Wyrok - III OSK 2492/23 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 2 czerwca 2026
Teza
Oddalono skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Sławomir Wojciechowski Sędziowie: sędzia NSA Teresa Zyglewska sędzia del. WSA Tadeusz Kiełkowski (sprawozdawca) Protokolant: asystent sędziego Kamil Grabiński po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 maja 2023 r. sygn. akt II SA/Gl 258/23 w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w CzOddalono skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Sławomir Wojciechowski Sędziowie: sędzia NSA Teresa Zyglewska sędzia del. WSA Tadeusz Kiełkowski (sprawozdawca) Protokolant: asystent sędziego Kamil Grabiński po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 maja 2023 r. sygn. akt II SA/Gl 258/23 w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Cz
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
nieustalone
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
rozprawa
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
2 czerwca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Sławomir Wojciechowski
Podstawa prawna
art. 138
kpa
art. 80
kpa
art. 7
bkpa
art. 107
kpa
art. 153
ppsa
art. 174
ppsa
art. 145
ppsa
art. 151
ppsa
Pokaż pozostałe podstawy prawne (4)
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 12 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 258/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej "WSA w Gliwicach" lub "Sąd I instancji") oddalił skargę A. P. (dalej "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie (dalej "organ" lub "Kolegium") z dnia 12 grudnia 2022 r., nr SKO.4117.86.2022, w przedmiocie nakazania przyłączenia nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej.Powyższy wyrok, od którego została złożona skarga kasacyjna, zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.Decyzją z dnia 6 kwietnia 2021 r, nr OŚR.605.7.8.2021, Prezydent Miasta Częstochowy (dalej "organ I instancji" lub "Prezydent") nakazał skarżącemu przyłączenie nieruchomości położonej przy ul. [...] w [...] (dz. nr ew. [...] obręb [...]) do istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej. Organ I instancji wskazał, że w dniu 1 marca 2021 r. na terenie nieruchomości przy ul. [...] w [...] (dz. nr [...]) przeprowadzono oględziny w sprawie postępowania z wytwarzanymi nieczystościami ciekłymi, przy udziale skarżącego. W wyniku oględzin ustalono, że wytwarzane na posesji ścieki gromadzone są w zbiorniku bezodpływowym. Według złożonych przez skarżącego w czasie oględzin wyjaśnień, nieruchomość nie została przyłączona do kanalizacji sanitarnej z uwagi na wysokie koszty realizacji tej inwestycji, spowodowane usytuowaniem zbiornika za budynkiem mieszkalnym (w odległości ok. 50 m od sieci kanalizacyjnej). Ponieważ na podstawie danych uzyskanych od Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Okręgu [...] S.A. ustalono, że do nieruchomości przy ul. [...] została doprowadzona sieć kanalizacyjna, a nieruchomość nie została wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków organ I instancji nakazał skarżącemu przyłączenie nieruchomości do kanalizacji sanitarnej. Decyzja organu I instancji została utrzymana w mocy decyzją Kolegium z dnia 30 czerwca 2021 r.WSA w Gliwicach wyrokiem z dnia 28 stycznia 2022 r., sygn. akt II SA/Gl 1108/21, uchylił decyzję Kolegium z dnia 30 czerwca 2021 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu tego wyroku WSA w Gliwicach wskazał, że w postępowaniu administracyjnym nie została wyczerpująco wyjaśniona kwestia doprowadzenia sieci kanalizacyjnej do granicy nieruchomości przy ul. [...] w [...], co jest warunkiem koniecznym do stwierdzenia istnienia obowiązku przyłączenia nieruchomości do kanalizacji. Przesłankami obligującymi właściciela nieruchomości do wykonania tego obowiązku są bowiem: istnienie sieci kanalizacyjnej, możliwość przyłączenia do niej nieruchomości oraz brak wyposażenia nieruchomości w przydomową oczyszczalnię ścieków.Prezydent, decyzją nr OŚR.605.7.8.2021 z dnia 5 sierpnia 2022 r., nakazał skarżącemu przyłączenie nieruchomości położonej przy ul. [...] w [...] (dz. nr ew. [...]) do istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej. Organ I instancji powołał się na pismo Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Okręgu [...] S.A. z siedzibą w [...] z dnia 23 czerwca 2022 r., z którego wynika, iż do granicy nieruchomości przy ul. [...] został zrealizowany "sięgacz", czyli przewód włączony do kanału sanitarnego w ulicy, a zakończony w granicy posesji. Istnienie "sięgacza" znajduje potwierdzenie na mapie sytuacyjno-wysokościowej.Na skutek odwołania skarżącego, decyzją z dnia 12 grudnia 2022 r., nr SKO.4117.86.2022, Kolegium – działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 2 i ust. 7 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (dalej "u.c.p.g.") – utrzymało w mocy decyzję Prezydenta z dnia 5 sierpnia 2022 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że z analizy przepisu zawartego w art. 5 ust. 1 pkt 2 w związku z ust. 7 u.c.p.g. nakaz wykonania określonych obowiązków może dotyczyć dwóch różnych sytuacji: pierwsza – nie istnieje sieć kanalizacyjna z tego względu, że jej budowa jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona; w takim przypadku może zostać wydany nakaz wyposażenia nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych; druga – istnieje sieć kanalizacyjna, zaś nieruchomość nie jest do niej przyłączona i jednocześnie nie jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych. W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z drugą sytuacją. Kolegium podkreśliło, że na nieruchomości nie jest posadowiona przydomowa oczyszczalnia ścieków. Co więcej, decyzją z dnia 9 kwietnia 2021 r. Prezydent wniósł sprzeciw wobec zgłoszenia przez skarżącego budowy przydomowej oczyszczalni ścieków na terenie nieruchomości. Decyzja ta została następnie utrzymana w mocy przez Wojewodę Śląskiego decyzją z dnia 9 lutego 2022 r. W związku z tym twierdzenia skarżącego o budowie oczyszczalni ścieków nie mają znaczenia dla rozpatrzenia sprawy. Kolegium zaznaczyło, że niniejsza sprawa była już przedmiotem rozpoznania przez WSA w Gliwicach, który w wydanym wyroku nie stwierdził, żeby nakazanie przyłączenia do kanalizacji naruszało wymienione przez stronę przepisy Konstytucji RP.Pismem z dnia 17 stycznia 2023 r. skarżący wniósł skargę do WSA w Gliwicach na decyzję Kolegium z dnia 12 grudnia 2022 r. Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie: – art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do weryfikacji rzeczywistych technicznych warunków i możliwości przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej, a także związanych z ustaleniem faktycznych kosztów takiego przyłączenia; – art. 8 § 1 oraz art. 7b k.p.a. poprzez nakazanie przyłączenia się do sieci sanitarnej, podczas gdy skarżący w 1995 r. otrzymał decyzję pozwalającą na budowę, która obejmowała z mocy prawa również możliwość posadowienia bezodpływowego zbiornika na nieczystości; – art. 2 i art. 3 Konstytucji RP przez zastosowanie rozszerzającej wykładni zakresu ograniczeń wykonywania prawa własności z pominięciem konstytucyjnej zasady państwa prawa oraz zasady proporcjonalności wynikającej z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP; – art. 5 ust 1 pkt 2 u.c.p.g. poprzez jego błędne zastosowanie polegające na zobowiązaniu skarżącego do przyłączenia się do sieci kanalizacyjnej, podczas gdy jest to ekonomicznie nieuzasadnione, a koszty posadowienia przydomowej oczyszczalni ścieków będą znacznie mniejsze; – art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie i nieodniesienie się zarówno pod względem faktycznym, jak i prawnym do technicznych, a nie tylko teoretycznych, możliwości podłączenia się przez skarżącego do sieci kanalizacyjnej. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Organ wniósł o oddalenie skargi.W dniu 12 maja 2023 r. WSA w Gliwicach wydał opisany na wstępie wyrok, którym oddalił skargę. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd I instancji zauważył, że w prawomocnym wyroku o sygn. akt II SA/Gl 1108/21 ustalono, że: w ulicy [...] w [...] istnieje sieć kanalizacji sanitarnej; skarżący posiada wyłącznie zbiornik bezodpływowy na nieczystości ciekłe; skarżący nie posiada przydomowej oczyszczalni ścieków, która spełniałaby wymagania stawiane przez przepisy szczególne oraz skarżący nie wykonał przyłączenia swojej nieruchomości do kanalizacji sanitarnej. Okoliczności te nie były nigdy później kwestionowane przez skarżącego. Skarżący nie podniósł w toku ponownie przeprowadzonego postępowania odwoławczego, ani w skardze do Sądu I instancji, że zaszły jakiekolwiek zmiany w okolicznościach faktycznych, które mogłyby prowadzić do odstąpienia od zasady z art. 153 p.p.s.a. Twierdzenia skarżącego o budowie oczyszczalni ścieków nie mają znaczenia dla rozpatrzenia sprawy, gdyż decyzją z dnia 9 kwietnia 2021 r. Prezydent wniósł sprzeciw wobec zgłoszenia przez skarżącego budowy przydomowej oczyszczalni ścieków na terenie jego nieruchomości. Decyzja ta została następnie utrzymana w mocy przez Wojewodę Śląskiego decyzją z dnia 9 lutego 2022 r. Należy więc uznać, że okoliczności faktyczne nie uległy zmianie. Nie zmienił się także stan prawny, bowiem obowiązek z art. 5 ust. 1 pkt 2 oraz art. 5 ust. 7 u.c.p.g. nadal funkcjonuje w obrocie prawnym. Zdaniem WSA w Gliwicach rolą Sądu było więc wyłącznie kontrolowanie tego, czy Kolegium spełniło zobowiązanie Sądu, który orzekał poprzednio. Na podstawie danych uzyskanych od Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Okręgu [...] S.A. organy ustaliły, że do nieruchomości skarżącego została doprowadzona sieć kanalizacyjna z tzw. sięgaczem, zakończonym w granicy posesji. Istnienie "sięgacza" znajduje potwierdzenie na mapie sytuacyjno-wysokościowej. Nieruchomość skarżącego nie została wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków.Sąd I instancji uznał za niezasadne zarzuty skarżącego, że organy orzekając o obowiązku przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie uwzględniły kosztów budowy takiego przyłącza. WSA w Gliwicach podkreślił, że obowiązek przyłączenia nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej ma charakter powszechny. Oznacza to, że zarówno warunki związane z lokalizacją i długością przyłącza kanalizacyjnego, ani warunki ekonomiczne związane z kosztami przyłączenia nie mają wpływu na realizację tego obowiązku. W związku z tym również niezasadne są zarzuty naruszenia przez organy art. 31 ust. 3 Konstytucji RP oraz art. 8 § 1 oraz art. 7b k.p.a. Odnosząc się do żądań skarżącego w zakresie przeprowadzenia oględzin jego nieruchomości, WSA w Gliwicach wskazał, że w dniu 1 marca 2021 r. na terenie nieruchomości skarżącego i przy jego udziale przeprowadzono oględziny w sprawie postępowania z wytwarzanymi nieczystościami ciekłymi. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwalał na wydanie decyzji, a wnioski organów mają pokrycie w pozyskanej dokumentacji. Argumentacja skargi stanowiła zatem jedynie polemikę strony z rozstrzygnięciem mającym swe umocowanie faktyczne i prawne.Pismem z dnia 20 lipca 2023 r. skarżący (dalej także "skarżący kasacyjnie") wniósł skargę kasacyjną od wyroku WSA w Gliwicach z dnia 12 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 258/23, zaskarżając go w całości. Skarżący kasacyjnie zarzucił zaskarżonemu wyrokowi – na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. – naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:1) art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 151 p.p.s.a. poprzez uznanie decyzji obu instancji za prawidłowe, pomimo że zostały one wydane z naruszeniem art. 2 i art. 3 Konstytucji RP przez zastosowanie rozszerzającej wykładni zakresu ograniczeń wykonywania prawa własności z pominięciem konstytucyjnej zasady państwa prawa oraz zasady proporcjonalności wynikającej z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP;2) art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 151 p.p.s.a. poprzez uznanie decyzji obu instancji za prawidłowe, pomimo że zostały one wydane z naruszeniem art. 5 ust 1 pkt 2 u.c.p.g. poprzez jego błędne zastosowanie polegające na zobowiązaniu skarżącego do przyłączenia się do sieci kanalizacyjnej, podczas gdy nieruchomość skarżącego jest wyposażona w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych, a skarżący rozpoczął budowę przydomowej oczyszczalni ścieków bytowych, co zgodnie z wykładnią ww. przepisu zwalnia go z obowiązku przyłączenia się do sieci kanalizacyjnej, gdy jest to ekonomicznie nieuzasadnione, a koszty posadowienia przydomowej oczyszczalni ścieków będą znacznie mniejsze.Skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Gliwicach, a także o zasądzenie na rzecz skarżącego kasacyjnie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a., przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Granice skargi kasacyjnej wyznaczają wskazane w niej podstawy. Zgodnie z art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.Rozpoznawszy skargę kasacyjną z uwzględnieniem powyższych uwarunkowań, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie ma ona usprawiedliwionych podstaw i tym samym podlega oddaleniu.Na wstępie należy zauważyć, że skarżący kasacyjnie wprawdzie powołał się na podstawę kasacyjną opisaną w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., ale w obu zarzutach przepisy wynikowe (art. 145 § 1 pkt 1 i art. 151 p.p.s.a.) powiązał z przepisami prawa materialnego, tj. art. 2, art. 3 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP (zarzut 1) oraz art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. (zarzut 2) – i w gruncie rzeczy o ich naruszenie idzie. Zarzuty skargi kasacyjnej w istocie zmierzają zatem do zakwestionowania wykładni i prawidłowości zastosowania prawa materialnego. W tym kontekście wypada też zauważyć, że skarżący kasacyjnie w zarzutach skargi kasacyjnej nie powołał przepisów postępowania mogących stanowić wzorzec kontroli ustaleń faktycznych Sądu I instancji, toteż ustalenia te pozostają miarodajne i nie podlegają weryfikacji w postępowaniu kasacyjnym.Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g., właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej lub, w przypadku gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona, wyposażenie nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, spełniające wymagania określone w przepisach odrębnych; przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe, jeżeli nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych. W myśl art. 5 ust. 7 u.c.p.g. w przypadku stwierdzenia niewykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1-4, wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje decyzję nakazującą wykonanie obowiązku. "Nie ulega zatem wątpliwości, że w przypadku, gdy istnieje sieć kanalizacyjna, zasadą jest, iż nieruchomość ma być podłączona do tej sieci, a jedyny wyjątek dotyczy sytuacji, kiedy nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych. Dalej, dokonując wykładni funkcjonalnej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. nie może budzić wątpliwości, że obowiązek przyłączenia do sieci kanalizacyjnej może być nałożony na właściciela nieruchomości jedynie w przypadku, gdy wykonanie przyłączenia jest realne i technicznie możliwe (...). Wynikający z treści art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. obowiązek przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej powstaje więc w sytuacji, gdy faktycznie istnieje wybudowana sieć kanalizacyjna, a zarazem istnieje możliwość przyłączenia do niej nieruchomości, która nie posiada przydomowej oczyszczalni ścieków. Przesłanki te muszą zaistnieć kumulatywnie, aby właściwy organ mógł na podstawie art. 5 ust. 7 tej ustawy wydać decyzję nakazującą podłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej" (wyrok NSA z dnia 25 marca 2026 r., III OSK 1515/23)."Z treści art. 5 u.c.p.g. wynika obowiązek przyłączenia nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej. Od obowiązku tego zwalnia okoliczność, gdy nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków. Poza tym w sytuacji, w której budowa sieci kanalizacyjnej jest nieuzasadniona z przyczyn technicznych lub ekonomicznych, istnieje obowiązek wyposażenia nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych. (...) Techniczna możliwość przyłączenia nie jest przesłanką wynikającą z przywołanego przepisu, jedynie budowa sieci musiałaby być nieuzasadniona (nie przyłącza)" (wyrok NSA z dnia 17 września 2024 r., III OSK 344/23). Nawet jeśli nieruchomość jest wyposażona w zbiornik bezodpływowy spełniający wszystkie wymagania, a gmina wybudowała sieć kanalizacyjną, realizując obowiązek nałożony art. 43 ust. 1 p.w., właściciel winien się do tej sieci kanalizacyjnej przyłączyć (por. wyrok NSA z dnia 30 maja 2016 r., II OSK 2276/14). Przydomowa oczyszczalnia ścieków zwalnia z obowiązku przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej, jeżeli powstała przed zrealizowaniem sieci kanalizacyjnej (por. wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2024 r., III OSK 2187/22).W niniejszej sprawie Sąd I instancji dokonał prawidłowej wykładni art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g., w pełni zgodnej z wykładnią wyżej zaprezentowaną, przyjmowaną jednolicie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przepis ten został również prawidłowo zastosowany do oceny i kwalifikacji prawnej stwierdzonego stanu faktycznego. Istotnym elementem tego stanu jest przede wszystkim to, że sieć kanalizacyjna istnieje i że została doprowadzona do granicy nieruchomości skarżącego za pomocą tzw. sięgacza. Okoliczność ta stanowi o ziszczeniu się pozytywnej przesłanki powstania obowiązku z art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. Jednocześnie nie zachodzi przesłanka negatywna w postaci wyposażenia nieruchomości w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych. Jak wynika z przytoczonego orzecznictwa, przydomowa oczyszczalnia ścieków zwalnia z obowiązku przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej, jeżeli powstała przed zrealizowaniem sieci kanalizacyjnej – tymczasem skarżący kasacyjnie deklaruje, że jedynie rozpoczął budowę oczyszczalni. Okoliczność ta sama przez się nie ma znaczenia, a poza tym budzi zasadnicze wątpliwości, skoro właściwy organ wniósł sprzeciw do zgłoszenia dotyczącego tejże oczyszczalni (ostateczna decyzja Wojewody Śląskiego z dnia 9 lutego 2022 r.). Okoliczność, że nieruchomość jest wyposażona w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych pozostaje bez znaczenia. Nie ma racji skarżący kasacyjnie, gdy twierdzi, że jest zwolniony z obowiązku przyłączenia się do sieci kanalizacyjnej, "gdy jest to ekonomicznie nieuzasadnione, a koszty posadowienia przydomowej oczyszczalni ścieków będą znacznie mniejsze". W tym kontekście wypada ponownie zauważyć, że art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. in media parte traktuje o "przypadku gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona" (skoro zaś sieć istnieje, to taki przypadek oczywiście nie zachodzi) – a nie o przypadku, gdy koszt przyłącza może okazać się wyższy niż koszt przydomowej oczyszczalni ścieków. Z tych względów drugi zarzut skargi kasacyjnej okazał się niezasadny. Nie doszło do naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. ani przez błędną wykładnię, ani przez niewłaściwe zastosowanie. W konsekwencji nie doszło też do naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 w zw. z art. 151 p.p.s.a.W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, niezasadny jest też pierwszy zarzut skargi kasacyjnej, bowiem – wbrew temu zarzutowi – Sąd I instancji nie zastosował "rozszerzającej wykładni zakresu ograniczeń wykonywania prawa własności z pominięciem konstytucyjnej zasady państwa prawa oraz zasady proporcjonalności wynikającej z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP". Sąd I instancji, o czym była wyżej mowa, dokonał prawidłowej wykładni art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g., prawidłowo zrekonstruował normę wynikającą z tego przepisu i prawidłowo zidentyfikował obowiązek właściciela nieruchomości. "Prawo własności jest chronione konstytucyjnie, jednakże nie jest prawem bezwzględnym. Doznaje w określonych sytuacjach ograniczeń. Dopuszcza je Konstytucja RP w art. 64 ust. 3 stanowiąc, że własność może być ograniczona, tyle że tylko w drodze ustawy i tylko w takim zakresie, w jakim nie narusza to istoty prawa własności, a więc z poszanowaniem zasady proporcjonalności, tj. zakazem nadmiernej w stosunku do chronionej wartości ingerencji w sferę praw i wolności jednostki. Z kolei, stosownie do regulacji art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw, w tym prawa własności, mogą być ustanawiane tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i wolności publicznej albo wolności i praw innych osób. Ingerencja w sferę prawa własności musi zatem pozostawać w racjonalnej i odpowiedniej proporcji do ww. celów, dla osiągnięcia których ustanawia się określone ograniczenia, przy czym ograniczenia te winny być dokonane wyłącznie w formie przepisów ustawowych" (wyrok NSA z dnia 10 maja 2023 r., III OSK 2192/21). Skarżący kasacyjnie nie wykazał, aby obowiązek wynikający z art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g., który został w niniejszej sprawie prawidłowo skonkretyzowany, naruszał zasadę państwa prawa lub zasadę proporcjonalności.Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.., oddalił skargę kasacyjną.