdopodobnie zostanie sprzedany do marca 2025 r. Skarżąca nie posiada innego miejsca zamieszkania, więc będzie zmuszona wprowadzić się do swojego syna J. . Zgodnie z oświadczeniem Strony, wyposażenie domu nie jest jej własnością, gdyż 7 lat temu darowała je swojemu synowi J. .DIAS zauważył, że jak wynika z zebranego materiału dowodowego, w księdze wieczystej o numerze [...], w Dziale II, Strona nadal figuruje jako właściciel, natomiast w Dziale III, brak jest jakichkolwiek aktualnych ostrzeżeń o czynnej egzekucji z nieruchomości (ostatnia prowadzona egzekucja z nieruchomości została umorzona w 2016 r.). Z informacji otrzymanych od Prezydenta M. I. oraz Starosty [...] w I. wynika, że Wnioskodawca nadal figuruje w bazie ewidencji gruntów i budynków, którą prowadzi Starosta I. oraz posiada nieruchomość położoną w I. przy ulicy [...]. Strona nie przedłożyła do Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. żadnych dokumentów potwierdzających fakt prowadzenia egzekucji z należącej do niej nieruchomości. Oświadczyła również w toku postępowania, że nie otrzymała żadnych dokumentów w tej sprawie od firmy [...]. Skarżąca nadto posiada samochód osobowy marki [...], rok produkcji 2002, nabyty [...] lipca 2021 r., którego wartość wynosi około [...] zł. Koszty utrzymania Skarżącej (regulowane przy pomocy rodziny oraz pomocy społecznej) obejmują miesięcznie opłaty na energię elektryczną w kwocie [...]zł oraz zużycie wody [...] zł, przy czym w opłatach za wodę Strona wskazała, że posiada zadłużenie na kwotę [...]zł. W. opłat z tytułu zużycia gazu Skarżąca nie wskazała. Oświadczyła, że z uwagi na nieregulowanie tych należności, dostawy gazu zostały odcięte przez operatora, a zadłużenie z tego tytułu sięga kwoty [...]zł. Strona finansuje ponadto zakup leków w kwocie [...]zł, wywóz odpadów w kwocie [...]zł, telefon komórkowy i Internet - [...] zł, środki czystości w kwocie około [...] zł. Ponosi koszty utrzymania pojazdu (ubezpieczenie OC) rocznie w kwocie około [...] zł. Obciążający Skarżącą podatek od nieruchomości rocznie wynosi kwotę [...]zł. Wnioskodawca posiada z tego tytułu zadłużenie około [...] zł. Koszty wyżywienia to kwota około [...] zł. Zgodnie z oświadczeniem, Skarżąca nie posiada żadnych możliwości finansowych, by samodzielnie spłacać obciążenia komornicze. Jak wynika z przedstawionych przez Podatnika informacji, od 2021 r. Strona ma problemy zdrowotne. Nie posiada orzeczenia o niepełnosprawności, leczy się na nadciśnienie, tarczycę, owrzodzenie żołądka oraz nerwicę. Z zaświadczenia lekarskiego wynika, że Strona choruje przewlekle i przyjmuje stałe leki.Organ wskazał, że z informacji zebranych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. oraz przedłożonych przez Wnioskodawcę w toku postępowania wynika, iż Skarżąca posiada zaległości publiczno- i cywilnoprawne, w tym: z tytułu opłat za wodę w kwocie [...]zł; z tytułu opłat za gaz w kwocie [...]zł; z tytułu podatku od nieruchomości wobec M. I. za lata 2013-2024 w łącznej kwocie [...]zł; z tytułu składek na Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych za lata 2016 i 2022 w łącznej kwocie [...]zł; z tytułu mandatów drogowych na rzecz Pierwszego Urzędu Skarbowego w O. za 2020 i 2022 rok w łącznej kwocie [...]zł; z tytułu składek ubezpieczeniowych wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych za okres od grudnia 2013 r. do grudnia 2020 r. w łącznej kwocie [...]zł; z tytułu obciążeń hipotecznych (wobec: [...], [...] [...] [...]) na łączną kwotę [...]zł (stan na [...] kwietnia 2025 r.); z tytułu zobowiązania względem osoby fizycznej M. Z. (spadkobierca poprzednich właścicieli nieruchomości) z tytułu nierozliczonych spornych należności z tytułu ceny sprzedaży (uzgodniona z nieżyjącymi poprzednimi właścicielami obniżka ceny związana z koniecznym remontem dachu) dochodzonego przez komornika sądowego w kwocie [...]do spłaty pozostała kwota około [...] zł; z tytułu zobowiązania na rzecz firmy windykacyjnej [...] - sprawa nabyta od [...] [...] S.A. w kwocie [...]zł z odsetkami [...] zł i kosztami [...] zł (stan na [...] kwietnia 2022 r.), należność główna [...] zł odsetki [...] zł koszty [...] zł (stan na [...] stycznia 2024 r.); z tytułu zobowiązania na rzecz [...] P. S.. z o.o. działającego na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez aktualnego wierzyciela [...] w kwocie [...]zł (należność [...] zł i odsetki [...] zł); z tytułu zobowiązania na rzecz [...] Sp. z o.o. Sp. k. - należność główna [...] zł, odsetki [...] zł i koszty [...] zł; z tytułu zobowiązania na rzecz [...] Sp. z o.o. na kwotę [...]zł; z tytułu zobowiązania na rzecz [...] Sp. z o.o. na kwotę [...]zł.DIAS podał, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż w okresie od [...] marca 2007 r. do [...] października 2016 r. Skarżąca była wspólnikiem [...] Sp. z o.o. w I. i posiadała w niej 40 udziałów o wartości [...] zł. Spółka została zlikwidowana w ramach upadłości. Do dnia zawieszenia działalności gospodarczej, to jest do [...] grudnia 2020 r. Strona utrzymywała się z indywidualnej działalności gospodarczej. W zeznaniu o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych PIT-28 za 2020 rok Strona wykazała przychód w łącznej kwocie [...]zł. Za lata 2021-2023 złożyła zeznania podatkowe, w których wykazała wartości zerowe. W złożonych do Urzędu Skarbowego w I. deklaracjach dla podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2020 r., jedynie w lutym 2020 r. zadeklarowała obrót w wysokości [...] zł. Po zawieszeniu działalności gospodarczej, w 2021 r. uzyskała przychód w kwocie [...]zł i dochód w kwocie [...]zł z tytułu umowy zlecenia zawartej z [...] Sp. z o.o. Za lata 2022-2024 Strona nie deklarowała do opodatkowania żadnych dochodów, nie wpływały również żadne informacje o dochodach od płatników.Organ wskazał, że poza przedmiotową zaległością podatkową Wnioskodawca posiada również zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2020 rok w kwocie [...]zł oraz w podatku od towarów i usług za luty 2020 r. w kwocie [...]zł (wynikającą ze złożonej deklaracji VAT-7).W ocenie organu, analiza obecnej sytuacji materialnej i osobistej Podatnika wskazuje, że Strona nie dysponuje aktualnie wystarczającymi środkami finansowymi, pozwalającymi na uregulowanie ciążących na niej zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w podatku od towarów i usług. Skarżąca posiada liczne zobowiązania finansowe do zapłaty, w stosunku do których prowadzona jest egzekucja i nie uzyskuje aktualnie dochodów. Korzysta ze środków pomocy społecznej oraz ze wsparcia finansowego ze strony rodziny. Mając na uwadze wszystkie opisane wyżej okoliczności faktyczne, DIAS stwierdził, że w sprawie zaistniała przesłanka ważnego interesu podatnika. Skarżąca jest jednak właścicielem nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym, która niewątpliwie stanowi realny i wartościowy majątek. Wbrew jej argumentacji, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie potwierdza twierdzeń, iż przedmiotowa nieruchomość nie należy już do Skarżącej i że jest prowadzona egzekucja z tej nieruchomości. Nieruchomość obciążona jest licznymi wpisami hipotecznymi, jednakże Naczelnik Urzędu Skarbowego w I. jest jednym z wierzycieli hipotecznych.Organ podkreślił, że zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2017 rok wynika ze złożonej przez Stronę [...] maja 2018 r. korekty zeznania PIT-36, w której Skarżąca wykazała przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej w kwocie [...]zł oraz dochód w wysokości [...] zł. Podatek należny do zapłaty, Strona wykazała w kwocie [...]zł. Z. ta nie została przez Podatnika w pełni uregulowana. Odsetki stałe od zaliczek na podatek, łącznie w kwocie [...]zł, zostały uregulowane [...] listopada 2018 r., natomiast kwota podatku wykazana w zeznaniu uregulowana została częściowo w toku egzekucji administracyjnej: [...] września 2019 r., [...] lutego 2020 r., [...] kwietnia 2020 r., [...] września 2021 r. i [...] maja 2022 r. - łączna kwota wpłat wyniosła [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie [...]zł. Z kolei, zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 r. i 2019 r. są konsekwencją przeprowadzonej w firmie Skarżącej kontroli podatkowej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w I., w zakresie sprawdzenia wywiązywania się z obowiązków wynikających z przepisów prawa. W trakcie kontroli ustalono, że w 2018 roku Strona zadeklarowała w zeznaniu PIT-28 przychody objęte ryczałtem ewidencjonowanym, podczas gdy do organu podatkowego, zgłosiła wybór formy opodatkowania na zasadach ogólnych. W toku kontroli ustalono, że Strona w żaden sposób nie wykazała, że zgłosiła rezygnację z wybranego [...] stycznia 2016 r. sposobu opodatkowania za 2018 rok na zasadach ogólnych i zmiany formy opodatkowania za ten rok na zryczałtowany podatek dochodowy w określonym w wyżej wymienionym piśmie terminie. Po zakończeniu kontroli podatkowej Skarżąca nie złożyła korekty zeznania rocznego PIT-28 za 2018 rok i nie złożyła rocznego zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za 2018 rok na prawidłowym formularzu, to jest na druku PIT-36, w której zawarłaby ustalenia kontroli. Z kolei, w toku prowadzonej kontroli podatkowej za 2019 rok ustalono, że Strona nie złożyła rocznego zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za 2019 rok - PIT-36, nie zaprowadziła podatkowej księgi przychodów i rozchodów mimo, iż zobowiązała się do tego składając [...] stycznia 2016 r. w CEiDG oświadczenie o zmianie formy opodatkowania na zasady ogólne.Organ wskazał, że w wyniku przeprowadzonych postępowań, Naczelnik Urzędu Skarbowego w I. wydał decyzje stanowiące podstawę dochodzonych od Podatnika zobowiązań w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2018-2019: 1) z dnia [...] kwietnia 2023 roku określającą wysokość zobowiązania za 2018 rok w kwocie [...]zł. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej decyzją z dnia [...] czerwca 2023 roku oraz 2) z dnia [...] kwietnia 2023 roku określającą wysokość zobowiązania za 2019 rok w kwocie [...]zł. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej decyzją z dnia [...] czerwca 2023 roku.Organ stwierdził, że to na Stronie jako podatniku - przedsiębiorcy, spoczywa obowiązek znajomości przepisów prawa regulujących sferę tej działalności. Podmiot prowadzący działalność gospodarczą odpowiada za prawidłowość swoich rozliczeń podatkowych oraz dokonywanie terminowych wpłat należnego podatku. Okoliczność, że swoje rozliczenia podatkowe Strona zleciła biuru rachunkowemu, nie zwalnia jej z odpowiedzialności za przestrzeganie przepisów prawa podatkowego oraz dbałości o rzetelne i terminowe wywiązywanie się z obowiązku regulowania należności podatkowych. Szczególnie, gdy Strona samodzielnie dokonała takiego, a nie innego wyboru formy opodatkowania. Decydując się na prowadzenie przedsiębiorstwa, Strona winna uwzględniać wynikające z tego konsekwencje prawne, w postaci istnienia obowiązku zapłaty należności podatkowych. W ocenie organu, bez znaczenia pozostaje okoliczność, że do określenia prawidłowej wysokości zobowiązań podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2018 i 2019 doszło w wyniku wydanych w 2023 r. decyzji. Zobowiązania podatkowe, zgodnie z przepisami prawa podatkowego, powstały w ustawowych terminach ich płatności, a nie w terminach wydania decyzji określających ich prawidłowe wysokości. Oznacza to, że jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą, Skarżąca nie dokonała terminowo wpłat należnego podatku dochodowego. Wpłaty dokonane tytułem zryczałtowanego podatku dochodowego [...] stycznia 2019 r. i [...] lutego 2020 r., zaksięgowane zostały przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w I., tytułem zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 rok.Mając na uwadze powyższe, organ stwierdził, że wyłączną przyczyną nieuregulowania przez Podatnika na rzecz Skarbu Państwa należności w podatku dochodowym za 2017, 2018 i 2019 rok była nierzetelność Strony, jako przedsiębiorcy w wywiązywaniu się z obowiązków podatkowych. Prawidłowe rozliczanie się z tytułu podatków, jest obowiązkiem ustawowym, ciążącym na każdym podatniku. Dla konieczności zapłaty należnych zobowiązań, nie ma znaczenia, czy do nieprawidłowościdoszło pod wpływem błędu, czy świadomego działania podatnika. Prowadzenie działalności gospodarczej, obranie określonych kierunków i rodzajów tej aktywności zawsze wiąże się z ryzykiem, które ponosi przedsiębiorca. Strona, każdorazowo powinna w pełni zabezpieczać zapłatę swoich należności podatkowych. Podatek dochodowy, płacony jest proporcjonalnie do osiąganych dochodów. Jednocześnie, brak dokonania terminowych wpłat należnych podatków, świadczy o tym, że Skarżąca godziła się z możliwością dochodzenia tych należności w sposób przymusowy, w ramach egzekucji administracyjnej oraz koniecznością ewentualnego poniesienia związanych z tym ciężarów, w postaci należnych odsetek za zwłokę oraz kosztów egzekucyjnych. Mając na uwadze powyższe, organ stwierdził, że nie można uznać, iż zaległości podatkowe powstały w wyniku nadzwyczajnych okoliczności i zdarzeń losowych, na które Strona nie miała wpływu.W ocenie organu, przywoływane przez Wnioskodawcę okoliczności, zarówno tragicznej śmierci męża, jak i trudności w dotrzymaniu terminu kontraktu i rozliczeniach z Gminą P., miały miejsce znacznie wcześniej i nie mają bezpośredniego związku z dochodami firmy Skarżącej oraz niedokonaniem przez Stronę zapłaty należnego podatku za lata 2017-2019. Mając na uwadze powyższe, organ stwierdził, że nie można uznać, iż zaległość podatkowa powstała w wyniku nadzwyczajnych okoliczności i zdarzeń losowych, na które Strona nie miała wpływu.Organ wskazał, że w niniejszym przypadku, przychylenie się do wniosku Skarżącej oznaczałoby rezygnację ze strony budżetu państwa z łącznej kwoty ponad [...] zł należności, uwzględniając zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w podatku od towarów i usług, o umorzenie których Strona również wnosiła. Możliwość umorzenia zaległości oraz odsetek za zwłokę występuje dopiero wówczas, gdy podatnik obiektywnie nie posiada żadnych możliwości, wywiązania się ze swoich zobowiązań oraz perspektyw na uregulowanie ich, choćby częściowo, w przyszłości przy wykorzystaniu osiąganych dochodów oraz posiadanego majątku. Organ odwoławczy podał, że nie kwestionuje sytuacji, w której Strona się znajduje. Wskazał jednak, że Skarżąca otrzymuje wsparcie Państwa w postaci zasiłków socjalnych zapewniających jej minimumegzystencjalne. Uzyskuje także wsparcie finansowe i pomoc ze strony rodziny. Nie można również pominąć faktu posiadania przez Skarżącą majątku oraz okoliczności, że za rok Strona nabędzie prawo do emerytury, które zapewni jej stałe źródło dochodów, co winno przyczynić się do poprawy sytuacji finansowej Podatnika. Ponadto organ uznał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w I., jako wierzyciel publicznoprawny należności podatkowych, nie może być traktowany gorzej niż inni wierzyciele Skarżącej, tym bardziej, gdy nadal istnieje potencjalna możliwość, choćby częściowego zaspokojenia należności w przyszłości. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności, w ocenie DIAS, w tej sprawie nie zachodzi przesłanka interesu publicznego, przemawiająca za umorzeniem zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2017, 2018 oraz 2019 rok oraz należnych od tych zaległości odsetek za zwłokę. Organ uznał, że na gruncie sprawy zachodzi przesłanka ważnego interesu podatnika z uwagi na trudną aktualną sytuację finansową i osobistą Skarżącej, związaną z brakiem dochodów i wysokim zadłużeniem, jednak biorąc pod uwagę przyczyny powstania przedmiotowej zaległości, zasadę równości podatników wobec prawa, posiadany przez Stronę majątek nieruchomy, nie można uznać zaistnienia na gruncie sprawy przesłanki interesu publicznego.W skardze Strona wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. przez ich uchylenie i umorzenie zaległości podatkowej zgodnie z wnioskiem, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 67 § 1 pkt 3, art. 123 § 1, art. 124, art. 187 § 1, art. 191 i art. 210 § 4 O.p. oraz art. 71 ust. 1 Konstytucji przez nieuwzględnienie sytuacji Skarżącej jako ważnego interesu, nie rozpoznanie istoty i przedmiotu sprawy, odwołanie się do ogólnikowych stwierdzeń i własnego zdania jako uznaniowego bez rozważania interesu państwowego. Skarżąca zarzuciła, że organ nie uwzględnił okoliczności, iż podstawą do umorzenia zaległości podatkowej może być jedynie aktualna sytuacja materialna, natomiast ewentualne perspektywy znalezienia pracy, czy też inne aspekty nie mogą być brane pod uwagę przy rozpatrywaniu wniosku. Skarżąca dodatkowo zarzuciła naruszenie m.in. art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 194 § 1 i § 2, art. 197 O.p. oraz art. 2, art. 7, art. 45 Konstytucji przez nieuwzględnienie sytuacji Skarżącej jako ważnego interesu, nie rozpoznanie istoty i przedmiotu sprawy, odwołanie się do ogólnikowych stwierdzeń i własnego zdania jako uznaniowego bez rozważania interesu państwowego a przede wszystkim sytuacji materialnej Strony. Skarżąca w tym zakresie zarzuciła ponadto, że organ nie rozpoznał stanu faktycznego. Strona zwróciła się o rozpatrzenie pozytywnie skargi podnosząc, że jest w trudnej sytuacji. Wskazała na swój wiek i zły stan zdrowia. Nie zgodziła się z organem, który pomimo stwierdzenia, że jej sytuacja majątkowa jest trudna, a jej stan zdrowia jest zły nie uznał, iż w sprawie wystąpiła przesłanka ważnego interesu podatnika. Powyższe stwierdzenie organu nie odpowiadało wnioskowi skarżącej, której intencją było wykazanie przesłanek z art. 67a § 1 pkt 3 O.p.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył co następuje.Kontroli Sądu – na podstawie art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej także jako: "p.p.s.a.") podlegała decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] maja 2025 r. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. z [...] lutego 2025 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2017 rok, za 2018 rok i za 2019 rok oraz odsetek za zwłokę od tych zaległości.Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 119 pkt 2 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli wniosek o rozpoznanie sprawy w tym trybie złoży strona i żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). Wobec wniosku organu i braku sprzeciwu Strony skarżącej sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym.Podstawę prawną kontrolowanej przez Sąd w niniejszej sprawie decyzji stanowi art. 67 a § 1 pkt 3 O.p. zgodnie z którym organ podatkowy, na wniosek podatnika, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Na mocy art. 67b § 1 pkt 1 O.p. organ podatkowy na wniosek podatnika prowadzącego działalność gospodarczą może udzielać ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, określonych w art. 67a, które nie stanowią pomocy publicznej.Przytoczona powyżej norma prawna (art. 67a § 1 pkt 3 O.p.) nie wyznacza w sposób kategoryczny prawnych konsekwencji dla określonego rodzaju stanów faktycznych, pozostawiając to uznaniu organu podatkowego. Ustawodawca zastrzegł bowiem, że w przypadku wystąpienia ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego organ podatkowy może na wniosek podatnika umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Komentowany przepis wprowadza do systemu prawa podatkowego tzw. luz decyzyjny (por. J. Wróblewski, Sądowe stosowanie prawa, PWN, Warszawa 1972, s. 222). Decyzje organów podatkowych mają w tych sprawach charakter uznaniowy. Nie oznacza to jednak, że swoboda w przyznawaniu tego rodzaju ulg jest niczym nieograniczona. W art. 67a § 1 O.p. przewidziane zostały dwie przesłanki, przy zaistnieniu których organ podatkowy może w drodze decyzji zastosować ulgę podatkową – "ważny interes podatnika" lub "interes publiczny". W przypadku stwierdzenia, że w sprawie występuje jedna z przesłanek określonych w art. 67a § 1 O.p., organ w sposób uznaniowy, lecz nie dowolny, podejmuje decyzję o wyborze alternatywy - czy przyznać podatnikowi ulgę w spłacie zobowiązań podatkowych, czy też nie. W ten sposób wyznaczone są niejako dwie fazy postępowania podatkowego, prowadzonego w przedmiocie ulgi w spłacie zaległości podatkowej (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 marca 2016 r., sygn. akt II FSK 2474/15). W pierwszej, organ podatkowy obowiązany jest dokonać ustalenia czy zachodzi przynajmniej jedna z wymienionych przesłanek zastosowania ulgi, co wymaga zgromadzenia niezbędnego dla tych ustaleń materiału dowodowego oraz przeprowadzenia jego właściwej oceny. Organ zobligowany jest również wskazać, jak (zwłaszcza w kontekście istniejącego stanu faktycznego) należy postrzegać rozumienie przesłanek: "ważny interes podatnika" oraz "interes publiczny". W tym zakresie granice obowiązków organu wyznaczają normy prawne zawarte w art. 122 (dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego), art. 187 § 1 O.p. (zgromadzenie i wyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego), czy też art. 191 O.p. (dokonanie oceny na podstawie całego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona) oraz oczywiście właściwa wykładnia art. 67a § 1 O.p. Na podstawie art. 67a § 1 O.p. organ podatkowy może zastosować ulgę w spłacie zobowiązań podatkowych, jeżeli w indywidualnej sprawie ustali i oceni zaistnienie przesłanki ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego (por.m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FSK 1703/13).Oceniając, czy w sprawie zachodzi "ważny interes podatnika" lub "interes publiczny" należy uwzględnić brak legalnej definicji tych pojęć. W orzecznictwie i w piśmiennictwie przyjmuje się, że "ważny interes podatnika" jest przesłanką związaną bezpośrednio z sytuacją podatnika, przy czym nie może być ona utożsamiana jedynie z koniecznością wystąpienia sytuacji nadzwyczajnych, czy też zdarzeń losowych niezależnych od woli i sposobu działania podatnika, jako bezwzględny warunek udzielenia ulgi w każdym przypadku. Istotne jest, że wystąpienie tej przesłanki nakazuje rozważanie, czy zapłata zaległości podatkowej zagroziłaby ważnym interesom podatnika, a w szczególności jego egzystencji. Przy czym nie jest wystarczające samo subiektywne przeświadczenie strony, iż posiada "ważny interes podatnika" w uzyskaniu ulgi, jeżeli obiektywnie istniejące okoliczności faktyczne nie potwierdzają tego.Z kolei ważny interes publiczny powinien być oceniany wielopłaszczyznowo, co oznacza, że nie wystarczy stwierdzić, że w interesie państwa jest zapewnienie ściągalności podatków, ale należy też uwzględnić następstwa odmowy udzielenia ulgi w sferze życia społecznego. W literaturze przedmiotu wskazuje się, że odwołanie do interesu publicznego wymaga każdorazowo dokonywania oceny skutków rozstrzygnięć prawnych z punktu widzenia respektowania wartości wspólnych dla całego społeczeństwa, takich jak, np. sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie do organów władzy publicznej (por. S. Babiarz, B. Dauter, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Ordynacja podatkowa. Komentarz do art. 67a, Lex). Zatem organ podatkowy powinien najpierw wyważyć interes jednostki i interes majątkowy Skarbu Państwa. Zasadą konstytucyjną jest bowiem obowiązek każdego obywatela do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 25 sierpnia 2021 r., sygn. akt I SA/Bk 286/21), a wyjątkiem jest odstępstwo, polegający na zastosowaniu indywidualnej ulgi. Zatem organ w danym przypadku winien ustalić, co jest korzystniejsze z punktu widzenia interesu publicznego - dochodzenie należności czy też zastosowanie ulgi. Należy również mieć na uwadze, że postępowanie w przedmiocie ulg płatniczych prowadzone jest na wniosek strony i to wnioskodawca winien wykazać ziszczenie się przesłanek umożliwiających udzielenie wnioskowanej ulgi.W niniejszej sprawie Skarżąca wskazywała na ważny interes podatnika podnosząc okoliczności związane z wiekiem, złym stanem zdrowia, bardzo trudną sytuacją ekonomiczną, utratą majątku w związku z prowadzoną egzekucją. Ocenę zasadności tej argumentacji rozpocząć należy od wskazania, że punktem wyjścia stosowania uznania administracyjnego jest szczegółowa ocena sytuacji majątkowej, zdrowotnej i osobistej podatnika, która w niniejszej sprawie jest wyczerpująca i wnikliwa. W oparciu o poczynione ustalenia organ odwoławczy zmodyfikował na korzyść Podatnika ocenę wyrażoną przez organ I instancji i stwierdził zaistnienie przesłanki ważnego interesu podatnika, czego Skarżąca domagała się w odwołaniu. Zasadniczą przyczynę stwierdzenia tej przesłanki zastosowania ulgi płatniczej stanowiła trudna sytuacja życiowa Strony. W ocenie organu, Strona nie dysponuje aktualnie wystarczającymi środkami finansowymi, pozwalającymi na uregulowanie ciążących na niej zaległości. Korzysta ze środków pomocy społecznej oraz wsparcia finansowego rodziny zapewniających jej egzystencję. Posiada także liczne zobowiązania finansowe do zapłaty w stosunku do których prowadzona jest egzekucja. W powyższym kontekście niezasadne są zarzuty Skarżącej, iż organ zaniechał zbadania wysokości ponoszonych przez nią wydatków. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w sposób wnikliwy oceniono sytuację finansową, majątkową i zdrowotną Strony, zbadano ponoszone przez nią wydatki, a także źródła, z których je finansuje. Ocena ta zdaniem Sądu, dokonana została w sposób zgodny z art. 191 O.p, a przeprowadzane w tym zakresie postępowanie nie narusza zasad wynikających z przepisów Ordynacji podatkowej w tym z art. 122, art. 123 § 1, art. 124, art. 187 § 1.Wskazać w tym miejscu należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd iż, co do zasady, przesłanka ważnego interesu podatnika nie zachodzi, jeżeli dysponuje on majątkiem umożliwiającym uiszczenie zaległego podatku (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 sierpnia 2024 r., sygn. akt III FSK 496/24). Sam fakt istnienia problemów finansowych oraz przekonanie podatnika o konieczności umorzenia zaległości podatkowej nie świadczy o tym, że taka ulga winna mu zostać przyznana (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 listopada 2024 r., sygn. akt III FSK 744/23). W niniejszej sprawie Skarżąca jest właścicielem nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym, która jak zasadnie ocenił organ stanowi realny i wartościowy majątek. Co więcej jak ustalono w toku postępowania podatkowego nieuzasadnione były twierdzenia Strony, iż nieruchomość już do niej nie należy i że jest prowadzona egzekucja z tej nieruchomości. Organ wskazał także na okoliczność, że nieruchomość wprawdzie obciążona jest licznymi wpisami hipotecznymi, jednakże organ pierwszej instancji jest jednym z wierzycieli hipotecznych. W tych okolicznościach stwierdzenie ważnego interesu podatnika w umorzeniu zaległości jest w pełni uzasadnione. Natomiast prawidło organ przyjął, że w okolicznościach faktycznych sprawy mając również na uwadze zasadę powszechności opodatkowania, określoną w art. 84 Konstytucji, brak jest podstaw do stwierdzenia przesłanki interesu publicznego. W tej materii zasadnie uwzględniono charakter zaległości objętej wnioskiem o umorzenie, a także zakwestionowano dopuszczalność przenoszenia na Państwo i społeczeństwo konsekwencji decyzji podatnika.Okoliczności przedstawione we wniosku doprowadziły organ odwoławczy do stwierdzenia jednej z przesłanek określonych w art. 67a § 1 O.p., co warunkowało zastosowanie przez organ uznania administracyjnego. Zaznaczenia w tym miejscu wymaga, że z istoty art. 67a § 1 pkt 3 O.p. wynika, że rozpoznający sprawę sąd administracyjny nie może zobowiązać organu podatkowego do wydania decyzji o umorzeniu, bądź odmowie umorzenia zaległości podatkowej (w przypadku stwierdzenia istnienia co najmniej jednej z przesłanek). Nie może też oceniać kryteriów przyjętych przez organ, a uzasadniających wybór opcji decyzyjnej. Poza zakresem sprawowanej przez sądy administracyjne kontroli administracji publicznej, nie mogą jednak pozostawać przypadki korzystania przez organy z przyznanej im kompetencji w sposób woluntarystyczny, zupełnie nieracjonalny lub sprzeczny z podstawowymi zasadami konstytucyjnymi. Istnieją więc pewne granice uznania administracyjnego, w obrębie których może poruszać się organ podatkowy, podejmując decyzję w następstwie wystąpienia przesłanki "ważnego interesu podatnika" lub "interesu publicznego", o których mowa w art. 67a § 1 O.p. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 października 2024 r., sygn. akt III FSK 607/24). W niniejszej sprawie organ nie wyszedł poza wskazane granice. Zasadnie w ramach uznania administracyjnego wskazał, że przedmiotowa zaległość nie powstała w przypadku zdarzenia nagłego czy losowego, niezależnego od działania Skarżącej. Przywoływane przez Stronę okoliczności (tragicznej śmierci męża, trudności w dotrzymaniu terminu kontraktu i w rozliczeniach z Gminą P.) miały miejsce znacznie wcześniej i - jak słusznie wskazał organ - nie mają bezpośredniego związku z niedokonaniem zapłaty we właściwych wysokościach podatku dochodowego od osób fizycznych za lata: 2017, 2018 oraz 2019. Najistotniejszy w ocenie Sądu jest aspekt wynikający z posiadanego majątku, który daje realne perspektywy ewentualnej spłaty chociaż części zaległości. W ocenie legalności zaskarżonej decyzji uwzględnić należy, że – jak wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 sierpnia 2024 r., sygn. akt III FSK 496/24, umorzenie zaległości podatkowej jest najdalej idącą ulgą w spłacie podatku i nie powinno wyprzedzać innych ulg, takich jak rozłożenie na raty zadłużenia. Instytucja umorzenia należności ma służyć wsparciu podmiotów, dla których zapłata należności publicznoprawnych prowadzi do zagrożenia ich bytu. Instytucja ta nie służy natomiast temu, by podmioty mogły uchronić swój majątek przed jego uszczupleniem czy też zmierzać do zlikwidowania negatywnych finansowo skutków podjętych przez podatnika decyzji gospodarczych.W ocenie Sądu, nie została również spełniona przesłanka umorzenia zaległości podatkowych z uwagi na interes publiczny. Umorzenie bowiem tych zaległości w sytuacji, gdy Skarżąca dysponuje majątkiem, spowodowałoby uszczuplenie należności budżetowych oraz postawiłoby Skarżącą (która pomimo posiadanych środków nie zapłaciła w terminie należnych podatków) w korzystniejszej sytuacji w stosunku do tych podatników, którzy regulują swoje zobowiązania podatkowe wobec Państwa.W tej sytuacji Sąd uznał, że zarzuty podniesione przez Skarżącą nie mogły skutkować uchyleniem decyzji, gdyż nie były one zasadne. Rozpoznając niniejszą sprawę nie dopatrzono się również innych naruszeń prawa, które mogłyby uzasadnić uchylenie zaskarżonej decyzji (art. 134 p.p.s.a.).W świetle powyższych ustaleń należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji są zgodne z prawem, gdyż ani argumentacja skargi, ani też analiza akt sprawy nie ujawniła wad tego rodzaju, które mogły mieć wpływ na jej wynik, dlatego Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. w związku z § 4 ust. 1 i 2 oraz § 23 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2024 r. poz. 763 ze zm.).Orzeczenia, których sygnatury przywołano w uzasadnieniu dostępne są na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.plJ. Ziołek M. Łent H. Adamczewska - Wasilewicz. w związku z § 4 ust. 1 i 2 oraz § 23 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2024 r. poz. 763 ze zm.).Orzeczenia, których sygnatury przywołano w uzasadnieniu dostępne są na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.plJ. Ziołek M. Łent H. Adamczewska - Wasilewicz