Postanowienie - I GZ 77/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 11 marca 2026
Teza
Oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia L. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 stycznia 2026 r., sygn. akt III SA/Łd 25/26 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi L. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 8 grudnia 2025 r. nr 1001-IEE.7192.217.2025.11.JW w przeOddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia L. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 stycznia 2026 r., sygn. akt III SA/Łd 25/26 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi L. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 8 grudnia 2025 r. nr 1001-IEE.7192.217.2025.11.JW w prze
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
nieustalone
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
11 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Piotr Piszczek
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 23 stycznia 2026 r., sygn. akt III SA/Łd 25/26, po rozpoznaniu wniosku zawartego w treści skargi L. K. (zwanej dalej: stroną, skarżącą), odmówił wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi (zwanego dalej: organem) z 8 grudnia 2025 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego.Sąd pierwszej instancji uzasadniając wydane orzeczenie powołał przepisy prawa mające w sprawie zastosowanie, jak również przedstawił wybrane poglądy literatury, aby wyjaśnić na ich podstawie, że zaskarżone postanowienie organu nie kwalifikuje się do wykonania – a zatem wniosek o wstrzymanie nie może dotyczyć takiego aktu. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie (sprawie głównej) jest bowiem postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, które jako nie nakładające na skarżącą nowych obowiązków, nie zmieniające wysokości powstałego zobowiązania, nie wywołuje bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych i prowadzonego postępowania egzekucyjnego.Zażalenie na powyżej powołane postanowienie wniosła skarżąca, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego zmianę poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia organu. W ocenie skarżącej doszło do naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, iż wbrew twierdzeniom WSA w Łodzi zaskarżone postanowienie organu doprowadzi do powstania znacznej i niepowetowanej szkody po stronie skarżącej, ponieważ dotyczy oceny zasadności odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, przed którym toczy się postępowanie kontrolujące akt lub czynność organu administracji publicznej jest uprawniony do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.Naczelny Sąd Administracyjny zwraca jednakże uwagę, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Co do zasady, przymiotu wykonalności nie będą więc miały decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków albo decyzje, które nie wywołują określonych skutków materialnoprawnych, np. postanowienie o zawieszeniu postępowania (por. postanowienie NSA z 15 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 805/04). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego, które nie obliguje skarżącej do działania, a więc nie korzysta z przymiotu wykonalności. Trafnie dostrzegł Sąd pierwszej instancji, że instytucja wstrzymania wykonania aktów, uregulowana w art. 61 § 3 p.p.s.a., może dotyczyć tylko takiej kategorii aktów administracyjnych, które posiadają przymiot wykonalności, tzn. stwierdzają lub tworzą po stronie swoich adresatów obowiązki prawne lub uprawnienia.Zaskarżone postanowienie organu nie stwierdza ani nie tworzy po stronie skarżącej uprawnień lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym nadających się do egzekucji (wykonania). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy bowiem rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Niewątpliwie akty administracyjne odmowne nie korzystają z tego przymiotu (por. postanowienia NSA: z 10 maja 2013 r., sygn. akt II FZ 213/13, oraz z 23 lipca 2009 r., sygn. akt II FZ 282/09).Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji oceniając wniosek strony skarżącej prawidłowo uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Należy bowiem rozróżnić skutki jakie tworzy dla skarżącej postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego wydane w sprawie umorzenia należności z tytułu składek, ze skutkami które tworzy decyzja administracyjna wydana w takiej sprawie. Decyzja wydana w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek ma charakter materialnoprawny, a więc wywołuje określone dla strony skutki, i jako taka może stać się przedmiotem wniosku, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., w przeciwieństwie do postanowienia organu oceniającego jedynie kwestię "wpadkową" dla postępowania głównego zainicjowanego w celu egzekucji ww. należności.W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.. postanowił, jak w sentencji.