sygn. III SAB/Kr 116/26 2 czerwca 2026 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

Wyrok - III SAB/Kr 116/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - z dnia 2 czerwca 2026

Teza

Oddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący S WSA Maria Zawadzka Sędziowie WSA Ewa Michna (spr.) WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 2 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi N. B. na bezczynność Prezydenta Miasta Krakowa w przedmiocie rozpatrzenia wniosku w programie "Mieszkanie za remont" oddala skargę. UZASADNIENIE N. B. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Krakowa (dalej: organ) w zakresie rozpoznaniaOddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący S WSA Maria Zawadzka Sędziowie WSA Ewa Michna (spr.) WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 2 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi N. B. na bezczynność Prezydenta Miasta Krakowa w przedmiocie rozpatrzenia wniosku w programie "Mieszkanie za remont" oddala skargę. UZASADNIENIE N. B. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Krakowa (dalej: organ) w zakresie rozpoznania

Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono skargę

Typ sprawy ubezpieczenia społeczne / organ rentowy

Tryb posiedzenie niejawne

Tematy

samorząd terytorialny ubezpieczenia społeczne ZUS

Role w sprawie

organ rentowy / ZUS płatnik składek / pracodawca

Data orzeczenia 2 czerwca 2026

Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

Przewodniczący Bogusław Wolas

Podstawa prawna

art. 51 k

Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący S WSA Maria Zawadzka Sędziowie WSA Ewa Michna (spr.) WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 2 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi N. B. na bezczynność Prezydenta Miasta Krakowa w przedmiocie rozpatrzenia wniosku w programie "Mieszkanie za remont" oddala skargę.

UZASADNIENIE
N. B. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Krakowa (dalej: organ) w zakresie rozpoznania jej wniosku o objęcie programem "Mieszkanie za remont".W stanie faktycznym sprawy skarżąca złożyła 6 października 2025 r. wniosek do programu "Mieszkanie za remont".Pismem z 8 grudnia 2025 r. organ wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku w terminie do 30 dni od otrzymania pisma o: potwierdzenie "przelewu wpływu" na rachunek skarżącej wynagrodzenia pochodzącego od L. sp. z o.o., w lipcu i sierpniu 2025 r., potwierdzenie "przelewu wpływu" na rachunek skarżącej wynagrodzenia pochodzącego z N. sp. z o.o. we wrześniu 2025 r. oraz potwierdzenie "przelewu wpływu" na rachunek bankowy skarżącej zasiłku chorobowego z ZUS za okresy od 3 sierpnia 2025 r. do 12 sierpnia 2025 r. oraz od 13 sierpnia 2025 r. do 25 sierpnia 2025 r.W korespondencji nadanej 23 grudnia 2025 r. skarżąca przesłała do organu 11 wydruków z konta w Banku [...] stanowiących potwierdzenia operacji – przelewu wpływu z ZUS-u, N. sp. z o.o. i L. sp. z o.o.W skierowanym do skarżącej piśmie z 12 stycznia 2026 r. organ podał, że złożony przez nią wniosek nie spełniał wymogów formalnych. Podstawą rozpatrzenia sprawy był wniosek wraz pełną dokumentacją niezbędną do stwierdzenia spełnienie kryteriów wynikających z przepisów. Organ wezwał skarżącą do uzupełninia wniosku w terminie do 7 dni od otrzymania wezwania przez przedłożenie wydruków wyciągów bankowych skarżącej z lipca, sierpnia i września 2025 r.Zgodnie z protokołem sporządzonym w dniu 15 stycznia 2026 r. z wizji lokalnej w lokalu nr [...] w budynku nr [...] na os. B. – "w lokalu nr [...] położonym na parterze budynku nikogo nie zastano".W tym samym dniu pracownicy organu przeprowadzili również wywiad środowiskowy w budynku nr [...] na os. B. (protokół z 15 stycznia 2026 r.).W piśmie nadanym 28 stycznia 2026 r. skarżąca zwróciła do organu o odstąpienie od wymogu przedłożenia przez nią wydruków wyciągów bankowych skarżącej z lipca, sierpnia i września 2025 r., niezwłoczne uznanie jej wniosku za kompletny i pozytywne jego rozpatrzenie. Podała, że przedłożyła już dowody na potwierdzenie spełnienia kryterium objęcia ww. programem, w szczególności przedłożyła zaświadczenie o zarobkach. Jej zdaniem, brak było podstaw domagania się by przesłała wyciągi z konta bankowego. Takie żądanie, w ocenie skarżącej, stanowiło nadmierną ingerencje w jej prywatność.W piśmie z 23 lutego 2026 r. organ poinformował skarżącą o pozostawieniu jej wniosku bez rozpatrzenia wobec braku przedłożenia wymaganych dokumentów.W skardze na bezczynność podniesiono zarzuty naruszenia:1) przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:a) § 1 ust. 6 zdanie 1 załącznika nr 1 do uchwały nr XXX/794/19 Rady Miasta Krakowa z 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej Kraków - w brzmieniu ustalonym uchwałą nr CXXIX/3572/24 Rady Miasta Krakowa z dnia 6 marca 2024 r. w sprawie przyjęcia oraz ogłoszenia tekstu jednolitego uchwały nr XXX/794/19 Rady Miasta Krakowa z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej Kraków oraz tymczasowych pomieszczeń, przez dokonanie błędnych ustaleń i nieprawidłowe stwierdzenie, że wniosek skarżącej o zakwalifikowanie jej do programu "Mieszkanie za remont" nie spełnia wymogów formalnych oraz brak jest podstaw do jego pozytywnego rozpatrzenia;b) § 1 ust. 4-5 ww. załącznika, przez kwalifikowane, rażące naruszenie terminów rozpoznania wniosku skarżącej i nieprawidłowe stwierdzenie, że wniosek ten nie spełnia wymogów formalnych oraz brak jest podstaw do jego pozytywnego rozpoznania;c) § 8 ust. 1-2 załącznika, przez niezasadne domaganie się od skarżącej, w piśmie z 12 stycznia 2026 r. wydruków wyciągów z rachunków bankowych Skarżącej z miesięcy lipiec, sierpień, wrzesień 2025 r., podczas gdy nie było do tego ważnej podstawy;2) naruszenie przepisów prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy, art. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, dalej jako: ,"RODO") w zw. z art 21b ust 1a ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (tekst jednolity Dz.U. z 2023 r. poz. 725) w zw. z art 7 i art. 51 Konstytucji R.P., poprzez ich błędną wykładnię oraz żądanie przez organ od Skarżącej, w toku weryfikacji dochodu, przedłożenia wyciągów z rachunków bankowych stanowiące działanie bez podstawy prawnej i z rażącym przekroczeniem zakresu upoważnienia wynikającego z treści § 8 załącznika, skutkujące nieuzasadnionym pozostawieniem wniosku Skarżącej bez rozpatrzenia.Mając na względzie powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o:1. zobowiązanie organu do pozytywnego zweryfikowania wniosku, celem uwzględnienia wniosku w toku postępowania mającego na celu opracowanie list mieszkaniowych oraz w celu zawarcia umowy najmu lokalu w ramach programu "Mieszkanie za remont ", w terminie 14 dní od daty doręczenia akt organowi,2. stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa,3. zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego przez radcę prawnego w kwocie 600 zł.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.Organ podał, że podstawą rozpatrzenia sprawy był wniosek wraz z pełną dokumentacją, niezbędną do stwierdzenia spełnienia kryteriów wynikających z § 1 ust. 1 załącznika Nr 1 powyższej uchwały. Jednym z warunków koniecznych do pozytywnego rozpatrzenia wniosku skarżącej było spełnienie kryterium dochodowego. Zgodnie z informacjami zawartymi we wniosku oraz załączonymi dokumentami, dochód gospodarstwa domowego w badanym okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku, czyli za lipiec, sierpień i wrzesień 2025 r., stanowią dochody z umowy o pracę w L. Sp. z o.o. i umowy zlecenie w N. Sp. z o.o. oraz zasiłek chorobowy wypłacony skarżącej przez ZUS. Z zaświadczenia z ZUS z 2 października 2025 r. wynikało, że skarżąca otrzymała zasiłek chorobowy za okres od 3 do 12 sierpnia 2025 r. w kwocie 944,85 zł netto i za okres od 13 do 25 sierpnia 2025 r. w kwocie 1 228,66 zł netto. Dochód z tego tytułu wpłynął na konto skarżącej we wrześniu 2025 r (karty 64 i 66). Skarżąca przedłożyła ponadto zaświadczenie od pracodawcy L. Sp. z o.o. o dochodzie za czerwiec, lipiec i sierpień 2025 r., gdzie pozostawała zatrudniona od 1 marca 2023 r. do 12 sierpnia 2025 r. Uwzględniając datę faktycznego otrzymania wynagrodzenia, zaliczeniu podlegał dochód za czerwiec 2025 r. w kwocie 3 253,92 zł wypłacony w miesiącu lipcu 2025 r (karty 36 i 70), dochód za lipiec 2025 r. w kwocie 2 702,91 zł wypłacony w sierpniu 2025 r. (karty 36 68) i dochód za sierpień 2025 r. w kwocie 1 855,58 zł wypłacony w sierpniu 2025 r. (karty 36 i 76). Dodatkowo skarżąca przedłożyła zaświadczenie od pracodawcy N. za miesiąc wrzesień 2025 r., u którego podjęła zatrudnienie od 1 września 2025 r. w kwocie 5 538,03 zł (karta 38), jednakże dochód ten nie mógł zostać uwzględniony, gdyż wpłynął na rachunek bankowy skarżącej 1 października 2025 r. (karta 62). Mając na uwadze fakt, że wniosek złożono w październiku 2025 r., badaniu podlegał dochód faktycznie uzyskany (wg. wpływu na rachunek bankowy do dyspozycji) w okresie trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku tj. za lipiec, sierpień i wrzesień 2025 r.W oparciu o powyższe ustalono kwotę miesięcznego dochodu skarżącej na poziomie 3 328,64 zł (944,85 zł + 1 228,66 zł + 3 253,92 zł + 2 702,91 zł + 1 855,58 zł = 9 985,92 zł/3 m-ce).Przedłożone wraz z wnioskiem dokumenty nie były wystarczające dla oceny spełnienia warunku kryterium dochodowego, wobec czego pismem z 8 grudnia 2025 r. skarżąca została wezwana do przedłożenia potwierdzeń wpływu na rachunek bankowy wynagrodzeń od pracodawców oraz z zasiłku chorobowego wypłacanego przez ZUS.Organ podał, że zgodnie z powołanymi powyżej wyliczeniami, miesięczny dochód skarżącej to kwota 3 328,64 zł. Analiza deklaracji podatkowej PIT-37 za 2024 rok wskazuje na niemal analogiczny dochód miesięczny osiągany przez skarżącą w roku poprzedzającym złożenie wniosku o pomoc mieszkaniową. Dochód za 2024 rok ustalony zgodnie z powołaną powyżej definicją dochodu - art. 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych wyniósł 42 914,90 zł (poz. 127 deklaracji PIT-37, karta 28), co stanowi miesięczną kwotę dochodu na poziomie 3 576,24 zł (42 914,90 zł /12 m-cy). Jednocześnie skarżąca wykazała ponoszony wydatek z tytułu wynajmu lokalu nr [...] położonego na os. B. [...] w kwocie 3 550,00 zł miesięcznie. Powyższe wynikało z umowy najmu okazjonalnego z 19 kwietnia 2025 r., złożonej wraz z wnioskiem - § 7 ust 1 umowy oraz załączonych potwierdzeń przelewów zapłaty czynszu (karty od 4-14 i 22-24).Zdaniem organu, z powyższego zestawienia jednoznacznie wynikało, że istniała rażąca dysproporcja pomiędzy wykazanymi przez skarżącą w deklaracji dochodami, a ponoszonymi wydatkami. Ponoszone wydatki z tytułu najmu lokalu w kwocie 3 550,00 zł miesięcznie były wyższe niż wykazany miesięczny dochód na poziomie 3 328,64 zł, a należy jeszcze uwzględnić dalsze ponoszone wydatki na opłaty za media (telefon, Internet, prąd, gaz) oraz na zaspokojenie bieżących potrzeb w zakresie wyżywienia, odzieży, czy środków czystości. Skarżąca nie wykazała też, że ponosi te koszty z posiadanych oszczędności, gdyż zgodnie z przedłożonym oświadczeniem o stanie majątkowym takowych nie posiada (karta 32-34). Organ podkreślił, że oświadczenie o stanie majątkowym składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, mimo to w dokumentach przedłożonych przez skarżąca wynikały nieścisłości, które organ miał obowiązek wyjaśnić pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.Wobec powziętych przez organ, w pełni uzasadnionych wątpliwości co do prawdziwości wykazanych przez skarżącą źródeł dochodu, pismem z 12 stycznia 2026 r. wezwano skarżącą o przedłożenie wydruków z wszystkich posiadanych rachunków bankowych za badany okres tj. miesiące lipiec, sierpień i wrzesień 2025 r. Umocowanie do podjętych działań wynikało z art. 21 b ust 1 a ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Organ podkreślił, że ustawodawca nie precyzuje charakteru dokumentów, o których mowa w ww. przepisie, co pozwala na uznanie, że mogą to być wszelkie dokumenty jakie gmina uzna za zasadne do weryfikacji prawdziwości wykazanych danych. A skoro przedłożone zaświadczenia od pracodawcy, z ZUS oraz Urzędu Skarbowego okazały się niewystarczające, w pełni uzasadnione było żądanie dalszych dokumentów w postaci wyciągów z posiadanych rachunków bankowych obrazujących wpływy na rachunek.Mając na uwadze fakt, że żądanie musi być adekwatne do zamierzonego celu, jakim jest weryfikacja dochodu i ustalenie czy skarżąca znajduje się w kręgu osób uprawnionych do starania się o pomoc mieszkaniową gminy, ograniczono żądanie tylko do trzech miesięcy obejmujących badany okres tj. miesięcy lipiec, sierpień i wrzesień 2025 r.Ponadto, w dniu 15 stycznia 2026 r. w oparciu o art. 21 ust 1 c art. 21b ust. 1a ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego przeprowadzono wywiad środowiskowy w miejscu zamieszkania skarżącej, który potwierdził wątpliwości organu co do prawdziwości składanych przez nią oświadczeń, w szczególności co do członków jej gospodarstwa domowego. Sąsiedzi oświadczyli, że w lokalu nr [...] położonym na os. B. [...] zamieszkuje młoda para/małżeństwo. Pozwala to na wysunięcie wniosku, że skarżąca nie prowadzi jednoosobowego gospodarstwa domowego, tylko zamieszkuje wraz z partnerem i wspólnie ponoszą koszty utrzymania, co prawdopodobnie byłoby widoczne w wyciągach z rachunków bankowych, których udostępnienia odmówiła skarżąca.W oparciu o powyższe wyjaśnienia, w ocenie organu, wnioskowane dokumenty nie stanowią przetwarzania danych nadmiarowych, nieproporcjonalnych oraz sprzecznych z art. 5 ust. 1 lit. c RODO, gdyż istniały konkretne podstawy do ich żądania, a skarżąca ubiega się o pomoc mieszkaniową od gminy, która ma zaspokajać potrzeby mieszkaniowe osób najbardziej potrzebujących. Dodatkowo, udział w programie "Mieszkanie za remont" jest dobrowolny i to do skarżącej należała decyzja, czy chce skorzystać z takiej formy pomocy, powinna się jednak liczyć z koniecznością dostosowania się do wymogów stawianych przez organ, gdyż ubiega się o lokal gminny, których ilość jest niewspółmierna do istniejących potrzeb.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie ponieważ organ zasadnie wzywał skarżącą o przesłanie wydruków wyciągów bankowych za trzy miesiące poprzedzające miesiąc złożenia wniosku o mieszkanie za remont. Brak wykonania tego wezwania uzasadniał pozostawienie sprawy bez rozpoznania, o czym skarżąca została pouczona w wezwaniu.Podstawą przyznania prawa do zawarcia umowy najmu w programie "Mieszkanie za remont" była uchwała NR XXX/794/19 Rady Miasta Krakowa z dnia 5 grudnia 2019 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej Kraków oraz tymczasowych pomieszczeń. Z kolei Program "Mieszkanie za remont" został wdrożony na podstawie uchwały Rady Miasta Krakowa z dnia 13 kwietnia 2022 r., nr LXXXII/2326/22, (Dz. Urz. Woj. Małop. z dnia 21 kwietnia 2022 r. poz. 2980) zmieniającej ww. uchwałę nr XXX/794/19. Regulamin określający tryb wyłonienia najemców lokali w ramach programu "Mieszkanie za remont" (dalej: regulamin) stanowił załącznik Nr 4 do uchwały zmieniającej. Kwestionariusz kwalifikacji punktowej warunków socjalno – mieszkaniowych osób ubiegających się o wynajęcie mieszkania w programie "Mieszkanie za remont" określał załącznik nr 5 do zmienianej uchwały.Zgodnie z § 1 pkt 3 ww. regulaminu w programie "Mieszkanie za remont" mogły uczestniczyć osoby spełniające kryterium dochodowe w rozumieniu uchwały. Z kolei zgodnie z § 3 ww. regulaminu przy rozpatrywaniu wniosków miały zastosowanie odpowiednie przepisy określone w załączniku nr 1 do uchwały.Zgodnie więc z § 5 ust. 1 ww. załącznika nr 1 do uchwały w przypadku złożenia wniosku, który nie spełniał wymogów formalnych wskazanych w § 4, Wydział wzywał wnioskodawcę do ich uzupełnienia (ust. 1). Z kolei zgodnie z § 5 ust. 2 ww. załącznika nr 1 do uchwały w celu stwierdzenia spełnienia kryteriów określonych niniejszą uchwałą, w toku postępowania Wydział mógł wezwać wnioskodawcę lub każdą pełnoletnią osobę do:1) przedłożenia wszelkich niezbędnych dowodów, a w szczególności dokumentów umożliwiających uzyskanie informacji o dochodach osiągniętych przez wnioskodawcę oraz wszystkie osoby pełnoletnie objęte wnioskiem;2) stawienia się w siedzibie Wydziału w celu złożenia wyjaśnień.Zdaniem Sądu, skoro skarżąca przedstawiła do wniosku umowę najmu okazjonalnego, w której czynsz miesięczny został ustalony na kwotę 2 900 zł + 650 zł tj. 3 550 zł, to organ zasadnie powziął wątpliwości, czy skarżąca deklarując średni miesięczny dochód 4 090,01 zł w rzeczywistości ujawnia wszystkie dochody, które uprawniałyby ją do starania się o przyznanie mieszkania w programie.Program mieszkanie za remont wymagał bowiem spełnienia tzw. kryteriów dochodowych, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 ww. uchwały, w którym określono maksymalne i minimalne progi dochodowe. Zadeklarowany dochód miesięczny był niewiele wyższy od miesięcznych kosztów najmu – skarżąca musiała wiec posiadać środki z innych źródeł, skoro brak było informacji o korzystaniu przez nią z innych form pomocy społecznej, a nadto sama zadeklarowała brak oszczędności. Organ w sposób uzasadniony okolicznościami sprawy przystąpił, na podstawie ww. przepisów (ustawy i uchwały) do weryfikacji rzetelności wskazanych informacji o statusie finansowym skarżącej.Co więcej unormowania te, w szczególności prawo do żądania przez organ dokumentów umożliwiających weryfikację rzetelności deklarowanych dochodów, miały podstawę ustawową. Zgodnie bowiem z art. 21b ust. 1a ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego w razie wątpliwości co do wiarygodności informacji i danych zawartych w deklaracji wnioskującego o zawarcie umowy gmina może wezwać osobę ubiegającą się o zawarcie umowy najmu albo podnajmu lokalu albo najmu socjalnego lokalu wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu gminy do udostępnienia dokumentów potwierdzających wysokość dochodów wykazanych w tej deklaracji, w tym zaświadczenia naczelnika właściwego miejscowo urzędu skarbowego o wysokości dochodów uzyskanych przez tę osobę oraz innych członków jej gospodarstwa domowego, wyznaczając termin nie krótszy niż 30 dni od dnia otrzymania wezwania.Sąd zauważa również, że w aktach administracyjnych znajduje się protokół z ustaleń dokonywanych w ramach wywiadu środowiskowego, w którym sąsiedzi wskazywali, że w rzeczywistości w lokalu wynajmowanym przez skarżącą zamieszkuje młoda para (określana jako dziewczyna z chłopakiem lub młode małżeństwo), co dodatkowo podważało rzetelność deklaracji skarżącej o prowadzeniu samodzielnego gospodarstwa domowego.Skarżąca kwestionując prawo do żądania wyciągów bankowych za 3 miesiące w sposób nieuzasadniony zarzucała naruszenie wymienionych w skardze przepisów ww. uchwały. Jak już bowiem Sąd powyżej wskazywał, rzecz nie w tym, aby organ miał obowiązek bezkrytycznie przyjmować deklaracje skarżącej co do sposobu prowadzenia gospodarstwa domowego (samodzielnie czy też z innymi osobami wspólnie zamieszkującymi w danym lokalu) czy też wysokości osiąganych dochodów. Przepisy ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego oraz ww. uchwały uprawniały organy gminy do weryfikacji deklaracji skarżącej. Rację miał więc organ, że żądane dokumenty (wyciągi bankowe za trzy miesiące) nie stanowiły przetwarzania danych nadmiarowych, nieproporcjonalnych oraz sprzecznych z art. 5 ust. 1 lit. c RODO, gdyż istniały konkretne podstawy do ich żądania, a skarżąca ubiegała się o pomoc mieszkaniową od gminy, która miała zaspokajać potrzeby mieszkaniowe osób najbardziej potrzebujących.Sąd powtarza również za organem, że udział w programie "Mieszkanie za remont" był dobrowolny i to do skarżącej należała decyzja, czy chce skorzystać z takiej formy pomocy. Skoro zgodnie z obowiązującymi przepisami organ uprawniony był do weryfikacji deklarowanych danych, to skarżąca powinna się liczyć z koniecznością dostosowania się do wymogów stawianych przez organ.Sąd podkreśla, że wszystkie informacje o przyczynach wystąpienia o wydruki wyciągów bankowych (w tym akcentujące dysproporcje pomiędzy deklarowanymi dochodami, a kosztami z tytułu umowy najmu), a także wątpliwości co do prawdziwości oświadczeń o ilości członków gospodarstwa domowego – zostały przekazane pełnomocnikowi skarżącej w ww. piśmie z 23 lutego 2025 r. informującym o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia (k. 98 akt administracyjnych). W złożonej skardze pełnomocnik ani jednym zdaniem nie odniósł się do powyższych okoliczności faktycznych, akcentując jedynie nadmierność i nieproporcjonalność żądania dostarczenia wydruków wyciągów bankowych i długotrwałość postępowania.W ocenie Sądu, długość postępowania nie miała istotnego znaczenia dla wyniku postępowania, ponieważ organ stosunkowo szybko po wstępnej analizie dokumentów przesłanych (w dniach 23 grudnia 2025 r. i 9 stycznia 2026 r.) w wyniku pierwotnego wezwania (z 8 grudnia 2025 r. – k. 60 akt administracyjnych) ponowił 12 stycznia 2025 r. (k.86 akt administracyjnych) wezwanie o wydruki kont i 15 stycznia 2026 r. przeprowadził wizję lokalową oraz wywiad środowiskowy. Z akt wynika również, że skarżąca zapoznała się przed wniesieniem skargi z aktami administracyjnymi.Z tych to powodów Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.).R.P., poprzez ich błędną wykładnię oraz żądanie przez organ od Skarżącej, w toku weryfikacji dochodu, przedłożenia wyciągów z rachunków bankowych stanowiące działanie bez podstawy prawnej i z rażącym przekroczeniem zakresu upoważnienia wynikającego z treści § 8 załącznika, skutkujące nieuzasadnionym pozostawieniem wniosku Skarżącej bez rozpatrzenia.Mając na względzie powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o:1. zobowiązanie organu do pozytywnego zweryfikowania wniosku, celem uwzględnienia wniosku w toku postępowania mającego na celu opracowanie list mieszkaniowych oraz w celu zawarcia umowy najmu lokalu w ramach programu "Mieszkanie za remont ", w terminie 14 dní od daty doręczenia akt organowi,2. stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa,3. zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego przez radcę prawnego w kwocie 600 zł.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.Organ podał, że podstawą rozpatrzenia sprawy był wniosek wraz z pełną dokumentacją, niezbędną do stwierdzenia spełnienia kryteriów wynikających z § 1 ust. 1 załącznika Nr 1 powyższej uchwały. Jednym z warunków koniecznych do pozytywnego rozpatrzenia wniosku skarżącej było spełnienie kryterium dochodowego. Zgodnie z informacjami zawartymi we wniosku oraz załączonymi dokumentami, dochód gospodarstwa domowego w badanym okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku, czyli za lipiec, sierpień i wrzesień 2025 r., stanowią dochody z umowy o pracę w L. Sp. z o.o. i umowy zlecenie w N. Sp. z o.o. oraz zasiłek chorobowy wypłacony skarżącej przez ZUS. Z zaświadczenia z ZUS z 2 października 2025 r. wynikało, że skarżąca otrzymała zasiłek chorobowy za okres od 3 do 12 sierpnia 2025 r. w kwocie 944,85 zł netto i za okres od 13 do 25 sierpnia 2025 r. w kwocie 1 228,66 zł netto. Dochód z tego tytułu wpłynął na konto skarżącej we wrześniu 2025 r (karty 64 i 66). Skarżąca przedłożyła ponadto zaświadczenie od pracodawcy L. Sp. z o.o. o dochodzie za czerwiec, lipiec i sierpień 2025 r., gdzie pozostawała zatrudniona od 1 marca 2023 r. do 12 sierpnia 2025 r. Uwzględniając datę faktycznego otrzymania wynagrodzenia, zaliczeniu podlegał dochód za czerwiec 2025 r. w kwocie 3 253,92 zł wypłacony w miesiącu lipcu 2025 r (karty 36 i 70), dochód za lipiec 2025 r. w kwocie 2 702,91 zł wypłacony w sierpniu 2025 r. (karty 36 68) i dochód za sierpień 2025 r. w kwocie 1 855,58 zł wypłacony w sierpniu 2025 r. (karty 36 i 76). Dodatkowo skarżąca przedłożyła zaświadczenie od pracodawcy N. za miesiąc wrzesień 2025 r., u którego podjęła zatrudnienie od 1 września 2025 r. w kwocie 5 538,03 zł (karta 38), jednakże dochód ten nie mógł zostać uwzględniony, gdyż wpłynął na rachunek bankowy skarżącej 1 października 2025 r. (karta 62). Mając na uwadze fakt, że wniosek złożono w październiku 2025 r., badaniu podlegał dochód faktycznie uzyskany (wg. wpływu na rachunek bankowy do dyspozycji) w okresie trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku tj. za lipiec, sierpień i wrzesień 2025 r.W oparciu o powyższe ustalono kwotę miesięcznego dochodu skarżącej na poziomie 3 328,64 zł (944,85 zł + 1 228,66 zł + 3 253,92 zł + 2 702,91 zł + 1 855,58 zł = 9 985,92 zł/3 m-ce).Przedłożone wraz z wnioskiem dokumenty nie były wystarczające dla oceny spełnienia warunku kryterium dochodowego, wobec czego pismem z 8 grudnia 2025 r. skarżąca została wezwana do przedłożenia potwierdzeń wpływu na rachunek bankowy wynagrodzeń od pracodawców oraz z zasiłku chorobowego wypłacanego przez ZUS.Organ podał, że zgodnie z powołanymi powyżej wyliczeniami, miesięczny dochód skarżącej to kwota 3 328,64 zł. Analiza deklaracji podatkowej PIT-37 za 2024 rok wskazuje na niemal analogiczny dochód miesięczny osiągany przez skarżącą w roku poprzedzającym złożenie wniosku o pomoc mieszkaniową. Dochód za 2024 rok ustalony zgodnie z powołaną powyżej definicją dochodu - art. 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych wyniósł 42 914,90 zł (poz. 127 deklaracji PIT-37, karta 28), co stanowi miesięczną kwotę dochodu na poziomie 3 576,24 zł (42 914,90 zł /12 m-cy). Jednocześnie skarżąca wykazała ponoszony wydatek z tytułu wynajmu lokalu nr [...] położonego na os. B. [...] w kwocie 3 550,00 zł miesięcznie. Powyższe wynikało z umowy najmu okazjonalnego z 19 kwietnia 2025 r., złożonej wraz z wnioskiem - § 7 ust 1 umowy oraz załączonych potwierdzeń przelewów zapłaty czynszu (karty od 4-14 i 22-24).Zdaniem organu, z powyższego zestawienia jednoznacznie wynikało, że istniała rażąca dysproporcja pomiędzy wykazanymi przez skarżącą w deklaracji dochodami, a ponoszonymi wydatkami. Ponoszone wydatki z tytułu najmu lokalu w kwocie 3 550,00 zł miesięcznie były wyższe niż wykazany miesięczny dochód na poziomie 3 328,64 zł, a należy jeszcze uwzględnić dalsze ponoszone wydatki na opłaty za media (telefon, Internet, prąd, gaz) oraz na zaspokojenie bieżących potrzeb w zakresie wyżywienia, odzieży, czy środków czystości. Skarżąca nie wykazała też, że ponosi te koszty z posiadanych oszczędności, gdyż zgodnie z przedłożonym oświadczeniem o stanie majątkowym takowych nie posiada (karta 32-34). Organ podkreślił, że oświadczenie o stanie majątkowym składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, mimo to w dokumentach przedłożonych przez skarżąca wynikały nieścisłości, które organ miał obowiązek wyjaśnić pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.Wobec powziętych przez organ, w pełni uzasadnionych wątpliwości co do prawdziwości wykazanych przez skarżącą źródeł dochodu, pismem z 12 stycznia 2026 r. wezwano skarżącą o przedłożenie wydruków z wszystkich posiadanych rachunków bankowych za badany okres tj. miesiące lipiec, sierpień i wrzesień 2025 r. Umocowanie do podjętych działań wynikało z art. 21 b ust 1 a ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Organ podkreślił, że ustawodawca nie precyzuje charakteru dokumentów, o których mowa w ww. przepisie, co pozwala na uznanie, że mogą to być wszelkie dokumenty jakie gmina uzna za zasadne do weryfikacji prawdziwości wykazanych danych. A skoro przedłożone zaświadczenia od pracodawcy, z ZUS oraz Urzędu Skarbowego okazały się niewystarczające, w pełni uzasadnione było żądanie dalszych dokumentów w postaci wyciągów z posiadanych rachunków bankowych obrazujących wpływy na rachunek.Mając na uwadze fakt, że żądanie musi być adekwatne do zamierzonego celu, jakim jest weryfikacja dochodu i ustalenie czy skarżąca znajduje się w kręgu osób uprawnionych do starania się o pomoc mieszkaniową gminy, ograniczono żądanie tylko do trzech miesięcy obejmujących badany okres tj. miesięcy lipiec, sierpień i wrzesień 2025 r.Ponadto, w dniu 15 stycznia 2026 r. w oparciu o art. 21 ust 1 c art. 21b ust. 1a ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego przeprowadzono wywiad środowiskowy w miejscu zamieszkania skarżącej, który potwierdził wątpliwości organu co do prawdziwości składanych przez nią oświadczeń, w szczególności co do członków jej gospodarstwa domowego. Sąsiedzi oświadczyli, że w lokalu nr [...] położonym na os. B. [...] zamieszkuje młoda para/małżeństwo. Pozwala to na wysunięcie wniosku, że skarżąca nie prowadzi jednoosobowego gospodarstwa domowego, tylko zamieszkuje wraz z partnerem i wspólnie ponoszą koszty utrzymania, co prawdopodobnie byłoby widoczne w wyciągach z rachunków bankowych, których udostępnienia odmówiła skarżąca.W oparciu o powyższe wyjaśnienia, w ocenie organu, wnioskowane dokumenty nie stanowią przetwarzania danych nadmiarowych, nieproporcjonalnych oraz sprzecznych z art. 5 ust. 1 lit. c RODO, gdyż istniały konkretne podstawy do ich żądania, a skarżąca ubiega się o pomoc mieszkaniową od gminy, która ma zaspokajać potrzeby mieszkaniowe osób najbardziej potrzebujących. Dodatkowo, udział w programie "Mieszkanie za remont" jest dobrowolny i to do skarżącej należała decyzja, czy chce skorzystać z takiej formy pomocy, powinna się jednak liczyć z koniecznością dostosowania się do wymogów stawianych przez organ, gdyż ubiega się o lokal gminny, których ilość jest niewspółmierna do istniejących potrzeb.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie ponieważ organ zasadnie wzywał skarżącą o przesłanie wydruków wyciągów bankowych za trzy miesiące poprzedzające miesiąc złożenia wniosku o mieszkanie za remont. Brak wykonania tego wezwania uzasadniał pozostawienie sprawy bez rozpoznania, o czym skarżąca została pouczona w wezwaniu.Podstawą przyznania prawa do zawarcia umowy najmu w programie "Mieszkanie za remont" była uchwała NR XXX/794/19 Rady Miasta Krakowa z dnia 5 grudnia 2019 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej Kraków oraz tymczasowych pomieszczeń. Z kolei Program "Mieszkanie za remont" został wdrożony na podstawie uchwały Rady Miasta Krakowa z dnia 13 kwietnia 2022 r., nr LXXXII/2326/22, (Dz. Urz. Woj. Małop. z dnia 21 kwietnia 2022 r. poz. 2980) zmieniającej ww. uchwałę nr XXX/794/19. Regulamin określający tryb wyłonienia najemców lokali w ramach programu "Mieszkanie za remont" (dalej: regulamin) stanowił załącznik Nr 4 do uchwały zmieniającej. Kwestionariusz kwalifikacji punktowej warunków socjalno – mieszkaniowych osób ubiegających się o wynajęcie mieszkania w programie "Mieszkanie za remont" określał załącznik nr 5 do zmienianej uchwały.Zgodnie z § 1 pkt 3 ww. regulaminu w programie "Mieszkanie za remont" mogły uczestniczyć osoby spełniające kryterium dochodowe w rozumieniu uchwały. Z kolei zgodnie z § 3 ww. regulaminu przy rozpatrywaniu wniosków miały zastosowanie odpowiednie przepisy określone w załączniku nr 1 do uchwały.Zgodnie więc z § 5 ust. 1 ww. załącznika nr 1 do uchwały w przypadku złożenia wniosku, który nie spełniał wymogów formalnych wskazanych w § 4, Wydział wzywał wnioskodawcę do ich uzupełnienia (ust. 1). Z kolei zgodnie z § 5 ust. 2 ww. załącznika nr 1 do uchwały w celu stwierdzenia spełnienia kryteriów określonych niniejszą uchwałą, w toku postępowania Wydział mógł wezwać wnioskodawcę lub każdą pełnoletnią osobę do:1) przedłożenia wszelkich niezbędnych dowodów, a w szczególności dokumentów umożliwiających uzyskanie informacji o dochodach osiągniętych przez wnioskodawcę oraz wszystkie osoby pełnoletnie objęte wnioskiem;2) stawienia się w siedzibie Wydziału w celu złożenia wyjaśnień.Zdaniem Sądu, skoro skarżąca przedstawiła do wniosku umowę najmu okazjonalnego, w której czynsz miesięczny został ustalony na kwotę 2 900 zł + 650 zł tj. 3 550 zł, to organ zasadnie powziął wątpliwości, czy skarżąca deklarując średni miesięczny dochód 4 090,01 zł w rzeczywistości ujawnia wszystkie dochody, które uprawniałyby ją do starania się o przyznanie mieszkania w programie.Program mieszkanie za remont wymagał bowiem spełnienia tzw. kryteriów dochodowych, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 ww. uchwały, w którym określono maksymalne i minimalne progi dochodowe. Zadeklarowany dochód miesięczny był niewiele wyższy od miesięcznych kosztów najmu – skarżąca musiała wiec posiadać środki z innych źródeł, skoro brak było informacji o korzystaniu przez nią z innych form pomocy społecznej, a nadto sama zadeklarowała brak oszczędności. Organ w sposób uzasadniony okolicznościami sprawy przystąpił, na podstawie ww. przepisów (ustawy i uchwały) do weryfikacji rzetelności wskazanych informacji o statusie finansowym skarżącej.Co więcej unormowania te, w szczególności prawo do żądania przez organ dokumentów umożliwiających weryfikację rzetelności deklarowanych dochodów, miały podstawę ustawową. Zgodnie bowiem z art. 21b ust. 1a ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego w razie wątpliwości co do wiarygodności informacji i danych zawartych w deklaracji wnioskującego o zawarcie umowy gmina może wezwać osobę ubiegającą się o zawarcie umowy najmu albo podnajmu lokalu albo najmu socjalnego lokalu wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu gminy do udostępnienia dokumentów potwierdzających wysokość dochodów wykazanych w tej deklaracji, w tym zaświadczenia naczelnika właściwego miejscowo urzędu skarbowego o wysokości dochodów uzyskanych przez tę osobę oraz innych członków jej gospodarstwa domowego, wyznaczając termin nie krótszy niż 30 dni od dnia otrzymania wezwania.Sąd zauważa również, że w aktach administracyjnych znajduje się protokół z ustaleń dokonywanych w ramach wywiadu środowiskowego, w którym sąsiedzi wskazywali, że w rzeczywistości w lokalu wynajmowanym przez skarżącą zamieszkuje młoda para (określana jako dziewczyna z chłopakiem lub młode małżeństwo), co dodatkowo podważało rzetelność deklaracji skarżącej o prowadzeniu samodzielnego gospodarstwa domowego.Skarżąca kwestionując prawo do żądania wyciągów bankowych za 3 miesiące w sposób nieuzasadniony zarzucała naruszenie wymienionych w skardze przepisów ww. uchwały. Jak już bowiem Sąd powyżej wskazywał, rzecz nie w tym, aby organ miał obowiązek bezkrytycznie przyjmować deklaracje skarżącej co do sposobu prowadzenia gospodarstwa domowego (samodzielnie czy też z innymi osobami wspólnie zamieszkującymi w danym lokalu) czy też wysokości osiąganych dochodów. Przepisy ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego oraz ww. uchwały uprawniały organy gminy do weryfikacji deklaracji skarżącej. Rację miał więc organ, że żądane dokumenty (wyciągi bankowe za trzy miesiące) nie stanowiły przetwarzania danych nadmiarowych, nieproporcjonalnych oraz sprzecznych z art. 5 ust. 1 lit. c RODO, gdyż istniały konkretne podstawy do ich żądania, a skarżąca ubiegała się o pomoc mieszkaniową od gminy, która miała zaspokajać potrzeby mieszkaniowe osób najbardziej potrzebujących.Sąd powtarza również za organem, że udział w programie "Mieszkanie za remont" był dobrowolny i to do skarżącej należała decyzja, czy chce skorzystać z takiej formy pomocy. Skoro zgodnie z obowiązującymi przepisami organ uprawniony był do weryfikacji deklarowanych danych, to skarżąca powinna się liczyć z koniecznością dostosowania się do wymogów stawianych przez organ.Sąd podkreśla, że wszystkie informacje o przyczynach wystąpienia o wydruki wyciągów bankowych (w tym akcentujące dysproporcje pomiędzy deklarowanymi dochodami, a kosztami z tytułu umowy najmu), a także wątpliwości co do prawdziwości oświadczeń o ilości członków gospodarstwa domowego – zostały przekazane pełnomocnikowi skarżącej w ww. piśmie z 23 lutego 2025 r. informującym o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia (k. 98 akt administracyjnych). W złożonej skardze pełnomocnik ani jednym zdaniem nie odniósł się do powyższych okoliczności faktycznych, akcentując jedynie nadmierność i nieproporcjonalność żądania dostarczenia wydruków wyciągów bankowych i długotrwałość postępowania.W ocenie Sądu, długość postępowania nie miała istotnego znaczenia dla wyniku postępowania, ponieważ organ stosunkowo szybko po wstępnej analizie dokumentów przesłanych (w dniach 23 grudnia 2025 r. i 9 stycznia 2026 r.) w wyniku pierwotnego wezwania (z 8 grudnia 2025 r. – k. 60 akt administracyjnych) ponowił 12 stycznia 2025 r. (k.86 akt administracyjnych) wezwanie o wydruki kont i 15 stycznia 2026 r. przeprowadził wizję lokalową oraz wywiad środowiskowy. Z akt wynika również, że skarżąca zapoznała się przed wniesieniem skargi z aktami administracyjnymi.Z tych to powodów Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.).