Wyrok - II SA/Go 210/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. - z dnia 28 maja 2026
Teza
Uchylono decyzję I i II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Rogalski Sędziowie Sędzia WSA Kamila Karwatowicz (spr.) Sędzia WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 maja 2026 r. sprawy ze skargi D. R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]r., [...]. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora TranspoUchylono decyzję I i II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Rogalski Sędziowie Sędzia WSA Kamila Karwatowicz (spr.) Sędzia WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 maja 2026 r. sprawy ze skargi D. R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]r., [...]. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transpo
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
zasądzono świadczenie
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
organ rentowy / ZUS
Data orzeczenia
28 maja 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Przewodniczący
Jarosław Piątek
Podstawa prawna
art. 189
akpa
art. 189
dkpa
art. 107
kpa
art. 7
kpa
art. 77
kpa
art. 104
kpa
art. 138
kpa
art. 80
kpa
Pokaż pozostałe podstawy prawne (5)
Rozstrzygnięcie
Uchylono decyzję I i II instancji
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] lipca 2025 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1539 ze zm., dalej jako u.t.d.) [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego (dalej jako WITD) nałożył na D. R. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą ,,D. karę pieniężną w wysokości 12.000 zł w związku z naruszeniem polegającym na niepoddaniu się lub uniemożliwieniu przeprowadzenia kontroli w całości lub części (lp. 1.6 załącznik nr 3 do u.t.d.).W uzasadnieniu decyzji WITD podał, że pismem z [...] maja 2025 r. organ powiadomił przedsiębiorcę o zamiarze przeprowadzenia czynności kontrolnych, które miały rozpocząć się [...] czerwca 2025 r. o godz. 10.00 pod adresem siedziby przedsiębiorstwa – [...]. Zawiadomienie zostało skutecznie doręczone [...] maja 2025 r. Organ podał, że [...] czerwca 2025 r. o godz. 18.44 wpłynęło korespondencją e-mail do siedziby organu pismo informujące, że w związku z nagłą niedyspozycją osób mających brać bezpośredni udział w czynnościach kontrolnych w załączeniu przesłano skany zwolnień lekarskich. Zwolnienie lekarskie dla D. R. na okres od [...] czerwca 2025 r. oraz dla F. R. na okres [...]czerwca 2025 r. Na podstawie upoważnienia nr [...] z dnia [...] maja 2025 r. wydanego przez WITD podjęto próbę przeprowadzenia kontroli w siedzibie przedsiębiorcy i udokumentowano ją protokołem z czynności z dnia [...] czerwca 2025 r. nr [...] Kontrolujący stwierdzili, że na terenie budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego pod w/w adresem nie przebywa żadna osoba, wejście było zamknięte, brak reakcji na dzwonek. Na terenie posesji znajduje się baner informujący o nazwie przedsiębiorstwa, adresie i zakresie prowadzenia usług. Na dowód powyższego została sporządzona notatka służbowa wraz z dokumentacją fotograficzną. Kontrolerzy pozostawili kopertę z wezwaniem do kontaktu telefonicznego do godz. 14.00 dnia [...] czerwca 2025 r. i włożyli je przy klamce furtki. Wezwanie nie spowodowało próby podjęcia kontaktu.W toku kontroli na podstawie danych z Krajowego Rejestru Elektronicznego Przedsiębiorców Transportu Drogowego (KREPTD) oraz pisma Starosty [...] ustalono, że strona uzyskała zezwolenie nr [...] na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego w zakresie rzeczy w dniu [...].12.2012 r, z ważnością na czas nieokreślony. Zgodnie z materiałem dowodowym przedsiębiorca do w/w zezwolenia zgłosił łącznie 8 pojazdów ciężarowych. Pismem z dnia [...] czerwca 2025 r. zawiadomiono stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w związku ze stwierdzonym w protokole naruszeniem, które doręczone zostało [...] czerwca 2025 r. W piśmie z dnia [...] czerwca 2025 r. strona podała, że przekazuje dowody na okoliczność braku możliwości poddania się kontroli w wyznaczonym terminie tj. zwolnienia lekarskie i jednocześnie oświadczyła, że pozostali pracownicy przebywali poza siedzibą przedsiębiorstwa.Organ uznał, że wyjaśnienia strony nie zasługują na uwzględnienie, a przedsiębiorca uniemożliwił WITD przeprowadzenie kontroli, z naruszeniem art. 48 i 50 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236, dalej jako u.p.p.). Zdaniem organu zwolnienie lekarskie nie zwalnia strony z obowiązku poddania się kontroli, jak również z obowiązku ustanowienia osoby upoważnionej do reprezentowania jej w trakcie kontroli, a wręcz przeciwnie nakłada obowiązek wskazania takiej osoby, w szczególności podczas jego nieobecności. To samo dotyczy zwolnienia lekarskiego osoby uprzednio upoważnionej do reprezentowania przedsiębiorcy. Według organu nie ulegało wątpliwości, że kontrolerzy nie zastali w dniu kontroli ani przedsiębiorcy, ani żadnej innej osoby upoważnionej do reprezentowania przedsiębiorcy a strona nie podjęła żadnej próby kontaktu z organem kontroli celem zaplanowania dalszych działań, wobec czego przyjęto, że przedsiębiorca nie poddał się kontroli.Organ stwierdził, że w sprawie nie wystąpiły okoliczności wyłączające odpowiedzialność strony wymienione w art. 92b i art. 92c u.t.d., strona bowiem nie wykazała istnienia żadnych okoliczności pozwalających na odstąpienie od nałożenia na niego kary pieniężnej za stwierdzone naruszenie.Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie, wskazując na wystąpienie niezależnych okoliczności, które uniemożliwiły stronie osobisty udział w czynnościach kontrolnych. Strona wskazała na przedstawione zwolnienia lekarskie przedsiębiorcy oraz osoby upoważnionej do reprezentowania przedsiębiorstwa, co wykluczało ich udział. Strona podkreśliła działanie w dobrej wierze, w tym podjęcie próby kontaktu z organem kontrolnym z wnioskiem o zmianę terminu kontroli.Decyzją z dnia [...] lutego 2026 r., nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej jako GITD) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.Zgodnie z art. 4 pkt 22 u.t.d. obowiązki lub warunki przewozu drogowego - obowiązki lub warunki wynikające m.in. z przepisów ustawy oraz:b) rozporządzenia WE nr 561/2006 ih) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 20l4r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz. Urz. UE L 60 z 28.02.2014, str. 1), zwanego dalej rozporządzeniem (UE) nr 165/2014", lub aktów wykonawczych do rozporządzenia (UE) nr 165/2014:- rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/799 z dnia 18 marca 2016r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 ustanawiającego wymogi dotyczące budowy, sprawdzania, instalacji, użytkowania, naprawy tachografów oraz elementów składowych (Dz. Urz. UE L 139 z 26.05.2016, str. 1, z późn. zm.),- rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/548 z dnia 23 marca 2017r. ustanawiający standardowy formularz pisemnego oświadczenia w sprawie usunięcia lub naruszenia plomby tachografu (Dz. Urz. UE L 79 z 24.03.2017, str. 1).Organ odwoławczy poinformował, że w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 189a § 2 pkt 1-3 kpa. Jednocześnie wyjaśnił, że w rozpatrywanej sprawie kary pieniężne są nakładane na podstawie art. 92a w zw. z art. 93 ust. 1 u.t.d. Treść art. 92a ust. 1 i 6 w zw. z załącznikiem nr 3 do u.t.d. określa w sposób sztywny wysokość kar pieniężnych za naruszenia przepisów załącznika nr 3 do u.t.d. W tym zakresie organ nie ma możliwości miarkowania kar pieniężnych. W związku z powyższym regulacja wynikająca z art. 189d kpa, na mocy art. 189a § 2 pkt 1 nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Ponadto zastosowania nie znajdzie również art. 189e oraz art. 189f, które regulują przesłanki odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej oraz udzielenia pouczenia. Kwestie te zostały uregulowane odrębnie przez u.t.d. w art. 92c ust. 1 pkt 1, zaś w odniesieniu do naruszeń związanych z nieprzestrzeganiem przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku zastosowanie ma art. 92b ust. 1.Odnośnie stwierdzonego naruszenia organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 48 ust. 1 u.p.p. organ kontroli zawiadamia przedsiębiorcę o zamiarze wszczęcia kontroli. W myśl zaś art. 50. ust. 1 u.p.p. czynności kontrolne wykonuje się w obecności przedsiębiorcy lub osoby przez niego upoważnionej. Przedsiębiorca wskazuje na piśmie osobę upoważnioną, o której mowa w ust. 1, w szczególności w czasie swojej nieobecności (ust. 3). Zgodnie z art. 72 u.t.d, kontrolowany jest obowiązany umożliwić inspektorowi dokonanie czynności kontrolnych, a w szczególności:1) udzielić ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazać dokumenty lub inne nośniki informacji oraz udostępnić dane mające związek z przedmiotem kontroli;2) udostępnić pojazd, a w uzasadnionych przypadkach wynikających z przeprowadzonej kontroli pojazdu na drodze, obiekt, siedzibę przedsiębiorcy oraz wszystkie pomieszczenia, w których przedsiębiorca prowadzi działalność gospodarczą bądź też przechowuje mienie przedsiębiorstwa;3) umożliwić sporządzenie kopii dokumentów wskazanych przez kontrolującego;4) umożliwić sporządzenie dokumentacji filmowej lub fotograficznej, jeżeli może ona stanowić dowód lub przyczynić się do utrwalenia dowodu w sprawie będącej przedmiotem kontroli;5) umożliwić przekazanie, za potwierdzeniem odbioru, oryginału zapisu urządzenia samoczynnie rejterującego prędkość jazdy, czas jazdy i postoju lub karty kierowcy; oraz gromadzonych przez kontrolowany podmiot wydruków z tachografu cyfrowego i karty kierowcy, których kontrola będzie dokonywana w siedzibie organu kontroli.Stosownie do przepisu art. 85 ust. 2 u.t.d. osoby upoważnione do przeprowadzenia kontroli mają prawo do:1) żądania od przedsiębiorcy i jego pracowników pisemnych lub ustnych wyjaśnień, okazania dokumentów i innych nośników informacji oraz udostępnienia wszelkich danych mających związek z przedmiotem kontroli;2) wstępu na teren przedsiębiorcy, w tym do pomieszczeń, gdzie prowadzi on działalność gospodarczą, w dniach i godzinach, w których jest lub powinna być wykonywana ta działalność, oraz wstępu do pojazdów użytkowanych przez przedsiębiorcę.Zgodnie zaś z art. 85 ust. 3 u.t.d., czynności kontrolne przeprowadza się w obecności przedsiębiorcy lub osoby przez niego wyznaczonej. Konsekwencją powyższego jest treść lp. 1.6 załącznika nr 3 do u.t.d., który sankcjonuje niepoddanie się lub uniemożliwienie przeprowadzenie kontroli w całości lub w części karą pieniężną w wysokości 12.000 zł.W rozpatrywanej sprawie w oparciu o zebrany materiał dowodowy w postaci między innymi protokołu z czynności, wyjaśnień i oświadczeń składanych przez stronę, organ odwoławczy ustalił stan faktyczny jak opisany w decyzji organu I instancji.Następnie organ odwoławczy wskazał na wyrok WSA w Szczecinie z dnia 19 lutego 2019 r.: "Aby można było mówić o "niepoddaniu się lub uniemożliwieniu przeprowadzenia kontroli", konieczne jest podjęcie przez podmiot kontrolowany określonych działań, zmierzających do uchylenia się od kontroli, a więc odmowa poddania się kontroli, bądź świadome i ukierunkowane na uniknięcie kontroli zachowanie, którego ostatecznym efektem jest uniemożliwienie przeprowadzenia kontroli. W katalogu tego rodzaju zachowań wymienić można ukrycie dokumentacji w całości lub w części, niewskazanie na wezwanie organu miejscu przechowywania dokumentów mających istotne znaczenie, uniemożliwienie kontaktu, odmowę dopuszczenia pracowników organu do siedziby przedsiębiorstwa, w przypadku gdy czynności kontrolne mają zostać podjęte w miejscu prowadzenia działalności. Jak wskazał organ, istota sankcji z lp. 1.6 załącznika nr 3 do u.t.d. polega na tym, że działanie musi charakteryzować się pewnym stopniem intencjonalnego działania lub zaniechania, co najmniej zbliżonego do zawinienia. Samo zachowanie przedsiębiorcy musi być nacechowane w pewnym zakresie winą. W niniejszej sprawie, intencjonalny brak próby podjęcia działania przez przedsiębiorcę, aby umożliwić organowi kontrolnemu przeprowadzenie kontroli, wskazuje jednoznacznie na zaniechanie. Przedsiębiorca nie tylko nie upoważnił żadnej innej osoby do reprezentowania, w przypadku jego niedyspozycji, ale także po nieudanej próbie przeprowadzenia czynności kontrolnych nie dążył do skontaktowania się z organem w celu wyjaśnienia zaistniałych okoliczności. Jak wynika z akt sprawy, strona została właściwie poinformowana o terminie oraz zakresie kontroli. Nadto, organ kontrolny pouczył stronę, że zgodnie z art. 50 u.p.p. czynności kontrolne wykonuje się w obecności przedsiębiorcy lub osoby przez niego upoważnionej, jak również, że przedsiębiorca jest zobowiązany wskazać na piśmie osobę upoważnioną, o której mowa powyżej, w szczególności w czasie swojej nieobecności.W dniu [...] czerwca 2025 r. o godz. 18:44, przedsiębiorca złożył na adres mailowy WITD pismo informujące o nagłej niedyspozycji osób mających brać bezpośredni udział w czynnościach kontrolnych dnia następnego (tj. [...] czerwca 2025 r.), motywując argumentację czynnikami zdrowotnymi. Przedsiębiorca okazał zwolnienia lekarskie – swoje oraz F. R.. Na podstawie przekazanej dokumentacji medycznej, organ wskazał, że niemożność uczestniczenia w postępowaniu kontrolnym była tymczasowa. Zatem przedsiębiorca zawiadamiając organ o czasowej niedyspozycji, obowiązany był wyznaczyć osobę upoważnioną do reprezentowania w czasie swojej nieobecności. Organ odwoławczy wskazał, że strona podjęła działania mające jedynie za cel usprawiedliwienie próby przeniesienia terminu kontroli, lecz nie dochowała należytej staranności w prowadzeniu działalności gospodarczej, wbrew obowiązkowi nie wyznaczając osób upoważnionych do jej reprezentowania podczas czynności kontrolnych.Ponadto, organ odwoławczy zauważył, że przeprowadzenie czynności kontrolnych w dniu [...] czerwca 2025 r. nie wymagało osobistego udziału strony. W przypadku jeżeli stan zdrowia przedsiębiorcy rzeczywiście uniemożliwia mu jego obecność w siedzibie przedsiębiorstwa w dniu kontroli, przedsiębiorca ma obowiązek wskazać osobę upoważnioną do reprezentowania. Natomiast w sytuacji gdy wyznaczone przez przedsiębiorcę osoby do reprezentowania w czasie czynności kontrolnych były niezdolne do reprezentacji, nie było przeciwskazań, aby w zaistniałej sytuacji upoważnić inne osoby do wspomnianych wyżej czynności, np. innego pracownika. Organ przywołał przy tym wyrok WSA w Kielcach z dnia 29 listopada 2017 r., o sygn. akt. II SA/Ke 637/17, w którym stwierdzono, że zwolnienie lekarskie samo przez się nie zwalnia przedsiębiorcę z obowiązku poddania kontroli, prowadziłoby do sparaliżowania działań organów kontrolnych. Przedsiębiorca ma bowiem obowiązek takiego zorganizowania pracy firmy, aby kontrola mogła dojść do skutku w przewidzianym do tego ustawowo terminie. Dlatego też sam fakt przebywania na zwolnieniu lekarskim, nie może być okolicznością decydującą o uznaniu, że przedsiębiorca nie uniemożliwiał przeprowadzenia kontroli.Organ odwoławczy wyjaśnił, że sformułowanie "osoba upoważniona przez kontrolowanego", o którym mowa w art. 50 ust. 1 u.p.p. posiada szeroki zakres podmiotowy i obejmuje wszelkie osoby legitymujące się ważnym pełnomocnictwem, zarówno ogólnym, rodzajowym, jak i pełnomocnictwem do udziału w kontroli. Istotnym jest również to, że pracownicy organu nie mają obowiązku badania faktycznego stosunku łączącego przedsiębiorcę z osobą upoważnioną. Organ zważył, że w przypadku braku wykwalifikowanych osób gotowych do reprezentacji przedsiębiorcy, strona mogła również skorzystać z usług profesjonalnych firm działających w dziedzinie transportu drogowego czy też pełnomocników zawodowych jak radcowie prawni czy też adwokaci. Organ odwoławczy ponownie wskazał, że to na przedsiębiorcy ciąży obowiązek podjęcia należytych działań w kierunku umożliwienia organowi przeprowadzenia kontroli. Co więcej, wbrew twierdzeniom strony, na organie kontrolnym nie ciążył żaden obowiązek wyznaczenia nowego terminu przeprowadzenia kontroli po niezastaniu przedsiębiorcy w siedzibie.Ponadto, pismem z dnia [...] czerwca 2025 r. organ I instancji poinformował stronę o próbie rozpoczęcia czynności kontrolnych w przedsiębiorstwie. W związku z tym, że próba okazała się nieskuteczna, organ prosił o niezwłoczny kontakt we wskazanym terminie w celu ustalenia dalszych czynności oraz poinformował, że w przypadku nieskontaktowania się zostanie wszczęte postępowanie w sprawie nałożenia kary pieniężnej z tytułu naruszenia lp. 1.6 załącznika nr do u.t.d. Organ odwoławczy wskazał, że strona nie podjęła żadnych działań, aby odpowiedzieć na w/w pismo ani wyjaśnić okoliczności niepoddania się kontroli. Brak próby podjęcia kontaktu z organem kontrolnym stoi w sprzeczności z argumentacją przedstawioną w odwołaniu. W sprawie brak jest zatem podstaw do zastosowania art. 92c ust. 1 u.t.d.Organ odwoławczy wskazał nadto, że z ugruntowanej linii orzeczniczej sądów administracyjnych wynika, że okoliczności uzasadniające zastosowanie w sprawie art. 92b i art. 92c u.t.d. powinien wykazać sam przedsiębiorca.Organ odwoławczy zważył, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w pełni potwierdza ustalenia dokonane przez organ I instancji, tj. kontrolowany przedsiębiorca nie poddał się kontroli w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą w całości. W niniejszej sprawie strona nie wykazała zaistnienia okoliczności o których mowa jest w art. 92c u.t.d. W opinii organu odwoławczego postępowanie w I instancji zostało przeprowadzone z poszanowaniem przepisów k.p.a. Organ I instancji działał na podstawie przepisów prawa, podejmując wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, a także czyniąc zadość obowiązkowi zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący.Od powyższej decyzji strona, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., podnosząc zarzut naruszenia:- art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak jednoznacznych ustaleń faktycznych w sprawie,- art. 7 k.p.a. w związku z art. 77 k.p.a. oraz 107 k.p.a. w związku z art. 50 ust. 1 i ust. 5 u.p.p. poprzez uznanie, że skarżący nie poddał się lub uniemożliwił przeprowadzenie kontroli,- art. 93 ust. 1 w zw. z art. 92a ust. 1, ust. 3 pkt 1 u.t.d. i lp. 1.6 załącznika nr 3 do ustawy poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że skarżący nie poddał się lub uniemożliwił przeprowadzenie kontroli,- art. 107 § 1 w zw. z art. 104 § 4 k.p.a. poprzez nieodniesienie się w uzasadnieniu decyzji do wszystkich faktów i dowodów zgromadzonych w trakcie postępowania,- art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez bezpodstawne utrzymanie w mocy decyzji WITD w sytuacji, gdy organ zobligowany był na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. do uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.Skarżący wniósł o uchylenie skarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji, zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że odpowiedział na wezwanie organu w piśmie z [...] czerwca 2025 r., a mimo to organ zakończył postępowanie administracyjne i nałożył karę pieniężną. Jednocześnie zwrócił uwagę, że podjęcie jedynej próby przeprowadzenia kontroli dokonane zostało w trakcie niezdolności do pracy skarżącego i osoby przez niego upoważnionej. Podkreślił też, że przed podjęciem czynności kontrolnych powiadomił organ o okresie niezdolności do pracy i mógł zostać wyznaczony inny termin kontroli. Strona przedłożyła tylko jeden raz takie zwolnienie lekarskie, dlatego brak według niego podstaw do stwierdzenia, że doszło do uniemożliwienia lub utrudnienia przeprowadzenia kontroli.Co do braku podpisu i pieczątki na zwolnieniu lekarskim F. R. skarżący wskazał, iż obecnie zwolnienie lekarskie generowane jest w systemie elektronicznym (e-ZLA) i przekazywane do ZUS w formie cyfrowej i obrocie prawnym funkcjonuje jako dokument elektroniczny, a jego wydruk nie wymaga opatrzenia własnoręcznym podpisem ani pieczęcią lekarza. Przedsiębiorca przesłał do organu skan dokumentu z adnotacją, że zwolnienie znajdowało się na etapie generowania w systemie, a ewentualne wątpliwości co do dokumentu powinny zostać przez organ wyjaśnione.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione. Według organu uzyskał on tylko informację o nieobecności przedsiębiorcy w terminie kontroli bez podjęcia działań mających na celu skontaktowanie się z organem. Odnośnie braku podpisu na zwolnieniu lekarskim organ uznał twierdzenia strony za błędne podnosząc, że w toku postępowania mógł zostać złożony kompletny dokument.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:Na wstępie wyjaśnić należy, iż Sąd rozpoznał przedmiotową sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, na podstawie art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Zgodnie z treścią cyt. art. 119 pkt 2 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym złożył organ, natomiast skarżący terminie 14 dni od dnia zawiadomienia o tym fakcie nie zażądał przeprowadzenia rozprawy.Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowieniapostępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a–c p.p.s.a. lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).Przedmiot tak rozumianej kontroli stanowią w przedmiotowej sprawie decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2026r., którą organ ten utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...]. z dnia [...] lipca 2025 r. nakładającą na skarżącego karę pieniężną w wysokości 12.000 zł za naruszenie przepisów u.t.d. polegające na niepoddaniu się lub uniemożliwieniu przeprowadzenia kontroli w całości lub w części.Poza sporem jest, że strona skarżąca jest przedsiębiorcą uprawnionym do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego (przewozów drogowych), w rozumieniu u.t.d. Z ustaleń organu wynika bowiem, że strona posiada zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego w zakresie rzeczy. Tym samym strona jako przedsiębiorca w obszarze działalności transportowej, zobowiązana była do przestrzegania obowiązków wynikających z u.t.d. w zakresie warunków wykonywania przewozu drogowego (art. 4 pkt 22 u.t.d).Natomiast zgodnie z art. 50 pkt 1 lit. a u.t.d., do zadań Inspekcji Transportu Drogowego należy kontrola przestrzegania obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w art. 4 pkt 22. Z kolei, w myśl art. 68 ust. 1 pkt 1 lit. b u.t.d., kontroli tej (o której mowa w art. 50 pkt 1 lit. a-j) podlegają przedsiębiorcy wykonujący przewóz drogowy.Inspektor, który wykonuje zadania, wskazane w art. 50 u.t.d., ma prawo do wstępu na teren podmiotu wykonującego przewóz drogowy, w tym do pomieszczeń lub lokali, gdzie prowadzi on działalność lub przechowuje dokumenty i inne nośniki informacji wymagane przepisami, o których mowa w art. 4 pkt 22, w dniach i godzinach, w których jest lub powinna być wykonywana ta działalność. Z kolei, strona jako przedsiębiorca w zakresie działalności gospodarczej obejmującej m.in. usługi transportowe, jest zobowiązana do umożliwienia przeprowadzenia kontroli przez upoważnionego inspektora Inspekcji Transportu Drogowego. Wskazać należy, że zgodnie z art. 72 u.t.d. kontrolowany jest obowiązany umożliwić inspektorowi dokonanie czynności kontrolnych, a w szczególności:- udzielić ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazać dokumenty lub inne nośniki informacji oraz udostępnić dane mające związek z przedmiotem kontroli;- udostępnić pojazd, a w uzasadnionych przypadkach wynikających z przeprowadzonej kontroli pojazdu na drodze, obiekt, siedzibę przedsiębiorcy oraz wszystkie pomieszczenia, w których przedsiębiorca prowadzi działalność gospodarczą bądź też przechowuje mienie przedsiębiorstwa;- umożliwić sporządzenie kopii dokumentów wskazanych przez kontrolującego;- umożliwić sporządzenie dokumentacji filmowej lub fotograficznej, jeżeli może ona stanowić dowód lub przyczynić się do utrwalenia dowodu w sprawie będącej przedmiotem kontroli;- umożliwić przekazanie, za potwierdzeniem odbioru, oryginału zapisu urządzenia samoczynnie rejestrującego prędkość jazdy, czas jazdy i postoju lub karty kierowcy, oraz gromadzonych przez kontrolowany podmiot wydruków z tachografu cyfrowego i karty kierowcy, których kontrola będzie dokonywana w siedzibie organu kontroli.Konsekwencją naruszenia powyższych regulacji w zakresie kontroli przedsiębiorcy jest treść lp. 1.6 załącznika nr 3 do u.t.d., który niepoddanie się lub uniemożliwienie przeprowadzenia kontroli w całości lub w części sankcjonuje karą pieniężną w wysokości 12.000 złotych, nakładanej w formie decyzji administracyjnej przez organy Inspekcji Transportu Drogowego.W myśl cyt. powyżej przepisu penalizowane przez ustawodawcę jest niepoddanie się lub uniemożliwienie przeprowadzenia kontroli w całości lub w części. Mamy tu do czynienia z dwoma stanami. Po pierwsze, "niepoddanie się kontroli", co oznacza działanie lub zaniechanie powodujące, że kontrola nie mogła się odbyć w całości lub w części jej zamierzonego zakresu np. kontrolujący nie został wpuszczony na miejsce kontroli (w ogóle bądź w określonych dniach kontroli). Po drugie, ukaraniu podlega "uniemożliwienie" przeprowadzenia kontroli, które również może polegać na działaniu lub zaniechaniu (zazwyczaj obstrukcji) np. na wybiórczej współpracy z kontrolującym (nieprzedstawianiu dokumentów, czy przedstawianiu ich w sposób niezgodny z żądaniem np. w formie uniemożliwiającej odczyt - zaszyfrowany bądź uszkodzony nośnik danych, itp.). Oczywiste jest, że granica tego rodzaju ocen z reguły może być płynna, bowiem silnie powiązana jest z konkretnymi okolicznościami danej sprawy.Istotą sankcji z lp. 1.6. załącznika nr 3 do u.t.d. jest przede wszystkim stworzenie gwarancji prawnych dla skuteczności kontroli. Sankcjonowanie stanów opisanych w lp. 1.6. załącznika nr 3 do u.t.d. ma więc cel prewencyjny, aby żaden poddany kontroli podmiot nawet nie rozważał możliwości zachowania niezgodnego z prawem, powodującego bezprawną ingerencję w skuteczność działań podejmowanych przez kontrolujących. Jeżeli się to dodatkowo zestawi z ograniczeniami czasowymi kontroli narzuconymi organom przez prawo w interesie przedsiębiorców, to tego rodzaju wniosek jest w pełni uzasadniony (por. wyrok NSA z dnia 16 października 2024 r., II GSK 9595/24).Na mocy art. 89c u.t.d. do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, stosuje się przepisy rozdziału V ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo Przedsiębiorców. Wszczęcie kontroli powinno zatem być, zgodnie z art. 48 ust. 1 u.p.p., poprzedzone zawiadomieniem o zamiarze wszczęcia kontroli, zawierającym: 1) oznaczenie organu, 2) datę i miejsce wystawienia, 3) oznaczenie przedsiębiorcy, 4) wskazanie zakresu przedmiotowego kontroli, 5) podpis osoby upoważnionej do zawiadomienia. Stosownie do art. 48 ust. 1 u.p.p., organ kontroli powinien więc zawiadomić przedsiębiorcę o zamiarze wszczęcia kontroli. Tym samym warunkiem uznania, że mamy w sprawie do czynienia z niepoddaniem się lub uniemożliwieniem przeprowadzenia kontroli w całości lub w części przez kontrolowanego skutkującym karą pieniężną, jest niewątpliwie wcześniejsze, nie budzące wątpliwości zawiadomienie przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontroli.Zasadą jest przy tym, że kontrolowany przedsiębiorca (lub podmiot upoważniony przez takiego przedsiębiorcę) powinien być obecny podczas czynności kontrolnych (art. 85 ust. 3 i art. 89b u.t.d. i art. 50 ust. 1 u.p.p.). Tylko wówczas można prowadzić działania kontrolne. Wyjątki przewidziane od tej reguły w treści art. 50 ust. 2 u.p.p. nie maiły w przedmiotowej sprawie miejsca, co nie było kwestionowane. Zasada, o której mowa leży w interesie zarówno kontrolowanego, jak i organu kontrolującego. Obecność kontrolowanego lub osoby upoważnionej przez kontrolowanego pozwala sprawniej przeprowadzić czynności kontrolne, co ma wpływ na czas prowadzenia kontroli, a tym samym również na prowadzenie działalności przez danego przedsiębiorcę. Jako że kontrolowana jest działalność przedsiębiorcy, powinien on być żywo zainteresowany jej przebiegiem i możliwością wpływu na jej przebieg. Kontrolowany może wówczas na bieżąco odpowiadać na pytania kontrolowanego, wyjaśniać okoliczności wskazane w dokumentacji czy dostarczać konkretną dokumentację wymaganą przez organ kontrolujący. Przedsiębiorca może upoważnić inną osobę do tego, aby była obecna w czasie czynności kontrolnych. Zgodnie z ust. 3 art. 85 u.t.d. obowiązkiem przedsiębiorcy jest wskazanie tzw. osoby upoważnionej które staje się w szczególności konieczne w razie nieobecności kontrolowanego przedsiębiorcy. Osoba upoważniona zastępuje niejako kontrolowanego przedsiębiorcę i gwarantuje skuteczność przeprowadzenia kontroli - również wówczas, gdy przedsiębiorca kontrolowany jest nieobecny. Podkreślić należy, że z uwagi na obligatoryjność wskazania osoby upoważnionej w przypadku nieobecności przedsiębiorcy, nieuzasadnione zaniechanie dochowania w/w obowiązku obciąża przedsiębiorcę.Odnosząc poczynione uwagi do rozpatrywanej sprawy, na podstawie analizy akt sprawy, Sąd stwierdził, co nie było też kwestionowane przez skarżącego, że w sprawie doszło do skutecznego zawiadomienia strony o zamiarze podjęcia kontroli przez WITD w dniu [...] czerwca 2025 r., które to zawiadomienie doręczone zostało w dniu [...] maja 2025 r.Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że dzień przed wyznaczonym na [...] czerwca 2025 r. terminem kontroli przedsiębiorstwa skarżącego tj. [...] czerwca o godz. 18.44, przedsiębiorca przesłał do organu zwolnienia lekarskie zarówno dotyczące jego samego, jak i pracownika upoważnionego przez przedsiębiorcę do reprezentowania go podczas czynności kontrolnych. Zwolnienia lekarskie obejmowały: okres od [...]czerwca 2025 r. (D. R., druk ZUS ZLA) oraz okres od [...]czerwca 2025 r. (F. R., druk ZUS ZLA). W dniu zaplanowanej kontroli tj. [...] czerwca 2025 r. inspektorzy Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego w [...]. udali się do siedziby firmy w celu przeprowadzenia kontroli. Na miejscu nie zastano nikogo, w drzwiach furtki wejściowej inspektorzy pozostawili wezwanie do skontaktowania się telefonicznego w dniu [...] czerwca 2025 r. do godziny 14.00 w celu ustalenia dalszych czynności. Ponieważ przedsiębiorca nie skontaktował się z kontrolującymi pismem z dnia [...] czerwca 2025 r. organ I instancji zawiadomił przedsiębiorcę o wszczęciu postępowania w sprawie naruszenia przepisów, o których mowa w załączniku nr 3 do u.t.d., a następnie wydana została decyzja administracyjna o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej. Przy czym zdaniem skarżonych organów przedsiębiorca zawiadamiając o czasowej swojej nieobecności, obowiązany był wyznaczyć osobę upoważnioną do reprezentowania w czasie swojej nieobecności, a jeżeli taka osoba byłaby niezdolna do reprezentowania to innego pracownika, a nawet skorzystać z usług profesjonalnych firm, gdyż samo zwolnienie lekarskie nie zwalnia przedsiębiorcy z obowiązku prawidłowego organizowania pracy firmy. Ponadto organ stwierdził, że po nieudanej próbie przeprowadzenia kontroli, prosił o niezwłoczny kontakt w celu ustalenia dalszych czynności, jednak strona nie podjęła żadnych działań, aby dokonać wyjaśnień.W ocenie Sądu uznanie przez organ, że w tak ustalonym stanie faktycznym doszło do dopuszczenia się przez skarżącego naruszenia w postaci niepoddania się lub uniemożliwienia przeprowadzenia kontroli, uznać należało za przedwczesne. Należy zwrócić uwagę, iż skarżony organ sam w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał, iż aby można było mówić o takim naruszeniu konieczne jest podjęcie przed podmiot określonych działań zmierzających do uchylania się od kontroli, takich jak odmowa kontroli, świadome działanie ukierunkowane na unikniecie kontroli. Tymczasem jednak na gruncie rozpoznawanej sprawy skarżący dzień przed kontrolą poinformował organ kontrolujący o przeszkodzie w osobistym uczestniczeniu w czynnościach kontrolnych przez niego samego oraz przez osobę przez niego upoważnioną do reprezentacji. Powyższe uprawdopodobnił przesyłając skany zaświadczeń lekarskich obu osób. Okresy tych zaświadczeń rozpoczynają się dzień przed zapowiedzianą kontrolą i obejmują okres rozpoczęcia kontroli. Z przytoczonych powyżej przepisów u.p.p. wynika, iż przy czynnościach kontrolnych nie musi być obecny sam przedsiębiorca, ale może wskazać osobę upoważnioną w tym zakresie. W przedmiotowej sprawie jednak zarówno skarżący, jak i osoba przez niego upoważniona, objęci byli jednak niedyspozycją potwierdzoną zaświadczeniem lekarskim. Organy wskazały co prawda, że w takim przypadku przedsiębiorca mógł wskazać innego pracownika lub skorzystać z usług firmy profesjonalnej. Jednak po pierwsze organy nie odniosły się do zawartego przez skarżącego oświadczenia w piśmie z dnia [...] czerwca 2025 r., gdzie skarżący podał, że pozostali pracownicy przebywali poza siedzibą przedsiębiorstwa. Należy przy tym uwzględnić, iż skarżący jest przedsiębiorcą prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą, jego firma dysponuje 8 pojazdami ciężarowymi, nie jest więc to duże przedsiębiorstwo. Organy nie poddały w tym zakresie analizie jakimi zasobami pracowniczymi dysponował skarżący i czy mógł obiektywnie wskazać inną osobę do reprezentowania w czynnościach kontrolnych, szczególnie w sytuacji problemów zdrowotnych, które u niego wystąpiły i potwierdzone zostały zaledwie na dzień przed kontrolą. Podkreślić przy tym należy, iż zaświadczenie lekarskie złożone przez skarżącego nie było kolejnym a pierwszym w tym postepowaniu kontrolnym.Odnośnie natomiast podniesionego przez organ braku reakcji skarżącego na wezwanie pozostawione przez kontrolujących w dniu [...] czerwca 2026 r. Sąd zwraca uwagę, że po pierwsze przesyłka zawierają wezwanie została włożona w klamkę furtki wejściowej do posesji. Organ pozostawił w ten sposób pismo, mimo informacji o zwolnieniu lekarskim skarżącego, a zatem mogącym wystąpić trudności z jego odebraniem. Organ nie dysponuje przy tym żadnym potwierdzeniem odbioru przez skarżącego w/w pisma, do tego umieszczonego w sposób budzący wątpliwości co do skutecznego doręczenia, mimo to wywodząc z tego negatywne skutki prawne dla skarżącego. Do tego należy wziąć pod uwagę, że pomimo informacji o zwolnieniu lekarskim skarżącego, w wezwaniu przewidziano termin na skontaktowanie się z organem do dnia [...] czerwca 2025 r. do godziny 14.00, czyli tego samego dnia, w którym wezwanie pozostawiono w drzwiach bramki.Natomiast skarżący, jak wynika z treści pisma z dnia [...] czerwca 2025 r., wyraźnie wskazał, że udziela odpowiedzi na pismo z dnia [...] czerwca 2025 r., czyli zawiadomienie o wszczęcie postępowania administracyjnego, nie zaś wezwanie z dnia [...] czerwca 2025 r., co do doręczenia którego brak dowodu. Dodać należy, że organ wszczął postępowanie administracyjne [...] czerwca 2025 r., a więc w dniu, w którym jeszcze trwało zwolnienie lekarskie skarżącego.Należy zgodzić się z organami, że samo zwolnienie lekarskie nie zwalnia przedsiębiorcy z obowiązku poddania się kontroli i nie może być automatycznie okolicznością decydująca o uznaniu, że przedsiębiorca nie uniemożliwił przeprowadzenia kontroli. Po pierwsze jednak należy zwrócić uwagę, iż przywołany w tym zakresie przez organ wyrok WSA w Kielcach z dnia 29 listopada 2017 r., II SA/Ke 637/17 dotyczy odmiennego stanu faktycznego niż w przedmiotowej sprawie, gdzie przedsiębiorca przedstawił zwolnienia lekarskie, z którego żadne nie obejmowało daty wyznaczonego dnia kontroli. Ponadto przywołany przez GITD fragment wyroku w istocie nie został przytoczony w pełni, gdyż WSA w Kiercach w wyroku tym podał, ze w przypadku, jeżeli stan zdrowia przedsiębiorcy rzeczywiście uniemożliwia mu obecność w siedzibie przedsiębiorstwa w dniu kontroli to ma obowiązek zawiadomienia o tym organu (a tak właśnie uczynił skarżący w niniejszej sprawie). WSA w Kielcach zwrócili zatem uwagę na konieczność poinformowania o w/w przeszkodzie organu, dalej zwracając uwagę, na przedkładanie większej ilości zwolnień lekarskich (kolejnych), przy wyznaczonej kontroli, co prowadzić może wówczas do uniemożliwienia przeprowadzenia kontroli.Tymczasem skarżący w przedmiotowej sprawie zawiadomił organ kontrolujący o zwolnieniu lekarskim swoim i pracownika, który miał być upoważniony do reprezentowania w czasie kontroli, dzień przed zaplanowaną kontrolą, zwolnienia obejmowały okres planowanego rozpoczęcia kontroli i były to jedyne zwolnienia lekarskie tj. złożone tylko raz przez przedsiębiorcę.W zaskarżonej decyzji organ zaznaczył, że złożone do akt administracyjnych zwolnienie lekarskie F. R. nie zostało ani podpisane, ani opatrzone pieczęcią lekarza, który wystawił ZUS ZLA. Przy czym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ nie wyjaśnił czy wobec powyższego dokonał oceny i jakie przyjął wnioski w związku z powyższym. Jednocześnie też organ nie zobowiązał strony do udzielenia w powyższym zakresie wyjaśnień, poprzestając jedynie na podaniu w/w informacji. Zdaniem Sądu powyższe zaświadczenie lekarskie, będące kopią (na co wskazuje rubryka na górze dokumentu) stanowi uprawdopodobnienie okoliczności choroby F. R., posiada wpisaną serię i numer. Powyższa okoliczność, jeżeli jednak budziła wątpliwości organu mogła zostać wyjaśniona po zobowiązaniu strony do udzielenia takich wyjaśnień.Mając na uwadze powyższe rozważania, w szczególności odnoszące się do interpretacji pojęcia niepoddania się i uniemożliwienia przeprowadzenia kontroli, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja wydana zostały przez organy przedwcześnie, gdyż zgromadzony materiał dowodowy wymaga uzupełnienia i ponownej oceny (naruszenie art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a.). W ocenie Sądu na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego nie można jednoznacznie stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie spełnione zostały przesłanki przemawiające za stwierdzeniem, że skarżący w istocie dopuścił się naruszenia, o którym mowa w zaskarżonej decyzji.Zdaniem Sądu organy także w zaskarżonej decyzji nie rozważyły wystarczająco wnikliwie sprawy pod kątem zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. ograniczając się jedynie do stwierdzenia, że przepis ten nie ma w sprawie zastosowania. Zauważyć natomiast trzeba, że nawet jeżeli organy uznał, że doszło do opisanego na wstępie naruszenia, to choroba jest taką okolicznością na którą przedsiębiorca nie miał wpływu i której nie mógł przewidzieć. Wobec zaistniałej sytuacji kwestia zastosowania w sprawie art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. wymagała wszechstronnego rozważenia, a przyjęte stanowisko winno być dokładnie uzasadnione. Ponadto organ nie odniósł się do podniesionej przez stronę argumentacji dotyczącej braku możliwości upoważnienia kolejnej osoby do reprezentowania przedsiębiorcy w trakcie kontroli, ponieważ wszyscy pracownicy byli poza firmą. Wszystkie powyższe okoliczności, zdaniem Sądu, mają istotne znaczenie dla oceny stanu faktycznego sprawy, jednakże nie zostały uwzględnione przez organy orzekające w sprawie.Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, że przedstawianie kolejnych zwolnień lekarskich może utrudnić lub wręcz uniemożliwić przeprowadzenie czynności kontrolnych w siedzibie przedsiębiorstwa. Jednakże jak wynika z akt sprawy w badanej sprawie z taką sytuacją nie mamy do czynienia, gdyż przedłożone w sprawie zwolnienia lekarskie były pierwszymi, które dotyczyły kontroli zaplanowanej na [...] czerwca 2025 r. Ponadto pozostałe okoliczności danej sprawy również nie dają wystarczających, nie budzących wątpliwości podstaw do przyjęcia, że działania przedsiębiorcy ukierunkowane były na utrudnienie lub uniemożliwienie przeprowadzenia kontroli. W ocenie Sądu stanowisko organu w tym względzie nie znajduje wystarczającego oparcia w okolicznościach sprawy.Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a., uchylił decyzje organów I i II instancji (pkt I sentencji wyroku). W zakresie kosztów postępowania sądowego, obejmujących wpis od skargi, opłatę skarbową od pełnomocnictwa oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego, Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 2 p.p.s.a w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1a w zw. z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (DZ.U. z 2023 r. poz. 1935 ze zm. - pkt II sentencji wyroku).Ponownie rozpoznając sprawę organy będąc związane zgodnie z art. 153 p.p.s.a. oceną prawną i wskazaniami zawartymi w niniejszym wyroku, uzupełnią materiał dowodowy w niniejszej sprawie w zakresie wskazanym powyżej i dokonają ponownej oceny w oparciu o którą wydane zostanie rozstrzygnięcie z zachowaniem wymogów art. 107 § 3 k.p.a..