Wyrok - II SA/Go 209/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. - z dnia 3 czerwca 2026
Teza
Uchylono decyzję I i II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Piątek Sędzia WSA Kamila Karwatowicz Protokolant st. sekr. sąd. Danuta Chorabik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi K. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2026 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku dla bezrobotnych uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...]Uchylono decyzję I i II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Piątek Sędzia WSA Kamila Karwatowicz Protokolant st. sekr. sąd. Danuta Chorabik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi K. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2026 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku dla bezrobotnych uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...]
Data orzeczenia
3 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Przewodniczący
Adam Jutrzenka-Trzebiatowski
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Uchylono decyzję I i II instancji
UZASADNIENIE
Decyzją z [...] stycznia 2026 r. nr [...] Starosta [...], powołując się na art. 2 pkt 1. art. 38 ust. 1 pkt 14 a i d. art. 61 ust. 1, art. 220 ust. 1 pkt 5 oraz ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz. U. z 2025 r. poz. 620; dalej jako u.r.p.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2025r., poz. 1691; dalej jako k.p.a.), orzekł o uznaniu K. O. z dniem [...] stycznia 2026 r. za osobę bezrobotną oraz o odmowie przyznania jej prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] stycznia 2026 r.W uzasadnieniu organ wskazał, że z przedstawionych dokumentów wynika, że strona rozwiązała ostatni stosunek pracy na mocy porozumienia stron. Zgodniez "art. 220 ust. 2 pkt 3 u.r.p.", zasiłek w takim przypadku przysługuje bezrobotnemu po upływie 90 dni od dnia zarejestrowania.K. O. złożyła do Wojewody odwołanie od powyższej decyzji w zakresie odmowy przyznania zasiłku dla bezrobotnych, domagając się jej uchylenia i przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia zarejestrowania się, tj. od [...] stycznia 2026 r.W uzasadnieniu strona wskazała, że w trakcie rejestracji wyjaśniła pracownikowi PUP, że w OPS w [...] była zatrudniona od października 2016 r.,a rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło z powodu zmiany miejsca zamieszkania,a odległość od domu do pracy wynosi 30 km, przy czym czas dojazdu komunikacją publiczną z uwagi na brak bezpośredniego połączenia wynosi łącznie w obie strony ponad 4 godziny dziennie. W porozumieniu stron nie wskazano przyczyny rozwiązania umowy o pracę, jednak faktycznym i rzeczywistym powodem rozwiązania stosunku pracy była zmiana miejsca zamieszkania, która uniemożliwiła dalsze wykonywanie pracy z uwagi na nadmiernie długi i uciążliwy dojazd. W załączeniu strona przedłożyła stosowne oświadczenie oraz rozkład jazdy PKS.Odwołująca podkreśliła ponadto, że praca w OPS w [...] na stanowisku inspektor ds. świadczeń rodzinnych i dłużników alimentacyjnych wiązała się z dużą odpowiedzialnością oraz stałym obciążeniem psychicznym. Uciążliwe i czasochłonne dojazdy do pracy (po zmianie miejsca zamieszkania) potęgowały codzienne zmęczenie i stres. W połączeniu z charakterem wykonywanych obowiązków negatywnie wpłynęło to na jej stan zdrowia, co doprowadziło do zwolnienia lekarskiego. Stąd stan zdrowia i uciążliwe dojazdy do pracy spowodowane przeprowadzką miały bezpośredni wpływ na decyzję o rozwiązaniu umowy o pracę za porozumieniem stron. Strona podniosła, że zgodnie z art. 220 ust. 1 pkt 5 u.r.p. prawo do zasiłku od dnia zarejestrowania w PUP nie przysługuje bezrobotnemu, który rozwiązał ostatni stosunek pracy lub stosunek służbowy na mocy porozumienia stron, chyba że porozumienie stron nastąpiło z powodu zmiany miejsca zamieszkania lub z powodu upadłości, likwidacji pracodawcy lub zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Ustawa nie nakłada obowiązku wskazania przyczyny rozwiązania umowy o pracę w treści porozumienia stron, nie uzależnia prawa do zasiłku od rozwiązania umowy w określonym terminie od momentu przeprowadzki. Jak również nie zawiera kryterium dotyczącego odległości pracy od miejsca zamieszkania.Wojewoda decyzją z [...] lutego 2026 r. nr [...], powołując się na art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 220 ust. 1 pkt 5 oraz art. 220 ust. 2 pkt 3 u.r.p., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.W uzasadnieniu organ potwierdził właściwe zastosowanie przepisów prawa przez organ I instancji w przedmiocie odmowy przyznania stronie prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych od dnia [...] stycznia 2026 r. i zaskarżoną decyzję utrzymałw mocy w oparciu o następujące przesłanki.W dniu rejestracji powiatowy urząd pracy, o ile stwierdzi, że rejestrującasię osoba spełnia warunki do uzyskania statusu bezrobotnego, bada czy zostały udokumentowane okresy uprawniające do przyznania prawa do zasiłku. Zgodniez art. 218 ust.1 pkt 1 u.r.p. prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy od dnia zarejestrowania się w PUP, z wyjątkiem art. 219i art. 220, jeżeli w okresie 18 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacenie składek na Fundusz pracy z wyjątkiem zwolnienia ze składki kategorii osób, o których mowa w art. 261-265, w okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopów bezpłatnych trwających łącznie dłużej niż 30 dni. Natomiast zgodnie z art. 220 ust. 1 pkt 5 u.r.p. prawo do zasiłku od dnia zarejestrowania w PUP nie przysługuje bezrobotnemu, który rozwiązał ostatni stosunek pracy lub stosunek służbowy na mocy porozumienia stron, chyba że porozumienie stron nastąpiło z powodu zmiany miejsca zamieszkania lub z powodu upadłości, likwidacji pracodawcy lub zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Jednocześnie zgodnie z art. 220 ust. 2 pkt 3 u.r.p. bezrobotnemu, o którym mowa w ust. 1, spełniającemu warunki określone w art. 218 zasiłek przysługuje po okresie 90 dni od dnia zarejestrowania się w PUPw przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5.Wojewoda wskazał, że z dokumentów będących w posiadaniu organu odwoławczego wynika, że strona udokumentowała okresy uprawniające do przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Niemniej jednak organ I instancji odmówił przyznania zasiłku od dnia rejestracji, ponieważ ostatni stosunek pracyz OPS ustał w wyniku rozwiązania umowy na mocy porozumienia stron na podstawie art. 30 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy, czego dowodem jest świadectwo pracy z dnia 31 grudnia 2025 r. W odwołaniu skarżąca wskazała, że powodem rozwiązania umowy o pracę była przeprowadzka z [...] do [...], która uniemożliwiła jej dalsze wykonywanie pracy z uwagi na nadmiernie długie i uciążliwe dojazdy oraz, że praca w OPS wiązała się ze stałym obciążeniem psychicznym, co pogorszyło stan jej zdrowia.Analizując akta sprawy organ odwoławczy ustalił, że strona była zatrudnionaw OPS w [...] w okresie od [...]stycznia 2018 r. do [...] grudnia 2025 r. Aktualny adres zamieszkania odwołującej w [...] obowiązuje od [...] lutego 2025 r., co potwierdza raport z Systemu Rejestrów Państwowych. Jednocześnie strona potwierdziła w odwołaniu, że przeprowadziła się na nowy adres [...] marca 2025 r. Ponadto dołączyła do odwołania zwolnienia lekarskie za okres od października do grudnia 2025 potwierdzające, że w tym okresie była niezdolna do pracy z powodu choroby.Rozpoznając sprawę organ odwoławczy uznał, iż rozwiązanie przez K. O. stosunku pracy na mocy porozumienia stron złożonego w dniu [...] grudnia 2025 r., nie było spowodowane zmianą miejsca zamieszkania, lecz innymi względami wskazanymi przez stronę w odwołaniu. Organ wyjaśnił, że nie każda zmiana miejsca zamieszkania stanowi powód uzasadniający rozwiązanie stosunku pracy na mocy porozumieniem stron. W ocenie organu odwoławczego wprawdzie ustawodawca nie przewidział żadnego ograniczenia czasowego od zmiany miejsca zamieszkania, niemniej jednak taka zmiana musi pozostawać w związku przyczynowym z rozwiązaniem stosunku pracy. Zatem o rozwiązaniu stosunku pracy na mocy porozumienia stron z powodu zmiany miejsca zamieszkania można mówić jedynie wówczas, gdy świadczenie pracy w dotychczasowym miejscu zatrudnienia nie jest w ogóle możliwe z uwagi na odległość dzielącą nowe miejsce zamieszkania od dotychczasowego miejsca pracy. Natomiast z informacji przekazanych przez stronę w odwołaniu wynika, że przeprowadzka miała miejsce 1 marca 2025 r. i że strona kontynuowała zatrudnienie jeszcze przez kilka miesięcy po zmianie adresu, po czym zaczęła chorować. Jednocześnie strona wskazała w odwołaniu, że pogarszający się stan zdrowia spowodowany stałym obciążeniem psychicznym z uwagi na charakter wykonywanych obowiązków w miejscu pracy oraz uciążliwe dojazdy miały bezpośredni wpływ na decyzję o rozwiązaniu umowy o pracę za porozumieniem stron.Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy nie stwierdził, że rozwiązanie stosunku pracy strony nastąpiło z powodu zmiany miejsca zamieszkania, lecz uznał, że nastąpiło to z innych przyczyn wskazanych przez stronę w odwołaniu. Przy czym w sytuacji, gdy rozwiązanie umowy na mocy porozumienia stron nie wynika z przyczyn określonych w art. 220 ust. 1 pkt 5 u.r.p. prawo do zasiłku nie przysługuje od dnia zarejestrowania. Jednocześnie organ wskazał, że stronie zasiłek będzie przysługiwał po okresie 90 dni. K. O. złożyła skargę na powyższą decyzję do WSA w Gorzowie Wlkp., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi powieliła argumentację zawartą w odwołaniu, dodatkowo podnosząc, że organy orzekające mają obowiązek zbadania nie tylko trybu rozwiązania stosunku pracy, ale również przyczyn z jakich do niego doszło. Przy czym organy nie mogą poprzestać wyłącznie na treści świadectwa pracy. Skarżąca podkreśliła, że podczas rejestracji w PUP w [...] jasno oświadczyła, że rozwiązanie stosunku pracy z OPS w [...] nastąpiło z powodu zmiany miejsca zamieszkania. W odwołaniu również potwierdziła, że zmieniła adres zamieszkania z [...] na [...] od [...] marca 2025 r. Początkowo podjęła próbę utrzymania zatrudnienia w OPS w [...]. Jednakże duża odległość z miejsca zamieszkania do pracy oraz brak bezpośredniego połączenia komunikacji miejskiej okazały się dużym problemem - co odbiło się na jej zdrowiu. W październiku 2025 r. lekarz rodzinny wystawił jej zwolnienie lekarskie z powodu przeciążenia psychicznego. Charakter pracy na stanowisku inspektora ds. świadczeń rodzinnych i dłużników alimentacyjnych wiąże się z dużą odpowiedzialnością oraz stałym obciążeniem psychicznym. Przez ponad 9 letni staż pracy nie miała problemów zdrowotnych z powodu przemęczenia pracą. Dopiero uciążliwe i czasochłonne dojazdy do pracy (po zmianie miejsca zamieszkania) potęgowały codzienne zmęczenie i stres. Zatem zmiana adresu zamieszkania negatywnie wpłynęła na jej stan zdrowia.Skarżąca powołała się ponadto na art. 7, art. 77 § 1, art. 79a § 1, art. 80,art. 107 § 3 w zw. z art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a., podkreślając, że organ I instancji oparł się wyłącznie na treści przedłożonego przez nią świadectwa pracy z [...] grudnia 2025 r. Natomiast organ II instancji nie wziął pod uwagę wszystkich dokumentów dołączonych do sprawy tj. oświadczenia o przyczynie rozwiązania umowy o pracę, odległości z miejsca zamieszkania do pracy (30 km), rozkładu jazdy PKS (wynosi łącznie w obie strony ponad 4 godziny dziennie) oraz zwolnień lekarskich (L4). Wojewoda uznał, że to nie przeprowadzka tylko charakter pracy na stanowisku inspektora w OPS w [...]przyczynił się do pogorszenia jej stanu zdrowia – chociaż przez okres ponad 9 lat pracy na powyższym stanowisku nigdy nie miała z tego powodu problemów zdrowotnych. Zatem organ odwoławczy powołał się jedynie na te dowody, które potwierdzają jego tezę, z pominięciem pozostałych wskazywanych dowodów i okoliczności - co wskazuje na naruszenie przepisów art. 7 i art. 77 k.p.a. Zdaniem strony rozwiązanie umowy z OPS w [...] nie było spowodowane zamiarem zaprzestania pracy i skorzystania z zasiłku dla bezrobotnych, co potwierdza sam fakt próby kontynuacji pracy od momentu przeprowadzki tj. od marca 2025 r. do czasu zwolnienia lekarskiego, a ostatecznie zakończenia stosunku pracy z dniem [...] grudnia 2025 r. Główną przyczyną rozwiązania umowy o pracę za porozumieniem stron była zmiana adresu zamieszkania i wiążące się z tym uciążliwe dojazdy, co ostatecznie pogorszyło jej stan zdrowia.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej pod względem legalnościw niniejszej sprawie była decyzja Wojewody z [...] lutego 2026 r. utrzymująca w mocy opisaną na wstępie decyzję Starosty [...] w zakresie odmawiającym skarżącej przyznania zasiłku dla bezrobotnych od dnia zarejestrowania w PUP, tj. od dnia [...] stycznia 2026 r.Podstawę materialną powyższych decyzji stanowiły przypisy u.r.p. Zgodniez art. 218 ust. 1 pkt 1 u.r.p. prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy od dnia zarejestrowania się w PUP, z wyjątkiem art. 219 i art. 220, jeżeli w okresie 18 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy, z wyjątkiem zwolnienia ze składki kategorii osób, o których mowa w art. 261-265; w okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopów bezpłatnych trwających łącznie dłużej niż 30 dni. Natomiast w myśl art. 220 ust. 1 pkt 5 u.r.p. prawo do zasiłku od dnia zarejestrowania w PUP nie przysługuje bezrobotnemu, który rozwiązał ostatni stosunek pracy lub stosunek służbowy na mocy porozumienia stron, chyba że porozumienie stron nastąpiło z powodu zmiany miejsca zamieszkania lub z powodu upadłości, likwidacji pracodawcy lub zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn dotyczących zakładu pracy.W kontrolowanej sprawie organy odmówiły przyznania skarżącej zasiłku, powołując się na ten ostatni przepis i stwierdzając, że jej ostatni stosunek pracy został rozwiązany za porozumieniem stron.Podkreślić należy, że powołany powyżej przepis art. 220 ust. 1 pkt 5 u.r.p. nakłada na organy orzekające obowiązek zbadania nie tylko trybu rozwiązania stosunku pracy, ale również powodów, z jakich do niego doszło. Przy czym organy nie mogą poprzestać wyłącznie na treści świadectwa pracy (por. wyrok WSA: w Łodziz 20 lipca 2017 r., III SA/Łd 484/17; w Szczecinie z 28 września 2017 r., II SA/Sz 890/17; w Gorzowie Wlkp. z 19 kwietnia 2012 r., II SA/Go 168/12, w Opoluz 5 sierpnia 2021 r., II SA/Op 263/21, wydane na tle podobnej regulacji zawartej w art. 75 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia, zastąpionej przez u.r.p.).W niniejszej sprawie organ I instancji zaniechał całkowicie zbadania przyczyn, które spowodowały, że stosunek pracy skarżącej został rozwiązany za porozumieniem stron. Poprzestał jedynie na świadectwie pracy. Natomiast organ odwoławczy dokonał takiej oceny, jednakże – zdaniem Sądu – nosi ona cechy dowolności i nie uwzględnia ona wszystkich okoliczności sprawy i zebranego materiału dowodowego z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.Skarżąca konsekwentnie w postępowaniu administracyjnym wskazywała, że powodem rozwiązania umowy o pracę była zmiana jej miejsca zamieszkania od[...] marca 2025 r. tj. przeprowadzka z [...] do [...]. Wprawdzie rozwiązanie umowy nastąpiło z dniem [...] grudnia 2025 r., czyli po upływie 10 miesięcy od zmiany miejsca zamieszkanie, jednakże nie przekreśla to automatycznie istnienia związku przyczynowego między tymi dwoma zdarzeniami. Podkreślić bowiem należy, iż co do daty wystąpienia powodu w postaci rozwiązania stosunku pracy ustawodawca w art. 220 ust. 1 pkt 5 u.r.p. nie przewidział żadnego ograniczenia czasowego, ma on pozostawać jedynie w związku przyczynowym z rozwiązaniem stosunku pracy (por. wyrok WSA w Krakowie z 23 października 2024 r., III SA/Kr 802/24).Analizując oświadczenia skarżącej załączone do odwołania oraz zgromadzony materiał dowodowy, zdaniem Sądu logicznie i przekonywująco brzmi jej stanowisko, że powodem rozwiązania stosunku pracy była zmiana miejsca zamieszkania. Bez zaistnienia bowiem tej okoliczności (warunek sine qua non) nie doszłoby do następujących po sobie ciągu zdarzeń, które doprowadziły do rezygnacji przez skarżącą z pracy w OPS w [...]. Skarżąca wprawdzie przez 7 miesięcy po zmianie miejsca zamieszkania dojeżdżała do miejsca dotychczasowej pracy, jednakże wiązało się to dla niej z znacznym niedogodnościami wynikającymi koniecznością pokonywania ok. 30 km w jedną stroną, a ponadto - ze względu na brak bezpośrednich połączeń komunikacją publiczną - czas dojazdu wynosił łącznie ponad 4 godziny.W kontekście powyższych okoliczności, które organ odwoławczy całkowicie pominął, nie sposób wykluczyć, iż istotnie odbiło się to na jej stanie zdrowie i spowodowało, że od października 2025 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim. Zwłaszcza, żew zaświadczeniach lekarskich, których również organ II instancji nie poddał analizie, wskazane były kody chorobowe [...]związane ze stanami przewlekłego zmęczenia, co niewątpliwie można łączyć z uciążliwymi dojazdami, jako normalne następstwo zmiany miejsca zamieszkania, doprowadzając ostatecznie do rozwiązania stosunku pracy. Nie sposób również dopatrywać się w samej stresującej pracy powodu rozwiązania stosunku pracy, skoro skarżąca pracowała na stanowisku inspektora w OPS w [...] przez 9 lat, tj. od 2016 r., a nie jak błędnie wskazał organ II instancji od 2018 r (wynika to ze świadectw pracy z [...] stycznia 2018 r. i z [...] grudnia 2025 r.). Dopiero bowiem po zmianie miejsca zamieszkania i próbie kontynuowania pracy, powiązanego z uciążliwymi dojazdami doszło do rezygnacji z pracy.Zwrócić również należy uwagę na ratio legis ustanowienia art. 220 ust. 1 pkt 5 u.r.p. Mianowicie, celem tego przepisu jest mobilizowanie bezrobotnych do aktywności zawodowej i przeciwdziałania zachowaniu polegającym na pochopnym rezygnowaniu z pracy, a w konsekwencji przyznawania zasiłku osobom, które nie przejawiają chęci podejmowania takiej aktywności, pomimo braku ku temu obiektywnych przeszkód.W kontrolowanej sprawie nie mieliśmy do czynienia z takim przypadkiem. Skarżąca bowiem podjęła się próby kontynowania pracy, mimo zmiany miejsca zamieszkania,a jedynie uciążliwości związane z dojazdami przerosły ją. W takiej sytuacji "karanie" skarżącej sankcją w postaci pozbawienia jej zasiłku dla bezrobotnych od dnia zarejestrowania w PUP sprzeczne było z celem powyższej regulacji.Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż w kontrolowanej sprawie doszło do naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., a w konsekwencji do niezasadnej odmowy przyznania zasiłku dla bezrobotnych z powołaniem się na art. 220 ust. 1 pkt 5 u.r.p. w związku z błędnym ustaleniem, że rozwiązanie stosunku pracy nie nastąpiło w związku ze zmianą miejsca zamieszkania, co uzasadniło uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji I instancji w zakresie odmowy przyznania powyższego świadczenia, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r., poz. 143).Ponownie rozpoznając sprawę organy uwzględniają ocenę zawartąw uzasadnieniu niniejszego wyroku.., a w konsekwencji do niezasadnej odmowy przyznania zasiłku dla bezrobotnych z powołaniem się na art. 220 ust. 1 pkt 5 u.r.p. w związku z błędnym ustaleniem, że rozwiązanie stosunku pracy nie nastąpiło w związku ze zmianą miejsca zamieszkania, co uzasadniło uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji I instancji w zakresie odmowy przyznania powyższego świadczenia, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r., poz. 143).Ponownie rozpoznając sprawę organy uwzględniają ocenę zawartąw uzasadnieniu niniejszego wyroku.