Postanowienie - II SAB/Wr 253/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - z dnia 29 maja 2026
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi D. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 17 marca 2026 r. D. K. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia naOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi D. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 17 marca 2026 r. D. K. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy
nieustalone
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
29 maja 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Przewodniczący
Olga Białek
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 17 marca 2026 r. D. K. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy.Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 15 kwietnia 2026 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona adresatowi na wskazany w skardze adres do korespondencji, poprzez upoważnionego pracownika, w dniu 30 kwietnia 2026 r. (zgodnie z z.p.o. – k. 12 akt sądowych).Pismem z dnia 8 maja 2026 r., doręczonym Sądowi w dniu 12 maja 2026 r., skarżący oświadczył, że cofa złożoną skargę.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, sprzeciw od postanowienia, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, zgodnie z art. 212 § 1 p.p.s.a., opłatą sądową jest m.in. wpis od skargi. Jednocześnie stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu.W niniejszej sprawie, skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jak już wspomniano, wezwanie zostało doręczone adresatowi w dniu 30 kwietnia 2026 r., wskutek czego zakreślony 7-dniowy termin upłynął w dniu 7 maja 2026 r. (czwartek). W zakreślonym terminie nie uiszczono wpisu od skargi, pomimo stosownego wezwania i pouczenia o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania wykonania wskazanej czynności.Odnosząc się zaś do oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi zawartego w piśmie przekazanym Sądowi w dniu 12 maja 2026 r., Sąd wyjaśnia, że skierowanie do strony wezwania do usunięcia braku fiskalnego skargi oraz jego nieuzupełnienie wykluczyło w niniejszej sprawie badanie skuteczności ww. oświadczenia (art. 60 p.p.s.a.).W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.. orzekł jak w sentencji postanowienia.