Wyrok - II SA/Kr 306/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - z dnia 3 czerwca 2026
Teza
Oddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Magda Froncisz Sędziowie: SWSA Małgorzata Łoboz (spr.) SWSA WSA Sebastian Pietrzyk Protokolant: sekretarz sądowy Kamila Maśloch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 9 grudnia 2025 r., znak:SKO-PW-4171-61/25 w przedmiocie odmowy nakazania przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom oddala skOddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Magda Froncisz Sędziowie: SWSA Małgorzata Łoboz (spr.) SWSA WSA Sebastian Pietrzyk Protokolant: sekretarz sądowy Kamila Maśloch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 9 grudnia 2025 r., znak:SKO-PW-4171-61/25 w przedmiocie odmowy nakazania przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom oddala sk
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
biegły
wnioskodawca / wnioskodawczyni
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
3 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Przewodniczący
Magda Froncisz
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
II SA/Kr 306/26UZASADNIENIEWójt Gminy C. decyzją z 3 października 2025 r., znak: WBG.6331.2.2024, wydaną na podstawie art. 234 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2025 r. poz. 960, dalej: "Pw") po rozpatrzeniu wniosku J. K. (dalej: "skarżąca"), odmówił nakazania M. R. i D. S. (właścicielom działki nr [...] w Ś. ) przywrócenia stanu poprzedniego stosunków wodnych lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom.W odwołaniu skarżąca podniosła, że jej dom został wybudowany wiele lat wcześniej i nigdy w przeszłości nie występowała tak wielka wilgotność, gdy tymczasem od momentu rozpoczęcia przez sąsiadów prac ziemnych i budowy muru oporowego boryka się z utrzymującą się wodą, kałużami na podjeździe, ziemią nasiąkniętą jak gąbka oraz zawilgoceniem murów domu i piwnicy. Skoro biegli stwierdzają, że doszło do naruszenia stosunków wodnych i sugerują czynności prewencyjne (odwodnienie z betonowych koryt odwadniających, rów otwarty odarniowany), to trudno zgodzić się z ich wnioskiem, że pozostaje to bez wpływu na jej działki.Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu (dalej: "SKO") decyzją z 9 grudnia 2025 r., znak: SKO-PW-4171-61/25, utrzymało decyzję organu pierwszej instancji w mocy.W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia SKO wskazało, że skarżąca (współwłaścicielka działek nr [...] i nr [...]) wysunęła zastrzeżenia w związku z budową budynku mieszkalnego na działce nr [...] na tzw. prarzeczu potoku N.. Zdaniem SKO organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił, w szczególności na podstawie opinii biegłego, że na działce nr [...] nastąpiła zmiana stanu wody na gruncie bez szkody dla działek nr: [...] i [...]. Zmiana ta polega na zmianie zakresu zlewni działek nr: [...] i [...] oraz powstaniu stref o zwiększonym odpływie wód powierzchniowych na skutek zmiany ukształtowania działki nr [...], ale jedynie wewnątrz tej działki. Nie nastąpiła zmiana kierunku odpływu wód gruntowych z działek nr: [...] i [...] w kierunku działki nr [...], gdyż odpływ ten nadal odbywa się na działkę nr [...] jako najniższego terenu w okolicy. Wybudowanie budynku na działce nr [...] zmieniło lokalnie kierunek odpływu z niewielkiego fragmentu tej działki, ale nie miało to żadnego wpływu na odpływ wód z działek nr: [...] i [...] w kierunku działki nr [...]. Realizacja budynku na działce nr [...] odbywa się w znacznej odległości od budynku mieszkalnego na działce nr [...]. Podczas oględzin nie stwierdzono negatywnego wpływu realizowanej budowy na stan techniczny poziomu piwnic w postaci np. zawilgocenia. Poziom posadowienia budynku (piwnic) jest płytki w stosunku do przyległego terenu, a nawiercony poziom wód gruntowych (podziemnych) na działce nr [...] znajduje się na poziomie 3,20 m do 4,0 m poniżej poziomu terenu (przed wykonaniem nasypu), czyli znacznie poniżej poziomu posadowienia budynku na działce nr [...]. Podniesienie wód gruntowych może nastąpić jedynie w przypadku zagrożenia powodziowego związanego z rzeką N. , czego jednak nie stwierdzono. Przed wykonaniem robót ziemnych działka nr [...] znajdowała się poniżej działek nr: [...] i [...]. Po wykonaniu robót ziemnych na działce nr [...] część tej działki (w jej południowo-wschodniej części) pozostaje bez zmian, natomiast wykonany nasyp/skarpa w części południowo-zachodniej podniósł rzędne terenu, jednak w obrębie granicy z działką nr [...] rzędne te pozostały bez zmian (nasyp jest w niewielkiej odległości od granicy z działką nr [...]). Zmiana ta nie spowodowała powstania szkód na działce nr [...] związanych ze zmianą stanu wody na gruncie na działce nr [...]. Wody powierzchniowe (opadowe i roztopowe) na działce nr [...] pozostają na niej, ponieważ znajduje się ona niżej niż działki nr: [...] i [...], a spływ wód opadowych z wykonanego nasypu nie ma możliwości przelania się ponad wykonaną podmurówkę znajdującą się w obrębie tego nasypu na granicy obu działek. Wykonane roboty budowlane, w tym fundamentowe, nie mają żadnego wpływu na spływ wód gruntowych, ponieważ wody te znajdują się na głębokości ponad 3,20 cm poniżej pierwotnego poziomu terenu.Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając przy tym naruszenie:1) art.7 w zw. z art. 7b w zw. z art. 75, art. 77 § 1 oraz art. 80 i art. 107 § 3 kpa przez nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego ds. budownictwa na okoliczność niezgodności robót budowlanych na działce nr [...] z projektem i pozwoleniem wodnoprawnym w zakresie głębokości fundamentów i ich kształtu, w związku z czym organ nie był w stanie ustalić, czy inwestycja zmieniła stosunki wodne;2) art. 234 ust. 1 pkt 1 Pw przez przyjęcie, że skarżąca nie wykazała, że zmiana stosunków wodnych nastąpiła ze szkodą dla jej nieruchomości i w związku z tym nie może żądać wykonania urządzeń zabezpieczających.W uzasadnieniu skargi podniosła, że – pokryte częściowo warstwą izolacyjną w postaci przekładki ślizgowej z papy – ściany fundamentowe (wg projektu na głębokości ok. 4 m, a w rzeczywistości znacznie głębiej) hamują swobodny odpływ wód gruntowych. Biegli wskazali, że wody gruntowe znajdują się na głębokości 3,20 m poniżej terenu istniejącego przed wykonaniem prac ziemnych, a zatem gdyby fundamenty były posadowione wbrew projektowi, to zmieniałyby kierunek odpływu pod powierzchnią ziemi. Nie można zgodzić się co do tego, że przepisy Pw nie obejmują zaburzeń stosunków wodnych dotyczących wód gruntowych i głębokości posadowienia fundamentów budynków. Już samo podniesienie terenu na sąsiedniej działce w terenie podmokłym o znacznym ryzyku zagrożenia powodziowego powinno uprawniać skarżącą do żądania zabezpieczenia nieruchomości na przyszłość. Skarżąca zastrzegła, że szkoda może sprowadzać się do potencjalnego niebezpieczeństwa zalania lub zatopienia, a jednocześnie podkreśliła, że podczas oględzin we wrześniu (susza) nie była w stanie wykazać wody stojącej.W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:Rozpoczynając, wyjaśnić należy, że istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.), stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.Z punktu widzenia powyższego stwierdzić należy, że skarga okazała się być bezzasadna.Na wstępie Sąd pragnie zauważyć, że podziela stanowisko organów zaprezentowane w skarżonych decyzjach, tak z uwagi na ustalony stan faktyczny, jak i ocenę prawną. Nie ma zatem potrzeby powielania wszystkich ustaleń organów.Przypomnieć trzeba w tym miejscu brzmienie przepisu art. 234 ust. 3 p.w.: "Jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, z urzędu lub na wniosek, w drodze decyzji, nakazuje właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, ustalając termin wykonania tych czynności.Zmiana stanu wody na gruncie, to każde działanie, którego efektem jest zmiana ilościowa wody (zwiększenie się bądź zmniejszenie ilości wody na gruncie) oraz zmiana w zakresie jej przepływu przez grunt. Jest to takie działanie, które ingeruje w naturalny stan wody na danym terenie związany z jego ukształtowaniem, warunkami przyrodniczymi i hydrologicznymi. Zmiana ta może polegać na zmianie kierunku odpływu znajdującej się na gruncie wody opadowej i roztopowej bądź kierunku odpływu ze źródeł poprzez np. wykonanie przeszkody w odpływie wody opadowej z terenów sąsiednich zgodnie z naturalnym kierunkiem odpływu, nawiezienie ziemi w celu podwyższenia terenu, usunięcie ziemi w celu obniżenia terenu, wykopanie rowu, zasypanie istniejącego rowu, utwardzenie powierzchni działki kostką brukową, wzniesienie murowanego ogrodzenia, czy wykopanie studni i pobór z niej takiej ilości wody, która spowoduje obniżenie poziomu lustra wody na gruntach sąsiednich. Przy czym nie ma znaczenia, czy szkoda nastąpiła w wyniku działania legalnego czy nielegalnego ( por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 9 maja 2025 r. II SA/Gl 40/25 LEX nr 3866689 czy wyrok WSA w Kielcach z dnia 26 marca 2026 r. II SA/Ke 664/25 LEX nr 4080343 ).Nie ulega wątpliwości, że najistotniejszym dowodem dotyczącym ewentualnego wypełnienia przesłanek z powyższego przepisu w kontrolowanej sprawie była ekspertyza hydrogeologiczna w sprawie zmiany stosunków wodnych. Z ekspertyzy tej wynikały następujące wnioski:1/ na działce nr [...] nastąpiła zmiana stanu wody na gruncie, na skutek wykonania robót ziemnych związanych z ukształtowaniem terenu w obrębie realizowanej budowy budynku mieszkalnego w oparciu o pozwolenie na budowę, które było przedmiotem analizy biegłych;2/ wspomniana zmiana stanu wody doprowadziła do zmiany stosunków wodnych wyłącznie na działce nr [...];3/ zmiana ta nie doprowadziła do zmiany stosunków wodnych na działkach nr [...] i [...], albowiem działka [...] znajduje się niżej od tych działek w części, zaś wykonany pod budynkiem nasyp podniósł rzędne w tej części, ale woda opadowa nie przeleje się na działkę nr [...] przez podmurówkę ogrodzenia;4/ z kolei poziom wód gruntowych został określony w wykonanej opinii geotechnicznej ( przy okazji pozwolenia na budowę), gdzie podano, że poziom wód podziemnych w postaci zwierciadła swobodnego wykazuje się na głębokości od 3,20 m ppt do 4,00 m ppt. (przed wykonaniem nasypu);5/ wybudowanie budynku mieszkalnego nie doprowadziło do zmiany przepływu wód gruntowych na wszystkich wspomnianych działkach;6/ lokalizacja budynku mieszkalnego znajduje się powyżej poziomu wód gruntowych (rzędna poziomu ppp + 289,15 m npm);7/ nie stwierdzono żadnych szkód na działkach nr [...] i [...].Skarga zarzuca, że:1/ biegli nie odnieśli się w ramach wydanej opinii do tego, że wybudowanie fundamentów na głębokości 4 m może spowodować zaburzenie stosunków wodnych wód pod powierzchnią gruntu;2/ wedle skarżącej głębokość rzeczywista fundamentów jest niezgodna z projektem.Co się tyczy pierwszej kwestii, to nie jest prawdą, że biegli nie poruszyli tego zagadnienia. Już choćby wynika to z powyższego skrótowego streszczenia wniosków opinii. Ponadto w odpowiedzi na zarzuty /k.42 akt adm./ biegli stwierdzili, co następuje:"Zgodnie z opracowaną Ekspertyzą, którą wykonano w oparciu o wykonane pomiary geodezyjne, zebrane materiały oraz przeprowadzone oględziny stwierdzono wystąpienie zmiany stanu wody na gruncie, co związane jest z wykonaniem robót ziemnych przy budowie budynku mieszkalnego i wykonaniem zagospodarowania terenu na działce o nr ew. [...], jednak zmiana ta nie wpłynęła i nie wpłynie (po zakończeniu wszystkich prac budowlanych) negatywnie tzn. ze szkodą, dla gruntów sąsiednich, co zostało opisane dokładnie w Części trzeciej i Części czwartej oraz przedstawione w załączniku graficznym Załączniku nr 2 opracowanej EkspertyzyWody powierzchniowe (opadowe i roztopowe), które znajdują się na działce o nr ew. [...] pozostają na tej działce, ponieważ działka ta znajduje się niżej w stosunku do działek o nr ew. [...], [...] (jej południowo-wschodnia część), a spływ wód opadowych z wykonanego nasypu nie ma możliwości "przelania się" ponad wykonaną podmurówkę znajdującą się w obrębie tego nasypu na granicy obu działek (pomiar geodezyjny - Załącznik nr [...]). Przed wykonaniem robót ziemnych na działce o nr ew. [...], działka ta znajdowała się poniżej działki o nr ew. [...] oraz [...]. Po wykonaniu robót ziemnym na działce o nr ew.[...] część tej działki (w jej południowo-wschodniej części) pozostaje bez zmian, natomiast wykonany nasyp/skarpa w części południowo-zachodniej podniósł rzędne terenu, jednak w obrębie granicy z działką o nr ew. [...] rzędne te pozostały bez zmian (nasyp jest w niewielkiej odległości od granicy z działką o nr ew. [...]). Zmiana ta nie spowodowała i nie spowoduje powstania szkód na działce o nr ew. [...] związanych ze zmianą stanu wody na gruncie na działce o nr ew. [...]."Zgodnie z Rys. A.07-Przekrój A-A, Rys. A.08 - Przekrój B-B, Rys. A.09- Przekrój C-C, które znajdują się w Załączniku nr 2 Ekspertyzy, biegli informowali, iż.- rzędna ppp (poziom posadzki parteru) wynosi +289,15 m npm-rzędna stuletniej wody wg ISOK wynosi +288,57 mnpm = (Q1%)-średnia rzędna terenu w obrębie inwestycji wynosi +287,72- m npm –-poziom elementów posadowienia (ław fundamentowych) znajduje się na rzędnej -3,80 m poniżej poziomu ±0.00 (poziom posadzki parteru) co daje - 2.37 m poniżej pierwotnego terenu (a nie 4 m jak pisze skarżąca w swym piśmie)-poziom dolny pyty fundamentowej +288,62 m npm (co daje 5 cm powyżej wody stuletniej - Q1%))-poziom wód gruntowych nawiercony podczas badań geologicznych wykonanych przez firmę A.G.S. w czerwcu 2022 roku wynosi - 3,20 m poniżej terenu istniejącego (tzn. przed wykonaniem jakichkolwiek prac ziemnych), tym samym znajduje się 0,83 m poniżej poziomu zaprojektowanych elementów posadowienia (ław fundamentowych), tym samym wody gruntowe znajdujące się w warstwach gruntowych mają możliwość swobodnego przepływu, a wykonane ławy fundamentowe nie powodują ich zahamowania i jakichkolwiek utrudnień w ich przepływie.Biegli zwrócili uwagę, iż poziom posadowienia realizowanego budynku został określony w Pozwoleniu wodno-prawnym z dnia 19.05.2023 roku (nr KR.ZUZ.3.4210.268.2023. JD. które zostało wydane przez Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie, Dyrektora Zarządu Zlewni w N. S. i związany jest z pojawieniem się tzw. wody stuletniej, które dotyczy przepływu w niedalekim sąsiedztwie rz. N. i i jej ewentualnego wylewu. Natomiast "przekładka z papy asfaltowej" znajduje się pod żelbetową płytą fundamentową na poziomie ewentualnego występowania wody stuletniej (rzędna +288,57 m npm) i jej rolą jako izolacji przeciwwilgociowej/przeciwwodnej jest zabezpieczenie płyty fundamentowej przed ewentualnym działaniem wody powodziowej, jak wspomniano stuletniej na płytę fundamentową, co zostało określone w Pozwoleniu wodno-prawnym. Biegli wskazali, że wbrew twierdzeniu skarżącej, nie jest to "warstwa izolacyjna - przekładka ślizgowa". Tym samym stwierdzenie, .że "na styku gruntu z ścianami fundamentowymi dochodzi do zbierania się wody i zahamowany zostaje swobodny odpływ wód gruntowych oraz spływ wód gruntowych z działek wnioskodawczyni" nie ma racji bytu i wynika zdaniem biegłych z kompletnego niezrozumienia zagadnienia przez pełnomocnika skarżącej. Wykonane roboty budowlane, w tym fundamentowe na działce o nr ew. [...] nie mają żadnego wpływu na "spływ wód gruntowych" ponieważ wody te znajdują się na głębokości ponad 3,20 m poniżej pierwotnego poziomu terenu. Biegli dodali, że nie są autorami dokumentacji projektowej i nie mają prawa ingerencji w jej zawartość.Biegli zwrócili nadto uwagę, iż wody opadowe z działki skarżącej (nr ew. [...], [...]), zgodnie z art. 234 Ustawy Prawo Wodne oraz Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, mają zostać zagospodarowane w obrębie jej działki/działek, a nie być odprowadzane na teren posesji przyległych, tak jak to się działo dotychczas i jedynie podmurówka płotu wykonanego wzdłuż działki o nr ew. [...]. temu zapobiegała i zapobiega.W ocenie Sądu powyższe wyjaśnienia stanowią pełną odpowiedź na wątpliwości skarżącej. Trzeba też zauważyć, że zespole biegłych znajdowały się osoby o specjalności rzeczoznawcy budowlanego.Co się tyczy kwestii drugiej, a więc twierdzenia skarżącej, że być może fundamenty znajdują się głębiej niż jest to zaznaczone w projekcie i jej zdaniem może mieć to wpływ na zmianę stosunków wodnych – to w ocenie Sądu są to gołosłowne twierdzenia, niczym nie wykazane.Zaznaczenia w tym miejscu wymaga, że zgodnie z ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego, organy administracji stoją na straży praworządności i podejmują kroki niezbędne do dokładnego ustalenia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.) i dopiero na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona (zasada swobodnej oceny dowodów - art. 80 k.p.a.). Po przeprowadzonym postępowaniu, jeśli sprawa jest dostatecznie wyjaśniona oraz taką formę rozstrzygnięcia przewidują odpowiednie przepisy, organ wydaje decyzję, uwzględniając wytyczne co do jej elementów składowych, wskazanych w art. 107 k.p.a., przedstawiając m.in. przyjęty w sprawie stan faktyczny (art. 107 § 3 k.p.a.) (wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2022 r. II OSK 2401/19 LEX nr 3354290).Niemniej "Organy realizując zasadę prawdy obiektywnej, zawartą w art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., zobowiązane są do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Powyższe jednak nie sprawia, że strona jest zwolniona od obowiązku współdziałania w wyjaśnianiu okoliczności faktycznych sprawy, gdyż zobowiązana jest ona przedstawić w sprawie wszystkie informacje niezbędne do ustalenia jej stanu faktycznego, wskazać dowody mające, jej zdaniem, znaczenie w sprawie i udostępnić dowody znajdujące się w jej posiadaniu" ( wyrok NSA z dnia 30 czerwca 2022 r. III OSK 5191/21, LEX nr 3368378). Wprawdzie inicjatywa dowodowa w toku prowadzonego postępowania administracyjnego, zgodnie z art. 7 k.p.a., spoczywa na organie administracji publicznej, ale zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem sądów administracyjnych obowiązek ten nie zwalnia stron postępowania z czynnego udziału w toczącym się postępowaniu i inicjowania przeprowadzenia określonych środków dowodowych (wyrok NSA z dnia 27 maja 2022 r. I OSK 2116/21, LEX nr 3421790 ).Organ ma zatem obowiązek poszukiwania dowodów, jednak nie jest nieograniczony w swoim zakresie, bowiem w świetle orzecznictwa, z przepisu art. 77 § 1 k.p.a. nie wynika wcale, że na organ został przerzucony cały ciężar dowodowy w sprawie. Organ nie ma obowiązku poszukiwania dowodów dla wykazania słuszności stanowiska strony. Z cytowanego wyżej przepisu nie daje się w szczególności wyprowadzić konkluzji, że organy administracji obowiązane są do poszukiwania środków dowodowych służących poparciu twierdzeń strony, w sytuacji gdy ta ostatnia środków takich nie przedstawia. Nie można bowiem w takim przypadku założyć, że przy bierności strony, cały ciężar dowodzenia faktów mających przemawiać przeciwko ustaleniom poczynionym przez organy administracji spoczywa na tych organach (wyrok NSA z dnia 19 stycznia 2023 r. II GSK 954/19, LEX nr 3511856 ). Organ nie ma obowiązku prowadzenia postępowania dłużej, niż to jest konieczne dla uzyskania pewności co do stanu faktycznego sprawy w zakresie okoliczności istotnych z punktu widzenia jej rozstrzygnięcia. W przeciwnym razie nie byłoby praktycznie możliwości zakończenia żadnego postępowania administracyjnego z obawy, że jakiś dowód zostanie pominięty ( wyrok WSA w Gliwicach z dnia 20 maja 2022 r. III SA/Gl 1369/21, LEX nr 3363079 ).Mając na uwadze powyższe judykaty, trzeba wskazać, że twierdzenie o posadowieniu fundamentów być może niezgodnie z projektem, jest niczym nie wykazane i wobec tego nieuprawnione. Sąd nie będzie wskazywał skarżącej, w jaki sposób należałoby dokonać sprawdzenia tej okoliczności, ale pewnym jest, że to ją obciąża ciężar jej wykazania. Gołosłowne twierdzenia prezentowane w trybie przypuszczającym na pewno nie mogą być podstawą do uwzględnienia skargi .Na koniec warto zauważyć, że skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów na szkodliwe oddziaływanie zmiany stosunków wodnych. Wobec tego trzeba zauważyć, że zastosowanie art. 234 ust. 3 prawa wodnego możliwe jest dopiero po bezspornym ustaleniu, czy właściciel gruntu dokonał zmiany stanu wody na gruncie oraz czy zmiany te szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie. Wymaga to precyzyjnego ustalenia stanu faktycznego istniejącego przed badaną zmianą, charakteru i sposobu dokonanej zmiany, jak i jej szkodliwego wpływu na grunty sąsiednie. Nie jest możliwe stwierdzenie takiego wpływu bez uprzedniego, wyraźnego ustalenia, że przed zmianą stan na gruntach sąsiednich był korzystniejszy i ta niemożliwość występuje również w przedmiotowej sprawie ( wyrok NSA z dnia 15 października 2025 r. III OSK 2315/22 LEX nr 3932075 ). Wszystkie czynności właściciela gruntu powodujące zmiany stanu wody na gruncie sąsiednim są tylko wtedy zabronione, jeżeli przynoszą szkodę właścicielowi gruntu sąsiedniego. Spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody z punktu widzenia treści art. 234 ust. 3 p.w. mogą być oceniane jedynie ze względu na szkody, jakie powstają przez wprowadzenie sztucznych zmian w ukształtowaniu powierzchni gruntu, wpływającej na zatrzymanie, zahamowanie lub przyspieszenie odpływu, albo też na zmianę kierunku odpływu ( wyrok NSA z dnia 22 listopada 2022 r. III OSK 4999/21 LEX nr 3762772).Skoro zatem nie wykazano żadnego szkodliwego oddziaływania na nieruchomość skarżącej, nie została spełniona także ta przesłanka z art. 234 ust. 3 p.w. W konkluzji należy stwierdzić, że nie ujawniono zarówno szkody, jak i tego, aby zmiana stosunków wodnych oddziaływała w jakikolwiek sposób na działki nr [...], [...].Z wymienionych względów, na zas. art. 151 p.p.s.a. skarga została oddalona.. skarga została oddalona.