Wyrok - III OSK 1856/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 27 marca 2026
Teza
Oddalono skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz Sędzia del. WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Uczelni [...] w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2025 r., sygn. akt VII SAB/Wa 125/25 w sprawie ze skargi M. S. na bezczynność Uczelni [...] w W. w przedmiocie wniosku M. S. o wydanOddalono skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz Sędzia del. WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Uczelni [...] w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2025 r., sygn. akt VII SAB/Wa 125/25 w sprawie ze skargi M. S. na bezczynność Uczelni [...] w W. w przedmiocie wniosku M. S. o wydan
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
nieustalone
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
27 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Małgorzata Pocztarek
Podstawa prawna
art. 37
kpa
art. 217
kpa
art. 218
kpa
art. 219
kpa
art. 35
kpa
art. 36
kpa
art. 3
ppsa
art. 149
ppsa
Pokaż pozostałe podstawy prawne (5)
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 czerwca 2025 r., sygn. akt VII SAB/Wa 125/25, po rozpoznaniu sprawy ze skargi M. S. (dalej także jako: skarżąca) na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Uczelnię [...] w W. (dalej także jako: Uczelnia) w sprawie na bezczynność Uczelni [...] w W. w przedmiocie wniosku skarżącej o wydanie karty przebiegu studiów, umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania Uczelni [...] w W. do rozpoznania wniosku skarżącej o wydanie karty przebiegu studiów (pkt 1 wyroku), stwierdził, że Uczelnia [...] w W. dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu wniosku jak w pkt 1 (pkt 2 wyroku), stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 3 wyroku), w pozostałej części oddalił skargę (pkt 4 wyroku), zasądził od Uczelni [...] w W. na rzecz skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt 5 wyroku).Wyrok ten zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym.Pismem z dnia 20 stycznia 2025 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Uczelni [...] z siedzibą w W., uprzednio działającej pod nazwą [...] (dalej także: "Uczelnia"), w przedmiocie wydania karty przebiegu studiów.W skardze zarzuciła naruszenie § 17 ust. 3 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 września 2018 r. w sprawie studiów (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2787), a także art. 8 § 1 i 2 oraz art. 12 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Skarżąca wniosła o zobowiązanie Uczelni do załatwienia wniosku o wydanie karty przebiegu studiów w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, stwierdzenie bezczynności Uczelni, uznanie, że bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, przyznanie na jej rzecz sumy pieniężnej w kwocie 2 000 zł, a także zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.W uzasadnieniu skargi wskazano, że dnia 14 lipca 2022 r. skarżąca zawarła z [...] w W. umowę o świadczenie usług edukacyjnych w zakresie niestacjonarnych jednolitych studiów magisterskich na kierunku psychologia, prowadzonych od roku akademickiego 2022/2023 przez okres 10 semestrów.W dniu 23 sierpnia 2024 r. skarżąca wystąpiła do Uczelni z wnioskiem o wydanie karty przebiegu studiów. Przez kilka kolejnych miesięcy nie uzyskała indywidualnej odpowiedzi w sprawie, przy czym Uczelnia publikowała jedynie ogólne komunikaty zamieszczane na swojej stronie internetowej. Pismem z dnia 30 września 2024 r. Skarżąca została zawiadomiona o niezałatwieniu sprawy w terminie, wskazaniu przyczyn opóźnienia oraz wyznaczeniu nowego terminu jej załatwienia na dzień 31 października 2024 r. Następnie pismem z dnia 31 października 2024 r. Uczelnia ponownie zawiadomiła ją o przedłużeniu terminu rozpoznania sprawy, tym razem do dnia 31 stycznia 2025 r.Jako przyczynę przedłużenia postępowania Uczelnia wskazała konieczność ponownej weryfikacji przebiegu studiów, motywowaną ujawnionymi nieprawidłowościami w procesie wystawiania ocen przez poprzednie władze Uczelni. W dniu 3 listopada 2024 r. Skarżąca wniosła ponaglenie, które, jak podniosła w skardze, do dnia jej wniesienia nie zostało rozpoznane.W odpowiedzi na skargę Uczelnia wniosła o jej oddalenie. Rektor Uczelni potwierdziła fakt złożenia przez skarżącą zarówno wniosku o wydanie karty przebiegu studiów, jak i ponaglenia. Wskazała nadto, że skarżąca była zawiadamiana o niezałatwieniu sprawy w terminie oraz o przyczynach opóźnienia i nowych terminach jej załatwienia pismami z dnia 30 września 2024 r. oraz z dnia 31 października 2024 r.Uczelnia podała, że ostatecznie wydała skarżącej kartę przebiegu studiów w zakresie, w którym nie istniały wątpliwości co do ocen ujawnionych w systemach Uczelni, natomiast w pozostałym zakresie wydała postanowienie o odmowie wydania karty przebiegu studiów. Na tę okoliczność przedłożono kartę przebiegu studiów oraz postanowienie odmawiające wydania dokumentu w żądanym zakresie.W uzasadnieniu swojego stanowiska Uczelnia wskazała, że wydanie karty przebiegu studiów wymaga uprzedniego ustalenia rzetelnego stanu faktycznego, a sporządzenie dokumentu bez wcześniejszej weryfikacji danych mogłoby prowadzić do poświadczenia nieprawdy. Podniosła przy tym, że konieczność przeprowadzenia weryfikacji była następstwem ujawnionych nieprawidłowości w działalności poprzednich władz Uczelni, objętych postępowaniem karnym dotyczącym m.in. fałszowania dokumentacji związanej z przebiegiem studiów i egzaminami dyplomowymi.Jak wyjaśniono, proces weryfikacyjny objął ponad 17 000 studentów i polegał na badaniu zarówno dokumentacji papierowej, jak i elektronicznej, w tym danych zgromadzonych w systemach POL-on, BAZUS i SOKRATES. Zwracano się również do nauczycieli akademickich o przekazanie prac etapowych potwierdzających osiągnięcie efektów uczenia się przez studentów, a także do samych studentów o złożenie stosownych oświadczeń.W odniesieniu do sytuacji skarżącej Uczelnia wskazała, że w toku postępowania wyjaśniającego ustalono brak zaliczenia przedmiotu "technologia informacyjna – ćwiczenia", realizowanego na II roku studiów, w III semestrze, za 2 punkty ECTS. W systemach Uczelni nie ujawniono bowiem oceny z tego przedmiotu ani wpisów potwierdzających udział skarżącej w teście. W konsekwencji w dniu 28 stycznia 2025 r. wydano Skarżącej kartę przebiegu studiów obejmującą 53 oceny, co do których nie występowały wątpliwości, natomiast w pozostałym zakresie odmówiono wydania dokumentu.Powołanym wcześniej wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę.W uzasadnieniu podał, że zgodnie z § 17 ust. 3 rozporządzenia w sprawie studiów, odpisy lub wydruki kart okresowych osiągnięć studenta oraz innych dokumentów przewidzianych regulaminem studiów wydaje się na wniosek osoby, której dokumenty te dotyczą. Przepis ten stanowi uszczegółowienie art. 74 ust. 1 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, nakładającego na uczelnie obowiązek dokumentowania przebiegu studiów.Karta przebiegu studiów stanowi urzędowy dokument odzwierciedlający przebieg studiów studenta. Skoro przepisy prawa nakładają na uczelnię obowiązek dokumentowania przebiegu studiów, a studentowi przyznają uprawnienie do uzyskania stosownych dokumentów, to skarga na bezczynność w przedmiocie wydania karty przebiegu studiów jest dopuszczalna na podstawie art. 3 § 2 pkt 9 P.p.s.a. Bezczynność w sprawie wydania zaświadczenia podlega bowiem kognicji sądu administracyjnego. Skarga była formalnie dopuszczalna również z tej przyczyny, że skarżąca wniosła ponaglenie na podstawie art. 37 § 1 k.p.a.WSA w Warszawie podkreślił, że zgodnie z art. 217 § 1 i 2 k.p.a., organ wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o nie, jeżeli potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa albo osoba wykaże interes prawny. Stosownie do art. 217 § 3 k.p.a., zaświadczenie powinno zostać wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 7 dni. Z kolei art. 218 k.p.a. stanowi, że organ obowiązany jest wydać zaświadczenie, jeżeli potwierdzenie dotyczy faktów lub stanu prawnego wynikających z prowadzonych ewidencji, rejestrów lub innych danych będących w jego posiadaniu. Odmowa wydania zaświadczenia albo zaświadczenia o żądanej treści następuje natomiast w drodze postanowienia, na które służy zażalenie (art. 219 k.p.a.). Postępowanie to ma charakter uproszczony i sprowadza się do porównania treści żądania strony z danymi pozostającymi w dyspozycji organu. Organ może poświadczyć wyłącznie to, co wynika z posiadanej dokumentacji. Termin określony w art. 217 § 3 k.p.a. ma charakter szczególny względem terminów przewidzianych w art. 35 § 3 k.p.a.Bezczynność zachodzi wówczas, gdy organ nie załatwi sprawy w ustawowym terminie, mimo ciążącego na nim obowiązku podjęcia stosownej czynności. Istotą skargi na bezczynność jest ustalenie czy organ był zobowiązany do działania oraz czy obowiązek ten wykonał w prawem przewidzianym terminie.Zdaniem Sądu I instancji, Uczelnia dopuściła się bezczynności, skarżąca złożyła wniosek o wydanie karty przebiegu studiów dnia 23 sierpnia 2024 r., a następnie ponowiła go dnia 9 października 2024 r. Do dnia wniesienia skargi, mimo złożenia ponaglenia, Uczelnia nie wydała żądanego dokumentu. Nastąpiło to dopiero dnia 28 stycznia 2025 r., a więc po upływie ponad czterech miesięcy od złożenia wniosku. Tego samego dnia wydano także postanowienie o odmowie wydania karty przebiegu studiów w części.W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a., stwierdził bezczynność Uczelni. Jednocześnie Sąd uznał, że bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Wyjaśnił, że rażące naruszenie prawa zachodzi wówczas, gdy naruszenie ma charakter oczywisty i nie budzi żadnych wątpliwości, a opóźnienie organu jest całkowicie pozbawione racjonalnego uzasadnienia. Samo przekroczenie terminu ustawowego nie jest wystarczające do przyjęcia takiej kwalifikacji. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w realiach niniejszej sprawy opóźnienie, choć znaczne, nie miało charakteru kwalifikowanego. Sąd uwzględnił, że po ujawnieniu nieprawidłowości w działalności poprzednich władz [...] nowe władze Uczelni zostały zobowiązane do szczegółowej weryfikacji danych dotyczących przebiegu studiów studentów. Przed wydaniem żądanego dokumentu konieczne było uprzednie sprawdzenie dokumentacji papierowej i elektronicznej oraz danych zgromadzonych w systemach informatycznych.Wobec tego, że w toku postępowania sądowoadministracyjnego Uczelnia wydała skarżącej kartę przebiegu studiów oraz postanowienie odmawiające jej wydania w pozostałym zakresie, bezprzedmiotowe stało się zobowiązanie organu do załatwienia sprawy. W tej części postępowanie podlegało zatem umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.Sąd nie uwzględnił żądania przyznania sumy pieniężnej, o której mowa w art. 149 § 2 P.p.s.a. Środek ten ma charakter prewencyjny i kompensacyjny, a jego zastosowanie uzasadnione jest w szczególności w przypadkach bezczynności o kwalifikowanym charakterze. W ocenie Sądu okoliczności sprawy, w tym brak rażącego naruszenia prawa oraz szczególne uwarunkowania związane z koniecznością weryfikacji dokumentacji, nie dawały podstaw do uwzględnienia tego żądania.Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia złożyła Uczelnia (dalej jako skarżąca kasacyjnie) zaskarżając powyższe orzeczenie w zakresie punktów 1,2,3 i 5 i rozpoznanie skargi poprzez oddalenie skargi skarżącej w całości.Skarżąca kasacyjnie oparła swoją skargę na podstawie art. 176 § 1 pkt 2) P.p.s.a. podnosząc:- naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 77 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r., poz. 1571, tekst jedn.; w skrócie: "p.sz.w.n.") oraz w zw. z art. 149 § 1 pkt 1) i 3) P.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uwzględnienie skargi oraz uznanie, iż organ dopuścił się bezczynności:1) która to ocena nastąpiła bez uwzględniania szczególnej sytuacji faktycznej i prawnej Uczelni związanej z ustanowieniem zarządu przymusowego, co skutkowało m.in. odebraniem rektorowi przeważającej części uprawnień ustawowych, a także bez uwzględnienia ilości wniosków (liczonych w tysiącach) spływających do Uczelni w przedmiocie wydania dokumentów - kart przebiegu studiów lub dyplomów - które każdorazowo muszą zostać przed ich wydaniem zweryfikowane od strony prawdziwości i rzetelności ujawnionych danych,2) bez uwzględnienia szczególnej kwestii, jaką jest konieczność przeprowadzenia weryfikacji wydawanych dokumentów (w tym kart przebiegu studiów i dyplomów), co było zgodne z zaleceniami organów ścigania, względami legalności i rzetelności działań podejmowanych przez Uczelnię,3) bez uwzględnienia szeregu działań naprawczych podjętych przez Uczelnię w ramach jej struktur nakierowanych na legalność i jakość kształcenia,4) a nadto bez uwzględnienia faktu usprawnienia przez Panią Rektor procesu weryfikacyjnego po odzyskaniu pełni kompetencji w lutym 2025 r.W konkluzji skargi kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w części, tj. w zakresie punktów 1,2,3 i 5 i rozpoznanie skargi poprzez oddalenie skargi skarżącej w całości, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Ponadto skarżąca kasacyjnie Uczelnia oświadczyła, że zrzeka się rozprawy.Odpowiedzi na skargę kasacyjną nie wniesiono.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Stosownie do art. 182 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Z kolei według art. 182 § 3 P.p.s.a. na posiedzeniu niejawnym Naczelny Sąd Administracyjny orzeka w składzie jednego sędziego, a w przypadkach, o których mowa w § 2, w składzie trzech sędziów. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca kasacyjnie złożyła stosowny wniosek, a strona przeciwna nie przedstawiła odmiennych wniosków procesowych, skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym.Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Zdaniem NSA, w sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 P.p.s.a. przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego.Przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 P.p.s.a.).Granice skargi kasacyjnej wyznaczają wskazane w niej podstawy. W skardze kasacyjnej sformułowano wyłącznie jeden zarzut naruszenia przepisów postępowania, na podstawie którego zarzucono Sądowi I instancji naruszenie art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 77 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz w zw. z art. 149 § 1 pkt 1 i 3 P.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uwzględnienie skargi oraz uznanie, iż organ dopuścił się bezczynności.Rozpoznając skargę kasacyjną w tak zakreślonych granicach, stwierdzić należy, że skarga ta nie zasługuje na uwzględnienie.Przechodząc do analizy zarzutu sformułowanego w skardze kasacyjnej, w pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowane jest stanowisko, że przepis art. 149 § 1 pkt 1 i 3 P.p.s.a., którego naruszenie zarzuca autor skargi kasacyjnej, podobnie zresztą jak art. 145 § 1 pkt 1, art. 146 § 1, art. 147, art. 151, czy też art. 161 § 1 P.p.s.a., ma charakter ogólny (blankietowy) i określa kompetencje sądu administracyjnego w fazie orzekania. Tego typu przepisy nie mogą więc stanowić samodzielnej podstawy kasacyjnej. Strona skarżąca kasacyjnie chcąc powołać się na zarzut naruszenia art. 149 § 1 pkt 1 i 3 P.p.s.a. zobowiązana jest więc bezpośrednio powiązać omawiany zarzut z zarzutem naruszenia konkretnych przepisów, którym – jej zdaniem – Sąd I instancji uchybił w toku rozpoznania sprawy. Naruszenie ww. przepisów jest zawsze następstwem uchybienia innym przepisom, czy to procesowym, czy też materialnym (por. wyroki NSA: z dnia 30 kwietnia 2015 r., I OSK 1701/14, z dnia 29 kwietnia 2015 r., I OSK 1595/14, z dnia 29 kwietnia 2015 r., I OSK 1596/14, z dnia 24 kwietnia 2015 r., I OSK 1088/14, z dnia 8 kwietnia 2015 r., I OSK 71/15, z dnia 9 stycznia 2015 r., I OSK 638/14).Strona skarżąca kasacyjnie powiązała zarzut naruszenia art. 149 § 1 pkt 1 i 3 P.p.s.a. z art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a., a także z art. 77 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W związku z powyższym podkreślenia wymaga przede wszystkim to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie stosował przepisów k.p.a., lecz jedynie oceniał prawidłowość ich zastosowania przez Rektora Uczelni, co oznacza, że nie mógłby ich naruszyć podczas orzekania, co już świadczy o wadliwej konstrukcji omawianego zarzutu i tym samym o jego nieskuteczności.Niezależnie od powyższego wskazać należy, że niezrozumiała jest próba wytknięcia przez stronę skarżącą kasacyjnie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie nieuwzględnienia przy ocenie pozostawania przez Rektora Uczelni w bezczynności wskazywanych przez nią okoliczności faktycznych dotyczących jej szczególnej sytuacji w związku z ustanowieniem zarządu przymusowego, konieczności przeprowadzenia weryfikacji wydawanych dokumentów, szeregu podjętych przez nią działań naprawczych, a także usprawnienia przez Panią Rektor procesu weryfikacyjnego, na podstawie zarzutu naruszenia przez Sąd I instancji art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 77 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.Art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. dotyczy prawa strony do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność). Zgodnie zaś z art. 217 § 3 k.p.a. zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni. Z art. 77 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce wynika natomiast, że uczelnia wydaje absolwentowi, w terminie 30 dni od dnia ukończenia studiów, dyplom ukończenia studiów wraz z suplementem do dyplomu oraz ich 2 odpisy, w tym na wniosek studenta złożony do dnia ukończenia studiów:1) odpis dyplomu w języku angielskim, francuskim, hiszpańskim, niemieckim, rosyjskim albo w innym języku obcym, w którym było prowadzone kształcenie na tych studiach;2) odpis suplementu do dyplomu w języku angielskim albo w innym języku obcym, w którym było prowadzone kształcenie na tych studiach.Strona skarżąca kasacyjnie nie kwestionuje zaś na podstawie omawianego zarzutu konieczności wniesienia ponaglenia w niniejszej sprawie, czy też oceny dokonanej przez Sąd I instancji sprawy w tym zakresie. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie nie jest także fakt niedochowania przez Rektora Uczelni terminów wskazanych zarówno w art. 217 § 3 k.p.a., jak i art. 77 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Zarzut nieuwzględnienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazywanych przez Rektora Uczelni okoliczności towarzyszących prowadzeniu w niej działań naprawczych nie mógł zatem być skutecznie podnoszony jako zarzut naruszenia art. 149 § 1 pkt 1 i 3 P.p.s.a. w związku z art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 77 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.W związku z treścią omawianego zarzutu dodać także należy, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej kasacyjnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając niniejszą sprawę uwzględnił wskazywane przez nią okoliczności faktyczne, co znajduje odzwierciedlenie w uznaniu przez Sąd I instancji braku rażącego charakteru stwierdzonej w sprawie bezczynności. Sąd I instancji wskazał wprost, że rozpoznając niniejszą sprawę uwzględnił argumenty Uczelni dotyczące aresztowania Rektora [...] w W., zmianę formy organizacyjnej Uczelni, zmiany kadrowe związane z wszczęciem postępowania karnego, ustanowienie zarządu przymusowego, konieczność przeprowadzenia długotrwałego i skomplikowanego postępowania wyjaśniającego oraz weryfikacji danych przed wydaniem studentom dokumentów. Nie można zatem zgodzić się ze stroną skarżącą kasacyjnie, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pominął problemy organizacyjne wskazywane przez Rektora Uczelni w toku postepowania sądowego. Słusznie jednak Sąd I instancji stwierdził, że nie mogą one usprawiedliwić bezczynności Uczelni w przedmiocie wydania skarżącej karty przebiegu studiów.Skoro podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut okazał się nieskuteczny, Naczelny Sąd Administracyjny nie miał podstaw do jej uwzględnienia, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej w oparciu o art. 184 P.p.s.a..