Wyrok - III SA/Po 449/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu - z dnia 28 maja 2026
Teza
Stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta Sędzia WSA Monika Świerczak Sędzia WSA Wojciech Rowiński (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Iwona Maciak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2026 r. sprawy ze skargi Wojewody Wielkopolskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Swarzędzu z dnia 28 października 2025 r. nr XXIII/239/2025 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego część obrębu Gruszczyn, Kobylnica, UzarzewoStwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta Sędzia WSA Monika Świerczak Sędzia WSA Wojciech Rowiński (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Iwona Maciak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2026 r. sprawy ze skargi Wojewody Wielkopolskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Swarzędzu z dnia 28 października 2025 r. nr XXIII/239/2025 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego część obrębu Gruszczyn, Kobylnica, Uzarzewo
Data orzeczenia
28 maja 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Przewodniczący
Donata Starosta
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały
UZASADNIENIE
Rada Miejska w Swarzędzu w dniu 28 października 2025 r. podjęła uchwałę nr XXIII/239/2025 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego część obrębu Gruszczyn, Kobylnica, Uzarzewo i Uzarzewo Katarzynki - część I.B.Skargę na powyższa uchwałę wniósł pismem z dnia 4 marca 2026 r. Wojewoda Wielkopolski, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, r. W.. Skarżący zaskarżył powyższą uchwałę w całości, wnosząc jednocześnie o stwierdzenie jej nieważności – ze względu na istotne naruszenie prawa, a także o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.W uzasadnieniu skargi wskazano, że w dniu 24 września 2023 r. weszła w życie ustawa z 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2023 r. poz. 1688; dalej ustawa nowelizująca). Zgodnie z art. 67 ust. 3 pkt 4 wspomnianej ustawy, do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przepisy z wyłączeniem przypadków wskazanych w pkt. 1-3 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Ponadto, w dniu 24 grudnia 2021 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 17 grudnia 2021 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. z 2024 r. poz. 2404). Na mocy § 12 pkt 1 tego rozporządzenia, do projektów planów miejscowych sporządzanych lub zmienianych na podstawie uchwały o przystąpieniu do sporządzania lub zmiany planu miejscowego podjętej przed dniem 24 grudnia 2021 r. stosuje się przepisy dotychczasowe, tj. przepisy Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. z 2003 r. poz. 164, z późn. zm., dalej: rozporządzenie z 2003 r.).Skarżący podkreślił, że w przypadku przedmiotowego planu uchwałę o przystąpieniu do jego sporządzenia podjęto w dniu 28 marca 2017 r., a zatem zastosowanie w obu przypadkach znajdują przepisy dotychczasowe.Dalej wskazano, że zgodnie z art. 17 pkt 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – w brzmieniu sprzed wejścia w życie ustawy nowelizującej (Dz.U. z 2023 r. poz. 977, dalej: u.p.z.p. sprzed nowelizacji) burmistrz rozpatruje uwagi do projektu planu miejscowego złożone w wyniku jego wyłożenia do publicznego wglądu. W myśl § 12 pkt 16 i 17 rozporządzenia z 2003 r. wykaz uwag wniesionych do wyłożonego do publicznego wglądu projektu planu miejscowego i rozstrzygnięcie organu sporządzającego projekt planu miejscowego w sprawie rozpatrzenia wniesionych uwag stanowią elementy dokumentacji prac planistycznych. Natomiast zgodnie z art. 17 pkt 14 u.p.z.p. sprzed nowelizacji burmistrz przedstawia radzie gminy projekt planu miejscowego wraz z listą nieuwzględnionych uwag wniesionych do tego projektu w wyniku jego wyłożenia do publicznego wglądu. W myśl art. 20 ust. 1 u.p.z.p. sprzed nowelizacji rada gminy uchwala plan miejscowy rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag nieuwzględnionych przez burmistrza. Rozstrzygnięcie to stanowi załącznik do uchwały w sprawie planu i jej integralną część.Wojewoda nadmienił, że projekt uchwały był wyłożony do publicznego wglądu czterokrotnie. W czwartym terminie wyznaczonym na składanie uwag, do Burmistrza wpłynęły m.in. pisma J. G. i P. N. z dnia 2 września 2025 r. oraz mieszkańców ul. [...] z dnia 9 września 2025 r. W pierwszym piśmie znajdowało się 20 ponumerowanych uwag. Jak wynika z wykazu uwag zamieszczonego w dokumentacji prac planistycznych oraz z wyjaśnienia Burmistrza pozyskanego w toku postępowania nadzorczego (pismo z dnia 30 grudnia 2025 r., znak: WAU.6721.5.2020-170) uwagi o numerach 13-20 nie zostały zamieszczone w wykazie uwag, tym samym nie zostały rozstrzygnięte przez Burmistrza oraz poddane rozstrzygnięciu Rady (w przypadku ich ewentualnego nieuwzględnienia).Kolejno zauważono, że pominięte w procedurze planistycznej uwagi dotyczyły parametrów i wskaźników zabudowy na nieruchomości należącej do składających uwagi, w której granicach leżą fragmenty wyznaczonych w uchwale terenów 12MN, 36MN, 37MN i 16KDW (m.in. zmiany granic terenów, możliwości lokalizowania więcej niż jednego budynku na działce, dopuszczenia zabudowy bliźniaczej, zmiany wskaźnika maksymalnej powierzchni zabudowy, powierzchni biologicznie czynnej, liczby kondygnacji, ilości miejsc do parkowania itd.) a także całego obszaru objętego uchwałą, odnosząc się do sformułowań używanych w tekście projektu uchwały ("przepisy odrębne"). Należy wziąć pod uwagę, że choć nieruchomość należąca do autorek pisma stanowi niewielką część obszaru objętego uchwałą, to sposób rozstrzygnięcia złożonych przez nie uwag miałby wpływ na własność wielu innych interesariuszy, tj. właścicieli lub użytkowników całych wymienionych terenów.Natomiast pismo mieszkańców ul. [...] podpisało ok. 30 osób (nie wszystkie podpisy są czytelne). Z wykazu uwag zamieszczonego w dokumentacji prac planistycznych oraz ze wspomnianego wyżej wyjaśnienia Burmistrza wynika, że uwagi te nie zostały zamieszczone w wykazie uwag, tym samym nie zostały rozstrzygnięte przez Burmistrza oraz poddane rozstrzygnięciu Rady (w przypadku ich ewentualnego nieuwzględnienia). Uwagi dotyczyły nieruchomości należącej do innej osoby i przedsiębiorstwa, na której w uchwale wyznaczono tereny 17MN/U i 1P/U, odnosiły się do zmiany przeznaczenia terenu na wyłącznie zabudowę mieszkaniową, wpływu przeznaczenia tego terenu na środowisko (hałas, wzmożony ruch drogowy, bezpieczeństwo), w tym na nieruchomości autorów pisma, oraz do obsługi komunikacyjnej tej i innych, okolicznych nieruchomości (lokalizacja tunelu i przebieg obwodnicy). W tym przypadku, oceniając wagę naruszenia, należy szczególnie uwzględnić, że uwagi nie zostały złożone przez właściciela terenu i nie dotyczą tylko jego interesu. Liczba i adresy osób, które podpisały pismo z uwagami świadczy o skali przewidywanego przez nich oddziaływania na środowisko przeznaczenia działek o nr ewid. 84/10, 84/42 i 714/1, obr. Gruszczyn. W tym zakresie ustalenia uchwały dotyczą wielu interesariuszy.Z opisanych względów – w ocenie Wojewody – brak rozstrzygnięcia przez Burmistrza i ewentualnie Radę Miejską części uwag zgłoszonych do projektu uchwały wyłożonego do publicznego wglądu stanowi istotne naruszenie trybu sporządzania planu miejscowego powodujące jego nieważność w całości.Dodatkowo, Wojewoda zauważył, że na rysunku planu (załącznik nr 1 do uchwały) wyznaczono: teren dróg wewnętrznych, oznaczony symbolem 34KDW, dla którego w § 27 ust. 1 pkt 6 uchwały nie zawarto żadnych ustaleń oraz teren nie oznaczony żadnym symbolem, graniczący z terenami 14MN, 39 MN, 4KDL i 16KDW, dla którego tym samym w tekście uchwały nie zawarto żadnych ustaleń. Zdaniem Wojewody ustalenia uchwały nie pozwalają na jednoznaczne określenie zasad zagospodarowania terenów, co może być źródłem wątpliwości interpretacyjnych dla organów administracji architektoniczno-budowlanej. Wymienione rozbieżności w ustaleniach części tekstowej i rysunkowej planu stanowią istotne naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego powodujące nieważność uchwały w częściach obejmujących wyznaczony na rysunku teren 34KDW i teren bez oznaczenia.W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Swarzędzu wniosła o jej oddalenie dla części planu (uchwały). Organ podniósł, że przedmiotowe uwagi złożone do wyłożonego projektu planu omyłkowo nie zostały umieszczone w rozstrzygnięciu Burmistrza, a także w załączniku nr 2 do Uchwały i nie zostały przedstawione do rozstrzygania Radzie Miejskiej w Swarzędzu. Organ podkreślił, że uwagi, które nie zostały rozstrzygnięte, były składane do planu wielokrotnie i powielały się w procedurze planistycznej i choć faktycznie na właściwym etapie nie zostały zawarte w rozstrzygnięciu, ich treść w znacznej części została rozstrzygnięta przez Burmistrza na wcześniejszym etapie procedury planistycznej, a w konsekwencji również przez Radę Miejską.Organ zaznaczył, że zapoznał się ze wszystkimi uwagami jakie wpłynęły do projektu planu, jednak przez omyłkę nie umieścił ich w tabeli rozstrzygnięć. Zdaniem organu rozstrzygnięcie pominiętych uwag zarówno przez Burmistrza jak i przez Radę Miejską (z jednym wyjątkiem części uwagi z pkt 19) nie mogłoby być inne niż wcześniejsze i zawarte w uwagach innych interesantów.Dodatkowo, w ocenie organu omyłki stwierdzone w treści Uchwały stanowiące niezgodności pomiędzy częścią tekstową i rysunkową utrudniają jednoznaczne określenie zasad zagospodarowania terenów, co może być źródłem wątpliwości interpretacyjnych dla organów administracji architektoniczno-budowlanej. W tym zakresie organ nadmienił, że podejmie – w możliwie najszybszym terminie – czynności związane z przystąpieniem do zmiany przedmiotowego Planu w celu doprowadzenia jego zgodności z wymaganymi przepisami. Dlatego też organ wniósł o jedynie częściowe stwierdzenie przez Sąd nieważności zaskarżonej uchwały. Wskazał, że stwierdzenie nieważności całej uchwały planistycznej może mieć miejsce tylko wtedy, gdy naruszenia wskazane w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2026 r., poz. 538 z późn.zm., dalej: u.p.z.p.) odnoszą się do całej uchwały lub przeważającej jej części.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:Przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Wojewoda Wielkopolski (dalej również: Wojewoda) uczynił uchwałę Rady Miejskiej w Swarzędzu nr XXIII/239/2025 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego część obrębu Gruszczyn, Kobylnica, Uzarzewo i Uzarzewo Katarzynki - część I.B.Stwierdzić należy, że zaskarżona uchwała, jako podjęta w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego, co wynika wyraźnie w treści przepisu art. 14 ust. 8 u.p.z.p. Bez wątpienia należy do kategorii aktów zaskarżalnych do sądu administracyjnego, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 935, z późn. zm., dalej: P.p.s.a.).W świetle art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2026 r., poz. 662 z późn. zm., dalej: u.s.g.) uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne, przy czym o nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia. Po upływie tego terminu organ nadzoru nie może już we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały (zarządzenia) organu gminy, a jedynie może zaskarżyć taki wadliwy, jego zdaniem, akt do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 93 ust. 1 u.s.g. Realizując tę kompetencję, organ nadzoru nie jest skrępowany jakimkolwiek terminem do wniesienia skargi (zob. np.: wyrok NSA z 15.07.2005 r., II OSK 320/05, ONSAiWSA 2006, nr 1, poz. 7; postanowienie NSA z 29.11.2005 r., I OSK 572/05, wszystkie powołane orzeczenia dostępne są w CBOSA, orzeczenia.nsa.gov.pl).W rozpoznawanej sprawie Wojewoda w ustawowym terminie 30 dni od dnia otrzymania uchwały nie orzekł o jej nieważności chociażby w części, wobec czego władny był zaskarżyć uchwałę w trybie art. 93 u.s.g. do sądu administracyjnego.Mając wszystko to na uwadze, Sąd uznał skargę Wojewody za dopuszczalną i przystąpił do jej merytorycznego rozpoznania, w granicach zaskarżenia oraz własnej kognicji. Oceny, czy zaskarżony plan miejscowy jest obarczony wadą skutkującą stwierdzeniem jego nieważności przez sąd administracyjny na podstawie art. 147 § 1 P.p.s.a., dokonuje się przez pryzmat przesłanek wynikających z art. 28 ust. 1 u.p.z.p. W myśl tego przepisu istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części.Na wstępie zaznaczyć trzeba, że słusznie Wojewoda zauważył, że z uwagi na to, że w przypadku przedmiotowego planu uchwałę o przystąpieniu do jego sporządzenia podjęto w dniu 28 marca 2017 r., to zastosowanie w sprawie znalazły przepisy obowiązujące przed wejściem w życie ustawy nowelizującej, tj. u.p.z.p. sprzed nowelizacji oraz rozporządzenie z 2003 r.Pojęcie "trybu sporządzania planu miejscowego" (zwanego też potocznie "procedurą planistyczną") – którego zachowanie stanowi przesłankę formalną zgodności planu miejscowego z przepisami prawa – odnosi się do sekwencji czynności, jakie podejmuje organ w celu doprowadzenia do uchwalenia planu miejscowego, począwszy od uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu, a na jego uchwaleniu skończywszy. Z kolei pojęcie "zasad sporządzania planu miejscowego", których przestrzeganie stanowi przesłankę materialną zgodności planu miejscowego z przepisami prawa – należy wiązać z samym sporządzeniem (opracowaniem) aktu planistycznego, a więc z merytoryczną zawartością tego aktu (część tekstowa, graficzna, załączniki), zawartych w nim ustaleń, a także standardów dokumentacji planistycznej (por. wyroki NSA: z 25.05.2009 r., II OSK 1778/08; z 11.09.2008 r., II OSK 215/08 – CBOSA). Kolejno należy podkreślić, że w świetle art. 91 ust. 1 zd. pierwsze w zw. z ust. 4 u.s.g. uchwała organu gminy sprzeczna z prawem jest nieważna, chyba że naruszenie prawa ma charakter nieistotny. Na gruncie tych przepisów przyjmuje się, że pojęcie "sprzeczności z prawem" obejmuje sprzeczność postanowień aktu prawa miejscowego z jakimkolwiek aktem prawa powszechnie obowiązującego. W związku z tym, że przepisy prawa nie zawierają taksatywnego wyliczenia wadliwości aktu prawa miejscowego, to wypracowane w omawianym zakresie poglądy nauki i judykatury pozwoliły ustalić pewien katalog istotnych naruszeń prawa, skutkujących stwierdzeniem nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy. Do tych "kwalifikowanych" naruszeń zalicza się: podjęcie uchwały przez organ niewłaściwy, brak podstawy prawnej do podjęcia określonego rodzaju uchwały, niewłaściwe zastosowanie przepisu prawnego będącego podstawą jej podjęcia, naruszenie procedury podjęcia uchwały.Tryb sporządzania projektu planu miejscowego został określony w art. 17 u.p.z.p. Przepis ten wyznacza konstytutywne ramy procedury sporządzania projektu planu miejscowego, który stanowi akt prawa miejscowego, powszechnie obowiązujący na obszarze objętym jego ustaleniami. Jest to przepis o charakterze proceduralnym, zawierający enumeratywne wyliczenie etapów, które stanowią spójną sekwencję czynności faktycznych i prawnych podejmowanych przez organ wykonawczy gminy, mających doprowadzić do uchwalenia planu miejscowego przez radę gminy (por. Z. Niewiadomski, K. Jaroszyński, K. Kucharski, A. Szmytt, Ł. Złakowski [w:] Z. Niewiadomski (red.), Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz, wyd. 14, 2026, art. 17).W doktrynie zasadnie przyjmuje się, że istotne naruszenie trybu postępowania w rozumieniu art. 28 ust. 1 u.p.z.p. należy rozumieć jako takie naruszenie trybu, które prowadzi w konsekwencji do sytuacji, w której przyjęte ustalenia planistyczne są odmienne od tych, które zostałyby podjęte, gdyby nie naruszono trybu sporządzania aktu planistycznego. Co do naruszeń trybu decyduje wpływ naruszenia na treść rozstrzygnięcia planistycznego (zob.: Z. Niewiadomski (red.): Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, Warszawa 2004, s. 251-253). Istotne naruszenie trybu postępowania ma miejsce również wtedy, gdy organy planistyczne naruszają formalne prawa określonych w ustawie podmiotów (zwłaszcza właścicieli nieruchomości), tj. prawa do zagwarantowanej ustawowo procedury, nawet jeśli merytoryczna treść ustaleń planu jest zdeterminowana innymi okolicznościami, np. wiążącymi uregulowaniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Przyjęcie za wystarczające stwierdzenia, że co do naruszeń trybu decyduje wyłącznie wpływ naruszenia na treść rozstrzygnięcia planistycznego oznaczałoby bowiem np. dopuszczalność całkowitego zignorowania uwag i wniosków składanych do planu, gdyby treść tego planu w danej sytuacji była zdeterminowana wiążącymi uregulowaniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, co w ocenie Sądu stanowiłoby akceptację działań rażąco niezgodnych z prawem, a przez to niedopuszczalnych. W konsekwencji należy przyjąć, że co do naruszeń trybu decyduje wpływ naruszenia bądź na treść rozstrzygnięcia planistycznego bądź na prawa uczestników procesu planistycznego (zwłaszcza właścicieli nieruchomości) zagwarantowane im przede wszystkim w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 12 października 2009 r., sygn. II SA/Kr 755/09).Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, rozstrzygnąć należało, czy nierozpatrzenie uwag do projektu planu złożonych przez J. G. i P. N. w piśmie z dnia 2 września 2025 r. oraz uwag złożonych przez mieszkańców ul. [...] w piśmie z dnia 9 września 2025 r., w zakreślonym przez organ terminie ma charakter istotnego naruszenia trybu postępowania w rozumieniu art. 28 ust. 1 u.p.z.p. czy też nie.W pierwszej kolejności wskazać należy, że procedura planistyczna jest procedurą sformalizowaną, wyznaczającą zakres i kolejność czynności proceduralnych wymaganych przy sporządzaniu planu miejscowego i obejmuje: ogłoszenie o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu, etap składania wniosków do planu i ich rozpatrzenia przez organ sporządzający plan, wystąpienie o opinie do wskazanych w ustawie podmiotów, uzgodnienie projektu planu z organami wymienionymi w ustawie, wprowadzenie ewentualnych zmian w sporządzonym projekcie planu, wyłożenie projektu planu do publicznego wglądu, dyskusję publiczną, etap zgłaszania uwag do projektu planu, rozstrzygnięcie rady gminy nieuwzględnionych przez organ wykonawczy uwag. Sformalizowane – również w zakresie chronologii podejmowanych działań – uregulowanie tej procedury z jednoczesną sankcją nieważności uchwały w sytuacji istotnego naruszenia trybu uchwalania planu miejscowego, niezaskarżalność poszczególnych uchwał i zarządzeń organów planistycznych wydawanych w toku procedury planistycznej oraz brak ustawowego wymogu przedstawienia w drodze sformalizowanego uzasadnienia motywów przyjęcia określonej treści uchwały w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – prowadzą do wniosku, że w szczególny sposób należy dbać o przestrzeganie tych mechanizmów przewidzianych w procedurze planistycznej, które pozwalają na wypowiedzenie się zainteresowanych podmiotów w kwestii projektowanych ustaleń planu, które to ustalenia w wyniku uchwalenia planu stają się prawem powszechnie obowiązującym oddziałującym na sferę praw właścicielskich tych podmiotów.Jednym z instrumentów procedury planistycznej służącym powyższemu celowi była przewidziana w art. 17 pkt 11 i art. 18 u.p.z.p. sprzed nowelizacji możliwość składania uwag do projektu planu. Należy podkreślić, że z treści art. 17 pkt 12, jak i art. 20 cytowanej ustawy wynika, że zarówno wójt (burmistrz albo prezydent miasta), jak i rada gminy są zobowiązani do rozstrzygnięcia w przedmiocie uwag do projektu planu (co oczywiście nie oznacza obowiązku ich uwzględnienia). Chociaż w piśmiennictwie dostrzegalna jest rozbieżność poglądów co do formy rozstrzygnięć w przedmiocie złożonych uwag, to nie jest kwestionowany obowiązek podjęcia takiego rozstrzygnięcia (zob.: Komentarz do art. 17 i art. 7 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.03.80.717), [w:] T. Bąkowski, Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, Zakamycze, 2004, Komentarz, pod red. Z. Niewiadomskiego, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 178).Warto też zauważyć, że wskazane w ustawie podmioty mogące składać uwagi do projektu planu uprawnione są do wyrażenia swojego stanowiska przed uchwaleniem planu, tj. na jednym z ostatnich etapów procedury poprzedzającym uchwalenie planu. Celem sformalizowanej procedury planistycznej jest zatem m.in. zagwarantowanie hipotetycznej możliwości wpływu na treść przyszłego planu, a na pewno zagwarantowanie przynajmniej rozważenia argumentów podnoszonych przez podmioty, których ustalenia przyszłego planu mogą bezpośrednio dotyczyć. Należy podkreślić, że każde uchwalenie bądź zmiana planu zagospodarowania przestrzennego pociąga za sobą konsekwencje nie tylko w sferze prawa własności, ale również w sferze obciążeń finansowych. Wykładnia celowościowa powyższych przepisów uzasadnia zatem wniosek, iż treść uchwalonego planu powinna być wynikiem rozważenia wszystkich argumentów, których przedstawienie dopuszcza ustawodawca w toku procedury planistycznej, aby zminimalizować arbitralność rozwiązań przyjętych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a instytucja uwag do planu nie okazywała się instytucją pozbawianą sensu. Z wnioskiem tym korespondują rezultaty wykładni systemowej. Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 2 cyt. ustawy w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym należy uwzględniać szereg wartości, w tym m.in. prawo własności oraz potrzeby interesu publicznego rozumianego jako uogólniony cel dążeń i działań, uwzględniających zobiektywizowane potrzeby ogółu społeczeństwa lub lokalnych społeczności, związanych z zagospodarowaniem przestrzennym (art. 2 pkt 4 ustawy). Z kolei zgodnie z art. 6 ust. 2 pkt 2 cyt. ustawy każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów należących do innych osób lub jednostek organizacyjnych.W świetle powyższych spostrzeżeń należy stwierdzić, że nierozpatrzenie wszystkich złożonych do projektu planu uwag stanowi istotne naruszenie trybu postępowania w rozumieniu art. 28 ust. 1 u.p.z.p. Trafne okazały się zatem zarzuty Wojewody podnoszone w skardze. Nie można bowiem stwierdzić, czy przyjęte ustalenia planistyczne nie byłyby odmienne, gdyby nie naruszono trybu sporządzania aktu planistycznego, a w konsekwencji uzasadnione jest stanowisko o możliwości wpływu naruszeń trybu sporządzenia planu na treść rozstrzygnięcia planistycznego. Pewne jest natomiast, że uchwała podjęta z tego rodzaju naruszeniem trybu sporządzania aktu planistycznego jest uchwałą podjętą przedwcześnie i nie jest to uchybienie wyłącznie o charakterze formalnym, skoro może wpływać na treść podjętej uchwały.Na skutek wskazanego wyżej uchybienia organu planistycznego cele sformalizowanej procedury planistycznej nie mogą być zrealizowane, a w konsekwencji należy stwierdzić, że uchybienie to ma znamiona istotnego naruszenia trybu postępowania w rozumieniu art. 28 ust. 1 u.p.z.p. (także w brzmieniu u.p.z.p. sprzed nowelizacji). Naruszenie tego trybu może bowiem pozostawać w bezpośrednim związku z treścią zaskarżonej uchwały, a na pewno w sposób bezpośredni narusza prawa uczestników procesu planistycznego (zwłaszcza właścicieli nieruchomości) do prawidłowego przebiegu procedury planistycznej zagwarantowane im w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.Zasadny okazał się również zarzut naruszenia zasad sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący trafnie wskazał, że na rysunku planu (załącznik nr 1 do uchwały) wyznaczono: teren dróg wewnętrznych, oznaczony symbolem 34KDW, dla którego w § 27 ust. 1 pkt 6 uchwały nie zawarto żadnych ustaleń oraz teren nie oznaczony żadnym symbolem, graniczący z terenami 14MN, 39 MN, 4KDL i 16KDW, dla którego tym samym w tekście uchwały nie zawarto żadnych ustaleń. Powyższe braki nie są kwestionowane przez organ. Wymienione rozbieżności w ustaleniach części tekstowej i rysunkowej planu stanowią istotne naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego powodujące nieważność uchwały w częściach obejmujących wyznaczony na rysunku teren 34KDW i teren bez oznaczenia.W tym stanie rzeczy stwierdzić należało, że zaskarżona uchwała, jako podjęta z istotnym naruszeniem trybu sporządzania planu, dotknięta jest wadą powodującą jej nieważność w całości, z mocy art. 28 ust. 1 u.p.z.p. w zw. z art. 17 pkt 12 i 14 u.p.z.p. Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził nieważność uchwały w całości na podstawie art. 147 § 1 P.p.s.a., jak orzekł w pkt 1. sentencji wyroku. Nadto naruszenie zasad sporządzenia planu skutkuje nieważnością co do wskazanych wyżej terenów, lecz wobec stwierdzenia nieważności całego planu z uwagi na istotne naruszenie trybu jego sporządzania, nie ma to wpływu na treść pkt 1 sentencji wyroku.O kosztach postępowania sądowego orzeczono w pkt 2. sentencji wyroku, na podstawie art. 200 P.p.s.a. oraz art. 205 § 1 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935). Sąd zasądził zwrot kosztów wynagrodzenia pełnomocnika skarżącego w wysokości 480 zł – opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej.. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935). Sąd zasądził zwrot kosztów wynagrodzenia pełnomocnika skarżącego w wysokości 480 zł – opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej.