sygn. III FZ 225/26 1 czerwca 2026 Naczelny Sąd Administracyjny

Postanowienie - III FZ 225/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 1 czerwca 2026

Teza
Oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2026 r., sygn. akt III SA/Wa 2228/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2025 r., nr 1401-IEE3.7192.158.2025.2.JO w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych posOddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2026 r., sygn. akt III SA/Wa 2228/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2025 r., nr 1401-IEE3.7192.158.2025.2.JO w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych pos
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono zażalenie
Typ sprawy nieustalone
Etap zażalenie
Tryb posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia 1 czerwca 2026
Sąd Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący Jan Rudowski
Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2026 r., sygn. akt III SA/Wa 2228/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2025 r., nr 1401-IEE3.7192.158.2025.2.JO w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE
1. Postanowieniem z 26 lutego 2026 r. III SA/Wa 2228/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. S. (dalej: "skarżący", "strona") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 13 sierpnia 2025 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Jako podstawę tego rozstrzygnięcia podano art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a.").2. W uzasadnieniu wskazanego wcześniej postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z 13 stycznia 2026 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku fiskalnego skargi, poprzez uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencję w tym zakresie uznano za doręczoną skarżącemu w ramach fikcji doręczenia 2 lutego 2026 r., bowiem pierwsze awizo pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej 19 stycznia 2026 r. W związku z tym termin na uiszczenie wpisu sądowego od skargi upłynął 9 lutego 2026 r. Do tego dnia skarżący nie uiścił wymaganego wpisu, co skutkowało koniecznością odrzucenia skargi (pełny tekst zaskarżonego orzeczenia oraz inne orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).3. Pismem z 27 marca 2026 r. skarżący złożył zażalenie, w którym wniósł o uchylenie kwestionowanego orzeczenia, wskazując, że nie otrzymał informacji o numerze rachunku bankowego na który ma uiścić opłatę od skargi. W zażaleniu powtórzono też argumentacje skargi.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.W tym miejscu przypomnieć należy, że zgodnie z art. 65 § 1 p.p.s.a. sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 896, 1933 i 2042), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a.Natomiast po myśli art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§2).W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Stosownie zaś do art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Ustawa wprost więc stanowi, że doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego, czyli 14-go, dnia.W niniejszej sprawie przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku fiskalnego skargi była dwukrotnie awizowana w dniach: 19 stycznia 2026 r. i powtórnie 27 stycznia 2026 r., a zatem, stosownie do art. 73 § 4 p.p.s.a., prawidłowo uznano ją za doręczoną stronie z dniem 2 lutego 2026 r. Słusznie zatem przyjął sąd pierwszej instancji, że termin 7-dniowy na uzupełnienie braku upływał 9 lutego 2026 r. Wpis nie został uiszczony przez stronę.W tej sytuacji sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że skarga nie może być rozpoznana, albowiem jej braki nie zostały uzupełnione, co aktualizując przesłanki stosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. skutkowało jej odrzuceniem.Mając na względnie przytoczone wcześniej regulacje, stwierdzić należy, że postanowienie sądu pierwszej instancji odrzucające skargę strony odpowiadało prawu. Wobec tego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.. orzekł jak w sentencji postanowienia.