Postanowienie - II SAB/Wr 180/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - z dnia 2 czerwca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi V. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wyrabiania karty pobytu postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. UZASADNIENIE Pismem z 18 lutego 2026 r. V. K. (dalej: strona, skarżący) wniósł skargę na bezczynność Wojewody DoOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi V. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wyrabiania karty pobytu postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. UZASADNIENIE Pismem z 18 lutego 2026 r. V. K. (dalej: strona, skarżący) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Do
Data orzeczenia
2 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Przewodniczący
Marta Pawłowska
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
Pismem z 18 lutego 2026 r. V. K. (dalej: strona, skarżący) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wyrabiania karty pobytu.W uzasadnieniu skargi wskazano, że organ decyzją z dnia 18 sierpnia 2025 r. udzielił stronie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej. Opłata za kartę pobytu została uiszczona 21 sierpnia 2025 r., a 3 lutego 2026 r. skarżący wniósł ponaglenie.W odpowiedzi na skargę Wojewoda Dolnośląski wniósł o jej oddalenie. Przedstawiając stan faktyczny, organ wskazał, że w dniu 29 września 2025 r. karta została zlecona do personalizacji. Wojewoda zaznaczył również, że 7 października 2025 r. poinformowano stronę za pośrednictwem wiadomości SMS o możliwości odbioru karty pobytu w Dolnośląskim Urzędzie Wojewódzkim we Wrocławiu, zmieniając tym samym w systemie "PRZYBYSZ" status na "karta pobytu do odbioru". Ponadto, w piśmie z 8 kwietnia 2026 r. skarżący wskazał, że w dniu 26 marca 2026 r. dokonał odbioru karty pobytu.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Na wstępie należy zauważyć, że badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza analiza jej pod kątem dopuszczalności. Sąd zobowiązany jest bowiem do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2026 r., poz. 143), dalej: "p.p.s.a.".Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie skarga na przewlekłe działanie Wojewody podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. z tego względu, że na dzień jej wniesienia nie istniał już stan bezczynności, tj. nie było prowadzone przez organ postępowanie do zakończenia którego sąd mógłby zobowiązać w wydanym orzeczeniu.Należy podkreślić, że ocena zachowania organu pod względem kryteriów bezczynności lub przewlekłości dokonywana jest przez sąd według stanu na dzień wniesienia skargi. Skarga na bezczynność skierowana jest przeciwko wadliwemu procedowaniu organu, w wyniku którego, konkretna sprawa administracyjna nie została załatwiona w terminie. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na bezczynność organu w podjęciu czynności materialno-technicznej, jaką jest wyrobienie cudzoziemcowi karty pobytu. Wyrobienie i wydanie karty pobytu stanowi konsekwencję zakończenia postępowania administracyjnego decyzją administracyjną, pozostając elementem prawnym zwieńczenia procedury legalizującej pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wydanie karty pobytu ma charakter materialno-techniczny i powinno zostać zaliczone do grupy "aktów i czynności", o których stanowi art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. wyroki NSA z 7 lutego 2023 r., 2022 r., II OSK 549/22, II OSK 532/22, II OSK 517/22 i II OSK 506/22, wyroki NSA z 5 lipca 2022 r., II OSK 477/22, II OSK 420/22 i II OSK 419/22). Zgodnie zaś z art. 3 § 1 i 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, a kontrola ta polega na orzekaniu w sprawach skarg na, między innymi, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4.Uchwałą składu siedmiu sędziów z dnia 22 czerwca 2020 r., sygnatura akt II OPS 5/19, Naczelny Sąd Administracyjny usunął wątpliwości interpretacyjne dotyczące dopuszczalności skargi na bezczynność organu w sytuacji, gdy postępowanie, w chwili wniesienia skargi, zostało zakończone. W przywołanej uchwale jednoznacznie stwierdzono, że: "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Z uwagi na treść art. 269 § 1 p.p.s.a. powyższy pogląd ma charakter wiążący. Przepis ten nie pozwala żadnemu składowi sądu administracyjnego rozstrzygnąć sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zajętym w uchwale i przyjąć wykładni prawa odmiennej od tej, która została zaakceptowana przez poszerzony skład Naczelnego Sądu Administracyjnego.Przyjąć zatem należy, że w przypadku wniesienia skargi na bezczynność po załatwieniu sprawy przez organ, nie istnieje już stan przewlekłości, a to oznacza, że nie istnieje już przedmiot skargi w chwili jej wniesienia. Kontrolowany bowiem w wyniku skargi na bezczynność lub przewlekłość stan rzeczy musi być w dacie skargi aktualny, a nie historyczny. A zatem załatwienie sprawy administracyjnej przed wniesieniem skargi, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej tj. stanu bezczynności. Jeżeli więc organ zakończy postępowanie administracyjne stosownym rozstrzygnięciem przed wniesieniem skargi, to zarzucana mu bezczynność realnie przestaje istnieć – ustaje jako okoliczność faktyczna i tym samym nie może stanowić przedmiotu skargi. W konsekwencji, skoro stan bezczynności kończy się wraz z załatwieniem sprawy przez organ, to oczywistym jest, że skarga nie może dotyczyć przedmiotu, który nie istnieje już w chwili jej wniesienia.Przedstawioną powyżej argumentację można zastosować również w przypadku skargi na bezczynność wniesionej po dokonaniu czynności materialno-technicznej przez organ. Podobnie jak w przypadku spraw dotyczących decyzji administracyjnej, cel skargi jest taki sam – doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności. Tym samym w przypadku złożenia skargi po wykonaniu czynności materialno-technicznej skarga taka nie będzie mogła zmierzać do usunięcia stanu niezgodnego z prawem.W przypadku, gdy w dacie wniesienia skargi stan bezczynności nie istnieje – gdyż organ wydał rozstrzygnięcie w sprawie – w ocenie NSA oraz w ocenie Sądu orzekającego w sprawie niniejszej – brak jest przedmiotu oceny, która miałaby zostać dokonana w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Organ nie jest bowiem już bezczynny, a zatem ustał stan postępowania podlegający kontroli Sądu. Wojewoda podjął bowiem czynności w celu faktycznego wydania karty pobytu, które zaowocowały jej fizycznym uzyskaniem przed dniem wniesienia skargi na bezczynność. Należy zatem uznać, że stanu bezczynności w niniejszej sprawie nie ma.Mając powyższe na uwadze, Sąd zauważa, że w niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w dniu 18 lutego 2026 r., a zatem już po poinformowaniu go o możliwości odbioru karty pobytu, co miało miejsce w dniu 29 września 2025 r. Okoliczności te potwierdzają akta sprawy, w tym nadesłany przez organ wydruk z systemu Przybysz (k. 46 akt sądowych). Przedmiotową skargę wniesiono już po zakończeniu postępowania administracyjnego, tj. po dniu zawiadomienia strony skarżącej o możliwości odbioru karty pobytu. Należy jednocześnie uznać, że faktyczna data odbioru karty pobytu przez stronę skarżącą (już po fakcie poinformowania o możliwości jej odbioru) jest niezależna od organu. Powyższe determinuje, że wniesiona skarga nie może odnieść skutku i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.W tych okolicznościach, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Podstawę zwrotu uiszczonego wpisu stanowił natomiast art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.