sygn. II SA/Gl 1/26 2 czerwca 2026 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Wyrok - II SA/Gl 1/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach - z dnia 2 czerwca 2026

Teza
Uchylono decyzję I i II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Nowak, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Majowska (spr.), Sędzia WSA Renata Siudyka, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 2 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi O. D. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 29 października 2025 r. nr 010070/680/4480384/2024 w przedmiocie świadczenia wychowawczego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Zakładu Ubezpieczeń SUchylono decyzję I i II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Nowak, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Majowska (spr.), Sędzia WSA Renata Siudyka, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 2 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi O. D. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 29 października 2025 r. nr 010070/680/4480384/2024 w przedmiocie świadczenia wychowawczego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Zakładu Ubezpieczeń S
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono skargę
Przedmiot skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna kontrola administracyjna
Role w sprawie
odwołujący ubezpieczyciel organ rentowy / ZUS apelujący / skarżący
Data orzeczenia 2 czerwca 2026
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Przewodniczący Aneta Majowska
Rozstrzygnięcie

Uchylono decyzję I i II instancji

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Nowak, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Majowska (spr.), Sędzia WSA Renata Siudyka, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 2 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi O. D. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 29 października 2025 r. nr 010070/680/4480384/2024 w przedmiocie świadczenia wychowawczego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 21 czerwca 2024 r. nr 010070/680/4480384/2024; [...].

UZASADNIENIE
Pismem nadanym dnia 25 listopada 2025 r. O. D. (dalej: Skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr 010070/680/4480384/2024, [...] z dnia 29 października 2025 r. w przedmiocie świadczenia wychowawczego.Zaskarżony akt zapadł w następującym stanie faktycznym.W dniu 27 maja 2024 r. Skarżąca złożyła wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na okres od 1 czerwca 2024 r. do 31 maja 2025 r. na dziecko E. D.(karty nr 1-9 akt administracyjnych).Decyzją z dnia 21 czerwca 2024 r. nr [...], [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych, odmówił Skarżącej przyznania prawa do wnioskowanego świadczenia na okres od 1 czerwca 2024 r. do 31 maja 2025 r. Rozstrzygnięcie to organ oparł o ustalenie, dokonane na podstawie rejestru prowadzonego przez Komendanta Głównego Straży Granicznej, że dziecko utraciło legalny pobyt w Polsce w związku z wyjazdem z Polski w dniu 5 marca 2024 r. Rozbieżności pomiędzy wnioskiem a rejestrem określone w treści wezwania organu z dnia 5 czerwca 2024 r. nie zostały wyjaśnione. W powołaniu na art. 2 ust. 1 i art. 11 ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (Dz. U. z 2024 r. poz. 167, z późn. zm., dalej: u.p.o.u.) wyjaśnił, iż osobom, które utraciły status UKR, w wyniku wyjazdu z Polski, status ten może zostać ponownie nadany po ponownym przybyciu do Polski z terytorium Ukrainy w związku z działaniami wojennymi prowadzonymi na terytorium tego państwa. Decyzja została doręczona w dniu 21 czerwca 2024 r.W odwołaniu od tej decyzji, wniesionym w ustawowym terminie, Odwołująca się wskazała, że zgodnie z informacją Straży Granicznej w M. z dnia 17 czerwca 2024 r. Skarżąca oraz jej córka przyjechały do Polski w dniu "26/ 06 2024" jako "osoby ewakuowane/ uchodźcy wojenni". Do odwołania Skarżąca przedłożyła: wydruk pisma Straży Granicznej w M. informującego, że wskazane w korespondencji dane zostały właściwie uzupełnione poprzez dodanie kategorii "ewakuowany/uchodźca wojenny", a także powiadomienia z dnia 27 maja 2024 r. o nadaniu numerów Pesel Skarżącej oraz jej dziecku.Po rozpoznaniu odwołania, Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, decyzją nr 010070/680/4480384/2024, [...] z dnia 29 października 2025 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., póz. 572 z późn. zm., dalej: k.p.a.) oraz art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r., poz. 1576 z późn. zm.), utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Motywując zapadłe rozstrzygnięcie organ odwoławczy podał, że w okresie objętym wnioskiem dziecko nie przebywało na terytorium RP jako obywatel Ukrainy ewakuowany z terytorium tego państwa w związku z trwającym konfliktem zbrojnym. Po przywołaniu podstawy prawnej rozstrzygnięcia, oraz przebiegu postępowania, wskazał, że dokonał ponownego odczytu rejestru prowadzonego przez Komendanta Głównego Straży Granicznej i ustalił, że ostatnia aktualizacja rejestru - odnośnie córki Skarżącej nastąpiła 5 kwietnia 2024 r., według zapisów rejestru przyjazd dziecka dnia 26 maja 2024 r. nie został uwzględniony w okresie legalności pobytu, zatem dziecko dnia 5 marca 2024 r. utraciło prawo legalnego pobytu w Polsce. W związku z tym w okresie 2024/2025 nie spełnia warunku legalności pobytu na terytorium RP. Organ odwoławczy zwrócił też uwagę, że z rejestru wynika utrata przez Skarżącą legalnego pobytu dnia 9 sierpnia 2024 r., a przyjazd dnia 29 czerwca 2025 r. nie został potwierdzony jako wjazd osoby ewakuowanej z terytorium Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym. W tych okolicznościach zdaniem organu odwoławczego nie zostały spełnione przesłanki przyznania prawa do wnioskowanego świadczenia. Decyzja została doręczona w dniu 30 października 2024 r.Z rozstrzygnięciem nie zgodziła się Skarżąca. W skardze wyjaśniła, że odwołanie dotyczyło wyłącznie okresu od 26 maja 2024 r. do 9 sierpnia 2024 r. Podkreśliła, że w tym okresie przebywała wraz z córką na terytorium RP jako obywatelki Ukrainy ewakuowane w związku z konfliktem zbrojnym. Ponownie odwołała się do informacji Straży Granicznej z dnia 17 czerwca 2024 r., w której potwierdzono status osób "ewakuowanych/uchodźców wojennych", a także do zaświadczeń o nadaniu numerów Pesel z dnia 27 maja 2024 r. Podała też, że 9 sierpnia 2024 r. opuściła wraz z córką terytorium Polski. Do skargi przedłożyła kopie dokumentów znajdujących się już w aktach sprawy. W uzupełnieniu skargi pismem z dnia 28 listopada 2025 r. Skarżąca zarzuciła decyzji brak wyczerpującego zbadania warunków legalnego pobytu Skarżącej oraz jej córki na terytorium Polski, określonych w ustawie o pomocy obywatelom Ukrainy. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Dodał, że po wpływie skargi dokonał ponownej weryfikacji rejestru i ustalił, że Skarżąca posiada prawo legalnego pobytu w Polsce od 26 maja 2024 r. do 9 sierpnia 2024 r., natomiast córka Skarżącej "od 10 czerwca 2022 r. do 5 marca 2026 r."Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.Zgodnie z regulacją art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.Przypomnieć należy, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego oraz przepisami procedury administracyjnej. W świetle art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1). Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części - art. 151 p.p.s.a.Przedmiotem kontroli rozpoznawanej sprawy, w oparciu o wymienione powyżej kryteria, stała się decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 29 października 2025 r. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego, natomiast normatywną podstawę wydanego w sprawie rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci oraz ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (w brzmieniu dotychczasowym, stosownie do art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2026 r. o wygaszeniu rozwiązań wynikających z ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa oraz o zmianie niektórych innych ustaw, Dz. U. z 2026 r., poz. 203, do spraw o świadczenia, o których mowa w art. 26 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 17, tj. ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, za okres przed dniem 5 marca 2026 r. stosuje się przepisy dotychczasowe).Spór koncentruje się na tym, czy dziecko posiadało status legalnego pobytu w rozumieniu art. 2 ust. 1 u.p.o.u. w okresie objętym wnioskiem o przyznanie prawa do świadczenia wychowawczego.W ramach uwag wstępnych odnotowania wymaga, że w myśl art. 1 ust. 1 u.p.o.u., ustawa ta określała szczególne zasady zalegalizowania pobytu obywateli Ukrainy, którzy przybyli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium Ukrainy w związku z działaniami wojennymi prowadzonymi na terytorium tego państwa, oraz obywateli Ukrainy posiadających Kartę Polaka, którzy wraz z najbliższą rodziną z powodu tych działań wojennych przybyli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.Kwestie legalności pobytu obywatela Ukrainy na terytorium RP normował art. 2 u.p.o.u., który w ust. 1 stanowił, że jeżeli obywatel Ukrainy, o którym mowa w art. 1 ust. 1, przybył legalnie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie od dnia 24 lutego 2022 r. do dnia określonego w przepisach wydanych na podstawie ust. 4 i deklaruje zamiar pozostania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jego pobyt na tym terytorium uznaje się za legalny do dnia 4 marca 2026 r. Za legalny uznaje się także pobyt dziecka urodzonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez matkę, która jest osobą określoną w zdaniu pierwszym, w okresie dotyczącym matki, o ile dziecko to nie jest obywatelem polskim ani obywatelem innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Uprawnienia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 u.p.o.u. (tj. legalnego pobytu) pozbawia obywatela Ukrainy wyjazd z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na okres powyżej 30 dni (art. 11 ust. 2 u.p.o.u.). Rejestr obywateli Ukrainy, którzy przybyli na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium Ukrainy w związku z działaniami wojennymi prowadzonymi na terytorium Ukrainy oraz którzy złożyli wniosek, o którym mowa w art. 4 ust. 1 u.p.o.u. (wniosek o nadanie nr Pesel) prowadzi Komendant Główny Straży Granicznej w systemie teleinformatycznym Straży Granicznej (art. 3 ust. 3 u.p.o.u.).Wobec przedmiotu rozpoznawanej sprawy, zwrócenia uwagi wymaga, że stosownie do art. 26 ust. 3a u.p.o.u., Komendant Główny Straży Granicznej udostępnia Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych, ustalającemu prawo do świadczeń, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2, 3 i 6 u.p.o.u. (tj. świadczenia wychowawczego, świadczenia dobry strat i świadczenia "aktywnie w żłobku"), oraz, za pośrednictwem ministra właściwego do spraw rodziny, organowi właściwemu w rozumieniu ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych ustalającemu prawo do świadczeń, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 1 u.p.o.u. (tj. świadczeń rodzinnych), informację o okoliczności, o której mowa w art. 11 ust. 2 u.p.o.u. (wyjazdu obywatela Ukrainy z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na okres powyżej 30 dni) oraz informację o posiadaniu nieprzerwanie, przez okres nie krótszy niż 365 dni, uprawnienia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 u.p.o.u.Uznanie pobytu obywatela Ukrainy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej za legalny w rozumieniu art. 2 ust. 1 u.p.o.u. ma więc istotne znaczenie m.in. z punktu widzenia prawa do pomocy o charakterze socjalnym. Między innymi w myśl art. 26 ust. 1 pkt 2 u.p.o.u., obywatelowi Ukrainy przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, którego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest uznawany za legalny na podstawie art. 2 ust. 1, przysługiwało prawo do świadczenia wychowawczego, o którym mowa w ustawie z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, pod warunkami w nim określonymi, w tym warunku zamieszkiwania z dzieckiem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.Przepis art. 26 ust. 3i u.p.o.u. nakładał natomiast na Zakład Ubezpieczeń Społecznych obowiązek weryfikacji dalszego prawa do świadczeń, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 1-3 i 6, zatem także prawa do świadczenia wychowawczego, w szczególności na podstawie danych dostępnych z rejestrów publicznych, w tym z rejestru, o którym mowa w art. 3 ust. 3, tj. prowadzonego w systemie teleinformatycznym przez Komendanta Głównego Straży Granicznej, i rejestru Pesel. Oznacza to, że dane z rejestrów publicznych stanowią tylko jeden z możliwych środków dowodowych. Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.p.o.u., obywatelowi Ukrainy, którego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się za legalny w oparciu o art. 2 ust. 1, na podstawie wniosku złożonego w dowolnym organie wykonawczym gminy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nadaje się numer Pesel, o którym mowa w art. 15 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2024 r. poz. 274 z późn. zm.). Przepis art. 8 pkt 24a lit. d ustawy o ewidencji ludności stanowi, że w rejestrze Pesel i rejestrach mieszkańców gromadzone są m.in. dane - status cudzoziemca oznaczony jako UKR - w przypadku osoby, której nadano numer Pesel na podstawie art. 4 u.p.o.u.Z dotychczasowych rozważań wynika, że ustalając prawo do świadczenia, jak również kontrolując dalsze pobieranie świadczenia, Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest uprawniony do korzystania z rejestru prowadzonego przez Komendanta Głównego Straży Granicznej (zawierającego m.in. informacje o dacie wjazdu i wyjazdu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej) oraz rejestru Pesel (zawierającego informacje o statusie cudzoziemca - "statusie UKR"). Nie oznacza to jednak ograniczenia postępowania dowodowego wyłącznie do sprawdzenia danych w tych rejestrach. W systemie teleinformatycznym mogą bowiem wystąpić błędy, chociażby z uwagi na liczebność obywateli Ukrainy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Powyższe potwierdza pozyskiwanie przez organy orzekające w sprawie odmiennych informacji co do przyjazdu córki Skarżącej do Polski dnia 26 maja 2024 r. (na podstawie rejestru ustalono, że dziecko utraciło legalny pobyt w Polsce w dniu 5 marca 2024 r., wjazd dziecka w dniu 26 maja 2024 r. nie został potwierdzony jako wjazd osoby ewakuowanej z terytorium Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym, str. 2 uzasadnienia zaskarżonej decyzji), od tych wskazywanych w informacji Straży Granicznej z dnia 17 czerwca 2024 r., w której potwierdzono status osób jako "ewakuowanych/uchodźców wojennych" (pismo załączone do odwołania), oraz pozyskanych przez organ odwoławczy już po wniesieniu skargi (jak wskazano w odpowiedzi na skargę: Skarżąca posiada prawo legalnego pobytu w Polsce "od 26 maja 2024 r. do 9 sierpnia 2024 r.", natomiast córka Skarżącej "od 10 czerwca 2022 r. do 5 marca 2026 r.").Należy zwrócić uwagę, że obowiązujące przepisy uzależniają prawo do świadczenia wychowawczego od legalności pobytu, a nie od dokonania odpowiedniej adnotacji w rejestrze (podobnie: na gruncie świadczenia "dobry start" - wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2024 r. sygn. akt I OSK 2263/23). Niewątpliwie rejestr prowadzony przez Komendanta Głównego Straży Granicznej stanowi dowód legalnego pobytu obywatela Ukrainy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jednakże nie może prowadzić do uznania, że jest to wyłączny dopuszczalny dowód w tym zakresie (zob. m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SA/Gl 41/25; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 lutego 2025 r. sygn. akt II SA/Po 849/24; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 8 sierpnia 2024 r. sygn. akt II SA/Ke 257/24).Oznacza to, że art. 26 ust. 3a, ust. 3i u.p.o.u. nie wyłącza, ani nie ogranicza określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego zasad postępowania dowodowego, w tym w art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Powinnością organu w ramach postępowania administracyjnego, stosownie do brzmienia art. 75 § 1 k.p.a., jest przeprowadzenie czynności dowodowych, w ramach których jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Organ administracji publicznej jest ponadto obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.), który następnie należy poddać ocenie na podstawie całokształtu materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.). Tylko wtedy zapewnione zostaną warunki do realizacji określonej w art. 7 k.p.a. zasady prawdy materialnej, nakazującej dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, a zatem przyjęcie ustaleń zgodnych ze stanem rzeczywistym.Uwzględniając powyższe stwierdzić należało, że nieuprawnionym jest wyprowadzanie kategorycznych wniosków o utracie uprawnienia do legalnego pobytu dziecka Skarżącej dnia 5 marca 2024 r. wyłącznie w oparciu o rejestr Komendanta Głównego Straży Granicznej, i jednoczesnego ustalenia na podstawie tego rejestru, że przyjazd dziecka w dniu 26 maja 2024 r. nie został uwzględniony jako przyjazd obywatela ewakuowanego z terytorium tego państwa w związku z konfliktem zbrojnym, w sytuacji gdy z tego samego rejestru wynika wpis: "Przekroczenia" - "przyjazd": "2024-05-26" - "ewakuacja: tak" (karta nr 19-21 akt administracyjnych w odniesieniu do dziecka Skarżącej) oraz tożsamy wpis: "Przekroczenia" – "przyjazd": "2024-05-27" - "ewakuacja: tak" (karta nr 13-15 akt administracyjnych w odniesieniu do Skarżącej). Ponadto Skarżąca przedłożyła pismo Straży Granicznej w M. informujące, że wskazane w korespondencji dane zostały właściwie uzupełnione poprzez dodanie kategorii "ewakuowany/uchodźca wojenny". Zgodnie natomiast z wydrukami z Rejestru SPEC PESEL zarówno Skarżącej jak i córki Skarżącej widnieją wpisy: "status uchodźcy UKR", data wjazdu do Polski: "2022-06-10". Powiadomienia o nadaniu numerów Pesel z wpisem statusu "UKR", zarówno Skarżącej jak i córce Skarżącej, wydano w dniu 27 maja 2024 r.Potrzeba jednoznacznego potwierdzenia omawianych okoliczności wynika z dotkliwych konsekwencji płynących dla beneficjenta świadczenia. Odnosząc powyższe do rozpatrywanej sprawy stanąć należy na stanowisku, że sam wpis w rubryce "aktualna data końca uprawień" - "data utraty legalności pobytu" z rejestru Komendanta Głównego Straży Granicznej o tym, że dziecko utraciło legalny pobyt 5 marca 2024 r. nie jest niewystarczający dla odmowy przyznania prawa do świadczenia wychowawczego. Jak już zaznaczono, rejestr ten może być nieaktualny, bądź też zawierać omyłki.W świetle tych rozważań, organ powinien kontynuować postępowanie dowodowe przy wykorzystaniu wszystkich dopuszczalnych dowodów, celem wyjaśnienia tej rozbieżności. W sprawie doszło zatem niewątpliwie do naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.Zgodnie z treścią art. 153 p.p.s.a. organ ponownie rozpoznając sprawę uwzględni wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w niniejszym uzasadnieniu, w szczególności organ będzie zobowiązany do usunięcia uchybień zasadom procedury administracyjnej, przede wszystkim do uzupełnienia postępowania dowodowego, mając w polu widzenia obowiązek przestrzegania pozostałych reguł postępowania oraz by rozstrzygnięcie odpowiadało prawu materialnemu.Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło z uwagi na złożony w treści odpowiedzi na skargę wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym przy jednoczesnym braku żądania przeprowadzenia rozprawy przez stronę skarżącą w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku w tym przedmiocie wraz z pouczeniem (art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 p.p.s.a.). W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy w składzie trzech sędziów.Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. Sąd nie orzekał o zwrocie kosztów postępowania. W sprawie nie powstały należne stronie skarżącej koszty postępowania niezbędne do celowego dochodzenia praw w rozumieniu art. 205 § 1 w zw. z art. 200 p.p.s.a.Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.