Wyrok - III OZ 207/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 2 czerwca 2026
Teza
Oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 stycznia 2026 r., sygn. akt II SA/Łd 871/25 w sprawie ze skargi R.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 23 września 2025 r., nr SKO.4173.32.2025 w przedmiocie umorzenia w całości jako bezprzedmiotowego postępowania dotyczącegOddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 stycznia 2026 r., sygn. akt II SA/Łd 871/25 w sprawie ze skargi R.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 23 września 2025 r., nr SKO.4173.32.2025 w przedmiocie umorzenia w całości jako bezprzedmiotowego postępowania dotycząceg
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
2 czerwca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Teresa Zyglewska
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 27 stycznia 2026 r., sygn. akt II SA/Łd 871/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (dalej: Sąd I instancji, WSA) odrzucił skargę R.C. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 23 września 2025 r., nr SKO.4173.32.2025 w przedmiocie umorzenia w całości jako bezprzedmiotowego postępowania dotyczącego ewentualnych zmian stanu wody na gruncie.W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że na mocy zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 1 grudnia 2025 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł oraz usunięcia braków formalnych skargi przez: a) złożenie 2 odpisów skargi podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem, b) wskazanie numeru PESEL - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.Wezwanie doręczono skarżącemu 10 grudnia 2025 r., czego dowodem jest zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji (karta nr 12 akt sądowych), dlatego termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął 17 grudnia 2023 r. Wskazano, że w dniu 10 grudnia 2025 r. skarżący uiścił na rachunek Sądu kwotę 300 zł tytułem wpisu sądowego od skargi. W tym samym dniu skarżący nadesłał pismo z 21 października 2025 r. zatytułowane "odwołanie od decyzji SKO.4173.32.2023 z dnia 23 września 2025 r.", wskazując w piśmie numer PESEL. Do pisma załączono dwa jego odpisy.W konsekwencji WSA wskazał, że w wyznaczonym terminie skarżący uiścił żądany wpis sądowy oraz wskazał swój numer PESEL. Skarżący nie uzupełnił jednak wszystkich braków formalnych skargi, bowiem nie nadesłał dwóch odpisów skargi z 30 listopada 2025 r. co uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu.Zażalenie na postanowienie Sądu I instancji wywiódł skarżący, zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie przepisów postępowania, w szczególności:1. art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że braki formalne nie zostały uzupełnione, mimo że skarżący wykonał wezwanie Sądu w wyznaczonym terminie,2. art. 178 p.p.s.a. poprzez zastosowanie nadmiernie rygorystycznej sankcji procesowej w postaci odrzucenia skargi,3. art. 45 ust. 1 Konstytucji RP poprzez pozbawienie skarżącego prawa do merytorycznego rozpoznania sprawy.Wobec powyższego, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi do dalszego prowadzenia, a także umożliwienie uzupełnienia ewentualnych braków formalnych, jeżeli Sąd uzna, że nadal występują.W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że poczynił zadość obowiązkowi uzupełnienia braków formalnych tj. uiszczenia opłaty sądowej, wskazania numeru PESEL oraz złożenia dwóch odpisów skargi, na co przedstawił dowód w postaci potwierdzenia nadania. W ocenie skarżącego, nawet jeśli doszło do uchybienia formalnego, zastosowanie tak daleko idącej sankcji procesowej jak odrzucenie skargi prowadzi do zamknięcia drogi do merytorycznego rozpoznania sprawy.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, które określone zostały w art. 46 p.p.s.a., a ponadto zawierać dodatkowe elementy wskazane w pkt 1-3 powołanego wyżej przepisu.W myśl art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.Jeżeli pismo strony mnie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.Takim przepisem szczególnym jest przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi. Również w uchwale z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (ONSAiWSA 2014, nr 3, poz. 39), Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników - choćby jednego - zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.W uzasadnieniu uchwały stwierdzono w szczególności, że ustawodawca nie przewidział prawnych możliwości uzupełniania braków formalnych żadnych pism procesowych przez sąd, ani nie dokonał rozróżnienia na braki "istotne" i "nieistotne", a jedynie wskazał na braki, które uniemożliwiają nadanie pismu prawidłowego biegu, co przemawia za przyjęciem ścisłej wykładni omawianych przepisów. Rolą Sądu nie jest zastępowanie strony w dokonywaniu czynności procesowych, leżących w jej interesie i stanowiących jej ustawowy obowiązek.Nie ulega wątpliwości, że w tej sprawie skarżący nie uzupełnił prawidłowo braku formalnego skargi. Skarżący bowiem nie nadesłał dwóch odpisów skargi z 30 listopada 2025 r. w wyznaczonym terminie, co uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. Brak prawidłowego wykonania wezwania skierowanego do skarżącego oznacza, że brak formalny skargi nie został uzupełniony, a więc Sąd I instancji był zobowiązany odrzucić skargę.Wbrew twierdzeniu skarżącego, z dołączonej do zażalenia kserokopii dowodu nadania przesyłki nie wynika, aby zawierała ona wymagane odpisy skargi. Jednocześnie w treści zażalenia skarżący nie podniósł żadnych okoliczności ani nie przedstawił dowodów na ich poparcie, mogących podważyć prawidłowość ustalenia Sądu I instancji co do nieuzupełnienia braku formalnego skargi.Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.., orzekł, jak w sentencji postanowienia.