Wyrok - II SA/Gl 16/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach - z dnia 2 czerwca 2026
Teza
Oddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Nowak, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Majowska (spr.), Sędzia WSA Renata Siudyka, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 2 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi T. D. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 13 sierpnia 2025 r. nr 010070/680/4515434/2022 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie świadczenia wychowawczego oddala skargęOddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Nowak, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Majowska (spr.), Sędzia WSA Renata Siudyka, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 2 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi T. D. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 13 sierpnia 2025 r. nr 010070/680/4515434/2022 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie świadczenia wychowawczego oddala skargę
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
organ rentowy / ZUS
Data orzeczenia
2 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Przewodniczący
Aneta Majowska
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 8 września 2025 r. T. D. (dalej: Skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr 010070/680/4515434/2022, [...] z dnia 13 sierpnia 2025 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym.W dniu 30 marca 2022 r. Skarżąca złożyła wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na okres od 1 czerwca 2021 r. do 31 maja 2022 r. na dziecko N. D. (karty nr 1-11 akt administracyjnych).Informacją z dnia 9 maja 2022 r. nr [...], [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznał świadczenie wychowawcze na okres od 1 marca 2022 r. do 31 maja 2022 r. (karta nr 13 akt administracyjnych).Decyzją z dnia 20 marca 2024 r. nr [...], [...], organ w powołaniu na art. 26 ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 167 z późn. zm.), uchylił przyznane Skarżącej na mocy Informacji z dnia 9 maja 2022 r. prawo do świadczenia wychowawczego od 1 kwietnia 2022 r. do 31 maja 2022 r., w związku z ustaleniem, że w rejestrze Komendanta Głównego Straży Granicznej nie widnieją okresy uprawniające do legalnego pobytu w Polsce, oraz wskazał, że wypłacone za ww. okres świadczenie stanowi nienależnie pobrane świadczenie wychowawcze, o którym mowa w art. 25 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1576 z późn. zm.).Z zalegającego w aktach sprawy urzędowego poświadczenia doręczenia nr [...] wynika, że decyzja została doręczona Skarżącej w dniu 20 marca 2024 r. (karta nr 37 akt administracyjnych).W dniu 13 kwietnia 2024 r. Skarżąca złożyła odwołanie od powyższej decyzji, oraz sformułowała wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia wskazując, że odpowiedź Komendy Głównej Straży Granicznej była niezbędna do wniesienia odwołania. Skarżąca poinformowała, że zgodnie z odpowiedzią Komendy, pobyt Strony na terenie Polski jest legalny, a dane poprawnie zaewidencjonowane, posiada kategorię "ewakuowany/uchodźca wojenny". Skarżąca wskazała również daty przekroczenia granicy odnoszące się do samej Skarżącej oraz jej córki, ostatni wyjazd 7 września 2023 r., przyjazd 5 października 2023 r. Do pisma przedłożyła dokumenty mające potwierdzać stanowisko odwołania (dane podpisu elektronicznego pisma o identyfikatorze [...] oraz urzędowe poświadczenie przedłożenia [...] z dnia 13 kwietnia 2024 r., karta nr 63 i 65 akt administracyjnych). W piśmie uzupełniającym nadanym dnia 5 maja 2024 r. wskazała, że wjazd do Polski 11 marca 2022 r. został błędnie odnotowany, zwróciła się z wnioskiem do Straży Granicznej, a odpowiedź ze zmianami w rejestrze przedłoży do akt po jej otrzymaniu (dane podpisu elektronicznego oraz urzędowe poświadczenie przedłożenia z dnia 5 maja 2024 r., karta nr 71 i 73 akt administracyjnych). W kolejnym piśmie nadanym dnia 7 maja 2024 r. Skarżąca wniosła o wznowienie płatności świadczenia wychowawczego. Zaznaczyła, że status "UKR" otrzymała 30 marca 2022 r., a świadczenia zostały "zablokowane" z uwagi na wyjazd z Polski we wrześniu 2023 r., ponieważ po powrocie błędnie został dokonany wpis w bazie Straży Granicznej. Na skutek wniosku Skarżącej dane te zostały poprawione (dane podpisu elektronicznego oraz urzędowe poświadczenie przedłożenia z dnia 7 maja 2024 r., karta nr 85 i 87 akt administracyjnych). Podobnie w piśmie z dnia 12 maja 2024 r. podała, że po otrzymaniu odpowiedzi niezwłocznie dołączy ją do sprawy (dane podpisu elektronicznego oraz urzędowe poświadczenie przedłożenia z dnia 12 maja 2024 r., karta nr 93 i 95 akt administracyjnych).Zaskarżonym obecnie postanowieniem nr 010070/680/4515434/2022, [...] z dnia 13 sierpnia 2025 r., organ odwoławczy działając na postawie art. 58 § 1 i 2, art. 59 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r., poz. 1691 z późn. zm., dalej: k.p.a.), odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W motywach rozstrzygnięcia podał, że zaskarżoną decyzję doręczono Skarżącej w dniu 20 marca 2024 r. na platformie PUE-ZUS, decyzja zawierała pouczenie o prawie do wniesienia odwołania w terminie 14 dni od doręczenia decyzji, zatem odwołanie z dnia 13 kwietnia 2024 r. zostało wniesione z naruszeniem ustawowego terminu. Po wyjaśnieniu, że o braku winy w zachowaniu terminu można mówić jedynie, jeśli osoba zainteresowana działała z najwyższą starannością, a dopełnienie czynności stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od osoby zainteresowanej, organ odwoławczy stwierdził, że przywrócenie terminu w rozpoznawanej sprawie nie jest uzasadnione, dołączenie odpowiedzi Straży Granicznej nie jest bowiem niezbędne do złożenia odwołania do Prezesa ZUS. Dodał też, że organ ma możliwość samodzielnego pozyskania aktualnego rejestru Straży Granicznej. W ocenie organu odwoławczego Skarżąca nie uprawdopodobniła, aby do uchybienia terminu doszło z przyczyn niezależnych i niemożliwych do usunięcia. Postanowienie zostało doręczone Skarżącej w dniu 13 sierpnia 2025 r. (karty nr 125 akt administracyjnych). Postanowieniem nr 010070/680/4515434/2022, [...] z dnia 13 sierpnia 2025 r., organ odwoławczy w oparciu o art. 129 i art. 134 k.p.a., stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie zostało doręczone Skarżącej w dniu 13 sierpnia 2025 r. (karty nr 133 akt administracyjnych).Z rozstrzygnięciem nie zgodziła się Skarżąca. W skardze na powyższe postanowienie sformułowała zarzut błędnej oceny stanu faktycznego, mimo że posiadała kartę pobytu z dnia 17 sierpnia 2017 r. ważną do 30 kwietnia 2020 r., następnie przedłużoną do 30 września 2025 r., naruszenie art. 1 ust. 2 pkt 2 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, art. 2 ust. 1 oraz art. 26 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, a także pominięcie istotnych dowodów, iż od dnia 9 marca 2022 r. przebywała na terytorium RP, a od 24 marca 2022 r. posiadała status UKR. W uzasadnieniu skargi podała, że do Polski przyjechała 14 sierpnia 2016 r., uzyskała kartę pobytu ważną od 17 sierpnia 2017 r. do 30 kwietnia 2020 r., następnie przedłużoną do 30 września 2025 r. Od marca 2022 roku przebywała w Polsce legalnie i spełniała warunki otrzymania świadczenia wychowawczego. Dodatkowo 9 marca 2022 r. przybyła do Polski w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium Ukrainy, a w dniu 24 marca 2022 r. otrzymała status "UKR". Skarżąca wniosła o uchylenie rozstrzygnięcia z dnia 13 sierpnia 2025 r., uznanie, że w okresie 2021-2022 (od marca 2022 do maja 2022) posiadała prawo do świadczenia wychowawczego oraz stwierdzenie, że brak jest podstaw do żądania zwrotu wypłaconych świadczeń. Do skargi przedłożyła kopię karty pobytu oraz dokumenty potwierdzające przedłużenie jej ważności, zaświadczenie o nadaniu nr Pesel, akt małżeństwa.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ponieważ "została wniesiona w dniu 12 września 2025 r.". organ przedstawił również przebieg postępowań w kilku toczących się równolegle sprawach w przedmiocie świadczenia wychowawczego. Dodał, że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu, a Skarżąca nie wskazała istotnych okoliczności uzasadniających wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia.Postanowieniem z dnia 22 października 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 1386/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, stwierdził swoją niewłaściwość, i przekazał sprawę do tut. Sądu jako sądowi właściwemu.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.Zgodnie z regulacją art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1297) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.W świetle art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2). Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przedstawiona regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżone postanowienie może ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części - art. 151 p.p.s.a.Na wstępnie odnieść należy się do wniosku zawartego w odpowiedzi na skargę o jej odrzucenie. Wniosek też pozostawał nieuzasadniony. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone Skarżącej w dniu 13 sierpnia 2025 r. (karty nr 125 akt administracyjnych), natomiast skarga została nadana w dniu 8 września 2025 r. (karta nr 165 i 167 akt administracyjnych), zatem z zachowaniem terminu do jej wniesienia.Mając na uwadze, omówioną powyżej kognicję sądów administracyjnych oraz przyczyny wzruszenia rozstrzygnięć organów administracji publicznej, Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie organu odwoławczego odpowiada prawu. Brak było podstaw do uwzględnienia skargi.Przedmiotem kontroli rozpoznawanej sprawy, w oparciu o wymienione powyżej kryteria, stało się postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a jego podstawę prawną stanowił przepis art. 58 k.p.a., w myśl którego w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1). Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2). W przywołanym przepisie zamieszczono przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, żeby wniosek mógł zostać uwzględniony. Osoba zainteresowana przywróceniem terminu powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (por. B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 331).Zgodnie z przedłożonymi aktami administracyjnymi decyzja organu pierwszej instancji z dnia 20 marca 2024 r. została przekazana Skarżącej w formie elektronicznej na profil Skarżącej na Platformie Usług Elektronicznych Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (PUE ZUS), i doręczona Skarżącej w tym samym dniu 20 marca 2024 r.Powyższe potwierdza treść UPD - urzędowego poświadczenia doręczenia nr [...] (karta nr 37 akt administracyjnych), z którego wynika, że przesyłka została doręczona w dniu 20 marca 2024 r. o godzinie 11:56:05, po uprzednim wysłaniu pierwszego zawiadomienia, co miało miejsce w dniu 20 marca 2024 r. o godzinie 11:55:05.Zastosowany sposób doręczenia wydanej decyzji odpowiadał obowiązującym przepisom. Zgodnie bowiem z treścią art. 13a ust. 5 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, decyzje, postanowienia, zawiadomienia, wezwania, zaświadczenia, informacje i inne pisma w sprawie świadczenia wychowawczego Zakład Ubezpieczeń Społecznych doręcza osobie ubiegającej się o świadczenie wychowawcze lub osobie pobierającej świadczenie wychowawcze wyłącznie w postaci elektronicznej na jej profilu informacyjnym. Informacja o umieszczeniu na profilu informacyjnym decyzji, postanowienia, zawiadomienia, wezwania, zaświadczenia, informacji i innego pisma w sprawie świadczenia wychowawczego może zostać przesłana przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych osobie ubiegającej się o świadczenie wychowawcze lub osobie pobierającej świadczenie wychowawcze na wskazany we wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego adres poczty elektronicznej lub numer telefonu.W przypadku, o którym mowa w ust. 5, decyzje, postanowienia, zawiadomienia, wezwania, zaświadczenia, informacje i inne pisma w sprawie świadczenia wychowawczego uznaje się za doręczone: 1) w momencie ich odbioru przez osobę ubiegającą się o świadczenie wychowawcze lub osobę pobierającą świadczenie wychowawcze na profilu informacyjnym; 2) po upływie 14 dni od dnia umieszczenia decyzji, postanowienia, zawiadomienia, wezwania, zaświadczenia, informacji i innego pisma w sprawie świadczenia wychowawczego na profilu informacyjnym - w przypadku ich nieodebrania (art. 13a ust. 6 ustawy). O formie elektronicznej doręczeń Skarżąca została poinformowana w pouczeniu do wniosku o świadczenie wychowawcze, który złożyła w dniu 30 marca 2022 r. (str. 4 formularza SW-U). Skarżąca korzystała z Platformy Usług Elektronicznych ZUS w komunikacji z organem.Decyzja organu zawierała pouczenie o prawie wniesienia odwołania do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji, ze wskazaniem, że w przypadku niewniesienia odwołania "decyzja stanie się ostateczna i nie będzie można od niej złożyć odwołania do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych" (str. 2 decyzji organu pierwszej instancji). Pouczenie zawierało również informację, że odwołanie należy wnieść "w postaci elektronicznej na profilu informacyjnym PUE ZUS" (karta nr 35-36 akt administracyjnych).Skuteczne doręczenie decyzji Skarżącej nastąpiło w dniu 20 marca 2024 r., czego Skarżąca nie kwestionowała. Termin do złożenia odwołania upływał w dniu 3 kwietnia 2024 r. (nie był dniem wolnym od pracy). Odwołanie zostało nadane w dniu 13 kwietnia 2024 r. (karta nr 63 akt administracyjnych).Niewątpliwie w sprawie doszło do złożenia wniosku z uchybieniem terminu.Przechodząc zatem do oceny spełnienia przesłanek z art. 58 k.p.a., którymi są: wystąpienie z wnioskiem o przywrócenie terminu, wniesienie tego wniosku w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, jednoczesne z wniesieniem wniosku dopełnienie czynności, dla której określony był termin oraz uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną, że uchybienie nastąpiło bez jej winy, organ odwoławczy stwierdził, że Skarżąca nie spełniła warunku uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu.Zdaniem Sądu, w okolicznościach sprawy, stanowisko to jest prawidłowe. Z wniosku o przywrócenie terminu wynika, że Skarżąca jako okoliczność mającą uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu wskazała "brak odpowiedzi z Komendy Głównej Straży Granicznej, która była niezbędna do wniesienia odwołania" (wniosek o przywrócenie terminu z dnia 13 kwietnia 2024 r., karty nr 39 akt administracyjnych).Należy przypomnieć, że instytucja przywrócenia terminu jest stosowana w wyjątkowych sytuacjach. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, przy ocenie, czy uchybienie terminu było zawinione, należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu należy zaliczyć np. przerwę w komunikacji, powódź, pożar czy nagłą chorobę, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 lipca 2011 r. sygn. akt II OSK 1096/11; z dnia 7 września 2010 r. sygn. akt I OSK 1459/09; z dnia 10 września 2010 r. sygn. akt II OZ 849/10, z dnia 30 listopada 2006 r. sygn. akt II OSK 1397/05).Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt I OZ 91/15).W skardze jednak nie wykazano, aby tego rodzaju okoliczności wystąpiły.Jednocześnie odnotowania wymaga, iż przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, także m.in.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 sierpnia 2017 r. sygn. akt II GZ 599/17, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2014 r. sygn. akt II OZ 10/14). Tymczasem Skarżąca pomimo prawidłowego pouczenia o prawie, trybie i terminie złożenia odwołania, wskazała jedynie na oczekiwanie na odpowiedź Komendanta Straży Granicznej. Nic nie stało więc na przeszkodzie, aby odwołanie Skarżąca wniosła w 14-dniowym terminie, nadmieniając, że oczekuje na odpowiedź Straży Granicznej.Nie sposób zatem przyjąć, że usprawiedliwione było, - po otrzymaniu w dniu 20 marca 2024 r. decyzji organu pierwszej instancji w przedmiocie uchylenia prawa do świadczenia wychowawczego, wraz z prawidłowym pouczeniem, - zaniechanie wniesienia odwołania w terminie, z powyżej już przywołanym uzasadnieniem.Okoliczności te, nie stanowią w ocenie Sądu, wystarczającej podstawy do przywrócenia terminu. Niezasadne wobec powyższego pozostaje stanowisko i argumentacja skargi (zarzut naruszenia art. 58 § 1 k.p.a.).Skarżąca nie wykazała, że dochowała należytej staranności, a dopełnienie czynności wniesienia wniosku w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od strony. Sąd nie dopatrzył się w sprawie zaistnienia obiektywnych przeszkód w uchybieniu terminu. W konsekwencji zasadnie organ odwoławczy przyjął, że nie zachodzi w omawianym przypadku sytuacja braku winy. Skarżąca nie przywołała przy tym żadnej innej argumentacji mogącej podlegać ocenie pod kątem przesłanek z art. 58 § 1 k.p.a.Zarzuty podnoszone względem decyzji uchylającej prawo do świadczenia pozostają bez wpływu na ocenę przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie objęta jest wyłącznie kwestia odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.Reasumując Sąd uznał, że organ w sposób prawidłowy odmówił przywrócenia terminu. W sprawie nie doszło do naruszenia art. 58 § 1 k.p.a.Sąd nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi, dokonując kontroli w granicach danej sprawy, ale poza granicami zarzutów, także nie dopatrzył się przyczyn mogących stanowić podstawę do zastosowania kompetencji kasacyjnych.Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło z uwagi na treść art. 119 pkt 3 p.p.s.a., stosownie do którego sprawa może zostać rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty.Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.., stosownie do którego sprawa może zostać rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty.Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.