sygn. IV SA/Wr 58/26 3 czerwca 2026 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Wyrok - IV SA/Wr 58/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - z dnia 3 czerwca 2026

Teza
Oddalono skargę w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2026 r. w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Gminy Trzebnica na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Dolnośląskiego z dnia 18 grudnia 2025 r. nr PNK-N.4131.140.11.2025 w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie zmiany Statutu Gminy TrzeOddalono skargę w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2026 r. w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Gminy Trzebnica na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Dolnośląskiego z dnia 18 grudnia 2025 r. nr PNK-N.4131.140.11.2025 w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie zmiany Statutu Gminy Trze
Data orzeczenia 3 czerwca 2026
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Przewodniczący Andrzej Nikiforów
Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę w całości

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2026 r. w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Gminy Trzebnica na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Dolnośląskiego z dnia 18 grudnia 2025 r. nr PNK-N.4131.140.11.2025 w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie zmiany Statutu Gminy Trzebnica oddala skargę w całości.

UZASADNIENIE
Wojewoda Dolnośląski rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 18 grudnia 2025 r. nr PNK-N.4131.140.11.2025 na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1053) stwierdził nieważność uchwały nr XVIII/177/2025 Rady Miejskiej w Trzebnicy z dnia 27 listopada 2025 r. w sprawie zmiany Statutu Gminy Trzebnica.W uzasadnieniu organ nadzoru wskazał, że w dniu 27 listopada 2025 r. Rada Miejska w Trzebnicy podjęła uchwałę nr XVIII/177/2025 w sprawie zmiany Statutu Gminy Trzebnica na podstawie art. 3 ust. 1, art. 18 ust. 2 pkt 1, art. 22 ust. 1 i 2, art. 40 ust. 1 i 2 pkt 2 i art. 41 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Stosownie do § 1 powyższej uchwały w uchwale nr VI/102/03 Rady Miasta i Gminy Trzebnica z dnia 26 marca 2003 r. w sprawie uchwalenia Statutu Gminy Trzebnica Rada Miejska Trzebnicy wprowadziła następującą zmianę: w § 9 Uchwały po ust. 3 dodaje się ust. 4, 5, 6 i 7 w brzmieniu:4. Dla potrzeb uzyskania informacji i dokumentów niezbędnych do wykonywania mandatu radnego, radny jest przyjmowany przez Burmistrza, Z–cę Burmistrza, Sekretarza Gminy i Skarbnika Gminy, naczelników Wydziałów Urzędu i kierowników jednostek organizacyjnych Gminy. Udostępnienie radnemu informacji niejawnych odbywa się na zasadach określonych w odrębnych przepisach.5. Osoby wymienione w ust. 4 są zobowiązane i uprawnione do udostępniania informacji i dokumentów radnemu.6. W przypadku konieczności zebrania lub przygotowania informacji lub dokumentów, radny winien zwrócić się z wnioskiem o ich udostępnienie do Burmistrza. Burmistrz może uzależnić przekazanie sprawy do opracowania od opinii właściwej komisji lub Rady.7. Informacje i dokumenty, o których mowa w ust. 4, 5 i 6, są udzielane niezwłocznie. Jeśli przygotowanie informacji lub dokumentów wymaga dłuższego czasu, radny zostaje powiadomiony w terminie 14 dni od wystąpienia o informacje lub dokumenty o przyczynach opóźnienia i dacie ich przekazania.W uzasadnieniu uchwały Rada Miejska stwierdziła, że art. 24 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym w praktyce budzi wątpliwości interpretacyjne – wątpliwości te dotyczą w szczególności zakresu, rodzaju, terminu i trybu udostępniania żądanych informacji. Stąd uregulowania dotyczące zasad, terminu i trybu udostępniania informacji radnym, o których mowa w omawianym przepisie, powinny znaleźć się w Statucie Gminy.W wyniku przeprowadzonego postępowania nadzorczego organ nadzoru stwierdził, że uchwała nr XVIII/177/2025 w sprawie zmiany Statutu Gminy Trzebnica została podjęta z istotnym naruszeniem art. 22 ust. 1 oraz art. 24 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, polegającym na przekroczeniu zakresu upoważnienia wynikającego z delegacji ustawowej. Uprawnienie rady z art. 22 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym należy rozumieć jako prawo do takiej regulacji organizacji wewnętrznej oraz trybu pracy organów gminy, która nie jest sprzeczna z przepisami ustawowymi. Ani art. 22 ani art. 24 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym nie dają uprawnienia do regulowania przez radę gminy kwestii dotyczących realizacji przez radnych uprawnienia wynikającego wprost z art. 24 ust. 2 ustawy. Kompetencja rady gminy do regulowania zasad uzyskiwania przez radnych informacji i materiałów od gminy nie wynika także z żadnego innego przepisu obowiązującego prawa. W drodze aktu prawa miejscowego nie można ani rozszerzać, ani ograniczać uprawnień i obowiązków adresatów danego aktu prawa miejscowego wynikających wprost z ustawy. Zakres przyjętych regulacji przez Radę wykracza poza materię organizacyjno- techniczną i ma wpływ na wykonywanie mandatu radnego.W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Gmina T. zarzuciła zaskarżonemu rozstrzygnięciu nadzorczemu naruszenie art. 91 ust. 1 i ust. 4 w związku z art.22 ust. 1 oraz art. 24 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym przez błędną wykładnię i uznanie, że uchwała Rady Miejskiej z dnia 27 listopada 2025 r. została podjęta z istotnym naruszeniem prawa, polegającym na przekroczeniu zakresu upoważnienia wynikającego z delegacji ustawowej. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego w całości i zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Według strony skarżącej art. 24 ust. 2 ustawy nie reguluje całości zagadnień związanych z udostępnieniem informacji materiałów radnym i w tym zakresie dopuszczalna regulacja statutowa może dotyczyć wyłącznie kwestii stricte techniczno – porządkowych. Może to dotyczyć np. miejsca i czasu udostępniania informacji i materiałów radnym, technicznych uwarunkowań zapoznawania się z informacjami i materiałami, czy ich kopiowania, powielania, dokonywania wypisów. Regulacja wprowadzona unieważnioną uchwałą w żaden sposób nie ogranicza uprawnień radnego, a ma jedynie charakter techniczno - porządkujący. Wprowadzone postanowienia Statutu mają na celu uspokojenie sytuacji w Urzędzie Miejskim, gdzie dochodzi do regularnego paraliżu prac i zastraszania "szeregowych" pracowników Urzędu przez radnych.W odpowiedzi na skargę Wojewoda Dolnośląski wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w rozstrzygnięciu nadzorczym.Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje:Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sprawowanie kontroli aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywane jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryterium słuszności.Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2026 r., poz. 143, zwanej dalej p.p.s.a.). Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych umożliwia sądowi administracyjnemu uchylenie aktu nadzoru, gdy uwzględni on skargę jednostki samorządu terytorialnego na taki akt (art. 148 p.p.s.a.).Oceniając zaskarżone rozstrzygniecie nadzorcze w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga Gminy nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem.Przedmiotem kontroli w rozpoznawanej sprawie było rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Dolnośląskiego z dnia 18 grudnia 2025 r., stwierdzające nieważność uchwały Rady Miejskiej w Trzebnicy z dnia 27 listopada 2025 r. zmieniającej uchwałę w sprawie uchwalenia Statutu Gminy przez dodanie w § 9 ust. 4, 5, 6 i 7.Podstawy stwierdzenia nieważności aktu organu gminy określa art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1053), zgodnie z którym uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Zgodnie z kolei z art. 91 ust. 4 ww. ustawy, w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały, ograniczając się do wskazania, że uchwałę lub zarządzenie wydano z naruszeniem prawa.Przepisy art. 91 ust. 1 oraz ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym wyróżniają zatem dwie kategorie wad uchwał lub zarządzeń organów gminy: istotne naruszenie prawa i nieistotne naruszenie prawa. Podstawą rozstrzygnięcia nadzorczego stwierdzającego nieważność całości lub części uchwały lub zarządzenia organu gminy może być tylko istotne naruszenie prawa. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, do istotnego naruszenia prawa należy zaliczyć naruszenie przez organ gminy podejmujący uchwałę lub zarządzenie przepisów o właściwości, podjęcie takiego aktu bez podstawy prawnej, czy też wadliwe zastosowanie normy prawnej będącej podstawą prawną podjęcia aktu.Natomiast z art. 169 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zw. z art. 3 ust. 1, art. 18 ust. 2 pkt 1, art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wynika zasada samodzielności gminy w zakresie kształtowania struktury organizacyjnej swoich organów, tak by w maksymalny sposób wypełniła ona swoje zadania. Jak jednak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 5 stycznia 2001 r., sygn. akt III RN 40/60 (publ. OSNAPiUS 2001, nr 13, poz. 424), statut gminy, jako akt prawny pochodny i komplementarny względem ustawy o samorządzie gminnym nie może zawierać postanowień z nią sprzecznych ani też jego postanowienia nie mogą być interpretowane w sposób sprzeczny z przepisami tej ustawy, a także nie powinien powtarzać jej przepisów.Oceniając zaskarżone rozstrzygniecie nadzorcze Wojewody Sąd podzielił zastrzeżenia organu nadzoru co do uregulowań wprowadzonych w § 9 ust. 4, 5, 6 i 7 Statutu Gminy dodanych kontrolowaną uchwałą Rady Miejskiej.W ocenie Sądu uzasadnione jest stanowisko organu nadzoru, że unormowania wprowadzone w § 9 ust. 4, 5 ,6 i 7 Statutu ograniczają w sposób nieuprawniony uprawnienia radnego wynikające z art. 24 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, związane z wykonywaniem jego mandatu.Przepis art. 24 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że w wykonywaniu mandatu radnego, radny ma prawo, jeżeli nie narusza to dóbr osobistych innych osób, do uzyskiwania informacji i materiałów, wstępu do pomieszczeń, w których znajdują się te informacje i materiały, oraz wglądu w działalność urzędu gminy, a także spółek z udziałem gminy, spółek handlowych z udziałem gminnych osób prawnych, gminnych osób prawnych, oraz zakładów, przedsiębiorstw i innych gminnych jednostek organizacyjnych, z zachowaniem przepisów o tajemnicy prawnie chronionej.Przepis ten wszedł w życie z dniem 31 stycznia 2018 r. na mocy art. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zwiększenia udziału obywateli w procesie wybierania, funkcjonowania i kontrolowania niektórych organów publicznych (Dz. U. z 2018 poz.130). Z uzasadnienia projektu nowelizacji ww. ustawy wynika, że celem wnioskodawców było wzmocnienie pozycji radnego przez nadanie radnemu uprawnień kontrolnych w zakresie przedmiotowym podobnym posłom oraz senatorom, jednak ograniczone kompetencyjnie do jednostki samorządu terytorialnego, do której radny został wybrany.Jednocześnie w przepisach ustawy o samorządzie gminnym nie zawarto delegacji do wprowadzenia przez radę gminy procedury określającej sposób realizacji, przyznanych przez ustawodawcę w art. 24 ust. 2 uprawnień radnego. Należy przypomnieć, że w drodze aktu prawa miejscowego nie można ani rozszerzać ani ograniczać uprawnień i obowiązków adresatów danego aktu prawa miejscowego wynikających wprost z ustawy.W ocenie Sądu, wprowadzona w § 9 ust. 4 i ust. 5 Statutu Gminy regulacja zmierza w istocie do umocowania tylko wymienionych tam organów i pracowników Gminy - w tym przypadku Burmistrza, Zastępcy Burmistrza, Sekretarza Gminy, Skarbnika Gminy, Naczelników Wydziałów Urzędu i kierowników jednostek organizacyjnych Gminy - do dokonywania oceny czy żądane przez radnego informacje i materiały podlegają udostępnieniu. Zgodnie bowiem z § 9 ust. 4 Statutu w celu uzyskania informacji i dokumentów radny winien zostać przyjęty przez wymienione osoby, a stosownie do § 9 ust. 5 osoby te są zobowiązane i uprawnione do udostępniania i informacji i dokumentów. Osoby te, zgodnie z § 9 ust. 7 miałyby decydować o udostępnieniu informacji i dokumentów bądź niezwłocznie bądź też w innej dacie.Należy podkreślić, że uregulowanie w Statucie Gminy procedury udostępniania informacji i materiałów, w związku z wykonywaniem czynności radnego, o których mowa w art. 24 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, przez wyznaczenie osób warunkujących dostęp radnego do żądanych przez niego informacji i materiałów, stoi w sprzeczności ze wskazanym przepisem rangi ustawowej. Słusznie stwierdził organ nadzoru, że kwestia podziału obowiązków poszczególnych pracowników w zakresie udzielania informacji i udostępniania dokumentów powinna wynikać z regulaminu organizacyjnego jednostki i zakresów obowiązków poszczególnych pracowników, a nie ze Statutu Gminy.Rada nie jest również uprawniona do wprowadzenia w Statucie regulacji, zgodnie z którymi udostępnienie radnemu informacji lub dokumentów uzależnione byłoby od opinii innych radnych, co w niektórych przypadkach uniemożliwiłoby uzyskanie przez radnego informacji lub dokumentów wbrew ustawowemu uprawnieniu z art. 24 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Zgodnie bowiem z § 9 ust. 6 w przypadku konieczności zebrania i przygotowania informacji i dokumentów, Burmistrz ma badać uprzednio złożony wniosek radnego o udostępnienie informacji i materiałów oraz decydować o ich udostępnieniu lub też o przekazaniu sprawy do zaopiniowania przez właściwą komisje lub Radę.Poza tym, prawo radnych do uzyskiwania informacji i dokumentów nie może być ograniczane przez dowolne ustalanie terminów udostępnienia informacji i dokumentów, których przygotowanie "wymaga dłuższego czasu". Zgodnie bowiem z § 9 ust. 7, jeżeli przygotowanie informacji bądź dokumentów wymaga dłuższego czasu, radny zostaje w terminie 14 dni powiadomiony o przyczynach opóźnienia i dacie uch udostępnienia.Nie można zgodzić się ze stanowiskiem strony skarżącej, że regulacje zawarte w § 9 ust. 4, 5, 6 i 7 Statutu mają jedynie charakter porządkowy i pozostają bez wpływu na ustawowe prawa radnego. Przepisy o charakterze porządkowym nie mogą bowiem dotyczyć w ogóle materialnych treści prawa do uzyskiwania informacji i materiałów przez radnego, wyznaczonych przez art. 24 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym.Uregulowania zawarte w statucie gminy w tym zakresie mogą dotyczyć wyłącznie kwestii stricte techniczno-porządkowych, np. miejsca i czasu udostępniania informacji i materiałów radnemu, technicznych uwarunkowań zapoznawania się z informacjami i materiałami, czy ich kopiowania, powielania, dokonywania wypisów.Tego typu regulacje o charakterze techniczno-organizacyjnym i porządkowym mogą znaleźć się w Statucie Gminy w celu realizacji uprawnienia radnego wynikającego art. 24 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Nie mogą jednak zawierać takich aspektów proceduralnych dostępu do informacji i materiałów przez radnego, które mogłyby wpływać na kształtowanie zakresu tego uprawnienia ustawowego lub jego realizację.Reasumując, Sąd podzielił zastrzeżenia organu nadzoru co do uregulowania zawartego w § 9 ust. 4, 5, 6 i 7 Statutu Gminy, dodanego w uchwale Rady Miejskiej z dnia 27 listopada 2025 r. uznając, że charakter dostrzeżonych naruszeń uzasadniał stwierdzenie nieważności tego aktu.Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. w zw. z art. 3 ust. 1, art. 18 ust. 2 pkt 1, art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wynika zasada samodzielności gminy w zakresie kształtowania struktury organizacyjnej swoich organów, tak by w maksymalny sposób wypełniła ona swoje zadania. Jak jednak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 5 stycznia 2001 r., sygn. akt III RN 40/60 (publ. OSNAPiUS 2001, nr 13, poz. 424), statut gminy, jako akt prawny pochodny i komplementarny względem ustawy o samorządzie gminnym nie może zawierać postanowień z nią sprzecznych ani też jego postanowienia nie mogą być interpretowane w sposób sprzeczny z przepisami tej ustawy, a także nie powinien powtarzać jej przepisów.Oceniając zaskarżone rozstrzygniecie nadzorcze Wojewody Sąd podzielił zastrzeżenia organu nadzoru co do uregulowań wprowadzonych w § 9 ust. 4, 5, 6 i 7 Statutu Gminy dodanych kontrolowaną uchwałą Rady Miejskiej.W ocenie Sądu uzasadnione jest stanowisko organu nadzoru, że unormowania wprowadzone w § 9 ust. 4, 5 ,6 i 7 Statutu ograniczają w sposób nieuprawniony uprawnienia radnego wynikające z art. 24 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, związane z wykonywaniem jego mandatu.Przepis art. 24 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że w wykonywaniu mandatu radnego, radny ma prawo, jeżeli nie narusza to dóbr osobistych innych osób, do uzyskiwania informacji i materiałów, wstępu do pomieszczeń, w których znajdują się te informacje i materiały, oraz wglądu w działalność urzędu gminy, a także spółek z udziałem gminy, spółek handlowych z udziałem gminnych osób prawnych, gminnych osób prawnych, oraz zakładów, przedsiębiorstw i innych gminnych jednostek organizacyjnych, z zachowaniem przepisów o tajemnicy prawnie chronionej.Przepis ten wszedł w życie z dniem 31 stycznia 2018 r. na mocy art. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zwiększenia udziału obywateli w procesie wybierania, funkcjonowania i kontrolowania niektórych organów publicznych (Dz. U. z 2018 poz.130). Z uzasadnienia projektu nowelizacji ww. ustawy wynika, że celem wnioskodawców było wzmocnienie pozycji radnego przez nadanie radnemu uprawnień kontrolnych w zakresie przedmiotowym podobnym posłom oraz senatorom, jednak ograniczone kompetencyjnie do jednostki samorządu terytorialnego, do której radny został wybrany.Jednocześnie w przepisach ustawy o samorządzie gminnym nie zawarto delegacji do wprowadzenia przez radę gminy procedury określającej sposób realizacji, przyznanych przez ustawodawcę w art. 24 ust. 2 uprawnień radnego. Należy przypomnieć, że w drodze aktu prawa miejscowego nie można ani rozszerzać ani ograniczać uprawnień i obowiązków adresatów danego aktu prawa miejscowego wynikających wprost z ustawy.W ocenie Sądu, wprowadzona w § 9 ust. 4 i ust. 5 Statutu Gminy regulacja zmierza w istocie do umocowania tylko wymienionych tam organów i pracowników Gminy - w tym przypadku Burmistrza, Zastępcy Burmistrza, Sekretarza Gminy, Skarbnika Gminy, Naczelników Wydziałów Urzędu i kierowników jednostek organizacyjnych Gminy - do dokonywania oceny czy żądane przez radnego informacje i materiały podlegają udostępnieniu. Zgodnie bowiem z § 9 ust. 4 Statutu w celu uzyskania informacji i dokumentów radny winien zostać przyjęty przez wymienione osoby, a stosownie do § 9 ust. 5 osoby te są zobowiązane i uprawnione do udostępniania i informacji i dokumentów. Osoby te, zgodnie z § 9 ust. 7 miałyby decydować o udostępnieniu informacji i dokumentów bądź niezwłocznie bądź też w innej dacie.Należy podkreślić, że uregulowanie w Statucie Gminy procedury udostępniania informacji i materiałów, w związku z wykonywaniem czynności radnego, o których mowa w art. 24 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, przez wyznaczenie osób warunkujących dostęp radnego do żądanych przez niego informacji i materiałów, stoi w sprzeczności ze wskazanym przepisem rangi ustawowej. Słusznie stwierdził organ nadzoru, że kwestia podziału obowiązków poszczególnych pracowników w zakresie udzielania informacji i udostępniania dokumentów powinna wynikać z regulaminu organizacyjnego jednostki i zakresów obowiązków poszczególnych pracowników, a nie ze Statutu Gminy.Rada nie jest również uprawniona do wprowadzenia w Statucie regulacji, zgodnie z którymi udostępnienie radnemu informacji lub dokumentów uzależnione byłoby od opinii innych radnych, co w niektórych przypadkach uniemożliwiłoby uzyskanie przez radnego informacji lub dokumentów wbrew ustawowemu uprawnieniu z art. 24 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Zgodnie bowiem z § 9 ust. 6 w przypadku konieczności zebrania i przygotowania informacji i dokumentów, Burmistrz ma badać uprzednio złożony wniosek radnego o udostępnienie informacji i materiałów oraz decydować o ich udostępnieniu lub też o przekazaniu sprawy do zaopiniowania przez właściwą komisje lub Radę.Poza tym, prawo radnych do uzyskiwania informacji i dokumentów nie może być ograniczane przez dowolne ustalanie terminów udostępnienia informacji i dokumentów, których przygotowanie "wymaga dłuższego czasu". Zgodnie bowiem z § 9 ust. 7, jeżeli przygotowanie informacji bądź dokumentów wymaga dłuższego czasu, radny zostaje w terminie 14 dni powiadomiony o przyczynach opóźnienia i dacie uch udostępnienia.Nie można zgodzić się ze stanowiskiem strony skarżącej, że regulacje zawarte w § 9 ust. 4, 5, 6 i 7 Statutu mają jedynie charakter porządkowy i pozostają bez wpływu na ustawowe prawa radnego. Przepisy o charakterze porządkowym nie mogą bowiem dotyczyć w ogóle materialnych treści prawa do uzyskiwania informacji i materiałów przez radnego, wyznaczonych przez art. 24 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym.Uregulowania zawarte w statucie gminy w tym zakresie mogą dotyczyć wyłącznie kwestii stricte techniczno-porządkowych, np. miejsca i czasu udostępniania informacji i materiałów radnemu, technicznych uwarunkowań zapoznawania się z informacjami i materiałami, czy ich kopiowania, powielania, dokonywania wypisów.Tego typu regulacje o charakterze techniczno-organizacyjnym i porządkowym mogą znaleźć się w Statucie Gminy w celu realizacji uprawnienia radnego wynikającego art. 24 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Nie mogą jednak zawierać takich aspektów proceduralnych dostępu do informacji i materiałów przez radnego, które mogłyby wpływać na kształtowanie zakresu tego uprawnienia ustawowego lub jego realizację.Reasumując, Sąd podzielił zastrzeżenia organu nadzoru co do uregulowania zawartego w § 9 ust. 4, 5, 6 i 7 Statutu Gminy, dodanego w uchwale Rady Miejskiej z dnia 27 listopada 2025 r. uznając, że charakter dostrzeżonych naruszeń uzasadniał stwierdzenie nieważności tego aktu.Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.