Wyrok - II SA/Po 201/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu - z dnia 2 czerwca 2026
Teza
Uchylono decyzję I i II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Daniel (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Skomra Asesor WSA Jacek Rejman Protokolant: starszy sekretarz sądowy Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 grudnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za uszkodzenie i zniszczenie drzew I. uchyla zaskarżoną deUchylono decyzję I i II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Daniel (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Skomra Asesor WSA Jacek Rejman Protokolant: starszy sekretarz sądowy Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 grudnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za uszkodzenie i zniszczenie drzew I. uchyla zaskarżoną de
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
zasądzono świadczenie
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
odwołujący
biegły
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
2 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Przewodniczący
Arkadiusz Skomra
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Uchylono decyzję I i II instancji
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 2 stycznia 2025 r., znak: [...], Prezydent Miasta [...] (dalej jako: "Prezydent" lub "organ pierwszej instancji"): 1. Wymierzył Spółdzielni Mieszkaniowej, z siedzibą w P. ([...]) przy ul. [...], administracyjną karę pieniężną w kwocie: [...] zł ([...]), za zniszczenie czterech (4) drzew znajdujących się na terenie działki o numerze ewidencyjnym [...], arkusz 14, obręb [...] położonej w P. przy ul. [...], zgodnie z tabelą opłat stanowiącą załącznik nr [...] do niniejszej decyzji. 2. Odroczył Spółdzielni Mieszkaniowej, z siedzibą w P. ([...]) przy ul. [...], na okres 5 lat, termin płatności części kary naliczonej w pkt. 1, w wysokości [...] zł (stanowiącej 70% naliczonej w pkt 1 kary), ponieważ stopień zniszczenia drzew nie wyklucza zachowania ich żywotności. 3. Zobowiązał Spółdzielnię Mieszkaniową z siedzibą w P. ([...]) przy ul. [...], do uiszczenia części kary naliczonej w pkt. 1 osnowy niniejszej decyzji w kwocie w wysokości [...] zł stanowiącej 30% naliczonej w pkt. 1 kary (termin uiszczenia 70% naliczonej w pkt 1 kary został w pkt 2 osnowy niniejszej decyzji odroczony) w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja ta stanie się ostateczna.Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ pierwszej instancji wskazał, że w dniu 29 października 2021 r. pracownicy urzędu przy udziale Prezesa zarządu Spółdzielni przeprowadzili oględziny na terenie działki o numerze ewidencyjnym [...], arkusz 14, obręb [...], położonej w P. przy ul. [...], podczas których stwierdzono, że: jarzęby szwedzkie o obwodzie pni mierzonych na wys. 130 cm wynoszących 67 i 56 cm, zostały przycięte w znacznym zakresie, przedmiotowe drzewa zachowały żywotność. Prezes zarządu Spółdzielni podczas oględzin oznajmił, iż: "drzewa zostały przycięte ok. rok temu, na prośbę mieszkańców, ze względu na zacienianie okien, prace zostały wykonane na zlecenie Spółdzielni przez jej pracownika". Ponadto oświadczył, że zlecił przycinkę, jednak nie określał jej zakresu.W celu ustalenia zakresu uszkodzenia przedmiotowych drzew organ pierwszej instancji zlecił wykonanie ekspertyzy dendrologicznej. Przedłożona w dniu 14 września 2021 r. opinia, wykazała uszkodzenie i zniszczenie 4 drzew. Drzewa o nr 1-3 to jarzęby szwedzkie o obwodach pni wynoszących odpowiednio: 54, 66 i 55 cm mierzonych na wys. 130 cm zaś drzewo o nr 4 to lipa drobnolistna o obwodzie pnia 115 cm na wskazanej wysokości. W ekspertyzie wykazano, że drzewo o nr 1 zostało przycięte na poziomie 40%, drzewo o nr 2 na poziomie 50%, drzewo o nr 3 na poziomie 60-70%, drzewo o nr 4 na poziomie 60%. Określony poziom przycięcia koron przedmiotowych drzew wskazał, iż stopień zniszczenia drzew o nr 1 i 2, zgodnie z art. 87a ust. 4 ustawy o ochronie przyrody, stanowi ich uszkodzenie, a drzew o nr 3 i 4, zgodnie z art. 87a ust. 5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 13, dalej również jako: "ustawa" albo "u.o.p.") świadczy o ich zniszczeniu.Mając na uwadze powyższe Prezydent orzekł o nałożeniu opisanej na wstępie administracyjnej kary pieniężnej.Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2025 r. organ pierwszej instancji działając na podstawie art. 111 § 1a i § 1b ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r., poz. 1691, dalej jako: "K.p.a.") uzupełnił z urzędu wyżej opisaną decyzję w ten sposób, że dodał załącznik nr 1, będący integralną częścią powyższej decyzji.Kolejnym postanowieniem z dnia 28 stycznia 2025 r. Prezydent działając na podstawie art. 111 § 1a i § 1b K.p.a.: I. sprostował z urzędu decyzję z dnia 2 stycznia 2025 r. w zakresie wysokości administracyjnej kary pieniężnej w taki sposób, że: punkty 1-3 osnowy decyzji otrzymały następujące brzmienie: "1. Wymierzyć Spółdzielni Mieszkaniowej z siedzibą w P. ([...]) przy ul. [...], administracyjną karę pieniężną w kwocie: [...] zł ([...]), za zniszczenie czterech (4) drzew znajdujących się na terenie działki o numerze ewidencyjnym [...], arkusz 14, obręb [...], położonej w P. przy ul. [...], zgodnie z tabelą opłat stanowiącą załącznik nr 1 do niniejszej decyzji. 2. Odroczyć Spółdzielni Mieszkaniowej z siedzibą w P. ([...]) przy ul. [...], na okres 5 lat, termin płatności części kary naliczonej w pkt. 1, w wysokości [...] zł (stanowiącej 70% naliczonej w pkt 1 kary), ponieważ stopień zniszczenia drzew nie wyklucza zachowania ich żywotności. 3. Zobowiązać Spółdzielnię Mieszkaniową z siedzibą w P. ([...]) przy ul. [...], do uiszczenia części kary naliczonej w pkt. 1 osnowy niniejszej decyzji w kwocie w wysokości [...] zł stanowiącej 30% naliczonej w pkt. 1 kary (termin uiszczenia 70% naliczonej w pkt 1 kary został w pkt 2 osnowy niniejszej decyzji odroczony), w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna. II. zaktualizował załącznik nr 1 do decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia 2 stycznia 2025 r., stanowiący integralną część decyzji.Pismem z dnia 7 lutego 2025 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa z siedzibą w P. (dalej jako: "Spółdzielnia") wniosła odwołanie od wyżej opisanej, a następnie uzupełnionej i sprostowanej decyzji. Rozstrzygnięciu Prezydenta zarzucono naruszenie prawa materialnego polegające na przyjęciu, że zabiegi dokonywane przez Spółdzielnię były usunięciem i zniszczeniem drzewa, podczas gdy stan faktyczny pokazuje, że był to jedynie pielęgnacyjny zabieg, co z kolei doprowadziło do nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. W konsekwencji zarzucono także naruszenie przepisów postępowania polegające na błędnym rozpatrzeniu zebranego materiału dowodowego i braku uwzględnienia przy rozpatrywaniu sprawy interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, którzy zawnioskowali o działania Spółdzielni w zakresie pielęgnacji drzew z powodu zacienienia ich mieszkań.Decyzją z dnia 16 grudnia 2025 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej jako: "Kolegium" lub "organ odwoławczy") utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że organ pierwszej instancji przeprowadził w sposób prawidłowy postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie. Prezydent dokonał analizy zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności protokołu oględzin z dnia 14 października 2021 r. oraz ekspertyzy dendrologicznej. Ustalenia odnoszące się do stwierdzenia, czy w konkretnej sprawie doszło do zniszczenia drzewa lub do jego uszkodzenia nie pozostają w uznaniu organu administracji publicznej, ponieważ kwestie te wprost reguluje art. 88 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie przyrody. W przedmiotowej sprawie wykazano w sposób właściwy, poprzez pozyskanie opinii dendrologicznej oraz wykonaną dokumentację fotograficzną, że drzewa pozbawione zostały swoich koron w zakresach przekraczających ustawowe normy (od 40-70% koron). Wobec powyższego nie można mówić w niniejszym przypadku o wykonywaniu zabiegów pielęgnacyjnych.Końcowo Kolegium podkreśliło, że nie znalazło podstaw do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji, a wszystkie podniesione w odwołaniu zarzuty, w tym odnoszące się do naruszenia zasad postępowania administracyjnego uznano za bezpodstawne.Pismem z dnia 2 lutego 2026 r. Spółdzielnia reprezentowana przez adwokata (dalej również jako: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wyżej opisaną decyzję Kolegium.Rozstrzygnięciu temu zarzucono:1) naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy i treść orzeczenia tj. art. 80 K.p.a. poprzez bezzasadne przyjęcie że drzewa zostały zniszczone lub uszkodzone przez Spółdzielnię, podczas gdy drzewa nie zostały przycięte w zakresie i ze skutkami wskazanymi przez organ i podanymi w opinii sporządzonej w sprawie (odwołująca kwestionuje treść owej opinii), co doprowadziło również do naruszenia prawa materialnego mającego istotny wpływ na wynik sprawy i treść orzeczenia tj. art. 87a ust. 4 ustawy o ochronie przyrody i art. 87a ust. 5 o ochronie przyrody poprzez zastosowanie tego przepisu na gruncie niniejszej sprawy i jej stanu faktycznego jak również przyjęcie przez organ, że działania spółdzielni stanowiły uszkodzenie lub zniszczenia drzewa;2) naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 80 i art. 77 § 1 K.p.a. poprzez przyjęcie przez biegłego stopnia przycięcia korony drzew bez materiału porównawczego (brak dokumentacji fotograficznej drzew przez przycięciem), brak uwzględnienia przez organ, że stan drzew uległ poprawie po zastosowaniu zabiegów pielęgnacyjnych i faktu, że zabiegi zostały dokonane celem poprawy statyki drzew (co też nastąpiło), co spowodowało bezzasadne przyjęcie stopnia przycięcia korony drzew powyżej 30%, a tym samym bezzasadne nałożenie na Spółdzielnię administracyjnej kary pieniężnej;3) naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7 i 8 K.p.a. poprzez brak uwzględniania przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy interesu społecznego ani słusznego interesu obywateli, bowiem na skutek zabiegów pielęgnacyjnych dokonanych przez pracownika Spółdzielni nie doszło do pogorszenia stanu drzewostanu ani udrzewienia, nie doszło do usunięcia, uszkodzenia lub zniszczenia żadnego drzewa, natomiast statyka drzew po zastosowanych zabiegach uległa polepszeniu, drzewa po ich zastosowaniu wypuściły nowe pędy i obecnie znajdują się w dużo lepszym stanie i są bardziej rozrośnięte niż przed zastosowaniem zabiegów pielęgnacyjnych, tym samym interesy przyrody nie zostały zagrożone, a karanie Spółdzielni za dbanie o drzewa i traktowanie jej działań równoznacznie z wycinką, uszkodzeniem lub zniszczeniem jest sprzeczne z interesem społecznym;4) naruszenie prawa materialnego mające istotny wpływ na wynik sprawy i treść orzeczenia tj. art. 88 ust. 1 pkt. 3 i 4, ust. 2-4 oraz art. 85 ust. 1 i ust. 4b oraz art. 89 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody poprzez ich błędne zastosowanie i wymierzenie Spółdzielni Mieszkaniowej kary pieniężnej za usunięcie drzew, zniszczenie drzew, uszkodzenie drzewa spowodowane wykonywaniem prac w obrębie korony drzewa, podczas gdy taka sytuacja nie miała miejsca, bowiem jedynym co zrobił pracownik Spółdzielni nie było usunięcie, zniszczenie lub uszkodzenie drzew, a dokonanie zabiegów pielęgnacyjnych poprzez delikatne przycięcie ich gałęzi, tym samym kara nałożona na Spółdzielnię została wymierzona bez podstawy prawnej, należy przy tym również wziąć pod uwagę że stan drzewostanu został zachowany a gałęzie drzew dzięki owym zabiegom odrosły i dzięki temu obecnie znajdują się w dużo lepszym stanie niż przed zastosowaniem zabiegów pielęgnacyjnych;5) naruszenie prawa materialnego tj. art. 87a ust. 5 i 4 ustawy o ochronie przyrody poprzez jego zastosowanie na gruncie niniejszej sprawy i bezzasadne przyjęcie, że zabiegi pielęgnacyjne doprowadziły do zniszczenia drzew w wymiarze wyższym niż 30 % korony i 50% korony, podczas gdy biegły nie posiadał materiału porównawczego w zakresie jak wyglądały drzewa przed zastosowaniem zabiegów pielęgnacyjnych, a tym samym nie był w stanie określić w jakim zakresie drzewa zostały przycięte;6) naruszenie prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy i treść orzeczenia tj. art. 86 ustawy o ochronie przyrody, a w szczególności art. 86 ust. 1 pkt 9 ustawy o ochronie przyrody, poprzez ich niezastosowanie i nałożenie na Spółdzielnię administracyjnej kary pieniężnej w kwocie [...]zł, podczas gdy zabiegi dokonane przez Spółdzielnię nie były usunięciem drzewa ani jego zniszczeniem, a pielęgnacyjnym przycięciem gałęzi na terenie zielonym, za które to czynności nie nalicza się opłaty;Mając na uwadze wyżej wymienione zarzuty skarżąca wniosła o: zmianę zaskarżonej decyzji poprzez uchylenie nałożonej kary pieniężnej, ewentualnie uchylenie jej wraz z decyzją organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych oraz przeprowadzenie dowodów z nowej opinii dendrologicznej dotyczącej zakresu przycięcia koron i aktualnej dokumentacji fotograficznej drzew, których dotyczy zaskarżona decyzja, na okoliczność poprawy ich stanu, jak również na fakt braku uszkodzenia lub usunięcia koron.Uzasadniając swoje stanowisko skarżąca podkreśliła, że w toku postępowania kwestionowała była treść znajdującej się w katach sprawy opinii biegłego odnośnie stopnia przycięcia drzew i ich koron. Biegły nie posiadał materiału porównawczego, a treść opinii nie przedstawia danych na których oparł on swoje twierdzenia. W szczególności nie przedstawiono w niej zależności pomiędzy jego gatunkiem, obwodem pnia na konkretnej wysokości, a standardową rozpiętością jego korony. Braki w opinii stanowiącej podstawę nałożenia kary świadczą w opinii skarżącej o wadliwości przeprowadzonego postępowania, a tym samym o arbitralnym ustaleniu jej wysokości. Końcowo Spółdzielnia podkreśliła, że tempo wzrostu drzew zależy od bardzo wielu czynników, których wykonana opinia dendrologiczna nie obejmuje, a aktualny stan drzew będących przedmiotem postępowania podważa ustalenia poczynione przez organy obu instancji.W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując przy tym stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako: "P.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.Przeprowadzona w opisany wyżej sposób kontrola zaskarżonego aktu oraz poprzedzającego je rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji doprowadziła Sąd do przekonania, że skarga jest zasadna.Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 grudnia 2025 r., znak: [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 2 stycznia 2025 r., znak: [...], następnie uzupełniona i sprostowana przez organ pierwszej instancji odpowiednio postanowieniami z dnia 10 stycznia 2025 r. i 28 stycznia 2025 r., którą to wymierzono skarżącej administracyjną karę pieniężną w kwocie [...]zł za uszkodzenie i zniszczenie 4 sztuk drzew rosnących na terenie działki o nr ewid. [...], arkusz 14, [...], położonej w P. przy ul. [...], zgodnie z tabelą stanowiącą załącznik nr 1 do tej decyzji.Materialnoprawną podstawę wskazanych wyżej rozstrzygnięć stanowiły art. 88 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, zgodnie z którymi wójt, burmistrz albo prezydent miasta wymierza administracyjną karę pieniężną za: zniszczenie drzewa lub krzewu (pkt 3), uszkodzenie drzewa spowodowane wykonywaniem prac w obrębie korony drzewa (pkt 4). Zarówno pojęcie "zniszczenia drzewa", jak i "uszkodzenia drzewa" posiadają przy tym swoją prawną treść nadaną odpowiednio art. 87a ust. 5 oraz ust. 4 u.o.p. Za zniszczenie drzewa uważa się usunięcie gałęzi w wymiarze przekraczającym 50% korony, która rozwinęła się w całym okresie rozwoju drzewa, w celu innym niż określony w ust. 2, zaś za uszkodzenie drzewa uważa się usunięcie gałęzi w wymiarze przekraczającym 30% korony, która rozwinęła się w całym okresie rozwoju drzewa, w celu innym niż określony w ust. 2.Powoływany z kolei art. 87a ust. 2 u.o.p. stanowi, że prace w obrębie korony drzewa nie mogą prowadzić do usunięcia gałęzi w wymiarze przekraczającym 30% korony, która rozwinęła się w całym okresie rozwoju drzewa, chyba że mają na celu: 1) usunięcie gałęzi obumarłych lub nadłamanych; 2) utrzymywanie uformowanego kształtu korony drzewa; 3) wykonanie specjalistycznego zabiegu w celu przywróceniu statyki drzewa.W celu zrekonstruowania normatywnego wzorca rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zniszczenie drzewa w oparciu o art. 87a ust. 4 i 5 u.o.p., należy zatem uwzględnić, czy w sprawie nie mają zastosowania przesłanki z art. 87a ust. 2 u.o.p. W następstwie dokonania tych ustaleń możliwa jest w dalszej kolejności ocena, czy ewentualnie doszło do zniszczenia lub uszkodzenia drzewa. W konsekwencji, w ujęciu metodologicznym z powołanych wyżej przepisów wynika, że w przypadku zaistnienia którejkolwiek z przesłanek z art. 87a ust. 2 u.o.p., należy wyłączyć odpowiedzialność za uszkodzenie lub zniszczenie drzewa.W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji ustalił na podstawie protokołu oględzin z dnia 29 października 2021 r. oraz sporządzonej w dniu 14 września 2021 r. opinii dendrologicznej, że w wyniku przeprowadzonych w 2020 r. prac doszło do uszkodzenia i zniszczenia trzech jarzębów szwedzkich o obwodach pni wynoszących odpowiednio 54, 66 i 55 cm oraz jednej lipy drobnolistnej o obwodzie pnia 115 cm. Zakres przycięcia korony ustalono odpowiednio na: 40%, 50%, 60-70% oraz 60%.Wskazane przez Prezydenta okoliczności nie znajdują odzwierciedlenia w zebranym materiale dowodowym. W szczególności do stwierdzenia powyższego niewystarczająca jest sporządzona przez biegłego opinia dendrologiczna.W tym miejscu podkreślenia wymaga, że opinia dendrologiczna, na której organ pierwszej instancji oparł swoje rozstrzygnięcie, nie przedstawia jakiejkolwiek metodologii odnoszącej się do wskazanych przez biegłego danych i wyciąganych wniosków. Nie przedstawia ona obliczeń w zakresie zmniejszenia rozmiaru koron drzew, ani nawet tabeli estymowanych ich wielkości w powiązaniu z rozmiarem pnia. W opinii Sądu nie przedstawia ona zatem wartości dowodowej w rozumieniu art. 80 K.p.a. Kwestię tę podnosiła skarżąca zarówno w odwołaniu, jak i w skardze wskazując, że ustalenia poczynione zostały bez jakiegokolwiek odniesienia się do materiału porównawczego – stanu drzew objętych niniejszym postępowaniem sprzed wycinki.Mając na uwadze, że opinia dendrologiczna, obok protokołu kontroli przeprowadzonego na miejscu zdarzenia, jest najważniejszym dowodem w postępowaniu uregulowanym w art. 87a u.o.p, należy w niej w sposób jednoznaczny wskazać w jakim zakresie prace odnoszące się do przycinania korony drzewa miały miejsce, popierając to stosowną argumentacją i wiedzą fachową, czego opinia z dnia 14 września 2021 r. nie czyni. Sąd zaznacza przy tym, że to organ władny jest do dokonania stosownej oceny opinii biegłego sporządzonej n a potrzeby postępowania pod względem spójności i wiarygodności danych w niej przedstawionych. Pokreślenia wymaga, iż z przepisów art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. wynika, że organ administracji musi ocenić dowód po jego przedłożeniu i w razie powzięcia jakichkolwiek wątpliwości co do jego prawidłowości lub zgłoszenia zastrzeżeń przez stronę postępowania, podjąć działania zmierzające do usunięcia tych wątpliwości. Obowiązkiem organu jest zatem dokonanie oceny opinii biegłego pod względem formalnym, między innymi czy nie zawiera niejasności, pomyłek, braków, które powinny być sprostowane lub uzupełnione, aby dokument ten miał wartość dowodową. Organ ocenić powinien tego rodzaju dowód w sprawie mając na uwadze przepisy prawa oraz to, czy treść opinii jest logiczna i kompletna, a także czy przedstawione wnioski zostały należycie uzasadnione.W niniejszej sprawie zaś nie wyjaśniono kwestii dotyczącej objętości koron drzew bezpośrednio przed przystąpieniem do prac związanych z przycinką drzew. Prawidłowe zastosowanie art. 87a ust. 2 i art. 88 u.o.p. nie jest możliwe bez uprzedniego dokładnego ustalenia – co nie wyłącza przyjęcia stanu korony na podstawie wiarygodnego oszacowania – wymiarów usuniętej korony drzewa przed każdym z wykonanych przycięć korony, wraz z ewentualnymi okolicznościami uzasadniającymi, a znoszącymi odpowiedzialność posiadacza nieruchomości za uszkodzenie drzewa (art. 87a ust. 2 u.o.p.). Dopiero ustalenie rozmiarów usuniętych gałęzi może pozwolić odpowiedzieć na pytanie o rozmiar korony drzewa w całym okresie jego rozwoju, za który posiadacz nieruchomości może ponosić odpowiedzialność.Już tylko wyżej wymienione naruszenie postępowania w sprawie stanowi wystarczającą podstawę do uchylenia zarówno decyzji Kolegium, jak i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta. Wskazać jednak należy dodatkowo, choć kwestia ta nie jest podnoszona przez skarżącą – z uwagi na zmianę decyzji na jej korzyść – że nie jest dopuszczalne wykorzystywanie art. 111 § 1a i § 1b K.p.a., w zakresie w jakim Prezydent uczynił to w postanowieniu z dnia 28 stycznia 2025 r.Treść powołanego art. 111 K.p.a. w § 1 wskazuje: "strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach". Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, może ją uzupełnić lub sprostować z urzędu w zakresie, o którym mowa w § 1, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji (art. 111 § 1a K.p.a.), i czyni to w formie postanowienia (art. 111 § 1b).Wykładnia przestawionych regulacji doprowadza do wniosku, że organ administracji publicznej na ich podstawie może podjąć dwojakiego rodzaju działania: 1) uzupełnić decyzję w zakresie przedstawionego w niej rozstrzygnięcia, albo pouczenia o prawie do jego zaskarżenia (najogólniej rzecz ujmując) albo 2) sprostować zamieszczone w decyzji pouczenie. W oparciu o art. 111 § 1a nie jest więc możliwe sprostowanie decyzji co do jej rozstrzygnięcia, odnosząc się do meritum konkretnej sprawy. Co więcej, w orzecznictwie przyjmuje się powszechnie, że sprostowanie należy uznać za dopuszczalne, w sytuacji gdy nie ingeruje ono w merytoryczny sposób rozstrzygnięcia sprawy, a jedynie likwiduje oczywiście błędnie wpisaną jednostkę redakcyjną przepisu, który stanowił podstawę prawną rozstrzygnięcia (por. np. Wyrok WSA w Krakowie z 10 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 1380/17, publ. CBOSA).Dokonanie sprostowania decyzji w zakresie jej rozstrzygnięcia, które miało miejsce w postanowieniu Prezydenta z dnia 28 stycznia 2025 r., całkowicie zmieniające wymierzającą karę pieniężną, uznać więc należy za kolejne naruszenie procedury, mające wpływ na wynik sprawy.Mając na uwadze powyższe, Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 P.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję Kolegium oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.Ponownie prowadząc postępowanie organy powinny ustalić stan wyjściowy koron drzew przed przeprowadzeniem prac w obrębie ich koron, oraz określić ich stan po przeprowadzeniu prac w odniesieniu do każdego drzewa. Dopiero uzupełnienie materiału dowodowego w szczególności o dane znajdujące się w zasobie geodezyjnym i kartograficznym (o ile jest on dostępny) lub w innych dostępnych zasobach (takich jak Geoportal, zdjęcia Google Street View), które umożliwiają odtworzenie zmiany stanu drzew na przestrzeni lat, pozwoli ustalić relewantny prawnie stan wyjściowy sprawy oraz wymiary usuniętych gałęzi korony drzew, co ma podstawowe znaczenie w przedmiotowej sprawie. Powołując zaś biegłego powinien on obliczyć procentowy rozmiar usuniętych gałęzi na podstawie uzupełnionego materiału dowodowego oraz stosownych obliczeń i wiedzy specjalistycznej.O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. Na wysokość zasądzonej na rzecz skarżącej kwoty 4.369;- zł złożyły się: wpis sądowy od skargi w wysokości 752 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 3 600 zł (§ 2 pkt 5 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r., poz. 215).. Na wysokość zasądzonej na rzecz skarżącej kwoty 4.369;- zł złożyły się: wpis sądowy od skargi w wysokości 752 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 3 600 zł (§ 2 pkt 5 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r., poz. 215).