Wyrok - III OSK 2748/23 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 2 czerwca 2026
Teza
Uchylono zaskarżony wyrok oraz decyzję I i II instancji. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz sędzia NSA Mirosław Wincenciak sędzia delegowany WSA Kazimierz Bandarzewski (sprawozdawca) Protokolant starszy asystent sędziego Magdalena Zając po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 maja 2023 r. sygn. akt III SA/Lu 634/22 w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Rektora Uniwersytetu MedycznegoUchylono zaskarżony wyrok oraz decyzję I i II instancji. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz sędzia NSA Mirosław Wincenciak sędzia delegowany WSA Kazimierz Bandarzewski (sprawozdawca) Protokolant starszy asystent sędziego Magdalena Zając po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 maja 2023 r. sygn. akt III SA/Lu 634/22 w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Rektora Uniwersytetu Medycznego
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
uchylono orzeczenie
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
2 czerwca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Kazimierz Bandarzewski
Podstawa prawna
Pokaż pozostałe podstawy prawne (11)
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżony wyrok oraz decyzję I i II instancji
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 9 maja 2023 r. sygn. akt III SA/Lu 634/22 oddalił skargę J. G. (dalej "skarżący") na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w L. (dalej "Rektor" lub "organ") z dnia 21 listopada 2022 r. nr PKD/44/3335/2022, utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia 26 września 2022 r. nr 225/WLD/2022 w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na przeniesienie studenta z innej uczelni i podjęcia przez niego nauki na kierunku [...] w roku akademickim 2022/2023 na Wydziale [...].Zaskarżona do sądu administracyjnego decyzja została wydana na podstawie art. 127 § 3 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.), dalej jako K.p.a. w związku z art. 69 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2023 r. poz. 742), dalej jako P.s.w.n., oraz § 11 ust. 2 Regulaminu Studiów Uniwersytetu [...] w L., stanowiącego załącznik do uchwały Senatu Uniwersytetu [...] nr LXXII/2021 z dnia 28 kwietnia 2021 r. (dalej jako Regulamin studiów) w związku z § 1 ust. 1 pkt 2, § 4 ust. 1, § 4 ust. 2 oraz § 4 ust. 5 Zarządzenia nr 99/2022 Rektora Uniwersytetu [...] w L. z dnia 3 czerwca 2022 r. w sprawie zasad składania i rozpatrywania wniosków o przeniesienie z innej uczelni (dalej jako Zarządzenie nr 99/2022) oraz w związku z § 23 pkt 1 i § 24 ust. 1 załącznika do uchwały nr 87/2021 Senatu Uniwersytetu [...] w L. z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie warunków i trybu rekrutacji na pierwszy rok studiów w Uniwersytecie [...] w L. na rok akademicki 2022/2023.Skarżący, student Uniwersytetu [...] w I. na terenie Ukrainy, pismem z dnia 9 sierpnia 2022 r. wniósł do Dziekana Wydziału [...] Uniwersytetu [...] w L. o przyjęcie go w drodze przeniesienia na studia na kierunku lekarsko-dentystycznym, prowadzone w Uniwersytecie [...] w L.Odmawiając wyrażenia zgody na przeniesienie skarżącego Rektor wskazał, że w Uniwersytecie [...] w L. (dalej jako U.) zasady przenoszenia z innej uczelni zostały określone w § 11 ust. 2 Regulaminu Studiów i w Zarządzeniu nr 99/2022.W ocenie organu ze złożonej przez skarżącego dokumentacji wynika, że: 1) w roku akademickim 2021/2022 ukończył on III rok studiów na kierunku lekarsko-dentystycznym w U w I., a w U. brak jest możliwości aplikowania na wyższy niż III rok studiów na tym kierunku, zaś student może ubiegać się o przeniesienie wyłącznie na kolejny rok studiów wynikający ze złożonej dokumentacji; 2) z przedmiotów objętych postępowaniem rekrutacyjnym w U. na kierunku [...] uzyskał łącznie tylko 99 punktów, czyli mniej niż 50% punktów możliwych do uzyskania, o którym mowa w § 4 ust. 2 Zarządzenia nr 99/2022.Organ zwrócił również uwagę, że w związku z treścią ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (Dz. U. z 2023 r. poz. 103 z późn. zm.), w Załączniku nr 6 do Regulaminu studiów, dodanym Uchwałą nr 162/2022 Senatu U. z dnia 30 marca 2022 r. ustalił zasady przyjęć w semestrze letnim roku akademickiego 2021/2022 w celu kontynuowania kształcenia na kierunkach lekarskim i lekarsko-dentystycznym studentów dotychczas kształcących się w Ukrainie. Uniwersytet [...] umożliwił tym samym kontynuowanie kształcenia w pierwszej kolejności kandydatom z listy Ministerstwa Zdrowia (lista podstawowa), a na niewypełnione w ramach limitów miejsca pozostałym kandydatom, którzy złożyli aplikację do U. w terminie do dnia 20 marca 2022 r. (lista dodatkowa). Tymczasem na liście Ministerstwa Zdrowia przedstawionej uczelni skarżący w ogóle nie figurował, a ponadto nie złożył aplikacji na studia w U. w wyznaczonym terminie. Dlatego w ocenie organu, brak było podstaw prawnych i faktycznych do zastosowania ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa.Odnosząc się do wniosku skarżącego o wystąpienie przez U. w L. do Ministerstwa Zdrowia o skierowanie skarżącego na studia Rektor wyjaśnił, że w sprawie brak jest podstaw do takiego działania, ponieważ w tzw. trybie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa przeniesienia studentów odbywały się na zasadzie skierowań ministerialnych, ale to nie uczelnia występowała o skierowanie danego studenta na studia lecz Ministerstwo ustalało i wskazywało uczelnię, do której kierowało danego studenta.Kwestionując w skardze do sądu administracyjnego ww. decyzję Rektora skarżący podkreślił, że w dniu 20 marca 2022 r. złożył w Polsce, do Departamentu Rozwoju Kadr Medycznych Ministerstwa Zdrowia wniosek o przyjęcie na III rok studiów na kierunku [...], w wyniku uprawnienia do przeniesienia na dowolną uczelnię medyczną w Polsce. Z powodu braku odpowiedzi ze strony Ministerstwa Zdrowia złożył wnioski do różnych uniwersytetów medycznych o przyjęcie na kilka uczelni medycznych w Polsce. Jako docelową uczelnię, na którą miało nastąpić przeniesienie, skarżący wybrał Uniwersytet [...] w S., na który jednak nie został przyjęty.W uzasadnieniu wyroku Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zgodnie z ogólną regułą określoną w art. 69 ust. 1 pkt 3 P.s.w.n, przyjęcie na studia następuje m.in. przez przeniesienie z innej uczelni lub uczelni zagranicznej. Szczegółowe zasady przenoszenia z innej uczelni, w ramach zasady autonomii uczelni wyższej określone zostały w omawianym przypadku w Regulaminie Studiów oraz w Zarządzeniu nr 99/2022.W ocenie Sądu, Rektor w pełni prawidłowo ustalił na podstawie niewadliwie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, że skarżący nie spełniał warunków koniecznych do przeniesienia go na kierunek lekarsko-dentystyczny Wydziału Lekarsko-Dentystycznego UM, bowiem z dokumentacji przedstawionej przez skarżącego wynika, że w roku akademickim 2021/2022 ukończył już III rok studiów na kierunku [...] w Uniwersytecie [...] w I. Natomiast z ww. przepisów jasno wynika, że w U. nie istnieje możliwość aplikowania na wyższy niż III rok studiów na ww. kierunku.Zdaniem Sądu skarżący nie spełnił nadto kolejnego warunku, aby uzyskać zgodę Rektora na przeniesienie z innej uczelni, czyli wymaganej liczby punktów uzyskanej w postępowaniu rekrutacyjnym. Skarżący uzyskał bowiem łącznie w takim postępowaniu jedynie 99 punktów, co zgodnie z § 4 ust. 2 Zarządzenia nr 99/2022 stanowi istotnie mniej niż 50% punktów możliwych do uzyskania. Maksymalna liczba punktów możliwa do uzyskania na kierunku [...]1 i [...] wynosiła 300, a zatem skarżący w postępowaniu rekrutacyjnym winien uzyskać nie mniej niż 150 punktów.Ponadto Sąd pierwszej instancji zgodził się z organem, że w niniejszej sprawie brak było podstaw do zastosowania uregulowań ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, na którą powoływał się skarżący zarówno na etapie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak również w skardze skierowanej do sądu administracyjnego.Sąd pierwszej instancji podkreślił, że U. stosownie do treści powołanej ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, w Załączniku nr 6 do Regulaminu studiów, dodanym Uchwałą nr 162/2022 Senatu U. z dnia 30 marca 2022 r. ustalił zasady przyjęć w semestrze letnim roku akademickiego 2021/2022 w celu kontynuowania kształcenia na kierunkach [...]1 i [...] studentów, którzy dotychczas kształcili się w Ukrainie. Zgodnie z § 2 Załącznika nr 6, UM umożliwił kontynuowanie kształcenia w pierwszej kolejności kandydatom z listy Ministerstwa Zdrowia (lista podstawowa), a na niewypełnione w ramach limitów miejsca pozostałym kandydatom, którzy złożyli aplikację do U. w terminie do dnia 20 marca 2022 r. (lista dodatkowa). Przed wydaniem decyzji Rektor ustalił, że na listach przesłanych przez Ministerstwo Zdrowia zawierających wykaz studentów z Ukrainy, którzy zostali przypisani na liście podstawowej do U., nie było skarżącego, a ponadto nie złożył on aplikacji na studia w U. w wyznaczonym terminie. Tym samym wystąpienie w ogóle po raz pierwszy do U. o przeniesienie studenta z innej uczelni dopiero w dniu 9 sierpnia 2022 r. wykluczało skarżącego z możliwości uzyskania decyzji pozytywnej.Sąd zgodził się również z argumentacją organu, że zarzuty skarżącego o przyjmowaniu kandydatów wyłącznie z listy ministerialnej, są nieuzasadnione. W rzeczywistości bowiem umożliwiono kontynuowanie kształcenia na niezajęte w ramach limitów z listy podstawowej miejsca innym pozostałym kandydatom, którzy złożyli w terminie do dnia 20 marca 2022 r. aplikację bezpośrednio do U. Z powyższego wynika zatem, że w tym terminie została zakończona procedura przyjęć w oparciu o listy dodatkowe w trybie kontynuacji kształcenia na podstawie art. 45 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa. Po tym zaś terminie listy dodatkowe zostały zamknięte. Pozostaje zaś poza sporem to, że skarżący nie znalazł się ani na liście podstawowej, ani też dodatkowej wyłącznie w wyniku własnej strategii realizacji procedury przeniesienia na uczelnię medyczną w Polsce, uwzględniając w tym przede wszystkim własne preferencje co do wyboru uczelni.W ocenie Sądu pierwszej instancji Rektor prawidłowo dokonał analizy wszystkich przesłanek zarówno w trybie zwykłym, jak i szczególnym (tzw. trybie "wojennym" wynikającym z przepisów ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa), warunkujących możliwość przeniesienia skarżącego i podjęcia przez niego nauki na kierunku [...] Wydziału [...] w U. w roku akademickim 2022/2023 i w tym zakresie swoją decyzję szczegółowo uzasadnił.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł skarżący, zaskarżając go w całości.Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm.) - dalej jako P.p.s.a.:1) naruszenie prawa materialnego tj.:a) art. 45 i art. 96 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegającą na przyjęciu, że w okolicznościach faktycznych przedmiotowej sprawy przeniesienie studenta Uniwersytetu [...] w I. i podjęcie nauki na kierunku [...] Wydziału [...] w U. w roku akademickim 2022/2023 mogło odbyć się wyłącznie na wniosek złożony do dnia 20 marca 2022 r. oraz że pierwszeństwo w przyjęciu na uczelnię mają osoby z listy ministerialnej, a w konsekwencji uznanie, iż brak jest podstaw do stosowania ww. przepisów w odniesieniu do skarżącego,b) § 11a ust. 2 Regulaminu Studiów poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że wniosek o przeniesienie studenta Uniwersytetu [...] w I. i podjęcie nauki na kierunku [...] Wydziału [...] w U. w roku akademickim 2022/2023 podlega zasadom określonym w Załączniku nr 6 do Regulaminu Studiów, gdy faktycznie przepisy te dotyczyły zasad kontynuacji kształcenia w semestrze letnim roku akademickiego 2021/2022 i nie miały zastosowania w przedmiotowej sprawie,2) na podstawie art. 174 pkt 2 P.p.s.a. naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:2. 1.) art. 1 § 1 i 2 P.p.s.a. poprzez nienależyte wykonanie obowiązku kontroli w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c w związku z art. 134 § 1 w związku z art. 151 P.p.s.a. w związku z:a) art. 7, art. 8, art. 9, art. 11, art. 75, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 K.p.a. polegające na oddaleniu skargi oraz nieuchyleniu decyzji Rektora z dnia 21 listopada 2022 r., pomimo iż w sprawie nie zebrano i nie rozważono wszystkich okoliczności sprawy mających istotny wpływ na jej wynik, a w szczególności: nie przeanalizowano spełnienia przez skarżącego warunków przyjęcia do uczelni w celu kontynuacji kształcenia w semestrze zimowym roku akademickiego 2022/2023, o których mowa w § 11a ust. 3 Regulaminu Studiów, mimo iż wniosek dotyczył przeniesienia na ten rok akademicki, analizując spełnienie przesłanek określonych w § 1 ust. 1 pkt 2 Zarządzenia Nr 99/2022 odstąpiono od rozważenia okoliczności wybuchu wojny w Ukrainie, jako przypadku życiowo uzasadnionego, co skutkowało nienależytym i niewyczerpującym wyjaśnieniem skarżącemu w uzasadnieniu decyzji okoliczności faktycznych i prawnych odmowy wyrażenia zgody na przeniesienie studenta z uczelni w I.,b) art. 8 i art. 9 K.p.a. polegające na oddaleniu skargi oraz nieuchyleniu decyzji Rektora z dnia 21 listopada 2022 r., podczas gdy organ nie sprostał obowiązkom informacyjnym i w sytuacji uznania, że wniosek został złożony po terminie, nie zawiadomił o uchybieniu terminu i nie wyznaczył 30-dniowego terminu do złożenia wniosku o jego przywrócenie - zgodnie z art. 15zzzzzn² ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. z 2021 r. poz. 2095 z późn. zm.),c) art. 107 § 3 K.p.a. polegające na oddaleniu zamiast uwzględnieniu skargi, a w konsekwencji nieuchyleniu decyzji Rektora z dnia 21 listopada 2022 r., pomimo iż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dokonano wybiórczej analizy sytuacji faktycznej skarżącego w świetle obowiązujących w Uczelni zasad, co skutkowało tym, że podjęta w drodze uznania decyzja posiada cechy dowolności.2.2.) art. 134 § 1 oraz art. 106 § 3 P.p.s.a. poprzez zaniechanie wyjścia poza granice skargi, mimo że w przedmiotowej sprawie Sąd powinien to uczynić.W oparciu o powyższe zarzuty w skardze kasacyjnej wniesiono o 1) uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 maja 2023 r. sygn. akt: III SA/Lu 634/22 w całości i uwzględnienie skargi, ewentualnie o 2) uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 maja 2023 r. sygn. akt: III SA/Lu 634/22 i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania; 3) przeprowadzenie rozprawy, 4) zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę przesłanki uzasadniające nieważność postępowania wymienione w art. 183 § 2 P.p.s.a. oraz przesłanki uzasadniające odrzucenie skargi bądź umorzenie postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, stosownie do treści art. 189 P.p.s.a. Żadna z powyższych przesłanek w tej sprawie nie zaistniała.Rozpoznając sprawę Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi. Związanie granicami skargi oznacza związanie podstawami zaskarżenia wskazanymi w skardze kasacyjnej oraz jej wnioskami. Naczelny Sąd Administracyjny bada przy tym wszystkie podniesione przez stronę skarżącą kasacyjnie zarzuty naruszenia prawa (tak NSA w uchwale pełnego składu z dnia 26 października 2009 r. sygn. akt I OPS 10/09, opubl. w ONSAiWSA 2010 z. 1 poz. 1).Zgodnie z art. 174 P.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, a także 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.Stosownie do treści art. 176 P.p.s.a. strona skarżąca kasacyjnie ma obowiązek przytoczyć podstawy skargi kasacyjnej wnoszonej od wyroku Sądu pierwszej instancji i szczegółowo je uzasadnić wskazując, które przepisy ustawy zostały naruszone, na czym to naruszenie polegało i jaki miało wpływ na wynik sprawy. Rola Naczelnego Sądu Administracyjnego w postępowaniu kasacyjnym ogranicza się do skontrolowania i zweryfikowania zarzutów wnoszącego skargę kasacyjną.Skarga kasacyjna jest zasadna.W sytuacji, gdy skarga kasacyjna zarzuca naruszenie prawa materialnego oraz naruszenie przepisów postępowania, co do zasady w pierwszej kolejności rozpoznaniu podlegają zarzuty naruszenia przepisów postępowania (por. wyrok NSA z dnia 27 czerwca 2012 r. sygn. akt II GSK 819/11; wyrok NSA z dnia 26 marca 2010 r. sygn. akt II FSK 1842/08; wyrok NSA z dnia 4 czerwca 2014 r. sygn. akt II GSK 402/13; wyrok NSA z dnia 17 lutego 2023 r. sygn. akt II GSK 1458/19; wyrok NSA z dnia 1 marca 2023 r. sygn. akt I FSK 375/20).W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadny jest zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego ujęty w punkcie 2.1 lit. a skargi kasacyjnej. Zaznaczyć należy, że skarżący we wniosku z dnia 9 sierpnia 2022 r. o przyjęcie na studia w drodze przeniesienia wskazywał jako podstawę przeniesienia przepisy specjalne w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium Ukrainy, dlatego też organy U. powinny załatwić sprawę w trybie wskazanym we wniosku, a w przypadku wątpliwości co do trybu rozpatrzenia sprawy – wezwać skarżącego do sprecyzowania wniosku z wyraźnym pouczeniem o skutkach związanych z wyborem określonej procedury. Wynika to wprost z art. 9 K.p.a., zgodnie z którym każdy organ administracji publicznej ma obowiązek należytego i wyczerpującego informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Ponadto organ czuwa nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek.Tymczasem z akt sprawy wynika, że pomimo określenia przez skarżącego we wniosku, że wnosi o przyjęcie na studia w drodze przeniesienia na podstawie przepisów specjalnych w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium Ukrainy, powtórzonym we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, organy U. pominęły przyjęte w ustawie o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa rozwiązania ułatwiające studentom z uczelni ukraińskich przeniesienie na uczelnie wyższe w Polsce, czym naruszyły zasadę prawdy obiektywnej oraz zasadę uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli (art. 7 K.p.a.), zasadę zaufania do władzy publicznej (art. 8 § 1 K.p.a.), wyżej wskazaną zasadę informowania stron (art. 9 K.p.a.), zasadę przekonywania (art. 11 K.p.a.) oraz zasady postępowania dowodowego (art. 75 i art. 77 § 1 K.p.a.).Rację ma skarżący zarzucając w skardze kasacyjnej, że nie zostało przeanalizowane spełnienie przez niego warunków przyjęcia do uczelni w celu kontynuacji kształcenia w semestrze zimowym roku akademickiego 2022/2023, o których mowa w § 11a ust. 3 Regulaminu studiów, mimo iż wniosek dotyczył przeniesienia na ten rok akademicki. § 11a ust. 3 Regulaminu studiów stanowi, że warunki przyjęcia do uczelni w celu kontynuacji kształcenia w semestrze zimowym roku akademickiego 2022/2023 określone zostaną w terminie do dnia 30 czerwca 2022 r., przy czym regulacja ta odnosi się do obywateli polskich i obywateli Ukrainy, którzy spełniają warunki określone ustawą o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (§ 11a ust. 1 Regulaminu studiów). Ani Rektor ani też Sąd pierwszej instancji nie oceniali sytuacji skarżącego w kontekście spełnienia przez niego warunków przyjęcia do uczelni w celu kontynuacji kształcenia w semestrze zimowym roku akademickiego 2022/2023 na podstawie zarządzenia, które miało zostać wydane do 30 czerwca 2022 r., badając jedynie spełnienie przez skarżącego warunków w oparciu o przepisy regulujące przyjęcie na studia w semestrze letnim roku akademickiego 2021/2022 (§ 11a ust. 2 Regulaminu studiów).W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie nie został uwzględniony istotny fakt notoryjny, jakim był wybuchu wojny w Ukrainie pod kątem przypadku życiowo uzasadnionego, o którym stanowi § 1 ust. 1 pkt 2 Zarządzenia Nr 99/2022, co skutkowało nienależytym i niewyczerpującym wyjaśnieniem skarżącemu w uzasadnieniu decyzji okoliczności faktycznych i prawnych odmowy wyrażenia zgody na jego przeniesienie z uczelni w I. Niewątpliwie trudna sytuacja skarżącego spowodowana koniecznością wyjazdu z kraju ogarniętego działaniami wojennymi wymagała szczególnego, a przynajmniej dogłębnego, zbadania jego sytuacji jako przypadku życiowo uzasadnionego.Zaznaczyć należy, że skarżący we wniosku z dnia 9 sierpnia 2022 r. o przyjęcie na studia w drodze przeniesienia wskazywał jako podstawę przepisy specjalne w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium Ukrainy.W związku z powyższym wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 pkt 3 P.s.w.n. przyjęcie na studia następuje przez przeniesienie z innej uczelni lub uczelni zagranicznej. Szczegółowe zasady przenoszenia z innej uczelni, w ramach zasady autonomii uczelni wyższej, określone zostały w omawianym przypadku w Regulaminie studiów oraz w zarządzeniu nr 99/2022 Rektora z dnia 3 czerwca 2022 r. w sprawie zasad składania i rozpatrywania wniosków o przeniesienie z innej uczelni.Naczelny Sąd Administracyjny dostrzega także wadliwość w samym określeniu zasad przyjmowania na studia zawartych w §11a ust. 2 Regulaminu studiów. Uchwała Senatu U. dodająca § 11a do tego Regulaminu została podjęta w dniu 30 marca 2022 r. Zgodnie z jego treścią warunkiem przyjęcia obywateli polskich i obywateli Ukrainy spełniających warunki wynikające z ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa warunkiem przyjęcia celem kontynuacji kształcenia w semestrze letnim roku akademickiego 2021/2022 dla studentów kierunków: [...]1 i [...] było złożenie wniosku o przyjęcie do dnia 20 marca 2022 r. Zasady tych przyjęć określał Załącznik nr 6 do tej Uchwały.Zasadnicze wątpliwości budzi sam § 11a ust. 2 ww. Uchwały, który określił ostateczny termin złożenia podania na 10 dni przed jego uchwaleniem. Tym samym nie pozwalał on na jego zastosowanie. Po dniu 30 marca 2022 r. żaden student objęty jego regulacją nie mógł już skorzystać z możliwości złożenia wniosku.Uchwalenie przepisu, który w dacie wejścia w życie uniemożliwiał skuteczne składanie wniosków o kontynuowanie studiowania dla obywatel polskich i ukraińskich objętych ustawą z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa stanowi naruszenie konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnego i wynikającej z niej zasada zaufania do państwa i prawa oraz zasada prawidłowej (przyzwoitej) legislacji.Zasada ochrony zaufania do państwa i prawa opiera się na założeniu, że organy władzy publicznej powinny działać w sposób lojalny i uczciwy względem jednostki. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 7 lutego 2001 r. sygn. K 27/00 stwierdził, że zasada ta "wyraża się w takim stanowieniu i stosowaniu prawa, by nie stawało się ono swoistą pułapką dla obywatela i aby mógł on układać swoje sprawy w zaufaniu, iż nie naraża się na prawne skutki, których nie mógł przewidzieć w momencie podejmowania decyzji i działań oraz w przekonaniu, iż jego działania podejmowane zgodnie z obowiązującym prawem będą także w przyszłości uznawane przez porządek prawny. Przyjmowane przez ustawodawcę nowe unormowania nie mogą zaskakiwać ich adresatów, którzy powinni mieć czas na dostosowanie się do zmienionych regulacji i spokojne podjęcie decyzji co do dalszego postępowania".Wprowadzenie w dniu 30 marca 2022 r. maksymalnego terminu składania podań dla studentów spełniających warunki z ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa do dnia 20 marca 2022 r. stanowiło naruszenie tej zasady. Zgodnie z art. 45 ww. ustawy obywatelom polskim i obywatelom Ukrainy, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej był uznawany za legalny na podstawie art. 2 ust. 1 tej ustawy i którzy w dniu 24 lutego 2022 r. byli studentami uczelni działającej na terytorium Ukrainy oraz oświadczyli, że w tym dniu studiowali na określonym roku studiów na danym kierunku i poziomie studiów w uczelni działającej na terytorium Ukrainy i nie dysponowali nawet dokumentami poświadczającymi okresy studiów, zdane egzaminy, zaliczenia lub praktyki zawodowe, wydanymi przez tę uczelnię – mogły im zostać uznane odpowiednie okresy tych studiów w drodze weryfikacji osiągniętych efektów uczenia się. Uczelnia, w której taki student ubiegał się o przyjęcie na studia, przeprowadzała weryfikację osiągniętych efektów uczenia się zgodnie z ustalonymi przez siebie zasadami. Ustalenie zasad nie może polegać na tym, że w chwili ich przyjmowania nie będą one mogły być stosowane wobec osób, które na te zasady będą chciały się powołać. Taka zaś sytuacja miła miejsce w tej sprawie, ponieważ jedną z tych zasad był maksymalny termin złożenia wniosku kończący się w dniu 20 marca 2022 r. Tym samym w chwili wejścia w życie § 11a Uchwały określającego zasady przyjmowania na studia celem kontynuacji studentów studiujących do chwili wybuchu wojny w Ukrainie, żaden skutecznie wniosek nie mógł być już złożony.Trafnie też podnosi strona skarżącą kasacyjnie, że także wykładnia art. 96 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa nie dawała podstaw do przyznawania iluzorycznego prawa. Zgodnie z art. 96 ust. 2 ww. ustawy zmiany regulaminu studiów w zakresie niezbędnym do przyjęcia na studia osób, które w dniu 24 lutego 2022 r. były studentami uczelni działających na terytorium Ukrainy powinny być dokonane do dnia 30 września 2022 r.Ponadto wprowadzenie maksymalnego terminu składania wniosku niemożliwego do spełnienia w dacie jego ustalenia narusza również zasadę prawidłowej (przyzwoitej) legislacji która nakazuje, aby przepisy formułowane były w sposób poprawny, jasny i precyzyjny, zwłaszcza wówczas, gdy dotyczą praw i wolności jednostki (por. wyrok TK z 11 stycznia 2000 r. sygn. K 7/99). Ani art. 45, ani też art. 96 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa nie określały maksymalnego terminu do składania wniosków przez studentów studiujących do chwili wybuchu w dniu 24 lutego 2022 r. wojny w Ukrainie, a tym samym terminy te miały ustalać organy polskich uczelni.Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 30 października 2001 r. sygn. K 33/00 wskazał trzy przesłanki pozwalające ocenić, czy dany przepis spełnia wymagania poprawnej legislacji: 1) po pierwsze każdy przepis ograniczający konstytucyjne wolności lub prawa winien być sformułowany w sposób pozwalający jednoznacznie ustalić, kto i w jakiej sytuacji podlega ograniczeniom; 2) po drugie przepis ten powinien być na tyle precyzyjny, aby zapewniona była jego jednolita wykładnia i stosowanie; 3) po trzecie przepis taki powinien być tak ujęty, aby zakres jego zastosowania obejmował tylko te sytuacje, w których działający racjonalnie ustawodawca istotnie zamierzał wprowadzić regulację ograniczającą korzystanie z konstytucyjnych wolności i praw. Przyjęcie w dniu 30 marca 2022 r. regulacji zawartej w § 11a ust. 2 Uchwały nr 162/2022 nie spełnia tych warunków, ponieważ uniemożliwia on korzystanie z niego przez jego adresatów już od chwili jego uchwalenia.Organy U. powinny w tej sprawie przyjąć, że w stosunku do wniosku skarżącego złożonego po dniu 30 marca 2022 r. nie można odmówić nadania mu biegu w trybie przepisów pozwalających na kontynuowanie studiowania dla studentów spełniających warunki z ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa.Ponadto § 11a ust. 3 ww. Uchwały nr 162/2022 określał, że warunki przyjęcia do U. w celu kontynuowania kształcenia w semestrze zimowym roku akademickiego 2022/2023 miały być określone do dnia 30 czerwca 2022 r. Z uzasadnienia obu wydanych w tej sprawie decyzji nie wynika, aby zasady te w ogóle zostały uchwalone. Sam układ treści § 11a Uchwały nr 162/2022 wskazuje, że byłyby to zasady dotyczące kontunuowania studiowania dla obywateli Polski i obywateli Ukrainy, którzy spełnialiby warunki wynikające z ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa. Ma to istotne znaczenie w sprawie, ponieważ wniosek J. G. dotyczył właśnie kontynuowania studiów w roku akademickim 2022/2023, a więc od semestru zimowego 2022/2023. W obu decyzjach ustalono, że tenże wnioskodawca nie spełnił przesłanek wynikających z § 4 ust. 2 Zarządzenia nr 99/2022. Przepis ten określał zasady przeniesienia studenta na zasadach ogólnych, a nie na podstawie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa. Ma to istotne znaczenie, ponieważ zgodnie z art. 45 ust. 2 ww. ustawy uczelnia w której student będący obywatelem Polski lub Ukrainy i którego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej był uznawany za legalny na podstawie art. 2 ust. 1 tej ustawy i który spełnił pozostałe przesłanki wynikające z art. 45 ust. 1 ww. ustawy, mógł ubiegać się o przyjęcie na studia, a uczelnia polska mogła wprowadzić zasady weryfikacji osiągniętych efektów uczenia się. Pod pojęciem weryfikacji osiągniętych efektów uczenia się nie można rozumieć wyników egzaminów maturalnych, na podstawie których przeprowadzano rekrutację na dany kierunek w uczelni medycznej.Mając powyższe należy stwierdzić, że z ww. przesłanek, objętych zarzutami skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjnych twierdził, że zarówno zaskarżony wyrok, jak i wydane w tej sprawie decyzje w istotnym zakresie naruszają prawo i podlegają uchyleniu.Niezasadny jest natomiast zarzut naruszenia art. 1 § 1 i 2 P.p.s.a. poprzez nienależyte wykonanie obowiązku kontroli w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c w związku z art. 134 § 1 w związku z art. 151 P.p.s.a. polegający na oddaleniu skargi oraz nieuchyleniu decyzji Rektora z dnia 21 listopada 2022 r., podczas gdy organ nie sprostał obowiązkom informacyjnym i w sytuacji uznania, że wniosek został złożony po terminie nie zawiadomił o uchybieniu terminu i nie wyznaczył 30-dniowego terminu do złożenia wniosku o jego przywrócenie - zgodnie z art. 15zzzzzn² ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych.W sprawie art. 15zzzzzn² ww. ustawy nie znajdował zastosowania. Zarówno bowiem literalna, jak i funkcjonalna wykładnia wskazanego przepisu nie pozostawia żadnych wątpliwości, że opisany w nim obowiązek został nałożony na organy wyłącznie wówczas, gdy do uchybienia terminu doszło "w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19". Tymczasem, w dacie złożenia przez skarżącego wniosku o przyjęcie na studia w drodze przeniesienia (pismo z dnia 9 sierpnia 2022 r.) nie obowiązywał już na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stan epidemii ogłoszony z powodu COVID-19. Stan epidemii został ogłoszony od dnia 20 marca 2020 r. na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. z 2020 r. poz. 491 z późn. zm.) i trwał do dnia 16 maja 2022 r. w związku z jego odwołaniem na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 12 maja 2022 r. w sprawie odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. z 2022 r. poz. 1027). Wobec tego, w sprawie nie znajdował zastosowania przepis art. 15zzzzzn² ustawy COVID, nakładający na organ obowiązek zawiadomienia strony o uchybieniu terminu oraz wyznaczenia stronie terminu 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu.Mając na uwadze powyższe wywody, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy, dlatego na mocy art. 188 P.p.s.a została ona uwzględniona i w wyniku jej uwzględnienia nastąpiło uchylenie zaskarżonego wyroku oraz na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w związku z art. 135 P.p.s.a. w związku z art. 193 P.p.s.a uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji.Rektor U. ponownie rozpoznając sprawę, stosownie do treści art. 153 P.p.s.a., zastosuje się do przedstawionej wyżej oceny prawnej i do wynikających z przedstawionego wyżej stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego, a w szczególności po prawidłowym ustaleniu stanu faktycznego sprawy oceni, czy zaistniały przesłanki obejmujące zastosowanie trybu wynikającego ze szczególnych warunków kontynuowania studiowania dla skarżącego kasacyjnie jako studenta, którego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest uznawany za legalny na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa i który w dniu 24 lutego 2022 r. był studentem uczelni działającej na terytorium Ukrainy i który oświadczył, że w tym dniu studiował na określonym roku studiów na danym kierunku i poziomie studiów w uczelni działającej na terytorium Ukrainy. Rektor powinien pominąć w tej sprawie okoliczność, że wniosek o kontynuowanie studiowania został złożony w sierpniu 2022 r., a nie przed 20 marca 2022 r., ponieważ regulacja dotycząca maksymalnego terminu składania takich wniosków została uchwalona dopiero 30 marca 2022 r. Rektor powinien także rozważyć, czy za takim kontynuowaniem przemawia interes skarżącego lub interes społeczny i sporządzi uzasadnienie swojej decyzji w taki sposób, aby spełnione zostały wymagania wynikające z art. 107 K.p.a. Z uwagi na upływ czasu od dnia wydania w tej sprawie decyzji niezbędne będzie także ustalenie statusu skarżącego kasacyjnie (czy nadal jest studentem i czy będzie chciał na takich zasadach kontynuować studia).O kosztach orzeczono na podstawie art. 203 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 205 § 2 P.p.s.a. Zasądzone od Rektora na rzecz J. G. koszty obejmują: wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika obliczone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2026 r. poz. 118) w wysokości 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych, opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 (siedemnaście) złotych, wpis od skargi w wysokości 200 (dwieście) złotych oraz wpis sądowy od skargi kasacyjnej w wysokości 100 (sto) złotych, a także opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym i doręczanym na wniosek w wysokości 100 (sto) złotych.. Zasądzone od Rektora na rzecz J. G. koszty obejmują: wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika obliczone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2026 r. poz. 118) w wysokości 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych, opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 (siedemnaście) złotych, wpis od skargi w wysokości 200 (dwieście) złotych oraz wpis sądowy od skargi kasacyjnej w wysokości 100 (sto) złotych, a także opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym i doręczanym na wniosek w wysokości 100 (sto) złotych.