Postanowienie - II OZ 560/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 2 czerwca 2026
Teza
Oddalono zażalenie. Dnia 2 czerwca 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Wydział VIII Zamiejscowy w Radomiu z dnia 20 lutego 2026 r., sygn. akt VIII SA/Wa 872/25 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru BudowOddalono zażalenie. Dnia 2 czerwca 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Wydział VIII Zamiejscowy w Radomiu z dnia 20 lutego 2026 r., sygn. akt VIII SA/Wa 872/25 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budow
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
nieustalone
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
2 czerwca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Paweł Miładowski
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 lutego 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Wydział VIII Zamiejscowy w Radomiu, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143), zwanej dalej "p.p.s.a.", odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia 26 sierpnia 2025 r., Nr 29/2025, o nakazie w terminie 30 dni od kiedy decyzja stanie się ostateczna – demontażu butli gazowej na gaz propan-butan w lokalu mieszkalnym skarżącego, znajdującym się w budynku wielorodzinnym mieszkalno-usługowym przy ul. [...] w Z..Sąd I instancji wskazał, że ww. nakaz dotyczy lokalu mieszkalnego znajdującego się w budynku podłączonym do sieci gazowej. W związku z charakterem decyzji, a więc nakazem wykonania odpowiednich robót budowlanych w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, obowiązkiem Sądu było nie tylko rozważenie wystąpienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w stosunku do skarżącego. Tego rodzaju sprawa wymagała uwzględnienia także interesów innych osób, których w sposób pośredni ta decyzja dotyczy, ponieważ nałożone obowiązki odnoszą się do lokalu znajdującego się w budynku wielorodzinnym.Tak więc niezbędne jest wyważenie interesu skarżącego, jak i innych osób we wstrzymaniu wykonania decyzji. W tym miejscu Sąd zwrócił uwagę, że decyzja organu I instancji, nakazująca skarżącemu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, została wydana na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.).Mając powyższe na względzie Sąd stwierdził, że to właśnie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji mogłoby wywołać skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżoną decyzję organ budowlany nakazał wykonanie określonych robót budowlanych. Nie ulega wątpliwości, że podstawą nałożenia określonych obowiązków było stwierdzenie przez organ nieprawidłowości, które mogą stwarzać niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego. Oceniając wniosek w przedmiocie zastosowania środka ochrony tymczasowej sąd administracyjny powinien kierować się przede wszystkim ochroną dóbr o szczególnym znaczeniu, jakim jest zdrowie i życie osób mieszkających w budynku i z niego korzystających, przyznając im pierwszeństwo przed względami ekonomicznymi podnoszonymi przez stronę skarżącą. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powinien brać pod uwagę następstwa jego wykonania nie tylko w kontekście sytuacji strony skarżącej, lecz również uwzględnić szeroko rozumiany interes publiczny. Częstokroć interes skarżącego w czasowym odroczeniu skutków wykonania zaskarżonego aktu koliduje z innymi wartościami zasługującymi na ochronę. Wobec tego konieczność zapewnienia ochrony życia i zdrowia ludzkiego są, zdaniem Sądu, wartościami przewyższającymi interes skarżącego. W takiej sytuacji brak środków finansowych po stronie zobowiązanego nie mógł stanowić przesłanki przemawiającej za wstrzymaniem wykonania decyzji organu nadzoru budowlanego.Podsumowując, Sąd wskazał, że wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony, jako że celem zaskarżonej decyzji jest doprowadzenie do stanu bezpiecznego użytkowania lokalu mieszkalnego.Jednocześnie Sąd zwrócił uwagę, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania nie podlega badaniu kwestia legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, dlatego pozytywne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu ma charakter tymczasowy i nie przesądza o końcowym wyniku sprawy. Stąd też Sąd nie ocenił argumentów dotyczących zasadności nakładania kwestionowanych obowiązków na stronę skarżącą. Ewentualna niezgodność zaskarżonej decyzji z prawem będzie przedmiotem kontroli Sądu w dalszym toku postępowania, jako kwestia autonomiczna od ochrony tymczasowej. Przy rozpatrywaniu wniosku tego rodzaju Sąd nie może bowiem brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania strony skarżącej o wydaniu aktu.Zażalenie na ww. postanowienie złożył skarżący, formułując zarzuty dotyczące naruszenia:- art. 61 § 3 p.p.s.a. przez błędną wykładnię pojęcia "trudnych do odwrócenia skutków" i jego zawężenie do skutków abstrakcyjnych, z pominięciem skutków faktycznych wykonania decyzji;- art. 61 § 3 p.p.s.a. przez nieuprawnione przyjęcie, że wykonanie decyzji nie spowoduje znacznej szkody po stronie skarżącego;-art. 7 i art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 61 § 3 p.p.s.a. przez brak test proporcjonalności oraz automatycznie nadanie interesowi publicznemu pierwszeństwa bez jego konkretnej analizy;- art. 141 § 4 p.p.s.a.; przez sporządzenie uzasadnienia o charakterze deklaratywnym, nieuwzględniającego indywidualnych okoliczności sprawy.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Zażalenie nie podlega uwzględnieniu.Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na wnioskującym skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został oparty na argumentacji, która nie pozwala na stwierdzenie, że po stronie skarżącego zachodzi taka znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, które wymagałyby wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Odwoływanie się do jedynego sposobu przygotowywania posiłków i zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych oraz sytuacja finansowa skarżącego – nie stanowiło wystarczającej podstawy do stwierdzenia, że zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto ma rację Sąd, że kwestie merytoryczne podnoszone przez skarżącego, a dotyczące oceny legalności nakazu demontażu butli gazowej, nie mogą być przedmiotem oceny na etapie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego. W innym wypadku doszłoby do nieuprawnionego przedsądu, tj. rozpoznania sprawy (skargi) przed jej merytorycznym rozstrzygnięciem.Jednak przede wszystkim ma rację Sąd, że za uwzględnieniem wniosku nie może przemawiać sam charakter obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją.Nie można bowiem pominąć okoliczności, że zapewnienie odpowiedniego stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego jest uzasadnione względami bezpieczeństwa życia i zdrowia zamieszkujących w nim ludzi lub mienia oraz bezpieczeństwa publicznego. Powstrzymywanie się od wykonania zaskarżonej decyzji do momentu orzeczenia przez Sąd Administracyjny o zasadności skargi może stwarzać zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego, ponieważ nie można wykluczyć, że znajdująca się w lokalu mieszkalnym butla z gazem w budynku wielorodzinnym z siecią gazową stanowi powszechne zagrożenie.W tych okolicznościach z uwagi na konieczność ochrony powyższych nadrzędnych wartości, a więc zastosowanie konstytucyjnego testu proporcjonalności, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest nieuzasadnione, na co niewadliwie wskazał Sąd I instancji. Zagrożenie dla życia i zdrowia mieszkańców budynku oraz mienia odczytywane jako trudne do odwrócenia skutki i znaczna szkoda, przemawia za tym aby odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Dlatego rozstrzygnięcie Sądu I instancji wydane na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji odpowiada prawu.Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.