sygn. I SA/Po 323/26 2 czerwca 2026 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu

Wyrok - I SA/Po 323/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu - z dnia 2 czerwca 2026

Teza
Oddalono skargę. Dnia 2 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Kruszewski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Sędzia WSA Marek Sachajko Protokolant: st. sekretarz sąd. Agnieszka Raczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2026 roku sprawy ze skargi Z. Sp. z o.o. w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 października 2025 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zwrotu dotacji oświatowej oddala skargę. UZAOddalono skargę. Dnia 2 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Kruszewski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Sędzia WSA Marek Sachajko Protokolant: st. sekretarz sąd. Agnieszka Raczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2026 roku sprawy ze skargi Z. Sp. z o.o. w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 października 2025 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zwrotu dotacji oświatowej oddala skargę. UZA
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono skargę
Przedmiot skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb rozprawa
Tematy
skarga administracyjna kontrola administracyjna samorząd terytorialny
Role w sprawie
powód świadek uczestnik postępowania apelujący / skarżący uczestnik
Data orzeczenia 2 czerwca 2026
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Przewodniczący Katarzyna Nikodem
Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę

Dnia 2 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Kruszewski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Sędzia WSA Marek Sachajko Protokolant: st. sekretarz sąd. Agnieszka Raczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2026 roku sprawy ze skargi Z. Sp. z o.o. w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 października 2025 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zwrotu dotacji oświatowej oddala skargę.

UZASADNIENIE
Decyzją z 11 września 2025 r. Prezydent Miasta P. (PMP) zobowiązał skarżącą - Z. sp. z o.o. z siedzibą w P., będącą organem prowadzącym Przedszkole [...] w P., do zwrotu:1. dotacji pobranej w nadmiernej wysokości za okres od stycznia do grudnia 2020 r. na podstawie art. 252 ust. 1 pkt. 2 ustawy z 27 października 2017 r. o finansach publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 439 ze zm. dalej: u.f.p.), w wysokości 39.114,34 zł,.2. odsetek od kwoty dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w okresie od stycznia do grudnia 2020 r., o której mowa w punkcie 1, naliczonych na podstawie art. 252 ust. 6 pkt 1 u.f.p. od dnia 17.07.2023 r. do dnia zapłaty, tj. po upływie 15 dni od dnia otrzymania sprawozdania z audytu z 28.06.2023 r., przeprowadzonego przez Izbę Administracji Skarbowej w P., które zostało odebrane przez organ prowadzący przedszkole 30.06.2023 r.3. dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem za okres od stycznia do grudnia 2020 r. na podstawie art. 252 ust. 1 pkt. 1 ustawy o finansach publicznych, w wysokości 20.037,03 zł, udzieloną organowi prowadzącemu Przedszkole [...] w P..4. do zwrotu odsetek od kwoty dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w okresie od stycznia do grudnia 2020 r., o której mowa w punkcie 5, naliczonych od dnia przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem, od wymienionych poniżej kwot w poszczególnych miesiącach, do dnia zapłaty na podstawie art. 252 ust. 6 pkt 1 u.f.p. Jednocześnie Prezydent Miasta P. nadał swej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.Organ, na podstawie dowodów zgromadzonych w toku audytu przeprowadzonego w skarżącej spółce przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P., a mającego za przedmiot prawidłowość gospodarowania środkami publicznymi przekazanymi jako dotacja oświatowa za 2020 rok, ustalił, że doszło do wydatkowania środków dotacji niezgodnie z przeznaczeniem, ponieważ wydatki na: naukę języków obcych, warsztaty naukowe, zajęcia edukacyjne grupowe, zajęcia sportowe, trening piłkarski, spektakl edukacyjny i bilety do kina, na które pobrano dotację, były objęte zakresem świadczeń, które zgodnie z umowami z rodzicami uczniów, były opłacane w ramach czesnego. Organ stwierdził, że kwota dotacji w wysokości odpowiadającej wydatkom na świadczenia finansowane czesnym, winna znajdować się na rachunku bankowym organu prowadzącego. Jej brak powodował, że należało ją uznać za wykorzystanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem, ponieważ dotacja nie służy finansowaniu wydatków finansowanych z innych źródeł.Co do ustaleń dotyczących pobrania dotacji w nadmiernej wysokości, Prezydent Miasta P. na podstawie oświadczeń rodziców uzyskanych przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej potwierdzonych informacjami z innych przedszkoli ustalił okresy, za które przyznano skarżącej dotację oświatową na dzieci, które - jak wynika z oświadczeń i informacji - w okresach, gdy skarżąca otrzymywała na nie dotację, uczęszczały do innych przedszkoli.Wytknięto również, że z dotacji finansowano wydatki nie mieszczące się w katalogu wynikającym z art. 35 ustawy z 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 439 ze zm.; dalej: u.f.z.o.).Po rozpoznaniu odwołania skarżącej, zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P..Odnosząc się do meritum sprawy organ odwoławczy wskazał m. in., że z dotacji oświatowej mogą być finansowane tylko zadania w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Nie wystarczy, aby wydatek został zaliczony do wydatków bieżących, ale musi on również realizować cel, na który dotacja została udzielona. Rola dotacji oświatowej nie polega na subsydiowaniu wszelkiej działalności prowadzonej przez placówkę, czy też pokrywaniu wszelkich jej wydatków.Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż dotacja na podstawie art. 34 ust. 3 u.f.z.o. jest przyznawana na dofinansowanie realizacji zadań przedszkola w zakresie kształcenia, wychowania i opieki. Jest zatem oczywiste, że zadania w zakresie kształcenia mogą być realizowane tylko w stosunku do dzieci uczęszczających na zajęcia edukacyjne w przedszkolu, stąd obowiązek składania comiesięcznej informacji o aktualnej liczbie dzieci uczęszczających do przedszkola. Każda jednostka prowadząca działalność oświatową jest zobowiązana wypełniać prawidłowo dokumentację i sporządzać prawidłowe raporty, co ma swoje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Ustawa o finansowaniu zadań oświatowych, ani inne przepisy oświatowe, nie przewidują takiej sytuacji, aby na podstawie umowy cywilnoprawnej dotować dziecko, które nie uczęszcza do przedszkola na zajęcia edukacyjne. W związku z powyższym oceniono jako prawidłowe ustalenie, że skarżąca naruszyła § 3 ust. 1 uchwały Nr VIII/102/VIII/2019 Rady Miasta Poznania z dnia 19 marca 2019 r. o treści: "Dotacja przekazywana jest na każde dziecko objęte wczesnym wspomaganiem rozwoju, ucznia, wychowanka lub uczestnika zajęć rewalidacyjno-wychowawczych publicznych i niepublicznych przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego, szkół oraz placówek, o których mowa w art. 2 pkt 6, 7 i 8 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 996 ze zm.), wykazywanego w informacji miesięcznej, składanej przez podmioty dotowane w terminie do 10 dnia każdego miesiąca, według stanu na pierwszy dzień roboczy miesiąca, z zastrzeżeniem ust. 2.", w związku z art. 34 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, pobierając dotacje na również na dzieci, co do których ustalono, że nie uczęszczały już do tego przedszkola, gdyż były objęte opieką przedszkolną, lub szkolną na terenie innej gminy.Organ odwoławczy wskazał, że kwota zwrotu została określona na podstawie ustaleń faktycznych, wynikających z protokołu z audytu sporządzonego przez Izbę Administracji Skarbowej w P. oraz na podstawie własnych ustaleń, których dokonał organ I instancji.Dalej SKO, odpowiadając na zarzuty oparcia ustaleń o treść sprawozdania z audytu, wskazało że protokół kontroli jest dowodem o domniemaniu wiarygodności. Zdaniem SKO decyzja Prezydenta Miasta P. oparta była na dostatecznym rozważeniu materiału dowodowego, ponieważ okoliczności faktyczne, gdyż organ dotujący, obok oparcia się na ustaleniach Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, dodatkowo dokonał wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego. Za chybiony SKO uznało zarzut zastąpienia dowodu z zeznań rodziców dzieci dowodem z wiadomości e-mail, gdyż dowód taki nie jest sprzeczny z prawem.SKO uznało, iż organ I instancji wydał w niniejszej sprawie decyzję administracyjną w oparciu o obowiązujące przepisy prawa orzekając o obowiązku zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości oraz wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Zasadnie przyjęto, że dotacja wypłacona na ww. uczniów Przedszkola [...] została pobrana w nadmiernej wysokości w odniesieniu do dzieci i okresów, kiedy te nie uczęszczały do Przedszkola [...]. Istotą jest więc rozliczenie dotacji za dzieci, które faktycznie nie były wychowankami przedszkola, a nie jak wskazywano w odwołaniu, chwilowo nie uczęszczały do przedszkola z uwagi na przerwę wakacyjną. Zdaniem SKO organ I instancji poczynił właściwe ustalenia w zakresie możliwości finansowania z dotacji oświatowej zajęć dodatkowych, albowiem wykazał, iż zajęcia dodatkowe były finansowane podwójnie - zapłacone przez rodziców w ramach czesnego oraz rozliczone z dotacji. Właściwych ustaleń Prezydent Miasta P. dokonał także w zakresie pozostałych wydatków z dotacji uznanych za wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem. Każdy taki wydatek został przy tym zaprezentowany w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz objęty został wytłumaczeniem, dlaczego jest wydatkiem dokonanym z dotacji niezgodnie z jej przeznaczeniem.Odnosząc się z kolei do zarzutu nieprawidłowego określenia terminów od jakich liczone są odsetki wskazano, iż zgodnie z art. 252 ust. 1 pkt 1 i 2 u.f.p., dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem oraz pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. Zgodnie z art. 252 ust. 6 pkt 1 u.f.p. odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego nalicza się począwszy od dnia przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem. Zatem zdaniem SKO organ I instancji prawidłowo zobowiązał skarżącą do zwrotu odsetek liczonych jak dla zaległości podatkowych od poszczególnych kwot do zwrotu tytułu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem od dat przekazania poszczególnych transzy dotacji. Co do dotacji pobranej w nadmiernej w nadmiernej wysokości datą początkową jest data otrzymania przez spółkę sprawozdania z audytu, tj. 30.06.2023 r. Zatem odsetki od kwoty 82 389,78 zł stanowiącej część dotacji pobranej w nadmiernej wysokości liczyć należy od 28.06.2023 r. (tj. po upływie 15 dni licząc od dnia 30.06.2023 r.).Skarżąca nie zgodziła się z decyzja SKO i pismem z 17 grudnia 2025 r., reprezentowana przez adw. B. P., wniosła od niej skargę do WSA w Poznaniu. Wnosząc o ich uchylenie w zaskarżonym zakresie (nieobejmującym uchylenia orzeczenia o rygorze wykonalności), zarzuciła organowi:1. naruszenie art. 107 § 1 pkt 5 k.p.a. w zw. z art. 252 ust. 1 u.f.p. bowiem wydana decyzja nie znajduje podstawy prawnej, gdyż organ orzekł o nakazaniu zwrotu dotacji w sytuacji, w której przepis art. 252 ustawy o finansach publicznych stanowi podstawę do wydania decyzji wyłącznie o określeniu wysokości dotacji podlegającej zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego,2. Naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 7 k.p.a., ait. 10 k.p.a., art. 15 k.p.a., 75 § 1 k.p.a., 77 § I k.p.a., 79 § 1 i 2 k.p.a. oraz art. 89 k.p.a. poprzez:- Brak podjęcia przez Organy I i II instancji czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktyczriego i prawnego sprawy oraz do jej załatwienia.- Brak przeprowadzenia czynności zmierzających do ustalenia okoliczności faktycznych sprawy, poprzez brak przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadków, tj. przedstawicieli ustawowych uczniów: N. K., J. T., A. i F. W., A. i M. W. i zastąpienie tego dowodu wiadomością e-mail.- Całkowicie dowolne przyjęcie przez organy, że skarżąca pobrała dotację w nadmiernej wysokości, podczas gdy ograny nie przeprowadziły w niniejszej sprawie żadnego postępowania dowodowego, a całość swoich ustaleń oparły na wynikach audytu.- Brak umożliwienia stronie realizowania zasady czynnego udziału w postępowaniu, poprzez braku możliwości uczestniczenia w czynnościach dowodowych (organ I instancji nie przeprowadził dowodu z przesłuchania świadków, a okoliczności ustalił na podstawie wiadomości e-mail), a nadto organ I instancji uniemożliwił złożenie końcowego stanowiska w sprawie przed jego zakończeniem, co błędnie zostało zaakceptowane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze.- Samorządowe Kolegium Odwoławcze uniemożliwiło stronie zapoznanie się z aktami sprawy oraz uniemożliwiło złożenie stanowiska końcowego w sprawie zgodnie z art. 10 k.p.a. i wydało decyzję od razu po wypłynięciu odwołania w sprawie.- Zaniechanie wyznaczenia rozprawy oraz przeprowadzenia dowodu z przesłuchania strony na okoliczność prawidłowości pobrania i wydatkowania dotacji oświatowej.- nieuwzględnienie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy w treści decyzji,- poprzez zbagatelizowanie kwestii przyczyny nieobecności dzieci w placówce jaką była pandemia wirusa [...], jako że czynnik ten stanowił podstawowy i usprawiedliwiony powód nieobecności dzieci w przedszkolu.- brak sporządzenia dostatecznego i wyczerpującego uzasadnienia faktycznego prawnego skarżonej decyzji.3. Naruszenie prawa materialnego, tj. art. 34 ust. 2 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych poprzez zakwestionowanie prawidłowości pobrania dotacji oświatowej, gdy ta została pobrana w kwotach prawidłowych, gdyż liczba dzieci zgłoszonych do dotacji była zgodna ze stanem faktycznym liczby uczniów przedszkola, dotacja jest należna na każdego ucznia przedszkola, w tym także w czasie nieobecności dziecka czy przerwy wakacyjnej, a istotne dla ustalenia rzeczywistej liczby uczniów ma to, czy uczniowie pozostają wpisani do ewidencji przedszkola a zatem czy są uczniami przedszkola.4. Naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 35 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy Prawo Oświatowe, gdyż z dotacji oświatowej mogą być finansowane wszystkie potrzeby związane z funkcjonowanie placówki w sferze zadań dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych, co miało miejsce w realiach niniejszej sprawy.5. Naruszenie art. 251 ust. 1 ustawy o finansach publicznych poprzez błędne przyjęcie, że wydatki na zajęcia dodatkowe dla dzieci Organizowane przez zewnętrzne firmy współpracujące z przedszkolem (19.562,01 zł) zostały wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, bowiem przyjmując stanowisko organu, iż zostały one sfinansowane6. wyłącznie w całości z czesnego od rodziców (co strona kwestionuje), to wówczas wydatek nie mógł być równocześnie sfinansowany z dotacji oświatowej, a w konsekwencji dotacja oświatowa nie była w tym zakresie wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, a była ewentualnie jedynie niewykorzystana (bowiem w rzeczywistości tego wydatku według organu nie pokryto z dotacji), co w konsekwencji ma wpływ na określenie podstawy zwrotu dotacji i datę naliczania odsetek, gdyż dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w części niewykorzystanej do końca roku budżetowego podlegają zwrotowi do budżetu tej jednostki w terminie.Podnosząc tej treści zarzuty, skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.SKO wniosło o oddalenie skargi.W piśmie z dnia 18 lutego 2026 r., odnosząc się do odpowiedzi na skargę, skarżąca podtrzymała wywody i wnioski skargi.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.Zgodnie z art. 252 ust. 1 pkt 1 i 2 u.f.p. dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 i 2. Stosownie zaś do art. 252 ust. 5 u.f.p., zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta cześć dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości. Według art. 252 ust. 6 pkt 1 i 2 u.f.p. - odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego nalicza się począwszy od dnia przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem oraz następującego po upływie terminów zwrotu określonych w ust. 1 i 2 w odniesieniu do dotacji pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości.Ustawa o finansach publicznych nie definiuje pojęcia "dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem". Przez wykorzystanie dotacji w rozumieniu art. 251 ust. 4 u.f.p. należy rozumieć zapłatę za zrealizowane zadania, na które dotacja była udzielona albo – w przypadku gdy odrębne przepisy stanowią o sposobie udzielenia i rozliczenia dotacji – realizację celów wskazanych w tych przepisach. Wykorzystanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem ma zatem miejsce wówczas, gdy beneficjent wydatkował przekazane mu środki finansowe w całości bądź w części na realizację innych zadań lub celów niż określone dla danego rodzaju dotacji w umowie dotacyjnej lub w przepisach powszechnie obowiązującego prawa. (Ustawa o finansach publicznych. Komentarz pod red. Z. Ofiarskiego, publ.: Lex/el. 2021; podobnie w orzecznictwie sądów administracyjnych – przykładowo: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 lutego 2024 r., sygn. akt I GSK 180/20, publ.: baza CBOSA).Przepis definiuje natomiast pojęcia dotacji pobranej nienależnie i dotacji pobranej w nadmiernej wysokości. Stosownie do art. 252 ust. 3 u.f.p. o pobraniu dotacji w nadmiernej wysokości mogą przesądzać alternatywnie dwa kryteria. Po pierwsze, jest to taka dotacja, która jest wyższa od określonej w odrębnych przepisach lub umowie.Zważyć należy, że kwoty dotacji podlegające zwrotowi, w przypadku o którym mowa w wyżej wskazanych przepisach, stanowią nieopodatkowane należności budżetowe o charakterze publiczno-prawnym (art. 60 u.f.p.). W myśl art. 67 ust. 1 u.f.p. do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (dotyczące w szczególności zasad ogólnych postępowania administracyjnego, terminów załatwienia spraw, doręczeń, wezwań, protokołów, dowodów, decyzji i postanowień, odwołań oraz nadzwyczajnych trybów wzruszania rozstrzygnięć) i odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Określenie kwoty dotacji podlegającej zwrotowi (jeśli jej beneficjent nie dokona dobrowolnego zwrotu) następuje w drodze decyzji (określającej kwotę dotacji do zwrotu oraz wskazującej początkowy termin naliczania odsetek), a przesłanką wydania takiej decyzji jest stwierdzenie, m.in. że dotacja została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem lub została pobrana nienależnie lub w nadmiernej wysokości.W świetle tak odczytywanych regulacji WSA w Poznaniu ocenił, że organy orzekające w rozpoznawanej sprawie poczyniły prawidłowe ustalenia poprzedzone wszechstronną oceną niewadliwie zgromadzonych dowodów.Nie budziło zastrzeżeń sądu oparcie ustaleń organów o dowody zgromadzone w toku audytu prowadzonego przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na podstawie art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 1131 ze zm.; dalej: ustawa o KAS) w zakresie gospodarowania przez skarżącą środkami publicznymi przekazanymi na prowadzenie m. in. Przedszkola [...] w P.. Należy dostrzec, że skarżąca uczestniczyła w tym postępowaniu oraz doręczono jej sprawozdanie z audytu, w związku z czym skarżącej były znane dowody przyjęte za podstawę sprawozdania z audytu. Co więcej nie zostały zgromadzone w postępowaniu jej niedotyczącym oraz mającym za przedmiot kwestie inne niż objęte zaskarżoną decyzją.Trzeba też zwrócić uwagę, że art. 75 § 1 k.p.a. dopuszcza jako dowód wszystko co nie jest sprzeczne z prawem, a przyczynia się do wyjaśnienia sprawy. Ustawa nie określa jednocześnie zamkniętego katalogu dowodów, które mogą być prowadzone przez organ postępowania administracyjnego. W żaden sposób nie wyłącza możliwości prowadzenia ustaleń na podstawie pism i oświadczeń prywatnych. Dowodem w postępowaniu mogą być także dowody zebrane na potrzeby innego postępowania prowadzonego przez organy administracji publicznej w oparciu o przepisy ustaw. Organ prowadzący postępowanie administracyjne nie jest związany zasadą bezpośredniości rozumianą jako zakaz oparcia rozstrzygnięcia na dowodach pochodzących z akt innych postępowań. Toteż nie naruszało art. 75 § 1 k.p.a. włączenie do akt postępowania w rozpoznawanej tu sprawie dowodów zgromadzonych w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy o KAS, a dotyczącego prawidłowości gospodarowania środkami publicznymi przekazanymi przez Prezydenta Miasta P. na prowadzenie dwóch przedszkoli skarżącej, w tym Przedszkola [...], w roku 2020. Ich przydatność uzasadniał fakt, że audyt prowadzony przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej miał za przedmiot w istocie tę samą podmiotowo i przedmiotowo kwestię, czyli należyte wykorzystywanie dotacji oświatowej przyznanej skarżącej na prowadzenie tych samych placówek. Dodatkowo nie można uznać, by którykolwiek z dowodów udostępnionych organowi dotacyjnemu przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej był sprzeczny z prawem. Mowa tu o dowodach m. in. z: oświadczeń rodziców, pism innych placówek edukacyjnych, umowy o świadczenie usług związanych z wychowaniem przedszkolnym. Tym samym posłużenie się tymi dowodami w postępowaniu w rozpoznawanej tu sprawie nie naruszało prawa.Nie można też uznać, że w sprawie skarżącej nie przeprowadzono postępowania dowodowego, a oparto się jedynie o ustalenia poczynione przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Przeciwnie, już sama treść decyzji organu I instancji wskazuje na przeprowadzenie dowodu z dokumentów pozyskanych od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Osobliwa redakcja tej decyzji, gdzie dowody, obok ich omówienia, zostały powielone (w tekście uzasadnienia umieszczono skany dokumentów), jasno pokazuje, że organ posiłkował się nie ustaleniami audytu, lecz dowodami zgromadzonymi w tym postępowaniu. Prezydent Miasta P. nie uznał się więc za związany ustaleniami Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, ani zwolniony z prowadzenia własnego postępowania dowodowego. Należy też zauważyć, że Prezydent Miasta P., będącego dysponentem części budżetu, obarczał prawny obowiązek reakcji na ustalenia audytu, co wynikało z art. 97a ust. 5 ustawy o KAS.SKO natomiast, choć niesłusznie stwierdziło, że organy orzekające w sprawie były związane ustaleniami audytu, to jednak swoje rozstrzygnięcie oparło o ustalenia płynące z dowodów źródłowych, nie zaś o bezrefleksyjnie przyjęte ustalenia sformułowane w protokole audytu. I wprawdzie tekst uzasadnienia zaskarżonej decyzji może sugerować, że organ ponownie, zamiast przeprowadzić własne postępowanie dowodowe, ograniczył się do kontroli decyzji organu I instancji, to wnikliwsza lektura rozstrzygnięcia SKO pozwala przyjąć, że organ odwoławczy, przyjmując za własne ustalenia organu I instancji, oparł swoje rozstrzygnięcia o dowody przeprowadzone w postępowaniu Prezydenta Miasta P..Skarżąca w toku postępowania administracyjnego została poinformowana o tym, że podstawą jego wszczęcia było sprawozdanie z audytu (zawiadomienie o wszczęciu postępowania k. [...] akt PMP). Dodatkowo, w postanowieniu z dnia 10 października 2023 r. organ I instancji wskazał, z których dokumentów uzyskanych z akt Dyrektora Izby Administracji Skarbowej zostanie przeprowadzony dowód w sprawie skarżącej (k. [...] akt PMP).Sąd ocenił również, że organ nie miał obowiązku przeprowadzania własnego postępowania kontrolnego przed wszczęciem postępowania administracyjnego, gdyż żaden z przepisów ustawy nie obliguje organu do tego. Jak trafnie wskazano w postanowieniu z 23 listopada 2023 r. (k. [...] akt PMP), stanowiącym odpowiedź na wezwanie spółki o przeprowadzenie postępowania kontrolnego w Przedszkolu [...] z art. 36 ust. 1 u.f.z.o. wynika kompetencja, a nie obowiązek przeprowadzenia postępowania kontrolnego.Nie budzi również zastrzeżeń odmowa przeprowadzenia dowodu z zeznań pracowników Izby Administracji Skarbowej w P., ponieważ okoliczności, których ustaleniu miały one (dowody) służyć, czyli cel i zakres audytu, jasno wynikały z treści sprawozdania (str. [...],). Nadto, nie naruszało art. 94 § 1 k.p.a. nieprzeprowadzenie dowodu z zeznań rodziców dzieci, które nie uczęszczały do przedszkola prowadzonego przez skarżącą w okresach, za które na te dzieci skarżąca pobrała dotację. W ocenie Sądu posłużenie się oświadczeniami tych rodziców i pisemnymi informacjami placówek edukacyjnych, które wskazywały, że w zakwestionowanych okresach dzieci te były ich uczniami, było wystarczające. Trzeba też dostrzec, że skarżąca w żadnym przypadku nie podważyła ustaleń poczynionych na podstawie tych dowodów. Sąd również nie dostrzega ich niepełnowartościowości ani sprzeczności z prawem.Organy trafnie wskazały, że zgodnie z art. 35 ust. 1 u.f.z.o. dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-31a i art. 32, są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań placówek wychowania przedszkolnego, szkół lub placówek w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na:1) pokrycie wydatków bieżących placówki wychowania przedszkolnego, szkoły i placówki, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności placówki wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, w tym na:a) roczne wynagrodzenie osoby fizycznej zatrudnionej na podstawie umowy o pracę w przedszkolu, innej formie wychowania przedszkolnego, szkole lub placówce w przeliczeniu na maksymalny wymiar czasu pracy - w wysokości nieprzekraczającej:– 250% 12-krotnego średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa w art. 30 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2019 r. poz. 2215) - w przypadku publicznych przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego, szkół i placówek oraz niepublicznych przedszkoli, o których mowa w art. 17 ust. 1, oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych, o których mowa w art. 19 ust. 1, i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego, o których mowa w art. 21 ust. 1,– 150% 12-krotnego średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa w art. 30 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela - w przypadku niepublicznych przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego niewymienionych w tiret pierwszym, oraz niepublicznych szkół i placówek,aa) roczne wynagrodzenie osoby fizycznej zatrudnionej na podstawie umowy cywilnoprawnej w publicznym lub niepublicznym przedszkolu, innej formie wychowania przedszkolnego, szkole lub placówce oraz osoby fizycznej prowadzącej publiczne lub niepubliczne przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego, szkołę lub placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora przedszkola, szkoły lub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego - w wysokości nieprzekraczającej odpowiednio kwot określonych w lit. a,b) sfinansowanie wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe, oraz zadania, o którym mowa w art. 83 ust. 6 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2020 r. poz. 1268 i 1517),2) pokrycie wydatków na zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych obejmujących:a) książki i inne zbiory biblioteczne,b) środki dydaktyczne służące procesowi dydaktyczno-wychowawczemu realizowanemu w placówkach wychowania przedszkolnego, szkołach i placówkach,c) sprzęt rekreacyjny i sportowy dla dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniów, wychowanków i uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych,d) meble,e) pozostałe środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne o wartości nieprzekraczającej wielkości określonej zgodnie z art. 16f ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, dla których odpisy amortyzacyjne są uznawane za koszt uzyskania przychodu w 100% ich wartości w momencie oddania do używania.W kontekście powołanych regulacji oraz normy określonej w art. 252 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 u.f.p. i zebranych dowodów organy zasadnie przyjęły, że w okresie od stycznia do grudnia 2020 r. skarżąca spółka pobrała w nadmiernej wysokości dotację oświatową na siedmioro dzieci (J. J., N. K., J. T., A. W., F. W., A. W. i M. W.), które w okresie tym do Przedszkola [...] w P. nie uczęszczały. Powyższe zostało wykazane: (i) oświadczeniami rodziców tychże dzieci o uczęszczaniu ich dzieci w poszczególnych, opisanych szczegółowo przez organ dotujący w uzasadnieniu decyzji miesiącach do innych placówek oświatowych (czy to przedszkoli, czy szkół podstawowych) (ii) pisemnymi informacjami dyrektorów placówek oświatowych, do których dzieci zaczęły uczęszczać, pomimo ich wykazywania jako uczniów Przedszkola [...] Jednocześnie strona skarżąca w przekonujący sposób nie podważyła tychże dowodów.Na gruncie art. 34 ust. 2 i 3 u.f.z.o., dotacja oświatowa przysługuje na każde dziecko objęte wczesnym wspomaganiem rozwoju, ucznia (...) w placówce wychowywania przedszkolnego, szkole lub placówce, o której mowa w art. 2 pkt 6-8 ustawy - Prawo oświatowe. Jakkolwiek dotacja przysługuje na każdego ucznia, to jej otrzymanie nie wiąże się tylko z samym wykazaniem przez organ prowadzący przedszkole określonego na dany miesiąc stanu dzieci uczęszczających do przedszkola, lecz z uwagi na cel dotacji oświatowej określony w art. 35 ust. 1 u.f.z.o. tj. dofinansowanie realizacji zadań placówek wychowania przedszkolnego w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej, niezbędną przesłanką zasadności przyznania dotacji jest – co wydaje się oczywiste – faktyczne uczestnictwo dziecka w danym miesiącu do zajęciach przedszkolnych służących kształceniu, wychowaniu i opiece dziecka. Bez znaczenia wobec tego jest okoliczność, czy dani rodzice (opiekunowie prawni) wypowiedzieli umowę z danym przedszkolem; prawnie zaś relewantne jest, czy dziecko do przedszkola uczęszczało w danym miesiącu. Rację należy zatem przyznać SKO, które powołując się na normę określoną w art. 34 ust. 2 u.f.z.o. wskazało, że dziecko musi fizycznie uczestniczyć w zajęciach przedszkolnych i nie wystarczy dla uzyskania dotacji w danym miesiącu jedynie okoliczność, że dziecko zostało do przedszkola zapisane (zawarcie umowy). Skoro ustalone dzieci we wskazanych przez organ I instancji miesiącach nie uczęszczały do Przedszkola [...] w P., a uczęszczały do innych placówek i z tego tytułu placówki te uzyskiwały z budżetu innych jednostek samorządu terytorialnego dotacje oświatowe, oczywistym jest, że dotacje na nie skarżąca pobierała w nadmiernej wysokości.Orzecznictwo sądów administracyjnych wskazywuje na potrzebę uwzględnienia liczby uczniów uczęszczających do placówki oświatowej przy obliczaniu wysokości poszczególnych rat dotacji (wyrok WSA we Wrocławiu z 13 marca 2018 r., III SA/Wr 1/18). Wysokość dotacji powinna odpowiadać faktycznej, rzeczywistej liczbie uczniów w chwili przekazywania dotacji. Dotacja nie będzie odpowiadać faktycznej liczbie uczniów, gdy będzie ona obejmować osoby, które wprawdzie są do szkoły (przedszkola) zapisane, lecz do niej nie uczęszczają (wyrok NSA z 14.03.2019 r., I GSK 869/18, LEX nr 2655372)" (K. Tusiński [w:] Finansowanie zadań oświatowych. Komentarz, red. M. Pilich, Warszawa 2020, art. 34).W świetle obowiązujących przepisów prawa nie budzi wątpliwości, że dotacja jest udzielana na ucznia; art. 16 u.f.z.o. wyraźnie posługuje się sformułowaniem "na każdego ucznia". Również art. 34 ust. 2 u.f.z.o. jasno stanowi, że dotacje są przekazywane na każdego ucznia, będącego w danym miesiącu roku budżetowego uczniem. Istotne jest więc, że po pierwsze chodzi tu o osobę, która formalnie jest zapisana do przedszkola, a po drugie, która faktycznie do niego uczęszcza w danym miesiącu. Co więcej dotacja ma zapewnić wykonywanie zadań oświatowych w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej. Tak więc sama dotacja ma charakter celowy i nieodłącznie związana jest z wykonywaniem konkretnych zadań. Nie budzi wątpliwości, że w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej mogą być realizowane wyłącznie w stosunku do dzieci, które uczęszczają do placówki - stąd obowiązek składania comiesięcznych informacji o aktualnej liczbie uczniów uczęszczających do niepublicznej placówki. Trafnie więc w orzecznictwie przyjmuje się, że dotacja może być przeznaczona wyłącznie na dofinansowanie zadania w odniesieniu do dziecka będącego uczniem, przedszkolakiem albo wychowankiem. Przymiot taki nie przysługuje dziecku, które nie uczęszcza do szkoły, przedszkola albo ośrodka, gdy nieuczęszczanie to nie jest związane ze zdarzeniem losowym (np. choroba) czy z kalendarzem zajęć w placówce (np. ferie, wakacje), ale z decyzją podjętą przez rodziców o nieuczęszczaniu dziecka do przedszkola (por. wyrok WSA w Gliwicach z 14 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Gl 273/16, wyrok WSA w Gliwicach z 6 września 2023 r., sygn. akt III SA/Gl 233/23, wyrok NSA z 8 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 4795/16, ONSAiWSA 2018, nr 4, poz. 76 oraz publ. j.w.).Przedstawiona wykładnia przepisów u.f.z.o. jest tym bardziej w stanie faktycznym niniejszej sprawy zasadna i racjonalna, że nie mamy do czynienia z krótkotrwałym czy wakacyjnym nieuczęszczaniem przez wymienione w decyzji organu I instancji dzieci do Przedszkola [...] w P., lecz jednoznacznie ustaloną zmianą placówek przez rodziców (opiekunów prawnych) tychże dzieci w ustalonych okresach. Wydatki bieżące związane z kształceniem, wychowaniem i opieką nad dziećmi winny zaś "podążać" za dzieckiem, tj. być kierowane do organu prowadzącego placówkę oświatową, do której dziecko faktycznie uczęszcza w danym okresie.Za bezzasadny Sąd uznał również zarzut skarżącej naruszenia art. 252 ust. 1 pkt 2 u.f.p. wskazujący na wykluczający się obowiązek zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości oraz dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Rozważania strony skarżącej są w tym zakresie o tyle niezrozumiałe, że odnośnie zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości organ I instancji co do omówionej wyżej dotacji przyznanej na dzieci, które opuściły przedszkole prowadzone przez skarżącą, a odnośnie dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w roku 2020 na kwotę organ dotujący rozstrzygnął wobec wydatków opłacanych dodatkowo przez rodziców albo w ramach opłat za czesne płacone przez rodziców zupełnie z innych tytułów. Sąd w pełni podziela ustalenia organów orzekających w powyższym zakresie oraz ich ocenę prawną. Organ zasadnie uznał, że wydatki z powyższych tytułów mieszczą się w dyspozycji art. 35 u.f.z.o., lecz należało uznać, że dotację o tyle wykorzystano niezgodnie z przeznaczeniem, że równocześnie zajęcia te były finansowane z dotacji oświatowej, jak i z czesnego oraz dodatkowych opłat uzyskiwanych od rodziców uczęszczających do przedszkola. Jednoznacznie potwierdzały to umowy z rodzicami oraz dowód z "cennika i opisu zajęć", który wskazywał, które świadczenia są ekwiwalentem czesnego - np. "realizacja podstawy programowej", "udział w zajęciach z wykorzystaniem wielu metod dydaktycznych", "codzienne zajęcia z języka obcego" str. str. [...] - [...] decyzji PMP, k. str. [...]-[...] akt PMP). W odniesieniu do nich wszystkich zawarto informację: "w cenie". Taka treść umowy i opis świadczeń jasno wskazuje na to, że czesne stanowiło zapłatę za świadczenie takich usług. W związku z tym to czesne i opłaty za dodatkowe finansowały zajęcia realizacje przez przedszkole programu dydaktyczno - wychowaweczego obejmującego m.in. zajęcia ogólnorozwojowe dla dzieci. Tym samym zajęcia te były sfinansowane przez rodziców dzieci przedszkolnych w ramach ponoszonych opłat miesięcznych, co oznacza, że niedopuszczalne było sfinansowanie tych wydatków podwójnie, tj. również z dotacji oświatowej (por. wyrok NSA z 6 grudnia 2019 r. I GSK 1483/18). Jak organ ustalił, a czego skarżąca również nie podważyła, wydatki na wynagrodzenie osób świadczących dla skarżącej usługi: warsztaty naukowe, zajęć z rytmiki, nauki języków obcych, zajęcia edukacyjne grupowe, zajęcia sportowe, spotkania edukacyjne, bilety do kina oraz przewóz dzieci, wykazane przez skarżącą jako podlegające sfinansowaniu z dotacji, a w rzeczywistości - co wynika z umów i cennika - wcześniej opłacone czesnym, nie mogły być finansowane przez organ dotujący na podstawie art. 35 ust. 1 u.f.z.o.Rację miały również organy orzekające uznając za wykorzystanie niezgodnie z przeznaczeniem w rozumieniu art. 252 ust. 1 pkt 2 u.f.p. w zw. z art. 35 ust. 1 i 2 u.f.z.o. wydatki z dotacji oświatowej na: zaliczki na prace remontowe w części nieponiesionej w 2020 roku, opłaty za internet w innej nieruchomości niż zajmowana przez przedszkole, opłaty nieudokumentowane i niezwiązane z działalnością przedszkola.Końcowo Sąd pragnie wyjaśnić, że na rozprawie sądowej na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. oddalił wniosek skarżącej o przeprowadzenie dowodu z dokumentu – orzeczenia Regionalnej Komisji Orzekającej ws. o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych przy Regionalnej Izie Obrachunkowej z 27 maja 2024 r. dotyczącego zarzucanego M. T. – prezesowi zarządu skarżącej spółki naruszenia dyscypliny finansów publicznych polegające na wydatkowi dotacji na rok 2020 niezgodnie z przeznaczeniem. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Uzupełniające postępowanie dowodowe w postępowaniu przed sądem administracyjnym ma więc charakter wyjątku, a jego przeprowadzenie pozostawiono uznaniu sądu. Jak wcześniej zostało wskazane sąd administracyjny dokonuje oceny legalności zaskarżonej decyzji, co przejawia się w badaniu, czy organ administracji ustalił stan faktyczny zgodnie z regułami obowiązującymi w procedurze administracyjnej, a następnie czy dokonały prawidłowej subsumcji ustalonego stanu faktycznego do dyspozycji przepisów prawa materialnego. Stosownie bowiem do art. 133 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. sąd orzeka na podstawie akt sprawy, co należy rozumieć jako oparcie rozstrzygnięcia na faktach udokumentowanych w aktach administracyjnych, a więc materiale dowodowym zgromadzonym przez organ w toku postępowania wyjaśniającego. Sąd nie może więc wykraczać poza materiał dowodowy zgromadzony w sprawie. W istocie należy więc przyjąć, że celem wprowadzenia art. 106 § 3 p.p.s.a. nie było umożliwienie ponownego, czy też uzupełniającego ustalenia stanu faktycznego w sprawie, lecz pozwolenie na dokonanie przez sąd oceny pod względem zgodności z prawem (wyrok NSA z 30 lipca 2019 r., sygn. akt I GSK 1256/18, publ.: j.w.). Sąd w sprawie miał też na uwadze, że ww. orzeczenie zostało ono wydane na gruncie odmiennych przepisów – ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 104), kreującej inne przesłanki odpowiedzialności (np. winę - art. 19 ust. 2 tej ustawy), podczas, gdy obowiązek zwrotu dotacji ma byt obiektywny, niezależny od zawinienia.Reasumując, uznawszy zaskarżoną decyzję za wydaną zgodnie z prawem, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.. skargę oddalił.