Postanowienie - II SA/Ol 355/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie - z dnia 2 czerwca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi P. S. na uchwałę Rady Miejskiej w Miłakowie z dnia 28 października 2025 r. nr XX/132/2025 w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Miłakowa postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Uchwałą z dnia 28 października 2025 r., nr XX/132/2025 r., Rada Miejskaw Miłakowie, działając na podstawie art. 18 ust. 2 pktOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi P. S. na uchwałę Rady Miejskiej w Miłakowie z dnia 28 października 2025 r. nr XX/132/2025 w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Miłakowa postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Uchwałą z dnia 28 października 2025 r., nr XX/132/2025 r., Rada Miejskaw Miłakowie, działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy
nieustalone
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
samorząd terytorialny
uchwała rady gminy
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
2 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Przewodniczący
Katarzyna Matczak
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
Uchwałą z dnia 28 października 2025 r., nr XX/132/2025 r., Rada Miejskaw Miłakowie, działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1153) oraz art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej jako: "k.p.a."), uznała za bezzasadną skargę P. S. (dalej: "skarżący") na działalność Burmistrza Miłakowa.W uzasadnieniu uchwały wskazano, że pismem z 23 lipca 2025 r. Wojewoda Warmińsko-Mazurski przekazał zgodnie z właściwością Radzie Miejskiej w Miłakowie do rozpatrzenia pisma skarżącego, celem rozpoznania jako skargi na działanie organu wykonawczego gminy. Skarżący kwestionował m.in. zgodność z prawem podejmowanych przez Radę Miejską uchwał dotyczących przebiegu ulic na terenie Miłakowa (uchwała z 2019 r.) nadto zdawał się zarzucać Burmistrzowi Miłakowa sprzedaż nieruchomości gminnych z naruszeniem przepisów prawa i interesów majątkowych gminy. Komisja po zapoznaniu się z treścią kwestionowanych uchwał oraz w szczególności ich uzasadnieniem, w działaniach organu wykonawczego nie dopatrzyła się jakichkolwiek uchybień. Nie budziło wątpliwości Komisji, że dokonywane przez organ wykonawczy działania miały oparcie w obiektywnych, uzasadnionych potrzebach lokalnej społeczności. Treść uzasadnień zawartych w kwestionowanych przez skarżącego uchwałach, w sposób jasny i czytelny, wskazywała podstawy i motywy przyświecające potrzebie podjęcia ww. aktów.Skarżący wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na powyższą uchwałę, domagając się jej uchylenia. W uzasadnieniu podniósł zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego w związku z pozbawieniem kategorii drogi publicznej - drogi, która stanowi jedyny dojazd do jego nieruchomości.W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miłakowa wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje w sprawach dotyczących postępowania z działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.W rozpoznawanej sprawie skarga podlega odrzuceniu, bowiem przedmiot zaskarżenia nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Podnieść należy, że w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:1) decyzje administracyjne;2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, Vi VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111,z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawanew indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnegoi terenowych organów administracji rządowej;6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.Sądy administracyjne orzekają również w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a.).Kwestionowana uchwała nie należy do żadnej ze wskazanych zaskarżalnych do sądu administracyjnego form działalności administracji publicznej, gdyż podjęta została dla załatwienia skargi w trybie postępowania skargowego, kończącego się zgodnie z art. 238§ 1 k.p.a. niezaskarżalnym zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi. Jak wynikaz treści zaskarżonej uchwały została ona podjęła po rozpoznaniu skargi w oparciuo regulacje zawarte w dziale VIII k.p.a., zatytułowanym "Skargi i wnioski" (art. 221- 240 k.p.a.). Stosownie do treści art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga tego rodzaju jest szczególnym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, zawierającym zarzut wadliwej działalności organu lub jego pracownika. Uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończące się czynnością faktyczną w postaci zawiadomienia o załatwieniu sprawy, które może być kwestionowane nową skargą wniesioną w tym trybie.W postępowaniu tym nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, nie jest wydawany akt administracyjny ani dokonywana czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zainteresowanemu podmiotowi nie przysługuje prawo do zaskarżenia odpowiedzi. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. m.in. postanowienia NSA z 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2692/11; z 17 maja 2024 r., sygn. akt III OSK 1018/24 i z 15 maja 2026 r., sygn. akt III OZ 194/26, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA").W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że stronie niezadowolonej z załatwienia skargi opartej na podstawie art. 227 k.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania takich skarg, nawet jeżeli zawiadomienie o załatwieniu skargi ma formę uchwały organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego. Zainicjowana skargą ocena sposobu działania organu, jak i jego pracowników, sprowadzająca się do ustalenia prawidłowościi terminowości ich działania oraz zbadania potrzeby podjęcia określonych czynności stanowi wewnętrzną sprawę organów. Postępowanie skargowe nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności (por. postanowienia: NSA z 25 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 241/09; z 17 stycznia 2014 r., sygn. II OSK 3134/13, publ. w CBOSA).W związku z powyższym w niniejszej sprawie Sąd nie mógł badać zasadności zaskarżonej uchwały, a tym samym nie jest władny do analizowania zasadności twierdzeń podniesionych w skardze.Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.