Postanowienie - II GZ 830/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 20 stycznia 2026
Teza
Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w.... Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Anna Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M.Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 listopada 2025 r., sygn. akt III SA/Gd 600/25 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 26 sierpnia 2025 r., nr SKO Gd/2823/24 w przedmiocie zatrzymania pUchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w.... Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Anna Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M.Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 listopada 2025 r., sygn. akt III SA/Gd 600/25 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 26 sierpnia 2025 r., nr SKO Gd/2823/24 w przedmiocie zatrzymania p
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
20 stycznia 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Anna Ostrowska
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 27 listopada 2025 r., sygn. akt III SA/Gd 600/25, odmówił M.Ś. (dalej: skarżący) wstrzymania wykonania objętej skargą decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 26 sierpnia 2025 r., w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.Sąd I instancji wskazał, że w skardze na powołaną decyzję skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania, który uzasadniono "szczególnie ważnym interesem wnioskodawcy". Skarżący podniósł, że wykonanie decyzji spowoduje poważne utrudnienie w jego życiu, utraci on bowiem możliwość dowożenia na zajęcia i rehabilitację swojego syna, który jest osobą specjalnej troski.Odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie zostały w niniejszej sprawie wykazane. Sąd wyjaśnił, że obowiązek poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji do prowadzenia pojazdów nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto odnosząc się do okoliczność opieki skarżącego nad synem wymagającym specjalnej troski Sąd stwierdził, że utrata prawa jazdy nie uniemożliwia dojazdu skarżącego z synem na zajęcia i rehabilitację. W ocenie Sądu skarżący może bowiem skorzystać z innych środków komunikacji. Sąd zauważył również, że zaskarżoną decyzją zatrzymano skarżącemu prawo jazdy do czasu wykazania się posiadaniem wymaganych kwalifikacji do kierowania pojazdami, a więc ze skutkiem odwracalnym. Zdaniem Sądu skarżący może zatem zapobiec ewentualnym skutkom wynikającym z braku prawa jazdy poprzez zdanie egzaminu kontrolnego.Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie Sądu I instancji wnosząc o jego uchylenie.Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przesłankami wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez pojęcie szkody wymienione w powyższym przepisie należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia albo przez przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy. Natomiast trudne do odwrócenia skutki mogą być zarówno prawne, jak i faktyczne. Rodzaj i zakres wystąpienia tych skutków musi być oceniony na podstawie obowiązującego prawa oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znalazła się strona obciążona obowiązkami określonymi w objętej wnioskiem decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2008 r., sygn. akt II GZ 139/08).Warunkiem wstrzymania wykonania aktu jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z ugruntowanej w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wykładni art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika bowiem, że obowiązek uprawdopodobnienia wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków spoczywa na wnoszącym o zastosowanie tymczasowej ochrony, uregulowanej w tym przepisie p.p.s.a. (zob. np. postanowienia NSA z dnia 3 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1427/11 oraz 28 kwietnia 2020 r., sygn. akt I FZ 90/20).Ponadto należy podkreślić, że w postępowaniu wszczętym na skutek wniesienia przez stronę wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, o którym to wniosku mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny jest zobowiązany ocenić, czy zostały spełnione przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu w oparciu o analizę wniosku strony oraz dokumentów zebranych w aktach sprawy. Obowiązek taki wynika z systemowego odczytania art. 133 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a. Na mocy tego ostatniego przepisu artykuły p.p.s.a. dotyczące wyroków wojewódzkich sądów administracyjnych znajdują odpowiednie zastosowanie do postanowień tychże sądów. W myśl zaś art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Odpowiednie odczytanie ww. przepisu dla postępowania wpadkowego, które kończy się postanowieniem dotyczącym wniosku strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, polega na tym, że jako podstawę oceny sądu należy przyjąć akta sprawy, które dokumentują wszystkie ustalenia faktyczne poczynione w danym postępowaniu. Rozpoznając zatem wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu wojewódzki sąd administracyjny nie może pomijać w swoim rozumowaniu informacji zawartych w aktach sprawy. Ich pełna analiza jest warunkiem prawidłowej oceny stanu faktycznego, która znajduje swoje odzwierciedlenie w postanowieniu sądu. Poprzestawanie tylko na treści wniosku strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wniosku jest niedopuszczalnym naruszeniem obowiązku wojewódzkiego sądu administracyjnego do rzetelnego rozpoznania danej sprawy zgodnie z wymogami prawa (zob. postanowienia NSA z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II FZ 417/10 oraz 22 października 2014 r., sygn. akt II FZ 1378/14).Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że skarżący w skardze wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na szczególnie ważny interes wnioskodawcy podnosząc, że utrzymanie powstałej sytuacji stanowi bardzo poważnie utrudnienie w jego życiu, gdyż zajmuje się on swoim synem, który jest osobą specjalnej troski i utraciłby możliwość przewożenia go na zajęcia i rehabilitację. Skarżący na dowód tej okoliczności wskazał na orzeczenie o stopniu niepełnosprawności swojego syna i wyjaśnił, że znajduje się ono w aktach sprawy.Odnosząc się w sposób bezpośredni do tak sformułowanej argumentacji na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd I instancji stwierdził jedynie, że "utrata prawa jazdy nie uniemożliwia dojazdu skarżącego z synem na zajęcia i rehabilitację. Skarżący może bowiem skorzystać z innych środków komunikacji.". Sąd I instancji nie odniósł się natomiast do przywołanych na potwierdzenie podniesionych przez skarżącego okoliczności dokumentów, tj. orzeczenia o ustaleniu stopniu niepełnosprawności syna skarżącego (k. 4 akt administracyjnych) i tym samym nie dokonał ich analizy w zakresie wykazania zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy zauważyć, że orzeczenie przywołane przez skarżącego zostało wystawione w dniu [...] 1997 r. i wskazuje na trwały stopień niepełnosprawności syna skarżącego wynikający z istniejących naruszeń sprawności organizmu datowany od urodzenia i wymóg stałej opieki osoby drugiej. Okoliczności te w zestawieniu z podnoszoną przez skarżącego koniecznością samodzielnej opieki nad synem powinny zatem zostać poddane ocenie Sądu I instancji. Konsekwentnie - zdaniem Naczelnego Sąd Administracyjnego – Sąd I instancji nie uczynił zadość ciążącemu na nim obowiązkowi rzetelnej analizy akt sprawy i tym samym niewystarczająco wyjaśnił z jakich względów uznał, że wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie.Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, iż zgadza się z tym, że to skarżący powinien wykazać okoliczności uzasadniające żądanie, jednakże po stronie Sądu istnieje obowiązek rozważenia wszystkich przedstawionych przez wnioskodawcę okoliczności w kontekście spełnienia bądź niespełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd rozpoznający sprawę może różnie ocenić przedstawione przez stronę skarżącą okoliczności, ale nie może żadnej z nich pominąć, nie może przytaczać ich wybiórczo.Podsumowując wskazane powyżej uchybienie WSA w Gdańsku wskazuje na niedopełnienie obowiązku wynikającego z art. 133 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a. Rozpoznając ponownie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, WSA w Gdańsku w sposób pełny przeanalizuje akta sprawy, w tym przedstawione przez skarżącego orzeczenie lekarskie. Dopiero bowiem taka analiza pozwoli na ocenę, czy w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, co jest przesłanką, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.