Postanowienie - II SA/Gd 257/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - z dnia 2 czerwca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na uchwałę Rady Gminy Krokowa z dnia 26 października 2001 r. nr 228/XXXVI/2001 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE M. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę z 10 lutego 2026 r. na uchwałę nr 228/XXXVI/2001 Rady Gminy KrokowOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na uchwałę Rady Gminy Krokowa z dnia 26 października 2001 r. nr 228/XXXVI/2001 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE M. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę z 10 lutego 2026 r. na uchwałę nr 228/XXXVI/2001 Rady Gminy Krokow
Data orzeczenia
2 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Przewodniczący
Dariusz Kurkiewicz
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
M. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę z 10 lutego 2026 r. na uchwałę nr 228/XXXVI/2001 Rady Gminy Krokowa z dnia 26 października 2001 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na trasie przebiegu przez teren Gminy Krokowa gazociągu wysokiego ciśnienia wraz ze strefą ochronną - zasilanie rejonu nadmorskiego (Dz. Urz. Woj. Pom. z 2001 r. nr 102 poz. 1996).Do skargi załączono m.in. kopię pisma Skarżącej złożonego w dniu 15 października 2024 r. w Urzędzie Gminy w K. stanowiącego wniosek o zmianę ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z uwagi na odstąpienie od realizacji przedmiotowej inwestycji przez operatora gazociągu i o wprowadzenie funkcji zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 17 marca 2026 r. wezwano Skarżącą do: 1) wskazania, czy przed wniesieniem skargi zwracała się do Rady Gminy Krokowa z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi; 2) usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.Ww. wezwania zostały prawidłowo doręczone Skarżącej w dniu 14 maja 2026 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru, k. nr 39 akt sądowych).W dniu 21 maja 2026 r. Skarżąca nadała do tutejszego Sądu pismo z 20 maja 2026 r., w którym wskazała swój numer PESEL oraz poinformowała, że w dotychczasowej korespondencji kierowanej do Gminy K. zwracała się z wnioskiem do Wójta Gminy K. o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz z wnioskiem do planu ogólnego.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.Stosownie do art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) – dalej jako p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej.Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności jest obowiązany zbadać z urzędu jej dopuszczalność, a zatem czy zachodzą okoliczności umożliwiające rozstrzyganie w danym przedmiocie. Innymi słowy sąd jest obowiązany ustalić, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, które ustawodawca wymienił enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. Do przesłanek tych zalicza się m.in. wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) oraz wniesienie skargi niedopuszczalnej z innych przyczyn niż te wymienione w pkt. 1-5a (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.).Obecnie zgodnie z art. 53 § 2a p.p.s.a. w przypadku innych aktów [niż wymienione w § 1 i 2 – przyp. Sądu], jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, skargę można wnieść w każdym czasie. Stosownie jednakże do treści art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935) przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 [tj. p.p.s.a. – przyp. Sądu], w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą [...] stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Powołana ustawa nowelizująca weszła zaś w życie z dniem 1 czerwca 2017 r.Jako że przedmiotem zaskarżenia Skarżąca uczyniła akt prawa miejscowego uchwalony w 2001 r., a zatem przed 1 czerwca 2017 r., to należało zastosować art. 52 i 53 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017 r. włącznie. Zgodnie zaś z ówczesnym brzmieniem art. 52 § 4 zdanie pierwsze p.p.s.a. w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast w myśl ówczesnej treści art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.Przekładając powyższe na okoliczności niniejszej sprawy wobec wątpliwości Sąd wezwał Skarżącą do wskazania, czy przed wniesieniem skargi zwracała się do Rady Gminy Krokowa z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą. W odpowiedzi Skarżąca poinformowała, że w dotychczasowej korespondencji kierowanej do Gminy K. zwracała się z wnioskiem do Wójta Gminy K. o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Do skargi załączono m.in. kopię pisma Skarżącej złożonego w dniu 15 października 2024 r. w Urzędzie Gminy w K. stanowiącego wniosek o zmianę ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.Jednakże wniosek o zmianę planu miejscowego nie jest tym samym co wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu do 31 maja 2017 r.Należy zauważyć, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie może być uznane za jakikolwiek "środek zaskarżenia" lub "środek odwoławczy", czy też zrównany z nimi inny środek prawny sui generis (zob. postanowienie NSA z 3 lipca 2014 r. sygn. akt II FSK 1874/12, orzeczenia.nsa.gov.pl). Przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. określa warunek, od spełnienia którego uzależnione jest wniesienie do sądu administracyjnego skargi. Nie stanowi on realizacji zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Jego istotą i celem jest stworzenie dodatkowych możliwości autorewizji własnego działania organu administracji publicznej, który podjął akt lub dokonał kwestionowanej czynności i to tylko i wyłącznie w związku z zagrożeniem wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest zatem konstrukcją postępowania sądowoadministracyjnego, której funkcje nie odpowiadają funkcjom przypisywanym środkom zaskarżenia. Jego celem jest skłonienie organu do rozważenia potrzeby skorygowania własnego zachowania w sytuacji groźby wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z art. 52 § 3 p.p.s.a. należy wobec tego uznać za rodzaj sformalizowanej prośby (remonstracji), podaniem o uchylenie lub zmianę w rozpatrywanej sprawie indywidualnej, wnoszonej do organu administracji w związku z zagrożeniem zwrócenia się o ochronę sądową.Sąd podziela pogląd NSA, że konieczne jest załączenie przez stronę skarżącą kopii wezwania do usunięcia naruszenia prawa wraz z dowodem jego przesłania do organu dla ustalenia czy zachowano wszelkie wymogi formalne, które winny poprzedzać wniesienie skargi w takiej sytuacji (zob. postanowienie NSA z 22 maja 2007 r. sygn. akt II OSK 82/07, orzeczenia.nsa.gov.pl).W niniejszej sprawie Skarżąca wskazała, że skierowała wniosek o zmianę planu miejscowego i załączyła jego kopię do skargi. Jednakże nie stanowi on wezwania do usunięcia naruszenia prawa w opisanym powyżej rozumieniu.W konsekwencji należy uznać, że Skarżąca nie wystąpiła do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi. Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę.., odrzucił skargę.