sygn. IV SA/Wr 35/26 2 czerwca 2026 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Wyrok - IV SA/Wr 35/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - z dnia 2 czerwca 2026

Teza
Uchylono zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom (sprawozdawca), Sędziowie: Asesor WSA Aneta Brzezińska, Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Protokolant: Starszy referent Przemysław Pawłowski, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 19 maja 2026 r. sprawy ze skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 10 grudnia 2025 r. nr SKO 4153/30/2025 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej uchyla zaskarżoną decyUchylono zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom (sprawozdawca), Sędziowie: Asesor WSA Aneta Brzezińska, Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Protokolant: Starszy referent Przemysław Pawłowski, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 19 maja 2026 r. sprawy ze skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 10 grudnia 2025 r. nr SKO 4153/30/2025 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej uchyla zaskarżoną decy
Data orzeczenia 2 czerwca 2026
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Przewodniczący Katarzyna Radom
Rozstrzygnięcie

Uchylono zaskarżoną decyzję

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom (sprawozdawca), Sędziowie: Asesor WSA Aneta Brzezińska, Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Protokolant: Starszy referent Przemysław Pawłowski, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 19 maja 2026 r. sprawy ze skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 10 grudnia 2025 r. nr SKO 4153/30/2025 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej uchyla zaskarżoną decyzję.

UZASADNIENIE
Przedmiotem skargi M. S. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 10 grudnia 2025 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Wałbrzycha z dnia 6 października 2025 r. odmawiającą udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 22 września 2025 r.Jak wynikało z akt sprawy Skarżący pismem z dnia 22 września 2025 r. wystąpił do organu I instancji o udostępnienie informacji publicznej w trybie ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2002 r., poz. 902 ze zm., dalej: u.d.i.p.). Wnioskował o podanie:1. listy adresów nieruchomości stanowiących zasób miasta, obejmujących:- lokale mieszkalne,- lokale użytkowe (niemieszkalne),- budynki i nieruchomości znajdujące się w zarządzie spółek miejskich, będące przedmiotem umów najmu.2. Wysokości obowiązujących stawek czynszu dla poszczególnych lokali.3. Wyszczególnienia składowych czynszu (np. fundusz remontowy, koszty administracyjne, opłaty eksploatacyjne, inne elementy).4. Informacji, czy w ramach czynszu uwzględnione są zaliczki na ogrzewanie.Pismem z dnia 24 września 2025 r. organ zwrócił się do Skarżącego o wskazanie, że żądane informacje są szczególnie istotne dla interesu publicznego. W podstawie prawnej powołał się na art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.W odpowiedzi z dnia 27 września 2025 r. Skarżący wyjaśniał, że posiada szczególnie istotny interes prawny w pozyskaniu wnioskowanych informacji, gdyż dotyczą one gospodarowania mieniem komunalnym, a zatem dobrem wspólnym wszystkich mieszkańców gminy. Zgodnie z zasadą jawności i transparentności mają oni prawo do wiedzy w tym zakresie, oceny racjonalności i legalności działania gminy, sprawiedliwego ustalenia opłat, publicznej dyskusji na ten temat. Informacje pozwolą na monitorowanie wydatkowania środków publicznych i polityki czynszowej. Mają one znaczenie nie tylko dla Strony, ale i szerokiego grona mieszkańców i podmiotów zainteresowanych polityką mieszkaniową i gospodarczą gminy.Decyzją z dnia 6 października 2025 r. organ I instancji odmówił Stronie udostępnienia informacji w zakresie pkt 1 wniosku.W uzasadnieniu wskazał, że organ nie dysponuje gotową informacją, a sam fakt posiadania żądanych danych nie zmienia tego, że sposób sformułowania wniosku i zakres danych wyklucza ich proste udostępnienie. Wnioskowana informacja wymaga przetworzenia, co wiąże się z zaangażowaniem znacznych środków personalnych – wyodrębnienia dokumentów, przekształcenia ich z formy papierowej na cyfrową, a zatem jest informacją przetworzoną. Z szacunków organu wynika, że przygotowanie listy adresów, o które wnioskuje Strona wymaga oddelegowania pracownika, który z każdej nieruchomości stanowiącej zasób gminny musiałby wypisać adresy lokali gminnych. Nieruchomości gminnych jest [...] i [...] użytkowych, a zasobów lokalowych stanowiących własność wspólnot mieszkaniowych z udziałem Gminy Wałbrzych jest [...] lokali mieszkalnych. Organ ustalił, że przygotowanie listy zajęłoby mu 10 dni roboczych.Dalej organ nie negował, że żądana informacja stanowi informację publiczną, ale stanowi ona informację przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., co wymaga od wnioskodawcy wykazania szczególnej istotności informacji dla interesu publicznego. Niezbędne jest zatem wykazanie, że są one pozyskiwane w interesie publicznym, a nie własnym. Tego zaś Strona nie wykazała, nie podała żadnych konkretnych przykładów działań, które mogłyby wskazać na poprawę funkcjonowania organów administracji i lepszą ochronę interesu publicznego w mieście. Nie wskazała pomysłów w zakresie poprawy działań gminy w zakresie zaspokajania potrzeb mieszkaniowych i mieszkańców, dostępności mieszkań komunalnych, kosztów ich utrzymania w następstwie pozyskania informacji. Nie powołał się na żadne badania preferencji mieszkańców, opinii, wniosków, nowych rozwiązań. Organ wskazał także, że informacja o wielkości zasobu mieszkaniowego Gminy dostępna jest na stronie internetowej Gminy, podając adres.Postanowieniem z dnia 29 października 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Wałbrzychu (dalej: SKO) stwierdziło niedopuszczalność odwołania Skarżącego z uwagi na nieprawidłowe doręczenie decyzji organu I instancji.W odwołaniu złożonym, po prawidłowym doręczeniu decyzji, Skarżący zarzucał naruszenie art. 3 ust. 1, art. 2 ust. 1 u.d.i.p. art. 7 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej: k.p.a.) oraz zasady jawności gospodarowania mieniem komunalnym, tj. art. 61 Konstytucji i art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p. Wnioskował o uchylenie decyzji oraz zobowiązanie organu do udostępnienia informacji w podanym formacie tekstowym.W uzasadnieniu wskazywał, że wnioskowane informacje istnieją, a samo ich zestawienie nie oznacza przetworzenia i nie wymaga nakładów intelektualnych, twórczych i analitycznych. Przyjmując nawet, że informacja ma charakter przetworzony Skarżący wywodził, że w piśmie z dnia 27 września 2025 r. wykazał szczególne znaczenie informacji dla interesu publicznego. Podkreślał, że organ wymaga od niego gotowych reform polityki mieszkaniowej, badań opinii publicznej, projektów zmian, co nie ma umocowania prawnego. Powołał się na zasady dostępu do informacji publicznej wskazane w art. 2 ust. 2 u.d.i.p. Wskazał także, że dysponuje realną i konkretną możliwością wykorzystania danych dla dobra ogółu, Prowadzi publicznie dostępną platformę analityczno- informacyjną "Lustro czynszowe" służącą mieszkańcom, mediom, organizacjom społecznym i badaczom jako narzędzie monitorowania polityk czynszowych, dostępności mieszkań, zasad gospodarowania zasobem komunalnym i komercyjnym w różnych gminach. Na platformie publikuje ujednolicone zestawienie czynszów i ich struktury, porównuje polityki mieszkaniowe w różnych jednostkach samorządu, prezentuje dane w formie opracowań, wykresów i zestawień, zapewnia ogólnodostępność wyników dla mieszkańców – bez opłat i logowania. Platforma jest wykorzystywana przez media lokalne do kontroli działań gmin. Oznacza to, że dysponuje narzędziami, zapleczem technicznym oraz odbiorcami, którzy korzystają z analiz Skarżącego, może on przetworzyć dane i udostępnić społeczeństwu. Słowem informacja pozwala ujawnić mechanizmy wpływające na sytuację tysięcy mieszkańców.Zaskarżoną decyzją SKO utrzymało w mocy orzeczenie organu I instancji. W uzasadnieniu potwierdziło, że żądane przez Stronę informacje mają charakter informacji publicznej. Wniosek strony sformułowany jest bardzo szczegółowo i obejmuje długi przedział czasowy, co nakazywało kwalifikację jako informację przetworzoną. Takiej, która wymaga zgromadzenia, przekształcenia i sporządzenia wielu kopii określonych dokumentów, to z kolei wymaga podjęcia działań organizacyjnych i zaangażowania środków osobowych, które zakłócają i utrudniają wykonywanie zadań. I choć składa się z informacji prostych winna być kwalifikowana jako przetworzona. W opinii SKO zasadnie przyjął organ I instancji, że wnioskowane informacje mają charakter przetworzony. Nie istniały w dacie wniosku i należy je opracować na potrzeby wnioskodawcy, wg podanych kryteriów. Wymaga to przetworzenia materiału archiwalnego. Organ powtórzył za I instancją informacje dotyczące liczby lokali i nakładu pracy jednego pracownika wymagany dla opracowania informacji. W dalszych wywodach organ, powołując się na poglądy orzecznictwa, wyjaśnił pojęcie interesu publicznego jako wiążącego się z realnym wpływem na funkcjonowanie określonych instytucji państwa, mającego znaczenie dla jego funkcjonowania. Chodzi o możliwości wnioskującego do wykorzystania informacji zgodnie z opisanym celem. Informacja przetworzona wiąże się bowiem z nakładami finansowymi i osobowymi wpływającymi na działanie organu, a zatem jej udzielenie może nastąpić na rzecz podmiotów realizujących cele usprawnienia funkcjonowania organów administracji. Takich celów Strona nie realizuje.W skardze Strona żądała uchylenia orzeczeń organów obu instancji i zobowiązania do udostępnienia informacji względnie udzielenia organowi wytycznych. Wnosiła też o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.Zarzucała naruszenie: art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1 i ust. 2, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. f u.d.i.p. poprzez błędne uznanie, że żądana informacja ma charakter przetworzony i że nie wykazano szczególnie istotnego interesu publicznego; art. 61 Konstytucji RP poprzez nieuzasadnione ograniczenie prawa do informacji o gospodarowaniu mieniem komunalnym; art. 7 i art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie i ocenę materiału dowodowego oraz brak odniesienia się do argumentów Skarżącego; art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez błędne i nieprawdziwe ustalenie stanu faktycznego i uznanie, że Strona nie przedstawiła szczególnie istotnego interesu publicznego oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez pozorną kontrolę instancyjną polegającą na utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji bez samodzielnej i rzeczywistej oceny argumentów odwołania. Zarzucała także naruszenie zasady proporcjonalności wyrażonej art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, poprzez nieadekwatne ograniczenie prawa do informacji publicznej z uzasadnieniem nakładu pracy.W uzasadnieniu zarzutów Skarżący powielił dotychczasową argumentację wyrażaną w pismach, akcentując czysto techniczny charakter przygotowania informacji, co nie powinno ograniczać dostępu do niej. Podkreślał naruszenie sprawności postępowania oraz standardy konstytucyjne i europejskie.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację.. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:Skarga jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.Na wstępie trzeba wyjaśnić, że zgodnie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta obejmuje ocenę procesu stosowania prawa - czy organ dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych i prawnych, w tym w zakresie obowiązywania i wykładni właściwych w sprawie norm prawnych. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.) uchylenie decyzji może nastąpić w sytuacji, gdy jej wydanie nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które to naruszenie miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej Sąd dostrzega naruszenie przez organy przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.Spór dotyczy zasadności odmowy udostępnienia informacji publicznej w zakresie podania listy adresów nieruchomości stanowiących zasób miasta, obejmujących: lokale mieszkalne, lokale użytkowe (niemieszkalne), budynki i nieruchomości znajdujące się w zarządzie spółek miejskich, będące przedmiotem umów najmu (pytanie opisane w pkt 1 w wniosku Strony z dnia 22 września 2025 r.). W opinii organu zakres wniosku, jego szczegółowość wymagają zaangażowania, które przekracza zwykłe czynności organu, kwalifikując informację jako przetworzoną. Organ nie dysponuje gotową informacją, której domaga się Strona, wymaga ona analizy i przygotowania na podstawie posiadanych danych. Skarżący zaś pomimo wezwania nie wykazał, aby pozyskanie wnioskowanych danych było szczególnie istotne dla interesu publicznego.W opinii Skarżącego stanowisko organu jest błędne tak co do kwalifikacji informacji jak i braku wykazania, że są one szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wywodził, że już w piśmie z dnia 27 września 2025 r. oraz odwołaniu z dnia 2 grudnia 2025 r. wykazał szczególnie istotny interes publiczny. Podał, że przedmiot zapytania dotyczy gospodarowania mieniem komunalnym i zostanie wykorzystany w ramach prowadzonej przez Stronę, dostępnej publicznie platformy analityczno-informacyjnej, z której korzystają mieszkańcy, media i organizacje społeczne. Tym samy, efektem przetworzenia danych będą ogólnodostępne analizy, mapy i zestawienia, a nie prywatna korzyść Strony. Do tych argumentów nie odniósł się organ odwoławczy. Podkreślał, że identyczne dane zostały już udostępnione przez inne miasta w Polsce. Nie zgadzał się także z kwalifikacją informacji jako przetworzonej, gdyż konieczność wykonywania czasochłonnych, manualnych czynności w celu wyodrębnienia istotnych danych nie przesądza o przetworzonym charakterze tych danych. Działania organu mają charakter czysto techniczny, a nie analityczny czy twórczy i nie prowadzą do wytworzenia nowej informacji.Odnosząc się do tak nakreślonego sporu zaakcentowania wymaga, że w sprawie i słusznie, nie jest negowany charakter żądanych danych jako informacji publicznej. Informacja o majątku jednostek samorządu terytorialnego niewątpliwie spełnia kryteria opisane w art. 1 ust. 1 u.d.i.p., nadto jest wskazana w treści art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c ww. ustawy. Zgodnie z brzmieniem tego zapisu udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności majątku jednostek samorządu terytorialnego oraz samorządów zawodowych i gospodarczych oraz majątku osób prawnych samorządu terytorialnego, a także kas chorych. W zakresie tym będzie się mieściła także informacja dotycząca adresów nieruchomości stanowiących własność lub współwłasność jednostek samorządowych.Sporne w sprawie jest jedynie to, czy informacja, której domaga się Strona, jej zakres i treść może być kwalifikowana jako informacja przetworzona, a jeśli tak to czy Skarżący wykazał przesłankę do jej uzyskania, tj. że jest ona szczególnie istotna dla interesu publicznego.Punktem wyjścia dalszych rozważań należy zatem uczynić art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Stanowi on, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Jednakże ustawa o dostępie do informacji publicznej nie definiuje pojęcia "informacji przetworzonej", do której odwołuje się ww. przepis. Lukę tę uzupełnia orzecznictwo i piśmiennictwo. Zgodnie z utrwalonymi w tym zakresie poglądami informacja przetworzona to taka informacja, na którą składa się pewna suma tak zwanej informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. Takie zabiegi czynią zatem takie informacje proste, informacją przetworzoną, której udzielenie skorelowane jest z potrzebą wykazania przesłanki interesu publicznego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 521/07, dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA). Nie jest to jedyne kryterium wyróżniające informację przetworzoną, taki charakter będzie miała także taka informacja publiczna, której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej liczby dokumentów. Zatem informacja przetworzona w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. to nie tylko taka informacja, która powstaje w wyniku poddania posiadanych informacji analizie albo syntezie i wytworzenia w taki właśnie sposób nowej jakościowo informacji. W pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia wielu dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2024 r. sygn. akt III OSK 3635/21, dostępny w CBOSA).Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy zgodzić się ze Skarżącym, że charakter żądanej informacji nie kwalifikuje jej jako informacji wymagającej szczególnych nakładów intelektualnych związanych z jej przygotowaniem. Chodzi o proste wyszukanie i zestawienie danych rozporoszonych, jak wskazuje organ, w wielu dokumentach. W tym sensie przygotowanie informacji dla Strony nie nastręczałoby istotnych trudności. Inaczej jednak ocenić trzeba nakład pracy związany z przygotowaniem takiej informacji z uwagi na zakres danych, które podlegałby przejrzeniu, skopiowaniu, usystematyzowaniu celem udostępnienia Skarżącemu.Z treści decyzji wydanych w sprawie wynika, że przygotowanie dla Strony adresów nieruchomości wymagałoby wyodrębnienia dokumentów, przekształcenia ich z formy papierowej na cyfrową (przepisania) danych odnoszących się do 2 420 nieruchomości, a więc znaczącej liczby. Jak szacuje organ do wykonywania tego zadania musiałby oddelegować na okres 10 dni roboczych jednego pracownika.W opinii Sądu zakres informacji jakich domaga się Skarżący, fakt, że organ nie dysponuje ich gotowym zestawieniem, liczba nieruchomości, które wymagają spisania, pracochłonność tych czynności prowadzą do wniosku, że istotnie żądana informacja kwalifikuje się jako przetworzona. Jak wskazuje organ należy w zasobach dokumentacyjnych, prowadzonych w formie papierowej odszukać żądane informacje, wyodrębnić je, przetworzyć do formy cyfrowej. Liczba nieruchomości, których dotyczy informacja jest znacząca, co uzasadnia pogląd, że do przygotowania tej informacji konieczne jest oddelegowanie pracownika. Nie budzi zastrzeżeń także oszacowany przez organ czas niezbędny do przygotowania wnioskowanej informacji. Wykonywanie przez pracownika czynności związanych z realizacją jednego wniosku przez okres 10 dni roboczych z pewnością zakłóci funkcjonowanie jednostki przygotowującej odpowiedź, co kwalifikowanie jest jako przesłanka informacji przetworzonej.Ponownie odwołując się do poglądów orzecznictwa trzeba wskazać, że z informacją przetworzoną mamy do czynienia wówczas, gdy stanowi ona wynik działań wykraczających poza zakres zadań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 września 2013 r. sygn. akt I OSK 953/13 (dostępny w CBOSA), przy rozstrzyganiu tego typu spraw należy mieć na uwadze, iż ograniczenie wprowadzone przepisem art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych kompetencji, lecz na czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej. Co istotne, proces powstawania informacji (przetworzonej) skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadane dokumenty obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2010 r., sygn. akt I OSK 1737/12, dostępny w CBOSA).Fakt uznania prawidłowości kwalifikacji żądanych przez Stronę informacji jako przetworzonej nie determinuje jednak odmowy jej udostępnienia, gdyż jak wskazano na wstępie obowiązkiem organu jest domaganie się od strony wykazania, czy żądana informacja jest szczególnie istotna dla interesu publicznego. Niewątpliwie organ na moment składnia przez stronę wniosku obowiązany jest ocenić, czy realizuje on ww. cele, tj. czy informacja jest szczególnie istotna dla interesu publicznego. Co nie uchyla obowiązku strony wykazania takich okoliczności w toku postępowania o udostępnienie informacji publicznej. Zwłaszcza po uzyskaniu informacji, że żądane dane są kwalifikowane jako informacja publiczna przetworzona i wezwaniu przez organ do wykazania przesłanek jej udostępnienia, co odnosi się także do postępowania odwoławczego.W realiach rozpoznawanej sprawie Skarżący w piśmie (złożonym w formie wiadomości email w dniu 26 września 2025 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie do wykazania, że jest uprawniony do uzyskania informacji publicznej wskazał na charakter żądanych danych, ich walor z punktu widzenia gospodarowania mieniem komunalnym – dobrem wspólnym wszystkich mieszkańców, nie dotyczą zatem tylko Skarżącego, ale szerokiego grona mieszkańców. Jednakże po wydaniu przez organ I instancji decyzji odmownej, w odwołaniu z dnia 2 grudnia 2025 r. znacząco rozszerzył swoją argumentację wskazując, że prowadzi publicznie dostępną platformę analityczno- informacyjną, podając adres strony internetowej. Wskazał, że służy ona mieszkańcom, mediom, organizacjom społecznym i badaczom jako narzędzie monitorowania polityk czynszowych, dostępności mieszkań, zasad gospodarowania zasobem komunalnym i komercyjnym w różnych gminach. Wskazując na cele prowadzonej platformy wskazał m.in., że jest ona wykorzystywana przez media lokalne do kontroli działań gminy, pozwala na ujawnienie mechanizmów wpływających na sytuację mieszkańców gmin. W piśmie tym szeroko opisał cele i zasięg ww. platformy, wywodząc, że ma ona zasięg ogólnospołeczny i służy innym podmiotom, nie zaś Skarżącemu.W treści zaskarżonej decyzji organ odwoławczy w żaden sposób nie odniósł się do tej argumentacji lakonicznie stwierdzając, że pozyskane informacje nie będą wykorzystane w celu usprawnienia funkcjonowania jakiegokolwiek urzędu administracji publicznej, a będą wykorzystywane w realizacji celów własnych wnioskodawcy. Zaznaczył także, że Skarżący nie posiada potencjalnych możliwości wykorzystania w przyszłości udzielonej informacji.W opinii Sądu stanowisko to nie zostało jednak przez organ w żaden sposób wykazane. Organ nie wskazał, że cele jakie chce realizować Skarżący nie mieszczą się w zakresie szczególnie istotnego interesu publicznego. Ustawodawca określając w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. przesłankę szczególnej istotności informacji dla interesu publicznego pojęcia tego nie zdefiniował. Najprostszym jego wyjaśnieniem, zgodnie z poglądami orzecznictwa i piśmiennictwa, jest skonfrontowanie go z interesem prywatnym (osobistym, indywidualnym). (por. E. Jarzęcka-Siwik [w:] Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, red. A. Piskorz-Ryń, M. Sakowska-Baryła, Gdańsk 2025, art. 3). Prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. W przypadku informacji przetworzonej nie jest istotne, kto się o nią ubiega, lecz w jakim celu. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 listopada 2021 r., sygn. akt IV SA/Wr 570/21, dostępny w CBOSA).Jak wskazano Strona wskazała, że prowadzi platformę – Lustro Czynszowe, na której gromadzi informacje dotyczące polityki czynszowej gmin, instrument ten służy osobom zainteresowanym, najemcom, organizacjom społecznym, mediom i badaczom. Dalej wskazał, że wykorzystują oni te dane także w celu kontroli działań gminy. Nie jest zatem tak, jak twierdzi organ, że Skarżący domagając się informacji zamierza je wykorzystać dla realizacji własnych celów. W decyzji brak jakichkolwiek argumentów przemawiających za słusznością takiego poglądu. Niezależnie od tego z treści uzasadnienia wynika, że organ pojęcie interesu publicznego utożsamia z możliwością realnego wpływu przez wnioskodawcę na funkcjonowanie organów administracji. Negując istnienie tej przesłanki po stronie Skarżącego organ pomija jego twierdzenia o istnieniu takiego wpływu poprzez fakt prowadzenia wzmiankowanej platformy.Zgodnie zaś z art. 16 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji (ust. 1). Do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (...) (ust. 2).Stosownie zaś do art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. decyzja zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne. Dalszy przepis wskazuje, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa (§ 3).Zaskarżona decyzja wymogów tych nie spełnia, poza przywołaniem poglądów orzecznictwa w zakresie pojęcia szczególnej istotności dla interesu społecznego nie dokonuje oceny przedstawionych przez Skarżącego argumentów, zupełnie jej pomijając formułuje wniosek, który nie poddaje się kontroli. Takie rozstrzygnięcie naruszając wskazane przepisy postępowania administracyjnego nie może się ostać w obrocie prawnym, gdyż Sąd nie może zastępować organu w ocenie okoliczności faktycznych, jego zdaniem jest kontrola legalności, a zatem prawidłowości wydanej decyzji. Jeśli nie można ustalić na jakich konkretnie argumentach i dowodach organ opiera swą decyzję nie można przeprowadzić skutecznej i poprawnej kontroli takiego rozstrzygnięcia. Sformułowane przez organ wnioski będą zawsze rezultatem domysłów, a nie konkretnych faktów, na których wsparł je organ.Uchybienie ww. przepisom i brak wymaganej przepisami prawa oceny podnoszonych przez Stronę argumentów mających uzasadniać istnienie szczególnie istotnego interesu publicznego w dostępie do informacji publicznej legło u podstaw uchylenia zaskarżonej decyzji celem uzupełnienia stwierdzonych braków.Ponownie rozpoznając odwołanie Strony organ będzie zobowiązany do oceny podnoszonych tam okoliczności z punktu widzenia przesłanek wskazanych w art. 3 ust. 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględniając uwagi Sądu. Konieczne jest także wskazanie, że dokonując oceny, czy wskazane przez Stronę okoliczności mieszczą się w tym zakresie.Uznając, że zaskarżone rozstrzygnięcie narusza przepisy prawa procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję.. uchylił zaskarżoną decyzję.