Postanowienie - II SA/Rz 410/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie - z dnia 28 maja 2026
Teza
Odrzucono skargę. 28 maja 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Asesor WSA Jolanta Kłoda-Szeliga po rozpoznaniu 28 maja 2026 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Okręgowego Sądu Lekarskiego w Rzeszowie z dnia 23 stycznia 2026 r. sygn. OSL/4/2026/Z w przedmiocie umorzenia postępowania wyjaśniającego - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. UZASADNIENIE Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej w [...] (dalej: OROZ) w dniu 13 listopada 2023 r. wydOdrzucono skargę. 28 maja 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Asesor WSA Jolanta Kłoda-Szeliga po rozpoznaniu 28 maja 2026 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Okręgowego Sądu Lekarskiego w Rzeszowie z dnia 23 stycznia 2026 r. sygn. OSL/4/2026/Z w przedmiocie umorzenia postępowania wyjaśniającego - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. UZASADNIENIE Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej w [...] (dalej: OROZ) w dniu 13 listopada 2023 r. wyd
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
samorząd terytorialny
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
28 maja 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Przewodniczący
Jolanta Kłoda-Szeliga
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej w [...] (dalej: OROZ) w dniu 13 listopada 2023 r. wydał postanowienie o umorzeniu postępowania wyjaśniającego w sprawie skargi M. P. (dalej: Skarżąca). W wyniku rozpoznania zażalenia na ww. postanowienie, Okręgowy Sąd Lekarski w Rzeszowie (dalej: OSL) postanowieniem z 5 lipca 2024 r. uchylił zaskarżonego postanowienia i przekazał sprawę Rzecznikowi do uzupełnienia postępowania. Rzecznik uzupełnił postępowanie, a następnie je ponownie umorzył postanowieniem z 22 lipca 2025 r. Na to postanowienie pełnomocnik Skarżącej wniósł zażalenie. OSL działając na podstawie art. 437 § 1, art. 465 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2026 r. poz. 490 ze zm. dalej: K.p.k.) w związku z art. 112 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich (Dz. U. z 2021 r. poz. 1342 ze zm. dalej: ustawa o izbach lekarskich) nie uwzględnił zażalenia i postanowieniem z 23 stycznia 2026 r. sygn. OSL/4/2026/Z utrzymał w mocy postanowienie OROZ.Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na ww. postanowienie z dnia 23 stycznia 2026 r. wniosła Skarżąca działająca przez pełnomocnika R. F.W uzasadnieniu podniesiono, że OSL naruszył prawo strony skarżącej do dwuinstancyjnego postępowania, gdyż po przeprowadzeniu uzupełniającego postępowania dowodowego i ponownym rozpoznaniu sprawy wydał rozstrzygnięcie mające charakter orzeczenia sądu I instancji, od którego powinno przysługiwać zażalenie do Naczelnego Sądu Lekarskiego. Zdaniem strony skarżącej odmowa przyjęcia środka odwoławczego była bezpodstawna i prowadziła do pozbawienia prawa do skutecznego odwołania. Wskazano również, że przewodniczący Okręgowego Sądu Lekarskiego wydał zarządzenie o odmowie przyjęcia zażalenia bez konsultacji z biurem prawnym, mimo że sprawa dotyczyła istotnych kwestii proceduralnych oraz konstytucyjnego prawa do dwuinstancyjności postępowania.Ponadto podniesiono, że w toku ponownego rozpoznania sprawy, Skarżącej nie doręczono opinii uzupełniającej biegłego, co uniemożliwiło odniesienie się do jej treści oraz zgłoszenie zarzutów. Zdaniem Skarżącej sąd powinien z urzędu przekazać stronie ten dokument, zwłaszcza że został on sporządzony z inicjatywy pełnomocnika. W ocenie strony działania OSL naruszały przepisy proceduralne oraz konstytucyjne gwarancje prawa do obrony i kontroli instancyjnej, dlatego wniesiono o uznanie postępowania za wadliwe i niezgodne z prawem.W odpowiedzi na skargę Okręgowy Sąd Lekarski w Rzeszowie wniósł o jej odrzucenie, argumentując że przedmiot skargi Skarżącej nie jest objęty zakresem kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne. W tym zakresie wskazano, że postanowienia wydane w toku postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej przez okręgowe sądy lekarskie nie stanowią aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, lecz są czynnościami objętymi odmienną procedurą znajdującą zastosowanie w sprawie dotyczącej odpowiedzialności zawodowej lekarza, gdzie stosuje się uregulowania właściwe procedurze karnej. Streszczając sprawę OSL nakreślił, że pełnomocnik Skarżącej ponadto złożył wniosek/apelację do Okręgowego Sądu Lekarskiego w dniu 13 i 14 lutego 2026 r. Przewodniczący OSL w dniu 25 lutego 2026 r. wydał zarządzenie o odmowie przyjęcia środka odwoławczego z uwagi na to, że jest niedopuszczalny z mocy ustawy.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:Skarga podlega odrzuceniu.Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Jak wynika bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. dalej p.p.s.a.), jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego albo skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn, wówczas podlega ona odrzuceniu. Rozpoznanie takiej skargi rodziłoby bowiem nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 1 p.p.s.a.).Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sądy administracyjne są właściwe do orzekania w sprawach skarg na:1) decyzje administracyjne;2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.Ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a.).W niniejszej sprawie Skarżąca wniosła skargę na opisane na wstępie postanowienie Okręgowego Sądu Lekarskiego w Rzeszowie, którym utrzymano w mocy postanowienie Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej w [...] z 22 lipca 2025 r. o umorzeniu postępowania wyjaśniającego.W tym miejscu podkreślenia wymaga, że kontrola sądu administracyjnego w sprawach dyscyplinarnych dopuszczalna jest tylko wtedy, gdy przepis szczególny tak stanowi. Pogląd ten jest akceptowany zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienia WSA w Warszawie z 3 lipca 2008 r. o sygn. akt II SAB/Wa 71/08, z dnia 7 czerwca 2011 r. o sygn. akt II SAB/Wa 75/11, dostępne w Internetowej Bazie Orzeczeń NSA https://cbois.nsa.gov.pl oraz J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis Warszawa 2006 r., s. 47).Postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy reguluje z ustawa z dnia 2 grudnia 2010 r. o izbach lekarskich, która przewiduje odrębny od administracyjnego tryb prowadzenia postępowania i orzekania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy. Zgodnie z art. 112 tej ustawy w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego; nie stosuje się przepisów o oskarżycielu prywatnym, powodzie cywilnym, przedstawicielu społecznym, o postępowaniu przygotowawczym oraz środkach przymusu, z wyjątkiem przepisów o karze pieniężnej. Brak odesłania we wskazanej ustawie do stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oznacza, że w postępowaniu dotyczącym odpowiedzialności zawodowej lekarzy nie może być stosowana procedura administracyjna (por. postanowienia: WSA w Kielcach z dnia 29 kwietnia 2013 r. o sygn. akt II SAB/Ke 12/12, WSA w Białymstoku z dnia 20 marca 2014 r. o sygn. akt II SA/Bk 199/14, WSA w Białymstoku z dnia 29 grudnia 2016 r. o sygn. akt II SAB/Bk 129/16, dostępne j.w.). Tym samym ustawodawca nie poddaje kontroli sądu administracyjnego postępowania dotyczącego odpowiedzialności zawodowej lekarzy. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do kontroli wniesionej w niniejszej sprawie skargi Skarżącej na postanowienie Okręgowego Sądu Lekarskiego w Rzeszowie.Mając na uwadze, że przedmiot skargi nie mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.Trzeba przy tym podkreślić, że na przeszkodzie takiemu rozstrzygnięciu nie stała regulacja art. 59 § 1 w zw. z art. 13 § 2 p.p.s.a., stanowiąca, że jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu (zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane przez OSL). Z przywołanego przepisu wynika bowiem, że przekazać sprawę można jedynie sądowi administracyjnemu właściwemu do rozpoznania sprawy. Miałby on więc zastosowanie wówczas, gdyby z treści pisma wszczynającego sprawę wynikało, że mieści się ono w katalogu środków prawnych, do rozpoznania których właściwe są sądy administracyjne. Jeśli jednak w danej sprawie sądy administracyjne w ogóle nie są właściwe, to przepis art. 59 § 1 p.p.s.a. nie ma w takiej sytuacji zastosowania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 674/11).. nie ma w takiej sytuacji zastosowania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 674/11).