Postanowienie - I GSK 748/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 2 czerwca 2026
Teza
Oddalono wniosek. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Prezydenta Miasta Bytom o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi kasacyjnej Prezydenta Miasta Bytom od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 grudnia 2025 r. sygn. akt I SA/Gl 750/25 w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta Bytom na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w KaOddalono wniosek. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Prezydenta Miasta Bytom o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi kasacyjnej Prezydenta Miasta Bytom od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 grudnia 2025 r. sygn. akt I SA/Gl 750/25 w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta Bytom na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ka
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono wniosek
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
2 czerwca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Piotr Piszczek
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 9 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 750/25, oddalił skargę Prezydenta Miasta Bytom (dalej zwanego: wnioskodawcą albo skarżącym) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 11 kwietnia 2025 r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego.Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Piekarach Śląskich z 15 października 2024 r., którym umorzono postępowanie prowadzone z wniosku skarżącego na podstawie tytułu wykonawczego z 11 września 2017 r. wobec A. B. Podstawę umorzenia stanowiło przedawnienie ponoszenia obowiązków pieniężnych z tytułu odpłatności dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, w łącznej wysokości 94 199,07 zł.Skargę kasacyjną od powołanego wyżej wyroku wniósł skarżący, a zaskarżając orzeczenie w całości, wniósł o wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia je poprzedzającego, wydanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Piekarach Śląskich 31 stycznia 2025 r., do czasu rozpatrzenia skargi kasacyjnej. Uzasadniając złożony wniosek wskazał, że wstrzymanie wykonania postanowienia jest uzasadnione interesem społecznym, w sposób zwięzły stanowisko to wyjaśniając.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.) sąd, przed którym toczy się postępowanie kontrolujące akt lub czynność organu administracji publicznej jest uprawniony do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Użyte w przywołanym przepisie pojęcie szkody należy rozumieć jako szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.Warunkiem udzielenia ochrony tymczasowej wynikającej z powołanego przepisu jest wykazanie przez stronę, że w związku z wykonaniem decyzji lub aktu administracji publicznej, zachodzić będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody, bądź jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13).Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonych postanowień nie mógł zostać uwzględniony, bowiem nie wykazał on niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odniesienie się przez wnioskodawcę do zasad ponoszenia kosztów wychowania i utrzymania dziecka, w kontekście zaskarżonych postanowień, pozostaje całkowicie chybione. Brak bowiem w przepisie zawierającym podstawy zastosowania ochrony tymczasowej przesłanki "uzasadnionego interesu społecznego", czy "ochrony dobra publicznego i małoletniego", na których ryzyko naruszenia wskazuje skarżący. Nawet jeżeli przyjąć jedną z wyżej wymienionych podstaw za zawierającą się w jednej z ustawowych przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., to dla jej skuteczności wymagane jest połączenie ich obu uzasadnieniem wniosku w taki sposób, aby dać sądowi możliwość takowej oceny. Wstrzymanie wykonania decyzji jest instytucją wyjątkową i jako taka powinna być stosowana ściśle, stosownie do spełnienia określonych przesłanek - niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie spełnienia przesłanek tych nie dość, że nie wykazano, to nawet nie zostało przez wnioskodawcę choćby wskazane której przesłanki ma dotyczyć jego wniosek.Mając na uwadze powyższą argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.., postanowił jak w sentencji.