Postanowienie - II SA/Łd 792/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - z dnia 2 czerwca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Dnia 2 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Porczyński po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 11 września 2025 roku nr SKO.4115.200.2025 w przedmiocie przyznania zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. a.bł. UZASADNIENIE H. S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnegow Łodzi decyzję Samorządowego KoleOdrzucono skargę. Dnia 2 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Porczyński po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 11 września 2025 roku nr SKO.4115.200.2025 w przedmiocie przyznania zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. a.bł. UZASADNIENIE H. S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnegow Łodzi decyzję Samorządowego Kole
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
uczestnik
Data orzeczenia
2 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Przewodniczący
Tomasz Porczyński
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
H. S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnegow Łodzi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 11 września 2025 r., nr SKO.4115.200.2025, w przedmiocie przyznania zasiłku celowego.Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 28 października 2025 r. skarżący został wezwany do wskazania numeru PESEL. Z zawartego w ww. wezwaniu pouczenia wynikało, że nieusunięcie braków skargi w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem.Na podstawie zarządzenia z 5 listopada 2025 r. sędzia sprawozdawca zdecydował, że dalsze decyzje w sprawie zostaną podjęte po rozpoznaniu przez referendarza sądowego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy.Przesyłka listowa zawierająca stosowne wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi została zwrócona do Sądu z adnotacją "ZWROT nie podjęto w terminie".Na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy z 27 listopada 2025 r. uznano ww. przesyłkę za doręczoną 19 listopada 2025 r.W ustawowym terminie brak formalny skargi nie został usunięty.Zarządzeniem z 11 grudnia 2025 r., sygn. akt II SPP/Łd 150/25, referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu.Postanowieniem z 27 marca 2026 r., sygn. akt II SPP/Łd 150/25, referendarz sądowy odmówił przywrócenia skarżącemu terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a." – skarga powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej skargę, będącej osobą fizyczną.W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 3).W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22 (orzeczenie dostępne w CBOSA), podkreślono, że: "Na stronie wnoszącej pismo spoczywa obowiązek wypełnienia wszystkich warunków formalnych określonych w art. 46-47 p.p.s.a. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie stanowi, że na wezwanie przewodniczącego strona uzupełnia braki formalne pisma, które uniemożliwiają nadanie mu prawidłowego biegu. Wniesienie pisma zawierającego wszystkie wymagane elementy, a także uzupełnienie jego braków niewątpliwie należy zaliczyć do czynności strony. Przyjęty w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podział czynności z uwagi na kryterium podmiotowe (czynności sądu, strony i innych uczestników postępowania), wyklucza podejmowanie czynności nienależących do danego podmiotu, co jest związane z określoną w ustawie pozycją każdego z tych podmiotów. W związku z tym nie można oczekiwać, że sąd będzie podejmował czynności należące do strony postępowania. Poszukiwanie przez sąd numeru PESEL strony w aktach administracyjnych nie ma normatywnej podstawy i nie jest obowiązkiem sądu. Jego podanie należy do strony inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne.".Ponadto NSA stwierdził, że: "Jeżeli strona nie skorzysta z możliwości uzupełnienia braku formalnego skargi, to z jej zaniechania nie można wyprowadzać wniosku o naruszeniu prawa strony do sądu. Równość w prawie odnosi się zaś, co do zasady, do procesu stanowienia norm prawa i nakłada na prawodawcę obowiązek nadawania prawu takich treści, które czynią zadość nakazowi jednakowego traktowania podmiotów (sytuacji) podobnych. Konstytucyjna zasada równości wobec prawa nie zwalnia wnoszących skargę od respektowania tych reguł procesowych ujętych w przepisach powszechnie obowiązujących, które odnoszą się do wszystkich skarżących.".Zdaniem NSA: "niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. (...) Koncepcja o możliwości, a nawet obowiązku ustalenia przez sąd numeru PESEL strony i uzupełnienie w ten sposób braku formalnego skargi nie ma podstaw normatywnych. Z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wprost wynika, że wskazanie numeru PESEL jest obowiązkiem strony wnoszącej pierwsze pismo w sprawie (skargi).".Stosownie do art. 73 § 1-4 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia w sposób przewidziany w powołanej ustawie pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Zawiadomienie to umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7 dni, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia, o którym wyżej mowa.Z powyższego wynika, iż dwukrotne awizowanie przesyłki, w sposób określony w art. 73 p.p.s.a., uzasadnia przyjęcie domniemania faktycznego, że przesyłka ta doszła do rąk adresata, a co za tym idzie, że dokonane w ten sposób doręczenie było skuteczne.W oparciu o wyżej przytoczone przepisy Sąd uznał, że przesyłka skierowana do skarżącego, zawierająca wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi została prawidłowo awizowana. Skoro pierwsze zawiadomienie o próbie doręczenia przesyłki i pozostawieniu jej we wskazanej placówce pocztowej miało miejsce 5 listopada 2025 r., to oznacza, że termin do odbioru tej przesyłki upływał 19 listopada 2025 r., a zatem na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a. można było uznać, że przesyłka została doręczona skarżącemu z tym dniem.W związku z powyższym pismo zawierające wezwanie do usunięcia braków skargi wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania powyższego obowiązku zostało załączone do akt sprawy ze skutkiem doręczenia.W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżący został zobowiązany do usunięcia braku formalnego skargi, jednakże pomimo informacji o skutkach niewywiązania z ww. obowiązku w ustawowym terminie i związanym z tym rygorem odrzucenia skargi, skarżący nie wskazał swojego numeru PESEL. Skoro bowiem wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało doręczone skarżącemu 19 listopada 2025 r., w trybie powołanego wyżej art. 73 § 4 p.p.s.a., to ostatnim dniem ustawowego terminu do wykonania nałożonego obowiązku był 26 listopada 2025 r. Jednakże termin ten upłynął bezskutecznie, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, a zatem skarga podlega odrzuceniu.Z tych wszystkich względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.a.bł.. orzekł, jak w postanowieniu.a.bł.