Postanowienie - II GZ 57/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 10 marca 2026
Teza
Uchylono zaskarżone zarządzenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 2518/24 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 12 czerwca 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 2518/24 umarzające postępowanie zażaleUchylono zaskarżone zarządzenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 2518/24 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 12 czerwca 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 2518/24 umarzające postępowanie zażale
Data orzeczenia
10 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz
Podstawa prawna
art. 20
ppsa
art. 230
ppsa
art. 63
ppsa
art. 220
ppsa
art. 195
ppsa
art. 212
ppsa
art. 222
ppsa
art. 243
ppsa
Pokaż pozostałe podstawy prawne (1)
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone zarządzenie
UZASADNIENIE
W zażaleniu z 28 października 2024 r. (data oddania pisma w polskiej placówce pocztowej) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: WSA) z 11 października 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 2518/24 o odrzuceniu skargi na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z 16 maja 2024 r. o umorzeniu postępowania odwoławczego, R. P. (dalej: Strona, Skarżący) zawarł także wniosek o wyłączenie sędziego sprawozdawcy - asesor sądowego Justyny Żurawskiej.Postanowieniem z 19 grudnia 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 2518/24 WSA oddalił wniosek Strony o wyłączenie sędziego. Postanowienie to doręczono Stronie 16 stycznia 2025 r. Skarżący 23 stycznia 2025 r. wniósł zażalenie na to postanowienie (data oddania pisma w polskiej placówce pocztowej).Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 20 lutego 2025 r., sygn. aktII GZ 60/25 oddalił zażalenie Skarżącego na postanowienie WSA z 11 października 2024 r. odrzucające skargę.Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z 12 czerwca 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 2518/24 na podstawie art. 195 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. dalej: p.p.s.a.) umorzył postępowanie zażaleniowe w przedmiocie wyłączenia sędziego, wyżej opisane. Uzasadnił tym, że skoro postanowienie o odrzuceniu skargi jest prawomocne, to za bezprzedmiotowe należało uznać rozpatrzenie zażalenia Skarżącego na postanowienie oddalające jego wniosek o wyłączenie sędziego sprawozdawcy. Pouczono Skarżącego o możliwości wniesienia zażalenia na to postanowienie.W ustawowym terminie - 8 lipca 2025 r. (data oddania pisma w polskiej placówce pocztowej) Strona wniosła zażalenie na ww. postanowienie.Zarządzeniem z 15 lipca 2025 r., Zastępca Przewodniczącego Wydziału VI WSA wezwał Stronę do uiszczenia kwoty 100 zł tytułem wpisu sądowego od zażalenia na zaskarżone postanowienie.Skarżący w terminie, bo 14 sierpnia 2025 r. (data oddania pisma w polskiej placówce pocztowej) wystąpił z zażaleniem na opisane zarządzenie, wnosząc o jego uchylenie w całości. Uważał wpis za niezgodny z prawem jako zbyt wysoki. Wniósł także o zwolnienie go z kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu, co uruchomiło postępowanie w sprawie VI SPP/Wa 221/25.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie w części dotyczącej wniosku Skarżącego o uchylenie zaskarżonego zarządzenia należało uznać za zasadne, choć z innych przyczyn niż podniesione w zażaleniu.Przy ocenie zaskarżonego zarządzenia istotne znaczenie ma jego charakter w połączeniu, w jakim postępowaniu zostało wydane i na jakim etapie było główne postępowanie sądowe. Kontroli Sądu odwoławczego podlega bowiem zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału VI wzywające Stronę do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie WSA z 12 czerwca 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 2518/24 o umorzeniu postępowania zażaleniowego w przedmiocie wyłączenia sędziego wydane, gdy postępowanie główne - ze skargi Strony - zostało prawomocnie zakończone postanowieniem NSA z 20 lutego 2025 r., sygn. akt II GZ 60/25.Z treści art. 20 § 1 p.p.s.a. wynika, że wniosek o wyłączenie sędziego wnosi się wyłącznie w toku postępowania. Ma on bowiem zagwarantować rozpoznanie sprawy przez bezstronny sąd, czyli sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Wniosek ten nie wszczyna odrębnego postępowania przed sądem administracyjnym, gdyż rozpoznawany jest w ramach toczącego się postępowania w sprawie administracyjnej. Wniosek o wyłączenie sędziego złożony po zakończeniu postępowania jest niedopuszczalny i powinien zostać przez sąd odrzucony (por. postanowienie NSA z 19 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 576/11; opublikowane jak niże cytowane: orzeczenia.nsa.gov.pl).W niniejszej sprawie, w chwili wydawania zaskarżonego postanowienia (12 czerwca 2025 r.), główne postępowanie sądowoadministracyjne zostało już prawomocnie zakończone i dlatego wynik postępowania w przedmiocie wyłączenia sędziego nie może już wywrzeć wpływu na zakończone główne postępowanie sądowoadministracyjne, mając na uwadze związek między tymi postępowaniami (por. postanowienie NSA z 20 lipca 2023 r., sygn. akt II GZ 272/23).Kwestie te powinien Przewodniczący Wydziału VI mieć na uwadze przy podejmowaniu czynności w związku z wpływem zażalenia Strony na postanowienie WSA z 12 czerwca 2025 r. umarzające postępowanie zażaleniowe w przedmiocie wyłączenia sędziego, w tym te - dotyczące wpisu od ww. zażalenia.Owszem, przepis art. 230 § 1 p.p.s.a wprowadza zasadę, że wpis pobierany jest od pism, które wszczynają postępowanie zarówno przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi, jak i przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, wymienionymi w§ 2 tego artykułu, jak: skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Ponadto wpis pobiera się także od wniosku o wszczęcie postępowania sądowego, przewidzianego w art. 63 p.p.s.a.(por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów NSA z 7 kwietnia 2008 r., sygn. akt II FPS 1/08, glosa do ww. uchwały, W. Chróścielewski, ZNSA z 2008 r., z. 6, s. 132-138). Wpis stanowi bowiem swego rodzaju ekwiwalent za przeprowadzenie postępowania sądowego i co istotne - jest jednym z warunków wszczęcia postępowania sądowego (art. 220 § 3 p.p.s.a.).Wniosek o wyłączenie sędziego nie ma charakteru wyżej opisanego, postępowanie w przedmiocie wyłączenia sędziego jest postępowaniem wpadkowym w toczącej się sprawie sądowej (por. postanowienie NSA z 10 lutego 2015r., sygn. akt IIOZ 106/15), co nie wyłącza podlegania wpisowi zażalenia na rozstrzygnięcie w przedmiocie wyłączenia sędziego (jak w niniejszej sprawie - art. 230 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 220 § 1 i 3 w zw. z art. 195 § 3 p.p.s.a.), ale dopóki toczy się postępowanie sądowe (główne). Skutkiem tego, że postępowanie w przedmiocie wyłączenia sędziego jest postępowaniem wpadkowym, wniosek o wyłączenie sędziego ma rację bytu dopóki toczy się postępowanie główne (por. postanowienie NSA z 26 października 2009r., sygn. akt I OZ 995/05).Dlatego, zdaniem Sądu odwoławczego, przy ocenie obowiązku wynikającego z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. w powiązaniu z powinnością określoną w art. 220 § 1 p.p.s.a., że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata (także wpis w myśl art. 212 § 1 p.p.s.a.), należy mieć także na uwadze, że wpis miałby być pobrany w postępowaniu wpadkowym, gdy postępowanie główne zostało już prawomocnie zakończone. Nie można też pomijać, że według art. 222 p.p.s.a. nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu.Odnosząc powyższe do kontrolowanego zarządzenia, zostało ono podjęte na skutek zażalenia Skarżącego na postanowienie wydane w sprawie wpadkowej, nie mającej już podstaw do dalszego prowadzenia, skoro sprawa główna została prawomocnie zakończona. Zażalenie na postanowienie o umorzeniu postępowania w przedmiocie wyłączenia sędziego nie wywrze już żadnego wpływu na prawomocne postanowienie o odrzuceniu skargi. Dlatego nie ma podstaw do podejmowania wstępnych czynności poprzedzających nadanie dalszego biegu ww. zażaleniu, jak np. zarządzenie o wezwaniu do wpisu od tego zażalenia, czy prawo pomocy (art. 243 p.p.s.a.).Akceptacja zaskarżonego zarządzenia i dalszych czynności Sądu będących jego następstwem dawałoby przyzwolenie na zachowania Skarżącego, nadużywającego przysługujące mu prawa procesowe mimo wiedzy, że już nie nastąpi skutek, który chciał uzyskać, składając skargę do Sądu, a dalsze działania podejmuje także w celu paraliżowania pracy aparatu sądowego.Wymaga podkreślenia, że każde prawo podmiotowe, w tym prawo do sądu, przyznane jest przez normę prawną w celu ochrony interesów uprawnionego. Prawo to winno być jednak wykonywane zgodnie z celem, na który zostało przyznane. W konsekwencji zachowanie, które formalnie zgodne jest z literą prawa, lecz sprzeciwia się jej sensowi, nie może zasługiwać na ochronę.Zatem niezasadne było wzywanie do wpisu od zażalenia na postanowienie o umorzeniu postępowania zażaleniowego w przedmiocie wyłączenia sędziego po prawomocnym odrzuceniu skargi w tej samej sprawie.W związku z powyższym, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.