Postanowienie - VII SA/Wa 615/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 29 maja 2026
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Granatowska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B., R. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 stycznia 2026 r. znak: DOR.7110.477.2025.ZSZ w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE E. B. i R. B. wnieśli skaOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Granatowska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B., R. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 stycznia 2026 r. znak: DOR.7110.477.2025.ZSZ w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE E. B. i R. B. wnieśli ska
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
29 maja 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Elżbieta Granatowska
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
E. B. i R. B. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 stycznia 2026 r. znak: DOR.7110.477.2025.ZSZ w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę.Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z 4 marca 2026 r. wezwano skarżących solidarnie do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez wskazanie numeru PESEL każdego ze skarżących. Skarżącym prawidłowo doręczono powyższe wezwanie 16 marca 2026 r. Wyznaczony przez Sąd termin upłynął zatem 23 marca 2026 r. W zakreślonym na uzupełnienie braków formalnych skargi terminie nie wpłynęło do tutejszego Sądu żadne pismo, przy którym uzupełniono by braki.W piśmie z dnia 2 marca 2026 r., skierowanym i przekazanym przez organ, skarżący cofnęli skargę.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.Skarga na akt organu administracji publicznej, składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego, powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wymogi formalne.Zgodnie z art. 46 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron,ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma,osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika oraz wymienienie załączników (§ 1) . Pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie: oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku, lub numer w Krajowym Rejestrze Sądowym,a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania oznaczenie przedmiotu sprawy, dalszych pism procesowych - sygnaturę akt.Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.W niniejszej sprawie skarżący, wnosząc skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 stycznia 2026 r. znak: DOR.7110.477.2025.ZSZ w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie wskazalinumeru PESEL każdego ze skarżących.Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z 4 marca 2026 r. wezwano skarżących do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżącym prawidłowo doręczono powyższe wezwania dnia 16 marca 2026 r. Wyznaczony przez Sąd termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi upłynął zatem 23 marca 2026 r.W zakreślonym na uzupełnienie braków formalnych skargi terminie nie wpłynęło do tutejszego Sądu żadne pismo skarżących, przy którym uzupełnionoby braki. Wobec powyższego skargę należało odrzucić.W odniesieniu do oświadczenia skarżących o cofnięciu skargi, wskazać należy, iż, jak przyjmuje się w orzecznictwie, "badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego należy przyjąć, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony (rozumiana jako wyraz przyznanego prawa do rozporządzalności skargą) może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu" (postanowienie NSA z 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07).Pomimo zatem złożenia przez skarżących oświadczenia o cofnięciu skargi, w niniejszej sprawie skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., gdyż nie została ona skutecznie wniesiona.Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, czyli odrzucił skargę.., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, czyli odrzucił skargę.