Postanowienie - III SO/Gd 13/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - z dnia 2 czerwca 2026
Teza
Sprostowano omyłkę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku V. L. o rozpoznanie skargi na podstawie odpisu skargi na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia sprostować oczywistą omyłkę zawartą w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 maja 2026 r. o odrzuceniu wniosku, wydanego w sprawie o sygn.Sprostowano omyłkę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku V. L. o rozpoznanie skargi na podstawie odpisu skargi na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia sprostować oczywistą omyłkę zawartą w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 maja 2026 r. o odrzuceniu wniosku, wydanego w sprawie o sygn.
Data orzeczenia
2 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Przewodniczący
Bartłomiej Adamczak
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Sprostowano omyłkę
UZASADNIENIE
sdSygn. akt III SO/Gd 13/26UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 15 maja 2026 r. w sprawie o sygn. akt III SO/Gd 13/26 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił wniosek V. L. o rozpoznanie skargi na podstawie odpisu skargi na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.Sąd – na skutek oczywistej omyłki – w uzasadnieniu wydanego postanowienia błędnie wprowadził sygnaturę akt sprawy.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje:Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., zwanej w skrócie: "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.).Jednocześnie zgodnie z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.Wykładnia gramatyczna przepisu art. 156 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał.W utrwalonym już stanowisku judykatury przyjmuje się, że za błąd pisarski uważa się widoczne, wbrew zamierzeniu, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia albo widoczne niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Z kolei błąd rachunkowy polega na pomyłce w wykonaniu działania matematycznego.Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że w uzasadnieniu wydanego postanowienia Sąd w wierszu 1. Na pierwszej stronie uzasadnienia błędnie podał sygnaturę akt sprawy, przy czym błąd ten został spowodowany wyłącznie oczywistą omyłką redakcyjną. Prawidłowa sygnatura akt sprawy to: "III SO/Gd 13/26", co wynika z akt rozpoznanej sprawy oraz sentencji postanowienia, a nie jak to zostało zapisane: "III SO/Gd 12/26".Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.. orzekł jak w sentencji postanowienia.