Wyrok - III OSK 2193/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 2 czerwca 2026
Teza
Oddalono skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz Sędziowie: sędzia NSA Mirosław Wincenciak (sprawozdawca) sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant starszy asystent sędziego Magdalena Zając po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Spółka z o.o. w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 sierpnia 2025 r. sygn. akt IVOddalono skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz Sędziowie: sędzia NSA Mirosław Wincenciak (sprawozdawca) sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant starszy asystent sędziego Magdalena Zając po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Spółka z o.o. w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 sierpnia 2025 r. sygn. akt IV
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
rozprawa
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
2 czerwca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Kazimierz Bandarzewski
Podstawa prawna
art. 60
kc
art. 205
ksh
art. 145
ppsa
art. 145
appsa
art. 174
ppsa
art. 183
ppsa
art. 149
ppsa
art. 184
ppsa
Pokaż pozostałe podstawy prawne (1)
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2025 r. sygn. akt IV SAB/Wr 261/25, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Miejskiego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej "[...]" S.A. z siedzibą w [...] na bezczynność Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. z siedzibą w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 17 grudnia 2024 r., stwierdził bezczynność Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. z siedzibą w [...] w załatwieniu wniosku strony skarżącej z dnia 17 grudnia 2024 r., a bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt I); zobowiązał Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. z siedzibą w [...] do załatwienia sprawy w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku (pkt II); zasądził od Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na rzecz strony skarżącej kwotę 597 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt III).Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wywiodło Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej w skrócie: "MPWiK" lub "organ"). Zaskarżając wyrok w całości, na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej w skrócie: "p.p.s.a.") organ zarzucił:1) naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. w zw. z art. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 902, dalej w skrócie: "u.d.i.p.") w zw. z art. 205 § 2 Kodeksu spółek handlowych w zw. z art. 60 Kodeksu cywilnego, poprzez błędną wykładnię tych przepisów, polegającą na wskazaniu, iż wniosek o udzielenie informacji publicznej jest oświadczeniem woli, w sytuacji, gdy nie jest oświadczeniem woli, nie jest nawet oświadczeniem wiedzy oraz nie wywołuje żadnych skutków prawnych w postaci powstania, zmiany, ustania stosunku prawnego, zaś błędne zakwalifikowanie przez WSA we Wrocławiu wniosku o udzielenie informacji publicznej jako oświadczenia wiedzy spowodowało błędną konstatację Sądu, iż w sprawie (poprzez wysłanie maila Prezesowi Zarządu MPWiK – zawierającego wniosek) doszło do doręczenia organowi wniosku o udzielenie informacji publicznej oraz w konsekwencji, że organ pozostaje w bezczynności;2) art. 145a § 3 p.p.s.a., poprzez błędną wykładnię tego przepisu i wskazanie, że w okolicznościach niniejszej sprawy doszło do doręczenia MPWiK wniosku o udzielenie informacji publicznej, organ nie załatwił sprawy i w konsekwencji pozostaje w bezczynności oraz że bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, w sytuacji, gdy MPWiK na swojej oficjalnej stronie internetowej wskazało swoje dane do doręczeń – na te dane nie wpłynął wniosek wnioskodawcy, zaś mail wnioskodawcy, zawierający wniosek o udzielenie informacji publicznej, który został przesłany na adres mailowy Prezesa Zarządu MPWiK nie wywołał skutku doręczenia, a zatem w okolicznościach sprawy nie można wskazywać na bezczynność organu, a tym bardziej na bezczynność mającą miejsce z rażącym naruszeniem prawa.Wskazując na powyższe zarzuty, MPWiK wniosło o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i "wydanie orzeczenia zgodnego z prawem". Ponadto wniosło o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych oraz o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.W uzasadnieniu skargi kasacyjnej organ przedstawił argumentację mającą wykazać zasadność podniesionych w niej zarzutów.W odpowiedzi na skargę kasacyjną Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej "[...]" S.A. z siedzibą w [...] (dalej w skrócie: "Spółka" lub "wnioskodawca") wniosło o jej oddalenie w całości. Ponadto wniosło o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych oraz o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:W świetle art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, ponieważ w świetle art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Oznacza to, że Sąd nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania konkretyzacji zarzutów skargi kasacyjnej, a upoważniony jest do oceny zaskarżonego orzeczenia wyłącznie w granicach przedstawionych we wniesionej skardze kasacyjnej.Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.Zgodnie z art. 193 zdanie drugie p.p.s.a., uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Zatem Naczelny Sąd Administracyjny nie przedstawia w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną opisu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej podawanej przez organy i Sąd pierwszej instancji.W niniejszej sprawie nie jest sporne, iż MPWiK jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Nie jest również sporne, że żądane przez wnioskodawcę we wniosku z dnia 17 grudnia 2024 r. informacje mają charakter informacji publicznej. Sporna jest natomiast okoliczność, czy w/w wniosek został organowi prawidłowo doręczony. Wniosek z dnia 17 grudnia 2024 r. został bowiem przesłany przez wnioskodawcę na adres poczty elektronicznej Prezesa Zarządu MPWiK, tj. na adres: [...]@mpwik.[...].pl. Jak twierdzi autor skargi kasacyjnej, doręczenie to nie było jednak skuteczne, bowiem wnioskodawca winien był przesłać swój wniosek na adres poczty elektronicznej MPWiK, tj. na adres: mpwik@mpwik. [...].pl.Odnosząc się do pierwszego zarzutu skargi kasacyjnej, wskazać należy, iż wprawdzie organ słusznie wskazuje, iż powołany przez Sąd pierwszej instancji przepis art. 205 § 2 Kodeksu spółek handlowych ("Oświadczenia składane spółce oraz doręczenia pism spółce mogą być dokonywane wobec jednego członka zarządu lub prokurenta") nie znajduje zastosowania wobec wniosku składanego w trybie u.d.i.p., to jednak nie można zaaprobować stanowiska skarżącego kasacyjnie, iż doręczenie wniosku z dnia 17 grudnia 2024 r. na adres poczty elektronicznej Prezesa Zarządu MPWiK – w okolicznościach niniejszej sprawy – nie było skuteczne. WSA we Wrocławiu trafnie wskazał bowiem, że przedmiotowy wniosek przesłano na adres Prezesa Zarządu MPWiK ([...]@mpwik.[...].pl), a zatem na adres należący do podmiotu będącego adresatem wniosku, który znajduje się w tej samej domenie mpwik.[...].pl, co wskazany przez organ adres poczty elektronicznej mpwik@mpwik.[...].pl. Podkreślenia wymaga, iż wniosek ten został przesłany na służbowy, a nie prywatny, adres mailowy Prezesa Zarządu MPWiK. Ponadto zauważyć należy, iż w piśmie procesowym z dnia 4 lipca 2025 r. organ wprawdzie stwierdził, że w grudniu 2024 na swojej oficjalnej stronie internetowej (w zakładce kontakt) w sposób jednoznaczny wskazał swoje dane do kontaktu w formie elektronicznej (mpwik@mpwik.[...].pl), to jednak nie doprecyzował, w którym konkretnie dniu grudnia 2024 r. miało to miejsce. Jest to o tyle istotne w tej sprawie, że wnioskodawca przesłał swój wniosek drogą elektroniczną w dniu 17 grudnia 2024 r., a więc nie wiadomo, czy uczynił to już po dacie wskazania na stronie internetowej w/w danych do kontaktu przez organ, czy też jeszcze przed tą datą. Co więcej, organ nie neguje faktu, iż wniosek z dnia 17 grudnia 2024 r. otrzymał, bowiem w w/w piśmie procesowym z dnia 4 lipca 2025 r. sam przyznał, że: "MPWiK Sp. z o.o. w [...] potwierdza, iż wniosek strony skarżącej z dnia 17 grudnia 2024 r. został przesłany i doręczony wyłącznie na adres poczty elektronicznej Prezesa Zarządu Spółki: [...]@mpwik.[...].pl". Wobec powyżej przedstawionych okoliczności, trudno zatem wywodzić niekorzystne dla wnioskodawcy skutki w zakresie skutecznego doręczenia jego wniosku.Całkowicie niezrozumiały w okolicznościach niniejszej sprawy jest natomiast drugi zarzut skargi kasacyjnej, podnoszący naruszenie art. 145a § 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, że: "W przypadku niewydania decyzji lub postanowienia, o których mowa w § 1, w określonym przez sąd terminie, strona może wnieść skargę, żądając wydania orzeczenia stwierdzającego istnienie albo nieistnienie uprawnienia lub obowiązku. Sąd wyda orzeczenie w tym przedmiocie, jeżeli pozwalają na to okoliczności sprawy. W wyniku rozpoznania skargi sąd stwierdza czy niewydanie decyzji lub postanowienia miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa i może ponadto z urzędu albo na wniosek strony wymierzyć organowi grzywnę w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6". Jeżeli skarżący kasacyjnie organ chciał zakwestionować stwierdzenie Sądu pierwszej instancji, że bezczynność MPWiK miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (co wynika pośrednio z uzasadnienia skargi kasacyjnej), to winien był zarzucić naruszenie przepisu art. 149 § 1a p.p.s.a., jednak takiego zarzutu w ogóle nie podniesiono.W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, uznał, że zaskarżony wyrok, pomimo częściowo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu i na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji wyroku.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono w pkt 2 sentencji wyroku na podstawie art. 204 pkt 2, art. 209 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j.: Dz. U. z 2026 r., poz. 118), z uwzględnieniem stanowiska wyrażonego w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 19 listopada 2012 r. sygn. akt II FPS 4/12 (ONSAiWSA 2013, nr 3, poz. 38).. w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j.: Dz. U. z 2026 r., poz. 118), z uwzględnieniem stanowiska wyrażonego w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 19 listopada 2012 r. sygn. akt II FPS 4/12 (ONSAiWSA 2013, nr 3, poz. 38).