Wyrok - II SA/Wr 145/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - z dnia 28 maja 2026
Teza
Oddalono skargę w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis Sędziowie: Sędzia WSA Olga Białek Sędzia WSA Dominik Dymitruk (spr.) Protokolant: asystent sędziego Angelika Mielcarek po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 maja 2026 r. sprawy ze skargi A. J. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 22 grudnia 2025 r. nr IF.O.7843.63.2025.JW w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru budowy przydomowej oczyszczalni ścieków oddalaOddalono skargę w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis Sędziowie: Sędzia WSA Olga Białek Sędzia WSA Dominik Dymitruk (spr.) Protokolant: asystent sędziego Angelika Mielcarek po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 maja 2026 r. sprawy ze skargi A. J. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 22 grudnia 2025 r. nr IF.O.7843.63.2025.JW w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru budowy przydomowej oczyszczalni ścieków oddala
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola decyzji administracyjnej
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
opłata za szczególne korzystanie z wód
kontrola decyzji administracyjnej
odprowadzanie ścieków
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
28 maja 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Przewodniczący
Dominik Dymitruk
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę w całości
UZASADNIENIE
Wojewoda Dolnośląski (dalej także jako: Wojewoda, organ odwoławczy), zaskarżoną decyzją z dnia 22 grudnia 2026 r. (nr IF.0.7843.63.2025.JW), utrzymał w mocy decyzję Starosty Bolesławieckiego (dalej: organ pierwszej instancji) z dnia 22 lipca 2025 r. (nr 410) w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru budowy przydomowej oczyszczalni ścieków na działce nr [...], w obrębie [...] W., w jednostce ewidencyjnej [...] W.(1).Przedmiotowa decyzja wydana została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.Wskazaną na wstępie decyzją z dnia 22 lipca 2025 r. organ pierwszej instancji - działając na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2026 r. poz. 524 z późn. zm., dalej: p.b.) - wniósł sprzeciw wobec zgłoszenia zamiaru budowy przydomowej oczyszczalni ścieków na działce nr [...], w obrębie [...] W., w jednostce ewidencyjnej [...] W.(1). W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że istnieje możliwość przyłączenia działki inwestorki do istniejącej sieci kanalizacyjnej, a tym samym nie jest możliwe przyjęcie zgłoszenia przydomowej oczyszczalni ścieków.Po rozpatrzeniu odwołania, zaskarżoną decyzją z dnia 22 grudnia 2026 r. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.W uzasadnieniu wyjaśniono, że przedmiotem inwestycji jest budowa przydomowej oczyszczalni ścieków o wydajności do 7,50 m3 na dobę, na działce nr [...], w obrębie [...] W., w jednostce ewidencyjnej [...] W.(1). Zauważano jednocześnie, że planowane zamierzenie budowlane może być realizowane na podstawie zgłoszenia zgodnie z w art. 29 ust. 1 pkt 5 p.b. Wyszczególniony przepis stanowi, że nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 p.b., budowa oczyszczalni ścieków o wydajności do 7,50 m3 na dobę.Jako podstawę wniesienia sprzeciwu organ pierwszej instancji wskazał art. 30 ust. 6 pkt 2 p.b., który stanowi, że organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy.W dalszej kolejności organ odwoławczy wyjaśnił, że na terenie objętym planowanym zgłoszeniem obowiązuje uchwała nr [...] Rady Gminy W.(1) z dnia [...] grudnia 2021 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy W.(1) w granicach ewidencyjnych obrębów: T., S., W. - Część II (Dz. Urz. Woj. Doln. z 2021 r., poz. [...], dalej: m.p.z.p.). Zgodnie z jego § 12 pkt 4 w zakresie zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów infrastruktury technicznej na obszarze objętym planem, co do kanalizacji sanitarnej, obowiązują następujące ustalenia: a) odprowadzanie ścieków systemem kanalizacji sanitarnej, zgodnie z przepisami odrębnymi; b) dopuszcza się indywidualne rozwiązania w zakresie odprowadzania ścieków, wyłącznie w postaci przydomowych oczyszczalni ścieków, pod warunkiem spełnienia wymagań przepisów odrębnych.Z ustaleń m.p.z.p. wynika zatem, że budowa przydomowej oczyszczalni ścieków jest dozwolona, o ile zostaną spełnione wymagania "przepisów odrębnych". Jak wskazał Wojewoda, niewątpliwie do przepisów odrębnych należy zaliczyć przepisy ustawy z dnia 13 września 1996 r., o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2025 r., poz. 733, ze zm., dalej: u.u.c.p.g.), której art. 5 ust. 1 pkt 2 stanowi, że właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej lub, w przypadku gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona, wyposażenie nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, spełniające wymagania określone w przepisach odrębnych; przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe, jeżeli nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych.Wojewoda zwrócił uwagę, że w akta sprawy znajdują się warunki przyłączenia do sieci nr [...] z dnia 11 marca 2025 r. wydane przez Z. Sp. z o.o. z siedzibą w L., określające warunki przyłączenia do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej dla nieruchomości zlokalizowanej na działce nr [...], obręb [...] W.. Jak wynika z powyższych warunków przyłączenia do sieci, działka nr [...] posiada możliwości techniczne podłączenia do istniejącej sieci kanalizacyjnej, zlokalizowanej w działce drogowej nr [...] (zob. załącznik do warunków przyłączenia do sieci nr [...] z dnia 11 marca 2025 r.) graniczącej z działką zainwestowania.Odnosząc się natomiast wprost do zarzutów odwołania, Wojewoda wyjaśnił, że sieć kanalizacyjna istnieje w działce nr [...] (działka drogowa). W warunkach technicznych wydanych przez Z. Sp. z o. o. wskazano, że przyłączenie nieruchomości skarżących do sieci jest możliwe do studzienki kanalizacji sanitarnej o rzędnych 192.12 znajdującej się na działce nr [...] (działka drogowa). Dalej zaś podał, że zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2020 r. poz. 2028, ze zm., dalej: u.z.z.w.) "przyłącze kanalizacyjne" to odcinek przewodu łączącego wewnętrzną instalację kanalizacyjną w nieruchomości odbiorcy usług z siecią kanalizacyjną, za pierwszą studzienką, licząc od strony budynku, a w przypadku jej braku do granicy nieruchomości gruntowej. Jakkolwiek wprost nie jest to zapisane w art. 2 pkt 5 u.z.z.w., to jednak nie powinno być wątpliwości, że przyłącze kanalizacyjne ma charakter indywidualny, gdyż stanowi odcinek przewodu łączącego sieć kanalizacyjną z wewnętrzną instalacją wodociągową w nieruchomości odbiorcy usług. Ponadto, w piśmie Z. Sp. z o.o., na które w odwołaniu powołuje się skarżąca, wskazano, że Spółka nie planuje w chwili obecnej rozbudowy sieci kanalizacji sanitarnej dla obrębu [...] w rejonie działki nr [...] i nr [...] w gminie W.(1). W treści tego pisma nie zawarto informacji, o braku możliwości przyłączenia działki inwestorki do istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej. Ponadto, dla przedmiotowej inwestycji wydane zostały warunki przyłączenia do sieci nr [...] z dnia 11 marca 2025 r., świadczące o technicznych możliwościach przyłączenia działki nr [...] do istniejącej sieci kanalizacyjnej. Tym samym potwierdzono także istnienie sieci kanalizacyjnej.Odnosząc się do zarzutu odwołania, że rozbudowa sieci nie jest ekonomicznie uzasadniona, gdyż jest to odcinek ok. 150 m z przepompownią (ukształtowanie terenu w tym przypadku nie jest sprzyjające), wskazano, że w przypadku, gdy istnieje sieć kanalizacyjna, zasadą jest, iż nieruchomość ma być podłączona do tej sieci. Ponadto, ustawodawca w żaden sposób nie wiąże wykonania przyłączenia ze stanem majątkowym zobowiązanego. Skoro nie ma żadnego związku pomiędzy walorami finansowymi a realizacją obowiązku, to należy wskazać, że cała argumentacja skarżącej opierająca się na tym zagadnieniu jest oczywiście chybiona. Spełnienie zatem warunków podłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej - do których należy faktyczne istnienie takiej sieci w otoczeniu nieruchomości oraz realna i technicznie wykonalna możliwość przyłączenia do sieci nieruchomości, która nie posiada przydomowej oczyszczalni ścieków - oznacza, że na właścicielu ciąży bezwzględny obowiązek przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej. W konsekwencji, jak trafnie wywodzi się w doktrynie i orzecznictwie, względy ekonomiczne i wysokość kosztów wykonania przyłącza - np. z uwagi na jego długość, wynikającą z powierzchni nieruchomości i usytuowania budynku i miejsca wpięcia w znacznej odległości od sieci doprowadzonej jedynie do granicy nieruchomości - nie stanowią okoliczności, które mogłyby poważyć ten obowiązek.Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła skarżąca, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:1) art. 5 ust. 1 pkt 2 u.u.c.p.g. przez błędne uznanie, że istnieje (realna) techniczna i ekonomiczna możliwość podłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej, podczas gdy wymaga to budowy 151 m sieci wraz z przepompownią na koszt skarżącej,2) art. 2 pkt 5 u.z.z.w. przez błędne uznanie odcinka 151 m w drodze gminnej nr [...] za "przyłącze", podczas gdy jest to rozbudowa sieci,3) błąd w ustaleniach faktycznych polegający na pominięciu niekorzystnego ukształtowania terenu (różnica poziomów) i rażąco wysokich kosztów inwestycji (69-84 tys. zł).W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko dotychczas wyrażone w sprawie.Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta polega na orzekaniu w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie i uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dając podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku braku zajścia wskazanych wyżej przesłanek sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddala skargę. Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest decyzja wydana w trybie art. 60 ust. 6 pkt 2 p.b., zgodnie z którym organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy. Sprzeciw przybiera formę decyzji administracyjnej, a jego wniesienie wymaga wykazania, że zamierzenie budowlane pozostaje w sprzeczności z przepisami prawa.Sąd, dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w granicach sprawy (art. 134 § 1 p.p.s.a.), bada zgodność rozstrzygnięcia z prawem materialnym oraz dochowanie przepisów postępowania. W ocenie Sądu organy obu instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny oraz zastosowały właściwe normy prawa materialnego.Zasadniczą kwestią sporną jest dopuszczalność realizacji przydomowej oczyszczalni ścieków w sytuacji istnienia sieci kanalizacyjnej, do której nieruchomość może zostać przyłączona. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia wymaga odwołania się do art. 5 ust. 1 pkt 2 cytowanej już ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.Z przywołanej regulacji wynika jednoznaczna hierarchia sposobów wykonywania obowiązku utrzymania czystości i porządku w zakresie gospodarki ściekowej. Zasadą jest przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej. Wyposażenie nieruchomości w zbiornik bezodpływowy lub przydomową oczyszczalnię ścieków stanowi natomiast rozwiązanie wyjątkowe, dopuszczalne jedynie wówczas, gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona. Z kolei przyłączenie do sieci nie jest obowiązkowe, jeżeli nieruchomość jest już wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania przepisów odrębnych.Obowiązek przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej powstaje zatem w sytuacji, gdy faktycznie istnieje wybudowana sieć kanalizacyjna i jednocześnie istnieje możliwość przyłączenia do niej nieruchomości, która nie posiada przydomowej oczyszczalni ścieków (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 25 marca 2026 r., sygn. akt III OSK 1515/23; 22 sierpnia 2020 r., sygn. akt II OSK 101/20; 9 grudnia 2021 r., sygn. akt III OSK 4485/21 - wszystkie powołane w uzasadnieniu orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W razie istnienia sieci kanalizacyjnej zasadą jest podłączenie nieruchomości do tej sieci, a jedyny wyjątek dotyczy sytuacji, w której nieruchomość jest już wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania przepisów odrębnych (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 3 października 2017 r., sygn. akt II OSK 2367/16 i 30 maja 2016 r., sygn. akt II OSK 2276/14).Kluczowe znaczenie ma rozróżnienie dwóch sytuacji. Zwolnienie z obowiązku przyłączenia obejmuje wyłącznie nieruchomości już wyposażone w przydomową oczyszczalnię ścieków. Takie zwolnienie zostało zawarte w drugiej części art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g., jednakże w realiach niniejszej sprawy okoliczność taka nie zaistniała. Przypomnienia wymaga w tym miejscu zasada zakazująca stosowania wykładni rozszerzającej w stosunku do wyjątków od zasady (exceptiones non sunt extendendae). Skoro ustawodawca w art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. wskazał jedyną sytuację, w której można skutecznie uwolnić się od omawianego obowiązku publicznoprawnego, należy uznać, że jest to wyjątek o charakterze zupełnym i niepodlegający rozszerzeniu. Nie istnieje przy tym żaden przepis szczególny, który wyłączałby obowiązek wynikający z art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. na zasadzie lex specialis derogat legi generali.Nie sposób zatem wywodzić z art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. uprawnienia do budowy nowej oczyszczalni przydomowej w sytuacji, gdy nieruchomość takiego urządzenia nie posiada, a istnieje techniczna możliwość jej przyłączenia do funkcjonującej sieci. Przyjęcie odmiennego zapatrywania prowadziłoby do obejścia ustawowej hierarchii sposobów odprowadzania ścieków i pozwalałoby właścicielowi dowolnie uchylać się od zasadniczego obowiązku przyłączenia do sieci poprzez następcze wzniesienie urządzenia indywidualnego. Skoro więc w dacie zgłoszenia sieć kanalizacyjna istniała i przyłączenie było technicznie wykonalne, planowana budowa przydomowej oczyszczalni ścieków pozostawała w sprzeczności z art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g., co uzasadniało wniesienie sprzeciwu.Centralnym elementem stanowiska skarżącej jest twierdzenie, że budowa przyłącza kanalizacyjnego o długości 151 m jest ekonomicznie nieuzasadniona. Argumentacja ta nie może odnieść zamierzonego skutku z dwóch niezależnych względów.Po pierwsze, wykonanie obowiązku przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest uzależnione od zdolności finansowych zobowiązanego. Ustawodawca w żaden sposób nie powiązał realizacji tego obowiązku ze stanem majątkowym właściciela (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 4 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Op 190/13). Stanowisko to jest utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych. Jak wskazał NSA, okoliczności dotyczące warunków ekonomicznych wykonania przyłącza oraz trudności w korzystaniu z sieci nie należą do przesłanek objętych normą wynikającą z art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2017 r., sygn. akt II OSK 991/15). Względy ekonomiczne oraz wysokość kosztów wykonania przyłącza – w tym wynikająca z jego długości, powierzchni nieruchomości czy usytuowania budynku w znacznej odległości od sieci doprowadzonej jedynie do granicy nieruchomości – nie stanowią okoliczności mogących podważyć obowiązek przyłączenia (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 listopada 2024 r., sygn. akt IV SA/Po 626/24; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 września 2019 r., sygn. akt II SA/Wr 256/19). Skoro brak jest jakiegokolwiek związku pomiędzy sytuacją finansową zobowiązanego a realizacją obowiązku przyłączenia, argumentacja skarżącej oparta na tym zagadnieniu jest oczywiście chybiona.Obciążenie właściciela nieruchomości kosztami budowy przyłącza znajduje przy tym wyraźne oparcie ustawowe. Zakres prac, do których wykonania zobowiązany jest właściciel nieruchomości w związku z przyłączeniem do sieci kanalizacyjnej, wynika bowiem wprost z art. 15 ust. 2 u.z.z.w. Z przepisu tego wynika, że realizację budowy przyłączy do sieci zapewnia na własny koszt osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci, co oznacza, że osoba ta ma zarówno sfinansować budowę przyłączy, jak i doprowadzić do ich wybudowania. Przepis art. 15 ust. 2 u.z.z.w. można zatem traktować jako nakładający na osobę ubiegającą się o przyłączenie do sieci obowiązek finansowego i organizacyjnego zastąpienia przedsiębiorstwa sieciowego w realizacji brakującego odcinka sieci, który pozwoli na odprowadzanie ścieków z instalacji wewnętrznej w nieruchomości (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2006 r., III CZP 105/05, OSNC 2006, Nr 10, poz. 159). Koszt budowy przyłącza obciąża zatem skarżącą z mocy ustawy i nie może być traktowany jako okoliczność uchylająca obowiązek przyłączenia.Po drugie, należy odróżnić dwie odrębne płaszczyzny zastosowania kryterium ekonomicznego. Przesłanka technicznego lub ekonomicznego nieuzasadnienia, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g., odnosi się nie do obowiązków właściciela nieruchomości w zakresie przyłączenia do istniejącej sieci, lecz do podmiotu zobowiązanego do rozwoju i budowy sieci kanalizacyjnej na danym terenie, tj. gminy. Innymi słowy, kryterium ekonomiczne aktualizuje się na etapie oceny zasadności budowy sieci przez gminę, nie zaś na etapie wykonywania przez właściciela obowiązku przyłączenia do sieci już istniejącej. Skarżąca utożsamia zatem te dwie odrębne sytuacje w sposób nieuprawniony, co czyni jej zarzut bezpodstawnym.Powyższe rozróżnienie zachowuje aktualność również w odniesieniu do ewentualnych przeszkód technicznych. Należy bowiem podkreślić, że techniczne przeszkody wykonania obowiązku z art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. dotyczą sytuacji, w której sieć kanalizacji sanitarnej nie istnieje – wówczas techniczne lub ekonomiczne przeszkody w budowie tej sieci mogą zaktualizować alternatywny sposób wykonania omawianego obowiązku. Natomiast techniczne przeszkody w podłączeniu nieruchomości do sieci już istniejącej nie stanowią przesłanki uwalniającej od wykonania obowiązku z art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g., ustawodawca nie przewidział bowiem takiej możliwości (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 czerwca 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 367/21).Zarzut naruszenia art. 2 pkt 5 u.z.z.w. również należało ocenić jako niezasadny. Definicja przyłącza kanalizacyjnego w żaden sposób nie może wpływać na treść obowiązku z art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. Obowiązek rozpatrywany w niniejszej sprawie polega na przyłączeniu, a więc na wykonaniu szeregu czynności, w tym robót budowlanych, związanych ze stanem, w jakim nieczystości ciekłe są odprowadzane do istniejącej sieci. Kwestia wykonania przyłącza kanalizacyjnego, a więc konkretnego urządzenia, jest elementem całego zabiegu, jakim jest przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej. Techniczne możliwości wykonania przyłączenia nie są objęte treścią obowiązku z art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g., a więc nie można skutecznie postawić organowi zarzutu, że naruszył przepisy prawa poprzez nierozważenie istnienia tych możliwości. Techniczne oraz ekonomiczne aspekty wykonania obowiązku z art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. wiążą się z budową sieci. Taka sieć, na gruncie niniejszej sprawy, istnieje, a przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne wskazało, że techniczne możliwości wykonania takiego przyłącza również istnieją. Warunki przyłączenia do sieci kanalizacyjnej oraz odbioru przyłącza wydaje przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne na wniosek właściciela nieruchomości w trybie art. 19a w zw. z art. 19 ust. 5 pkt 4 u.z.z.w. oraz postanowieniami regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków. To jak ma być wykonane przyłącze (urządzenie wodociągowe), nie jest kwestią podlegająca badaniu w niniejszym postępowaniu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 stycznia 2024 r., sygn. akt II SA/Po 396/23).Mając na uwadze powyższe, organy prawidłowo przyjęły, że w sytuacji istnienia sieci kanalizacyjnej oraz technicznej możliwości przyłączenia do niej nieruchomości skarżącej nieposiadającej przydomowej oczyszczalni ścieków, planowana budowa takiej oczyszczalni narusza tak postanowienia obowiązującego dla nieruchomości zainwestowania planu miejscowego, jak i art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g., co uzasadniało wniesienie sprzeciwu na podstawie art. 60 ust. 6 pkt 2 p.b. Podniesione w skardze zarzuty, oparte w przeważającej mierze na względach ekonomicznych oraz na kwalifikacji robót jako rozbudowy sieci, okazały się niezasadne.Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.., orzekł jak w sentencji.