Wyrok - III SAB/Gd 224/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - z dnia 2 czerwca 2026
Teza
Stwierdzono bezczynność postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak Asesor sądowy WSA Adam Osik (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 2 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji dotyczącej odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. stwierdza, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku dopuśStwierdzono bezczynność postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak Asesor sądowy WSA Adam Osik (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 2 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji dotyczącej odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. stwierdza, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku dopuś
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
zasądzono świadczenie
Typ sprawy
sprawa cywilna
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
2 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Przewodniczący
Adam Osik
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Stwierdzono bezczynność postępowania
UZASADNIENIE
R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wójta Gminy Starogard Gdański w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Organowi administracji publicznej zarzucił naruszenie art. 12 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2025 r., poz. 1691 ze zm.) - dalej jako "k.p.a.", art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 16 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm.) – dalej jako: "u.d.i.p." i art. 37 § 5 k.p.a. wnosząc o:1. stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;2. zobowiązanie organu do rozpoznania odwołania skarżącego w terminie siedmiu dni od daty doręczenia mu prawomocnego wyroku;3. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.W uzasadnieniu skargi opisał dotychczasowy przebieg postępowania. W związku z brakiem informacji o rozpoznaniu wniesionego w dniu 11 grudnia 2025 r. odwołania skarżący wniósł ponaglenie w dniu 19 marca 2026 r., jednak do dnia wniesienia skargi nie doszło do rozpoznania odwołania, rozpatrzenia ponaglenia ani podjęcia żadnych kroków w sprawie. Bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, bowiem organ nie żadnym etapie postępowania nie poinformował skarżącego o przyczynach bezczynności lub szacowanym terminie rozpoznania odwołania.W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku wniosło o oddalenie skargi wskazując, że decyzja z dnia 13 kwietnia 2026 r. nr SKO Gd/6047/25 rozpoznało odwołanie skarżącego.W piśmie z dnia 24 kwietnia 2026 r. skarżący podtrzymał skargę.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:Niniejsza sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.Zgodnie z § 1a art. 149 jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei § 1b stanowi, że Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Na podstawie § 2 art. 149 Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ ten, pomimo istniejącego obowiązku, nie załatwia, w określonej prawem formie i w określonym prawem czasie, sprawy co do której obowiązujące regulacje czynią go właściwym i kompetentnym. Celem skargi na bezczynność jest doprowadzenie do wydania przez organ aktu lub podjęcia czynności, jednakże bez przesądzenia o treści, czy skutkach tych działań. Sąd nie wnika w merytoryczną i procesową poprawność czynności, a bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie została dokonana czynność lub czy z innych powodów organowi nie można zarzucić stanu bezczynności (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. I OSK 2114/13, LEX nr 1421789).W niniejszej sprawie rozpoznanie odwołania i wydanie przez organ II instancji decyzji w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej (brak tych czynności stanowił przedmiot skargi w niniejszej sprawie) nastąpiło przed rozpoznaniem skargi przez sąd administracyjny. Oznacza to, że na datę orzekania w sprawie, stan bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie występował. Stąd brak było podstaw do zobowiązania organu do rozpatrzenia odwołania.Skarga nie podlegała jednak oddaleniu, jak tego żądał organ w odpowiedzi na skargę. Trzeba bowiem podkreślić, że stan bezczynności w niniejszej sprawie miał miejsce. Ponieważ jest ona sprawą z zakresu dostępu do informacji publicznej, zastosowanie do niej mają nie ogólne przepisu kodeksu postępowania administracyjnego o terminach załatwiania spraw, lecz art. 16 ust. 2 pkt 1 udip, zgodnie z którym do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni.Jak wynika z akt niniejszej sprawy strona skarżąca w dniu 11 grudnia 2025 r. za pośrednictwem ePUAP wniósł do SKO (za pośrednictwem organu I instancji) odwołanie od decyzji Wójta Gminy Starogard Gdański z 3 grudnia 2025 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Akta sprawy z odwołaniem dotarły do siedziby organu II instancji w dniu 19 grudnia 2025 r. W tym dniu organ odwoławczy zwrócił się do organu pierwszej instancji o nadesłanie dowodu doręczenia stronie ww. decyzji, co organ pierwszej instancji uczynił nadsyłając w dniu 2 stycznia 2026 r. do Kolegium potwierdzenie odbioru decyzji przez skarżącego. Po tej dacie organ odwoławczy nie podejmował innych czynności w sprawie. Dnia 19 marca 2026 r. skarżący za złożył ponaglenie w trybie art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a., jednak nie otrzymał w tej sprawie żadnej odpowiedzi. Decyzja SKO wydana w związku z rozpatrzeniem odwołania nosi datę 13 kwietnia 2026 r., skarga na bezczynność została natomiast wniesiono drogą elektroniczną w dniu 8 kwietnia 2026 r. a więc w dacie poprzedzającym wydanie decyzji.Nie ulega wątpliwości, że dwutygodniowy termin na rozpoznanie odwołania został w niniejszej sprawie przekroczony w sposób rażący. Zamiast rozpoznać odwołanie w ciągu dwóch tygodni od jego wpłynięcia, Kolegium rozpoznało je dopiero po upływie trzech miesięcy, a więc termin został przekroczony sześciokrotnie.Biorąc powyższe pod uwagę Sąd w pkt 1. wyroku, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 oraz art. 149 § 1a p.p.s.a. stwierdził, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku dopuściło się bezczynności, a bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wzięto przy tym pod uwagę ponad trzymiesięczną całkowitą bierność organu odwoławczego, obejmującą również brak reakcji na wniesione przez stronę ponaglenie.O kosztach postępowania Sąd orzekł pkt 2. wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a..