Wyrok - II SAB/Bd 7/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy - z dnia 3 czerwca 2026
Teza
Uwzględniono skargę w części, stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędziowie Sędzia WSA Mariusz Pawełczak (sprawozdawca) Sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 3 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi J. U. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. stwierdza, że Prezydent Miasta dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia [...] października 2025 r.Uwzględniono skargę w części, stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędziowie Sędzia WSA Mariusz Pawełczak (sprawozdawca) Sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 3 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi J. U. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. stwierdza, że Prezydent Miasta dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia [...] października 2025 r.
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
3 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Przewodniczący
Grzegorz Saniewski
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Uwzględniono skargę w części, stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
UZASADNIENIE
1. Wnioskiem z dnia 2 października 2025 r. J. U. (dalej: "skarżący") wniósł do Prezydenta Miasta W. (dalej: "Prezydent", "organ") o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej konta na portalu społecznościowym Facebook prowadzonego pod nazwą "K. K." w zakresie:1) Kto jest użytkownikiem tego konta? Czy należy ono do urzędu miasta i jest jego oficjalnym profilem?2) Kto jest administratorem profilu lub ma inne funkcje zarządcze w nim?3) Czy treści na nim umieszczane są tworzone przez pracowników Urzędu Miasta W.?4) Kto jest autorem zdjęć używanych na portalu i czemu nie są one oznaczane danymi autora?5) Czy tworzone treści są wykonywane w trakcie ich czasu pracy w urzędzie?6) Czy pracownicy wykonują obowiązki związane z prowadzeniem profilu również po godzinach pracy urzędu?7) Jeżeli treści są tworzone po godzinach pracy (np. w ramach nadgodzin) to w jaki sposób są za to wynagradzani?8) Proszę o ujawnienie struktury i zakresu obowiązków pracowników Pana sekretariatu, gabinetu. W tym podanie liczby pracowników, rodzaju powierzonych obowiązków, formy zatrudnienia oraz przybliżonych zarobków w kwocie netto (z zachowaniem prawa do prywatności pracowników). Czy po objęciu przez Pana urzędu struktura zatrudnienia się zmieniła?9) Czy miasto prowadzi lub posiada jeszcze jakieś profile na portalu społecznościowym Facebook lub innych platformach i kto nimi administruje?10) Czy miasto posiada fikcyjne konta, które są używane do umieszczenia komentarzy w Internecie?11) Czy pracownicy UM W. w tracie czasu pracy mogą zamieszczać komentarze na różnych portalach w tym "FB" ze swoich prywatnych kont lub kont fikcyjnych? Czy jest przyzwolenie na takie działania przez Pana?Na pytania zawarte w powyższym wniosku pismem z dnia 26 listopada 2025 r. organ udzielił odpowiedzi o następującej treści:Ad 1. Profil "K. K." nie należy do Urzędu Miasta W..Ad 2. Ze względu na to, że Urząd Miasta W. nie jest właścicielem profilu – nie jesteśmy w stanie wskazać administratora lub innych osób pełniących funkcje zarządcze.Ad 3. Tak jak wskazano w poprzedniej odpowiedzi – ze względu na to, że nie jest to oficjalny profil prowadzony przez Urząd Miasta W. – nie posiadamy informacji nt. autora lub autorów postów.Ad 4. Urząd Miasta W. nie jest właścicielem tego profilu, dlatego nie mamy możliwości ustosunkowania się do tego pytania. Urząd udostępnia różnymi drogami (mail, strona internetowa, portale społecznościowe) zdjęcia wykonywane przez pracowników podczas realizacji imprez lub inwestycji. Urząd nie wymaga oznaczania autorów zdjęć, które dostępne są w Internecie, a sami pracownicy najczęściej nie podpisują zdjęć swoim imieniem i nazwiskiem.Ad 5, 6, 7. Profil "K. K." nie należy do Urzędu Miasta W., dlatego nie posiadamy informacji na ten temat.Ad 8. Informacje na temat struktury oraz zakresu obowiązków pracowników Biura Prezydenta są dostępne publicznie w Biuletynie Informacji Publicznej. Informacje te zawarte są w Zarządzeniu nr 303/2025 Prezydenta Miasta W. z dnia 9 października 2025 r. w sprawie nadania Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Miasta. Informacje nt. etatyzacji reguluje Zarządzenie nr 255/2025 Prezydenta Miasta W. z dnia 29 lipca 2025 r. w sprawie etatyzacji w Urzędzie Miasta W.. Od początku kadencji Prezydenta K. K. zatrudnienie w Urzędzie Miasta W. zostało zmniejszone o 5 %.Ad 9. Urząd Miasta W. posiada następujące profile w mediach społecznościowych: profil "W. " na Facebooku, profil na Instagramie (@[...]), kanał na YouTubie (@[...]) profil "W. z K." na Facebooku, profil "S. W." na Facebooku, profil "R. W." na Facebooku, a także profil "M. R. M. W." na Facebooku. Administratorami poszczególnych profili są pracownicy odpowiednich jednostek. Biuro Prezydenta odpowiada za miejski profil na Facebooku, Instagramie oraz YouTubie. Biuro Prezydenta posiada również uprawnienia administratorskie do pozostałych profili, za treści na nich odpowiadają natomiast pracownicy merytoryczni z wydziałów: Kultury, Turystyki i Promocji, Sportu, Rewitalizacji, a także radni Młodzieżowej Rady Miasta W..Ad 10. Miasta nie posiada takich kont. Wszystkie administrowane przez Urząd Miasta W. konta zostały wymienione w odpowiedzi na pytanie nr 9.Ad 11. Pracownicy Urzędu Miasta W. w trakcie czasu pracy mają obowiązek wykonywać powierzone im zadania wynikające z zakresu czynności, który jest przewidziany dla każdego stanowiska w Urzędzie Miasta W..Skarżący pismem z dnia 8 grudnia 2025 r. wniósł ponaglenie w sprawie powyższego wniosku domagając się udzielenia w terminie 14 dni wszystkich informacji o jakie prosił. Podkreślił, że jego stanowisko w sprawie jest prawidłowe, a pytania i wnioski uzasadnione.2. Pismem z dnia 18 grudnia 2025 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W ocenie skarżącego organ zdaje sobie sprawę z nieprawidłowości jakich dopuszcza się w zakresie gospodarowania środkami gminy i próbuje uniknąć przegranej. Wskazał, że wygląda to na próbę ukrywania niewłaściwego postępowania polegającego na osiąganiu nieuprawnionych korzyści majątkowych i wizerunkowych. Następnie wyjaśnił, że we W. dochodzi do sytuacji kuriozalnej, gdy materiały tworzone przez opłacanych pracowników urzędu trafiają najpierw na prywatny profil Prezydenta i zostają potem udostępnione przez oficjalne profile miasta. Skarżący podkreślił, że jest to już kolejny raz, gdy K. K. lekceważy przepisy prawa i swoich mieszkańców w podobnej sprawie. Wobec powyższego skarżący wniósł o zasądzenie na jego rzecz dodatkowej kwoty 500 zł jako zryczałtowanego kosztu przygotowania pism i czasu poświęconego na prowadzenie tej sprawy. Końcowo skarżący wskazał, że jawność poczynań władzy i transparentność w zakresie wydania środków publicznych powinna mieć wysoki priorytet, ponieważ bez nich dochodzi do utraty zaufania do organów Państwa skutkującego rozkładem społeczeństwa i obniżeniem poziomu praworządności.3. W odpowiedzi na skargę Prezydent wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania według norm przepisanych. Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, że z powszechnie dostępnych informacji na temat konta "K. K." można wywieźć, iż strona funkcjonuje od ponad 8 lat. Na stronie publikowane były treści dotyczące kampanii przed wyborami samorządowymi w 2018 r., "sprawozdanie" z działalności w samorządzie oraz posty promujące kandydaturę w kolejnych wyborach. Na stronie pojawiają się także treści o charakterze prywatnym. Organ podkreślił, że strona ta nie jest oficjalną stroną prowadzoną przez Urząd Miasta W. i żaden dokument nie nakłada na pracowników urzędu miasta, jak i pracowników miejskich jednostek organizacyjnych, obowiązków w zakresie administrowania tą stroną. Prezydent wyjaśnił, że organ nie administruje przedmiotową stroną i nie zleca umieszczenia na niej jakichkolwiek treści, a tym samym nie posiada żądanych przez skarżącego informacji i nie może ich udostępnić. W ocenie organu nie doszło do bezczynności, gdyż skarżący był informowany o tym, że urząd miasta nie administruje przedmiotową stroną.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:4. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjny sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 bądź przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4:1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności,2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa,3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.5. W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił bezczynność Prezydenta w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 2 października 2025 r.Wskazać na wstępie należy, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. (por. wyroki NSA z dnia 25 września 2018 r. sygn. akt I OSK 1467/18; z dnia 15 grudnia 2017 r. sygn. akt I FSK 1238/16).Bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej ma zaś miejsce w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, posiadając żądaną informację, nie udostępnia jej i nie wydaje decyzji o odmowie udostępnienia, lub też informuje wnioskodawcę, że wnioskowana informacja nie jest informacją publiczną w sytuacji, gdy taką informację stanowi. Nie można natomiast zarzucić bezczynności adresatowi wniosku, jeżeli nie posiada on informacji wskazanej we wniosku. W takim przypadku, podmiot publiczny powinien o tym powiadomić wnioskującego (por. wyroki NSA z dnia 18 kwietnia 2012 r. sygn. akt I OSK 192/12; z dnia 30 września 2015 r. sygn. akt I OSK 2093/14). Podkreślić również należy, że dla zasadności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność dokonana, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną albo też niezawinioną opieszałością organu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinny zostać dokonane (por. wyroki NSA z dnia 25 września 2018 r. sygn. akt I OSK 1467/18; z dnia 15 grudnia 2017 r. sygn. akt I FSK 1238/16).Szczegółowe unormowania dotyczące dostępu do informacji publicznej zawarte są w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902 – dalej "u.d.i.p."). Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu oraz ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie. Przykładowy, otwarty katalog informacji publicznej został określony w art. 6 u.d.i.p. Prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu, z zastrzeżeniem art. 5, a wykonanie tego prawa nie wymaga wykazania interesu prawnego lub faktycznego (art. 2 ust. 1-2 u.d.i.p.).Ponadto, jak wynika z art. 5 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (ust. 1), jak również ze względu na prywatność osoby fizycznej lub przedsiębiorcy, przy czym ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa (ust. 2).Zgodnie z art. 10 ust. 1 u.d.i.p. informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek. Na gruncie przepisów u.d.i.p. brak jest jakichkolwiek wymagań formalnych wniosku o udzielenie informacji publicznej, poza utrwaleniem go w formie pisemnej. Poza wyżej wskazaną formą pisemną wniosku, elementami determinującymi jego skuteczne wniesienie jest jasne sformułowanie, z którego wynika co jest przedmiotem żądanej informacji, w celu wykazania, że informacja ta ma charakter informacji publicznej oraz dokładne określenie adresata wniosku.Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1-2 u.d.i.p.).Zgodnie z art. 14 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku.Stosownie do art. 16 ust. 1 u.d.i.p., odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji.Do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni; 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji.Z brzmienia przywołanych przepisów u.d.i.p. wynika zatem, że załatwienie wniosku o udzielenie informacji publicznej może przybrać postać: 1) czynności materialno-technicznej, jaką jest udzielenie informacji publicznej; 2) pisma informującego, że wezwany podmiot nie jest zobowiązany do udzielenia informacji, gdyż nią nie dysponuje albo nie jest podmiotem, od którego można jej żądać; 3) pisma informującego, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p.; 4) pisma informującego, że istnieje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej; 5) decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p., w przypadku odmowy udzielenia informacji publicznej, względnie umorzenia postępowania o udostępnienie informacji (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.).Podkreślenia wymaga okoliczność, że w przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu, w pierwszej kolejności jest ustalenie czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Zakres podmiotowy wyznacza wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.), zaś zakres przedmiotowy obejmuje pojęcie "informacji publicznej" (art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p). Dopiero stwierdzenie, że podmiot do którego zwróciła się strona skarżąca był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, oraz że żądana przez stronę informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić danemu podmiotowi bezczynność.W sprawie Prezydent Miasta W. niewątpliwie należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, o jakich mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a żądana przez skarżącego informacja w opisanym we wniosku zakresie stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 pkt 1 i art. 6 ust. 1 u.d.i.p.W ocenie sądu, skoro złożony przez skarżącego wniosek spełniał minimalne wymogi determinujące skuteczne wystąpienie z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej, tj. został sporządzony w formie pisemnej, określał w sposób dokładny adresata wniosku, który niewątpliwie jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, jak również obejmował jasne sformułowanie, co do przedmiotu żądanej informacji, to obowiązkiem organu było rozpatrzenie wniosku w terminie i formie przewidzianej u.d.i.p.W przedmiotowej sprawie Prezydent uznał, że udzielił żądanej informacji pismem z dnia 26 listopada 2025 r. Jednakże w ocenie Sądu organ nie rozpoznał wniosku skarżącego w pełnym zakresie. Przede wszystkim należy podkreślić, że organ nie udzielił w pełni odpowiedzi na wszystkie pytania. Zauważyć należy bowiem, że organ odnosząc się do pytania nr 8 zawartego we wniosku skarżącego nie odniósł się w żaden sposób do kwestii formy zatrudnienia pracowników oraz przybliżonych ich zarobków w kwocie netto. W tej sytuacji nie można uznać, że organ prawidłowo rozpoznał wniosek skarżącego z dnia 2 października 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej. Jak wskazuje się bowiem w orzecznictwie sądów administracyjnych właściwa realizacja wniosku o dostęp do informacji publicznej wymaga precyzyjnego udzielenia informacji na temat zawartych w nim kwestii. Nie chodzi bowiem o udzielenie jakiejkolwiek informacji, ale o przedstawienie jej w takim zakresie i w taki sposób, jaki odpowiada treści żądania. Przedstawienie informacji innej niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też nieadekwatnej do treści wniosku, świadczy o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, do którego skierowano wniosek o jej udostępnienie, co uchybia regulacji zawartej w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. (zob. wyroki NSA: z 7 grudnia 2010 r. sygn. akt I OSK 1737/10; z 28 listopada 2017 r. sygn. akt I OSK 1432/17 oraz z 20 października 2021 r. sygn. akt III OSK 1092/21). Jeżeli organ uznał, że powyżej wskazana informacja (forma zatrudnienia pracowników oraz przybliżone ich zarobki w kwocie netto) nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. lub nie jest w jej posiadaniu powinien o tej kwestii poinformować skarżącego. Natomiast jeżeli w ocenie organu należało odmówić udzielenia powyższej informacji skarżącemu należało wydać w tym zakresie stosowną decyzję. Prezydent natomiast w swojej odpowiedzi przemilczał tę kwestię, nie odnosząc się do pytania nr 8 we wskazanym powyżej fragmencie.W pozostałym zakresie organ udzielił odpowiedzi na zadane przez skarżącego pytania, w szczególności wyjaśniając m.in., że profil "K. K." na portalu społecznościowym Facebook nie należy do Urzędu Miasta W., wobec czego organ nie jest jego administratorem i nie odpowiada za publikowane na nim treści.6. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a., uwzględniając skargę na bezczynność, w pkt. 1 sentencji wyroku zobowiązał Prezydenta do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 2 października 2025 r. w zakresie udzielenia informacji, co do formy zatrudnienia pracowników oraz przybliżonych zarobków w kwocie netto pracowników. W pkt. 3 sentencji wyroku Sąd zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku skarżącego w ww. zakresie w terminie 30 dni od dnia zwrotu akt sprawy wraz z prawomocnym orzeczeniem. Natomiast w pozostałym zakresie Sad skargę oddalił (pkt 4 sentencji wyroku).Stosownie do obowiązku wynikającego z treści art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2 sentencji wyroku). Nie każde bowiem naruszenie prawa wskutek bezczynności organu będzie naruszeniem rażącym. Jak wskazuje się w orzecznictwie rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości można powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12). W ocenie Sądu okoliczności faktyczne stwierdzonej w niniejszej sprawie bezczynności organu nie przejawiają cech naruszenia prawa o szczególnym stopniu kwalifikacji. Zachowanie podmiotu zobowiązanego w kontrolowanej sprawie nie było nacechowane złą wolą, jak również nie miało cech lekceważącego traktowania obowiązków nakładanych na niego mocą u.d.i.p. Organ pozostawał w mylnym przekonaniu, że udzielona stronie skarżącej odpowiedź na wniosek jest prawidłowa i zgodna z obowiązującymi przepisami prawa.O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt. 5 sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a., uwzględniając wysokość uiszczonego wpisu od skargi (100 zł).Skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.