Wyrok - III SA/Po 303/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu - z dnia 3 czerwca 2026
Teza
Oddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska Sędzia WSA Monika Świerczak (spr.) Sędzia WSA Wojciech Rowiński po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi G. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 grudnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań oddala skargę w całości. UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej również organ II instancji, Kolegium i SKO) poOddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska Sędzia WSA Monika Świerczak (spr.) Sędzia WSA Wojciech Rowiński po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi G. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 grudnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań oddala skargę w całości. UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej również organ II instancji, Kolegium i SKO) po
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
planowanie przestrzenne
samorząd terytorialny
Role w sprawie
odwołujący
odwołujący / ubezpieczony
biegły
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
3 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Przewodniczący
Katarzyna Witkowicz-Grochowska
Podstawa prawna
Pokaż pozostałe podstawy prawne (6)
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej również organ II instancji, Kolegium i SKO) po rozpatrzeniu sprawy z odwołania G. S. (dalej również skarżący) od decyzji Wójta Gminy [...] (dalej również organ I instancji, Wójt) z 6 maja 2024 r. nr [...] stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy fotowoltaicznej zlokalizowanej na części działki nr [...] w miejscowości L., Gmina [...], utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy.Przedstawiając stan faktyczny sprawy Kolegium wskazało, że podaniem z 8 stycznia 2024 r. (wpływ 10 stycznia 2024 r.) [...] Sp. z o. o. (zwana dalej inwestorem) zwróciła się zwróciła się do Wójta Gminy [...] o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy fotowoltaicznej zlokalizowanej na części działki nr [...] w miejscowości L., Gmina [...]. Inwestor załączył do wniosku Kartę informacyjną przedsięwzięcia (zwaną dalej Kartą).Obwieszczeniem z 15 stycznia 2024 r. Wójt Gminy [...] zawiadomił o wszczęciu postępowania. Pismem z 15 stycznia 2024 r. organ I instancji zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] (dalej również RDOŚ), Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] (dalej również PPIS) oraz do Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w [...] o zajęcie stanowiska co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.W opinii sanitarnej z 25 stycznia 2024 r. nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W opinii z 25 stycznia 2024 r nr [...] Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich w [...] nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Pismem z 31 stycznia 2024 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] wskazał na konieczność uzupełnienia Karty, do czego Wójt Gminy [...] wezwał Inwestora pismem z 5 lutego 2024 r. Inwestor przedłożył uzupełnienie Karty pismem z 27 lutego 2024 r.Wójt Gminy [...] przekazał uzupełnienie Karty organom współdziałającym celem zajęcia stanowiska pismami z 5 marca 2024r. Pismem z 13 marca 2024r. Dyrektor Zlewni Wód Polskich w [...] poinformował, że podtrzymuje wcześniejszą opinię z 25 stycznia 2024r. Postanowieniem z 22 marca 2024r. nr [...] Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Postanowieniem z 26 marca 2024r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] podtrzymał opinię sanitarną co do braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.Wójt Gminy [...] decyzją z 6 maja 2024 r. nr [...], działając na podstawie art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 84 oraz art. 85 ust. 1, ust. 2 pkt i ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływani na środowisko (j.t. Dz.U. z 2023, poz. 1094 ze zm. – dalej ustawa, u.i.o.ś.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 – dalej k.p.a.) stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy fotowoltaicznej zlokalizowanej na części działki nr [...] w miejscowości L., Gmina [...].Odwołanie od decyzji Wójta Gminy [...] złożył G. S., zarzucając organowi I instancji naruszenie:a) art. 7 k.p.a. poprzez:. nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego w celu ustalenia właściwego terminu do dokonania inwentaryzacji przyrodniczej dla terenu planowanej inwestycji, a także stanu flory i fauny na terenie planowanej inwestycji i w obszarze znajdującym się w zasięgu jej oddziaływania,. niezweryfikowanie i nieuwzględnienie twierdzeń skarżącego,. przyjęcie za prawdziwe twierdzeń inwestora, mimo że budziły one poważne wątpliwości w zakresie prawdziwości i nie zostały poparte żadnymi wiarygodnymi dowodami,. zaaprobowanie Karty zawierającej wady,. nieustalenie maksymalnej mocy planowanej farmy fotowoltaicznej,. marginalne potraktowanie planowanych magazynów energii,. niewłaściwe ustalenie parametrów pasa zieleni oraz minimalnej odległości przedsięwzięcia od zabudowy mieszkalnej, niezgodnie z praktykami,b) art. 8 § 1, art. 11, art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niedoniesienie się do zarzutów i zastrzeżeń skarżącego sformułowanych w petycji z 3 marca 2024 r.c) art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1 art. 84 § 1, art. 85 § 1, art. 86, art. 89 k.p.a. poprzez pominięcie dowodu z opinii biegłego w szczególności w celu ustalenia właściwego terminu dokonania inwentaryzacji przyrodniczej,d) art. 80 k.p.a. poprzez uznanie za wiarygodne twierdzeń inwestora w sytuacji gdy budziły one poważne wątpliwości w zakresie prawdziwości i nie zostały poparte żadnymi badaniami naukowymi oraz wydanie decyzji na podstawie niekompletnego materiału dowodowego,e) art. 62, art. 65, art. 66 u.i.o.ś. poprzez stwierdzenie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko gdy okoliczności sprawy uzasadniały przeprowadzenie tej oceny i określenie zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko,f) art. 6 ustawy Prawo ochrony środowiska poprzez niepodjęcie wszelkich możliwych istniejących środków zapobiegawczych wobec negatywnego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko.W uzasadnieniu organ II instancji stwierdził, że organ I instancji wziął pod uwagę kartę informacyjną przedsięwzięcia, stanowiska stron oraz stanowiska Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich w [...], Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...]. Wszystkie trzy wymienione organy stwierdziły brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Dalej wskazano, że organ I instancji uzasadnił swoje stanowisko i wykonując obowiązek ustawowy zwracał się do organów mających wiedzę specjalistyczną, odpowiednią dla właściwości rzeczowej danego organu i dokonując własnej oceny i końcowego uzasadnienia swojego stanowiska z tej wiedzy korzystał. Wszystkie organy współdziałające wyraziły opinię o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W zaskarżonej decyzji zawarto zalecenia organów i dokonano ich analizy oraz implementacji do decyzji. Rolą organu jest zgromadzenie kompletnej dokumentacji, dokonanie oceny zgromadzonego w sprawie materiału, w szczególności karty informacyjnej przedsięwzięcia, opinii organów współdziałających oraz zgromadzonych w sprawie uwag, co w opinii Kolegium organ pierwszej instancji uczynił w sposób prawidłowy.Biorąc pod uwagę art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. a u.i.o.ś. Kolegium stwierdziło, że inwestor planuje zrealizować przedsięwzięcie polegające na budowie farmy fotowoltaicznej o mocy do 5 MWp wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Powierzchnia działki objętej wnioskiem wynosi 9,56 ha, natomiast powierzchnia przeznaczona pod przedsięwzięcie 2,48 ha. Z uwagi na treść art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. c, d, e u.i.o.ś. wskazano, że realizacja przedsięwzięcia będzie wiązać się ze zużyciem paliwa, energii elektrycznej i wody. Emisja substancji będzie miała miejsce tylko w trakcie budowy farmy. Oddziaływanie to ustanie po zakończeniu prac. W związku z realizacją przedsięwzięcia nie przewiduje się wystąpienia awarii bądź katastrof budowlanych.W związku z art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. f u.i.o.ś. wskazano, że realizacja przedsięwzięcia na etapie realizacji nie będzie się wiązać z nadmiernym powstawaniem odpadów. Odpady powstałe na etapie prac wykonawczych, w związku z konserwacją urządzeń oraz po likwidacji przedsięwzięcia będą na bieżąco usuwane i przekazywane odpowiednim podmiotom.Biorąc pod uwagę art. 63 ust. 1 pkt 2 u.i.o.ś. stwierdzono, że przedsięwzięcie nie powinno stanowić zagrożenia dla wskazanych w tym przepisie obszarów i wód, w tym obszarów [...], oddalonych minimum na odległość 2,3 km. Z uwagi na lokalizację przedsięwzięcia nie można mówić o wpływie na obszary morskie, górskie i uzdrowiskowe. Z uwagi na art. 63 ust. 1 pkt 3 u.i.o.ś. należało stwierdzić, że przedsięwzięcie nie będzie powodować transgranicznego oddziaływania na środowisko. Nie będzie występować kumulacja oddziaływania z podobnymi przedsięwzięciami. Nie przewiduje się emitowania substancji przez przedsięwzięcie oraz negatywnego oddziaływania o charakterze akustycznym.Odnosząc się do zarzutu nieuwzględnienia przez organ I instancji twierdzeń skarżącego Kolegium zauważył, że jak wskazał Wójt w pismach z 28 maja 2024 r. 13 listopada 2025 r. petycja, na którą powołuje się skarżący została złożona w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy, a nie w niniejszym postępowaniu dotyczącym określenia środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia. Organ nie miał tym samym obowiązku odnoszenia się do twierdzeń, których skarżący nie sformułował w niniejszym postępowaniu.Niezależnie od powyższego Kolegium zauważyło, że zarzuty podniesione w przedmiotowej petycji oraz w odwołaniu co do zaaprobowania przez organ Karty zawierającej wady oraz przyjęcie za prawdziwe twierdzeń inwestora, mimo że budziły one poważne wątpliwości w zakresie prawdziwości i nie zostały poparte żadnymi wiarygodnymi dowodami, w tym opracowaniami naukowymi. Skarżący nie zakwestionował zatem skutecznie treści Karty za pomocą odpowiednich dowodów, a organy współdziałające pozytywnie zaopiniowały realizację przedsięwzięcia i nie stwierdziły nieprawidłowości w odniesieniu do Karty.Kolegium za niezasadne uznało również kwestionowanie braku wykonania przez inwestora inwentaryzacji przyrodniczej, gdyż nie musiał jej w ogóle wykonywać. Zgodnie z art. 62a ustawy środowiskowej, wyniki inwentaryzacji przyrodniczej nie stanowią bowiem obligatoryjnego elementu karty. Taki obowiązek wynika z art. 66 ust. 1 pkt 2a u.i.o.ś. i dotyczy raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Tym samym w ocenie Kolegium nie można również zaaprobować zarzutu nieprzeprowadzenia dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia terminu przeprowadzenia inwentaryzacji przyrodniczej. Byłoby to bezcelowe, skoro przeprowadzenie inwentaryzacji nie było konieczne na tym etapie postępowania.Za niezasadny organ II instancji uznał również zarzut nieustalenia maksymalnej mocy farmy fotowoltaicznej. Inwestor we wniosku wskazał, że moc paneli będzie wynosić do 5 MWp i dla takich parametrów została wydana decyzja. Inwestor ma obowiązek realizować przedsięwzięcie zgodnie z warunkami określonymi w decyzji i założeniami przedstawionymi w Karcie. Nie można również zaaprobować zarzutów uzasadnianych odstępstwem od określonych "dobrych praktyk".W ocenie Kolegium stwierdzając brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko Wójt nie naruszył również zasady przezorności sformułowanej w art. 6 Prawa ochrony środowiska. Odwołujący podnosi, że z Karty i decyzji nie wynika, aby "wnioskodawca zapewnił z należytą starannością odpowiednie środki zapobiegawcze i aby podjął rzetelną analizę zakresu negatywnego oddziaływania inwestycji na środowisko". Odwołujący nie przedstawia jednak żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Z uwagi na powyższe za nieskuteczny należy również uznać zarzut stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko gdy okoliczności sprawy uzasadniały przeprowadzenie tej oceny oraz braku określenia zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Analiza treści Karty, stanowiska inwestora oraz opinii organów współdziałających pozwalają na stwierdzenie, że przeprowadzenie takiej oceny nie było w niniejszym postępowaniu konieczne. Odwołujący kwestionuje w istocie sposób załatwienia sprawy, podczas gdy nie przedstawił dowodów, że sprawa powinna być załatwiona poprzez przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.G. S. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu. W skardze zarzucono:I. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy tj.:1. art. 8, art. 11 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nieustosunkowanie się przez organ II instancji do części zarzutów i twierdzeń skarżącego sformułowanych w odwołaniu; w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ w żaden sposób nie wyjaśnił, dlaczego za nieuzasadniony uznał zarzut związany z naruszeniem art. 7 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie, że magazyny energii nie stanowią systemu fotowoltaicznego i konieczne jest ustalenie dopuszczalnych parametrów magazynów energii, marginalne potraktowanie opisanych we wniosku magazynów energii i brak ustalenia zakresu oddziaływania na środowisko tego typu obiektów, oraz nieuwzględnienie, że planowane przedsięwzięcie znajdować się będzie między lasem, a zbiornikiem wodnym i nieuwzględnienie związanych z tym okoliczności faktycznych: w szczególności organ nie uwzględnił, że przez teren planowanego przedsięwzięcia przebiegają szlaki, którymi na co dzień przemieszcza się wiele zwierząt w celach żerowiskowych i do wodopoju;Ponadto, organ nie odniósł się do wszystkich szczegółowych zarzutów skarżącego, w których podnosił, że:- zakreślony przez wnioskodawcę obszar negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, który następnie bez głębszej refleksji został przyjęty przez organ, jest znacznie zawężony, a przez to w niniejszym postępowaniu nie biorą udziału wszystkie wymagane prawem strony,- organ właściwy do wydania decyzji zobowiązany jest uwzględnić łącznie wszystkie kryteria wskazane w art. 63 ust. 1 u.i.o.ś., działając jednak w ramach uznania administracyjnego,- po prawidłowym ustaleniu stron postępowania oraz po ustaleniu rzeczywistego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko organ powinien jeszcze raz sprawdzić, czy planowane przedsięwzięcie będzie negatywnie wpływać na dobrostan przyrodniczy i krajobrazowy terenu planowanego przedsięwzięcia oraz obszarów chronionych,- budowa farmy fotowoltaicznej prowadzi do przekształcenia środowiska w stopniu zbliżonym do innych instalacji przemysłowych,- instalacje fotowoltaiczne stanowią ekologiczną alternatywę dla tradycyjnych źródeł energii, której negatywny wpływ na środowisko jest powszechnie znany; pomimo że najnowsze doniesienia naukowe ostrzegają, iż fotowoltaika niesie ze sobą niepożądane skutki,- decyzja środowiskowa została wydana w oparciu o dokumentację, która nie zawierała prawidłowo opisanych wariantów realizacji przedsięwzięcia,- panele fotowoltaiczne, niezależnie od zastosowanych rozwiązań i technologii, będą odbijać światło słoneczne co będzie mieć negatywny wpływ na ptactwo zaś eksploatacja będzie miała negatywny wpływ na siedliska i lęg ptaków- inwestor nie dostrzegł typowych zagrożeń związanych z eksploatacją elektrowni fotowoltaicznych np. - w karcie informacyjnej został przedstawiony wadliwie stan flory i fauny na terenie planowanej inwestycji, a w dodatku sama treść karty nie pozwala na ustalenie, czy wnioskodawca przeprowadził inwentaryzację przyrodniczą terenu planowanego przedsięwzięcia,- organ, podobnie jak inwestor, zupełnie pominął fakt, że planowana inwestycja zakryje duże obszary gleby i doprowadzi do pustynnienia zajmowanego przez nią terenu,- karta informacja nie zawiera informacji dotyczącej możliwej kumulacji oddziaływań ze znajdującą się w sąsiedztwie drogą krajową nr [...], zwłaszcza w kontekście oddziaływań inwestycji na zwierzęta- wbrew twierdzeniom wnioskodawcy tereny pod panelami fotowoltaicznymi nie są biologicznie czynne- dokumentacja złożona przez wnioskodawcę nie zawiera rzetelnej analizy zagrożenia dla zdrowia człowieka oraz zwierząt stwarzanego przez pola magnetyczne pochodzące z kolektorów fotowoltaicznych- dokumentacja złożona przez wnioskodawcę nie zawiera rzetelnej analizy skutków ewentualnego pożaru inwestycji, skutków uszkodzenia inwestycji w wyniku działania sił przyrody oraz nie wyjaśnia w jaki sposób będą oddziaływać na środowisko elementy konstrukcyjne instalacji, które przez planowany tak długi okres użytkowania farmy będą w ziemi,- dokumentacja złożona przez wnioskodawcę nie zawiera informacji na temat możliwości i sposobu utylizacji zużytych lub uszkodzonych elementów planowanego przedsięwzięcia, w szczególności paneli fotowoltaicznych i magazynów energii oraz nie zawiera rzetelnej analizy problematyki korytarzy ekologicznych,- wnioskodawca nie przedstawił szczegółowych parametrów stacji transformatorowych ani nie przedstawił analizy oddziaływania tych obiektów na środowisko, zwłaszcza w zakresie oddziaływań akustycznych,- karta informacyjna nie uwzględnia konfliktów społecznych, które planowana inwestycja już generuje i które wygeneruje w przyszłości,- dodatkowo, organ nie odniósł się należycie do zarzutu naruszenia art. 6 ustawy Prawo ochrony środowiska, gdyż w żaden sposób nie wyjaśnił, czy w przypadku realizacji planowanego przedsięwzięcia inwestor może wywiązać się z obowiązków wynikających dla niego z art. 6 tej ustawy, a jeśli tak, to w jaki sposób (jakie konkretnie działania ma podjąć, aby wypełnić obowiązki wynikające z zasady zapobiegania i przezorności), a także nie uwzględnił, że w postępowaniu środowiskowym wszelkie pojawiające się wątpliwości wynikające z braku informacji o zagrożeniach środowiskowych powinny być rozstrzygane "na niekorzyść inwestora2. art. 7 k.p.a. poprzez niepodjęcie przez organ li instancji wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mających na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, w tym m.in. poprzez:- nieprzeprowadzenie przez organ dowodu z opinii biegłego posiadającego wiedzę z zakresu ochrony środowiska w celu ustalenia właściwego terminu do dokonania inwentaryzacji przyrodniczej dla terenu planowanej inwestycji, a także stanu flory i fauny na terenie planowanej inwestycji i w obszarze znajdującym się w zasięgu jej oddziaływania,- niezweryfikowanie i nieuwzględnienie twierdzeń skarżącego sformułowanych w petycji z dnia 03.03.2024 r.,- przyjęcie za prawdziwe twierdzeń wnioskodawcy, mimo iż budziły one poważne wątpliwości w zakresie prawdziwości i nie zostały poparte żadnymi wiarygodnymi dowodami,- zaaprobowanie karty informacyjnej przedsięwzięcia zawierającej wady i nie podjęcie próby wyeliminowania wadliwości, mimo że skarżący wskazywał na konkretne wadliwości zgromadzonej dokumentacji,- nieustalenie w decyzji maksymalnej mocy planowanej farmy fotowoltaicznej,- nieuwzględnienie, że magazyny energii nie stanowią systemu fotowoltalcznego i konieczne jest ustalenie dopuszczalnych parametrów magazynów energii, w tym np. maksymalnej pojemności, a w szczególności ich maksymalnej powierzchni na działce o nr [...] (analogicznie, jak w przypadku modułów paneli fotowoltaicznych),- marginalne potraktowanie opisanych we wniosku magazynów energii i brak ustalenia zakresu oddziaływania na środowisko tego typu obiektów,- niewłaściwe ustalenie parametrów pasa zieleni osłonowo - izolacyjnej, ponieważ zgodnie z dobrymi praktykami jego szerokość powinna wynosić co najmniej 10 m, wysokość do 4 m. a przy tym powinien on otaczać całą inwestycję, a nie tylko jedną stronę;- brak ustalenia minimalnej odległości przedsięwzięcia od zabudowy mieszkalnej znajdującej się w sąsiedztwie wynoszącej co najmniej 100 m. zgodnie z dobrymi praktykami dla tego typu przedsięwzięć,- nieuwzględnienie, że planowane przedsięwzięcie znajdować się będzie pomiędzy lasem, a zbiornikiem wodnym i związanych z tym okoliczności faktycznych;3. art. 7, art. 8 § 1 oraz art. 10 § 1 k.p.a. poprzez przyjęcie, że twierdzenia skarżącego odnoszące się do treści karty informacyjnej nie zostały poparte żadnymi dowodami oraz fachowymi opracowaniami, podczas gdy w złożonym przez skarżącego odwołaniu znajduje się 50 (pięćdziesiąt) przypisów, w większości odnoszących się do konkretnych opracowań i badań naukowych, materiałów branżowych oraz poglądów wyrażonych w piśmiennictwie prawniczym i orzecznictwie administracyjnym i sądowoadministracyjnym, które przeczą poglądom i treściom wyrażonym w karcie informacyjnej; ponadto, skarżący złożył w przedmiotowym postępowaniu wnioski dowodowe, lecz żaden z zawnioskowanych dowodów nie został przez organ przeprowadzony;4. art. 8 § 1, 11 i 107 § 3 k.p.a. poprzez nie odniesienie się przez organ II instancji do poszczególnych zastrzeżeń i zarzutów sformułowanych przez skarżącego w petycji z dnia 3 marca 2024 r., a także poprzez stwierdzenie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia,5. art. 75 § 1, art. 77 § 1 , art. 78 § 1, art. 84 § 1, art. 85 § 1, art. 86 i art. 89 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie przez organ II instancji dowodu z opinii biegłego posiadającego wiedzę z zakresu ochrony środowiska w sytuacji, gdy przeprowadzenie tego dowodu umożliwiłoby prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy, a przez to wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia,6. art. 80 k.p.a. poprzez dowolną, a nie swobodną i wszechstronną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym uznanie za wiarygodne twierdzeń wnioskodawcy w sytuacji, gdy jego twierdzenia i dowody budziły poważne wątpliwości w zakresie ich prawdziwości i nie zostały poparte żadnymi badaniami naukowymi; ponadto materiał dowodowy w momencie orzekania był niekompletny, zatem nie mógł zostać prawidłowo rozpatrzony i oceniony,7. art. 15 k.p.a. poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania, gdyż organ II instancji nie poczynił żadnych własnych ustaleń ani rozważań, które wskazywałyby na ponowne przeanalizowanie całości sprawy;8. art. 62, art. 65 i art. 66 u.i.o.ś. poprzez brak stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz brak określenia zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w sytuacji, gdy okoliczności niniejszej sprawy uzasadniały przeprowadzenie tej oceny i określenie zakresu raportu,9. art. 138 § 2 i 136 § 1 k.p.a., poprzez brak uchylenia decyzji I instancji i nie przekazanie jej do ponownego rozpatrzenia w sytuacji, gdy decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie,10. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, gdyż zaskarżona decyzja powinna zostać uchylona w całości,II. naruszenie przepisów prawa materialnego tj: art. 6 ustawy Prawo ochrony środowiska i wynikających z niego zasad zapobiegania przezorności, poprzez niepodjęcie wszelkich możliwych istniejących środków zapobiegawczych wobec negatywnego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko.W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów I i II instancji oraz zwrot kosztów postępowania.W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie oraz utrzymało swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2026r. poz. 143 - dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ewentualne stwierdzenie uchybień w działaniu administracji publicznej obliguje sąd do uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności, bądź też stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 p.p.s.a.). Sąd administracyjny, kontrolując działalność administracji publicznej, pozostaje zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. związany granicami sprawy, a nie granicami skargi.Przedmiotem skargi jest decyzja Kolegium utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji stwierdzająca brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy fotowoltaicznej zlokalizowanej na części działki nr [...] w miejscowości L., Gmina [...]. Kwestionowana decyzja w przedmiocie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy fotowoltaicznej o mocy do 5 MWp wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Powierzchnia działki objętej wnioskiem wynosi 9,56 ha, natomiast powierzchnia przeznaczona pod przedsięwzięcie 2,48 ha. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z przepisami u.i.o.ś. oraz z poszanowaniem zasad unormowanych w art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. W szczególności organy wyjaśniły sprawę w stopniu pozwalającym na jej rozstrzygnięcie i swoje stanowisko przekonywująco uzasadniły.Uwzględnić należy, że zakres koniecznego postępowania wyjaśniającego wynika, co podkreślić należy, z przepisów prawa materialnego mających w sprawie zastosowanie. Zgodnie z art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Aby norma prawa materialnego mogła być prawidłowo zastosowana, muszą zostać ustalone wszystkie okoliczności objęte hipotezą lub dyspozycją przepisu. W tym celu organ dokonuje wykładni przepisu i ustala zakres koniecznego postępowania wyjaśniającego oraz sposób jego udokumentowania.Podnieść należy, że u.i.o.ś. normuje kompleksowo w Rozdziałach 1 i 3 Działu V procedurę i kryteria jakie należy brać pod uwagę przy wydaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Decyzją taką jest też m.in. decyzja stwierdzająca brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, co wynika z brzmienia art. 84 ust. 1 i 2 u.i.o.ś. Stosownie do art. 59 ust. 1 u.i.o.ś., przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: 1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1.W kontrolowanej sprawie bezsporne jest, że planowana inwestycja jest przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, należącym do przedsięwzięć wymienionych w § 3 ust. 1 pkt 54a lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839 ze zm. - dalej rozporządzenie). Zgodnie z tym przepisem do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się zabudowę systemami fotowoltaicznymi o powierzchni wyznaczanej po obrysie zewnętrznych skrajnych modułów paneli nie mniejszej niż: a) 0,5 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy, b) 2 ha na obszarach innych niż wymienione w lit. a - z wyłączeniem zabudowy systemami fotowoltaicznymi lokalizowanej na dachach i elewacjach obiektów budowlanych. Planowane przedsięwzięcie to farma fotowoltaiczna o mocy 5MWp wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Powierzchnia działki objętej wnioskiem wynosi 9,56 ha, natomiast powierzchnia przeznaczona pod przedsięwzięcie 2,48 ha. Okoliczność, że planowana zabudowa systemami fotowoltaicznymi wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 54a lit. b rozporządzenia została zakwalifikowana do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, nie oznacza automatycznie, że zamierzenie powinno podlegać szczegółowej ocenie. Wbrew nazewnictwu, wydając decyzję stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, organ analizuje potencjalną możliwość oddziaływania inwestycji na środowisko na podstawie karty informacyjnej przedsięwzięcia.Zgodnie z art. 74 ust. 1 pkt 2 u.i.o.ś. do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy dołączyć - w przypadku przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - kartę informacyjną przedsięwzięcia. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest wydawana na wniosek inwestora (art. 73 ust.1 u.i.o.ś.), który przedstawia założenia planowanego przedsięwzięcia. Rolą organów orzekających i współdziałających w tym postępowaniu jest weryfikacja tych założeń pod względem ochrony środowiska. Celem tego postępowania jest zapobieżenie degradacji zasobów naturalnych i występowania emisji i innych uciążliwości, w tym na zdrowie i życie ludzkie, powodujących przekroczenie dopuszczalnych norm. Konkludując, ze względu na charakter zamierzenia ustawodawca ustalił, że sporządzenia raportu odziaływania na środowisko wraz ze szczegółową analizą wymagają bezwzględnie przedsięwzięcia kwalifikowane jako zawsze znacząco oddziaływujące na środowisko. Ustawodawca zwolnił z tego obowiązku inwestycje, których oddziaływanie zostanie uznane za potencjalne. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego wyraz "potencjalny" oznacza - mogący zdarzyć się w odpowiednich warunkach, jest możliwy, przewidywany; przypuszczalny, teoretyczny, hipotetyczny.Stosownie do art. 63 ust. 1 u.i.o.ś. obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie następujące kryteria:1) rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem:a) skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, a także istotnych rozwiązań charakteryzujących przedsięwzięcie,b) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem,c) różnorodności biologicznej, wykorzystywania zasobów naturalnych, w tym gleby, wody i powierzchni ziemi,d) emisji i występowania innych uciążliwości,e) ocenionego w oparciu o wiedzę naukową ryzyka wystąpienia poważnych awarii lub katastrof naturalnych i budowlanych, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii, w tym ryzyka związanego ze zmianami klimatu,f) przewidywanych ilości i rodzaju wytwarzanych odpadów oraz ich wpływu na środowisko, w przypadkach gdy planuje się ich powstawanie,g) zagrożenia dla zdrowia ludzi, w tym wynikającego z emisji;2) usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym i planowanym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego - uwzględniające:a) obszary wodno-błotne, inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych, w tym siedliska łęgowe oraz ujścia rzek,b) obszary wybrzeży i środowisko morskie,c) obszary górskie lub leśne,d) obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych,e) obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin, grzybów i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary [...], oraz pozostałe formy ochrony przyrody,f) obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone lub istnieje prawdopodobieństwo ich przekroczenia,g) obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne,h) gęstość zaludnienia,i) obszary przylegające do jezior,j) uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej,k) wody i obowiązujące dla nich cele środowiskowe;3) rodzaj, cechy i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do kryteriów wymienionych w pkt 1 i 2 oraz w art. 62 ust. 1 pkt 1, wynikające z:a. zasięgu oddziaływania - obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać,b. transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze,c. charakteru, wielkości, intensywności i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej oraz przewidywanego momentu rozpoczęcia oddziaływania,d. prawdopodobieństwa oddziaływania,e. czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania,f. powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem,g. możliwości ograniczenia oddziaływania.Zgodnie zaś z ust. 3 art. 63 u.i.o.ś. obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko stwierdza się obligatoryjnie, jeżeli:1) możliwość realizacji przedsięwzięcia, o którym mowa w ust. 1, jest uzależniona od ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska;2) z karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika, że realizacja przedsięwzięcia może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza.W myśl art. 64 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 u.i.o.ś. postanowienie, o którym mowa w art. 63 ust. 1, wydaje się po zasięgnięciu opinii: regionalnego dyrektora ochrony środowiska, państwowego powiatowego inspektora sanitarnego i organu właściwego do wydania oceny wodnoprawnej, o której mowa w przepisach ustawy - Prawo wodne. Stosownie do art. 64 ust. 3 u.i.o.ś. organy opiniujące uwzględniają łącznie uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1 u.i.o.ś.Wskazać należy, że organ administracji publicznej prowadzący postępowanie nie jest związany stanowiskiem organów opiniujących. Kwestia ta wielokrotnie była przedmiotem oceny zarówno w doktrynie, jak i judykaturze. Opiniowanie jest najsłabszą formą współdziałania organów administracyjnych, a opinia wyrażona przez organ współdziałający nie ma charakteru wiążącego dla organu prowadzącego postępowanie (por. K. Gruszecki, Komentarz do ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, wyd. IV 2023, LEX/el. oraz wyrok NSA z 2 października 2019 r., sygn. akt II OSK 2738/17, czy wyrok NSA z 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt II OSK 2507/14 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl - dalej CBOSA). Opinie wyspecjalizowanych organów, o których mowa w art. 64 u.i.o.ś. mają charakter pomocniczy, a ich zadaniem jest ułatwienie właściwemu organowi podjęcie rozstrzygnięcia, o jakim mowa w art. 63 ust. 1 u.i.o.ś., tj. stwierdzenie obowiązku lub braku obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Natomiast to do organu prowadzącego postępowanie należy ostateczna ocena, czy dla danego przedsięwzięcia należy przeprowadzić ocenę jego oddziaływania na środowisko. Z drugiej strony stanowisko organów opiniujących stanowi pogląd w sprawie organu wyspecjalizowanego, który organ orzekający musi brać pod uwagę i poddać swobodnej ocenie, w myśl art. 80 k.p.a. Przy ocenie zasadności stanowisk organów współdziałających należy uwzględniać, czy działały one w ramach swojej właściwości, czyli w dziedzinach, w których są wyspecjalizowane i czy swoje stanowisko przekonywująco uzasadniły.W niniejszym postępowaniu wymóg ten został spełniony. Wszystkie organy współdziałające uznały jednomyślnie, że wnioskowane zamierzenie nie budzi wątpliwości, nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i wyjaśniły jakie względy o tym zadecydowały. Przekonuje to o słuszności zaskarżonej decyzji, a jednoczenie bezzasadności zarzutów skarżących o braku przedstawienia w KIP realnego wpływu inwestycji na środowisko.Zgodnie z przepisem art. 62a ust. 1 u.i.o.ś. karta informacyjna przedsięwzięcia powinna zawierać podstawowe informacje o planowanym przedsięwzięciu, umożliwiające analizę kryteriów, o których mowa w art. 63 ust. 1. Kartę informacyjną przedsięwzięcia podpisuje autor, a w przypadku gdy jej wykonawcą jest zespół autorów - kierujący tym zespołem, wraz z podaniem imienia i nazwiska oraz daty sporządzenia karty informacyjnej przedsięwzięcia (art. 62a ust. 2 u.i.o.ś.). Można zauważyć, że ustawodawca nie wymaga, aby autorzy KIP wykazali, że legitymują się specjalnym wykształceniem kierunkowym, jak to jest w przypadku autorów raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w myśl art. 74 a ust. 2 i 3 u.i.o.ś. Niemniej jednak w orzecznictwie ugruntował się pogląd, zgodnie z którym KIP zawiera szczegółową i specjalistyczną treść. W judykaturze nie budziło i nie budzi wątpliwości, że karta informacyjna przedsięwzięcia powinna być sporządzona przez specjalistę, który posiada fachową wiedzę w zakresie charakterystyki przedsięwzięcia i jego oddziaływania na środowisko. Co do zasady ani organ administracji właściwy do wydania decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań, ani sąd administracyjny nie dysponują wiedzą specjalistyczną w tym zakresie. Dlatego mogą dokonywać oceny treści KIP pod względem zgodności z przepisami prawa, spójności, logiczności a także kompletności tego dokumentu, kierując się doświadczeniem życiowym, zawodowym, wiedzą uzyskaną przy analizie podobnych spraw. W wyroku z 11 marca 2025 r., sygn. akt III OSK 5883/21 (publ. w CBOSA) Naczelny Sąd Administracyjny rozważając obowiązek przeprowadzenia oceny przedsięwzięcia na środowisko, polegającego na budowie farmy fotowoltaicznej, uznał brak takiego obowiązku. Wyjaśnił, że budowa farmy fotowoltaicznej o łącznej mocy do 1MW wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną nie jest przedsięwzięciem obejmującym podejmowanie działalności, której negatywne oddziaływanie na środowisko nie jest jeszcze w pełni rozpoznane, zgodnie z treścią art. 6 ust. 2 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (którego naruszenie zarzucono również w przedmiotowej skardze). Faktem jest okoliczność, że farmy takie już istnieją i funkcjonują w wielu miejscach, co pozwala również na ocenę zarzutów stawianych takim inwestycjom.W niniejszej sprawie skarżący zarzucił, że organ nie dokonał samodzielnej oceny inwestycji, ponieważ poprzestał bezkrytycznie na stwierdzeniach zawartych w KIP i zacytowaniu stanowiska RDOŚ, nie powołał biegłych i nie dokonał analizy czy KIP zawiera elementy określone w art. 62a i 63 u.i.o.ś. Zarzuty te nie są zasadne, co zostanie w dalszej kolejności wyjaśnione dokładniej. W rozpatrywanym przypadku nie budzi wątpliwości Sądu, że organy orzekające przeanalizowały wniosek inwestora, szczególnie planowaną lokalizację inwestycji i jej parametry według kryteriów wyszczególnionych w art. 63 ust. 1 u.i.o.ś. Przekonuje o tym porównanie treści tego unormowania z treścią KIP i treścią uzasadnień decyzji organu odwoławczego i organu I instancji z załączoną charakterystyką przedsięwzięcia. Podkreślić pozostaje, że skarżący w swych zarzutach zmierza do wykazania naruszenia art. 63 ust. 1 u.i.o.ś. poprzez jego niezastosowanie, twierdząc, że organy orzekające nie dokonały rzetelnej analizy w zakresie potrzeb przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, poprzez nieuwzględnienie wszystkich elementów przyrody podlegających ochronie oraz niewyjaśnienie wszystkich przesłanek wskazanych w tym przepisie.W szczególności nie można uznać że o naruszeniu art. 62a i art. 63 ust. 1 u.i.ś.o. świadczą szeroko opisywane w skardze braki KIP i dokumentacji złożonej przez inwestora dotyczące podnoszonych również w odwołaniu ustalonych przez skarżącego okoliczności związanych z wpływem inwestycji na środowisko naturalne Z przytoczonymi twierdzeniami skarżącego w tym zakresie nie można się zgodzić z następujących względów.Jak już zaznaczono decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wydawana jest na wniosek inwestora, który przedstawia założenia planowanego przedsięwzięcia, podane dane mogą mieć charakter ramowy i podlegać uszczegółowieniu na kolejnych etapach inwestycyjnych. Inwestor nie musi precyzować na tym etapie dokładnej lokalizacji paneli na działce oraz jakich dokładnie akumulatorów, transformatorów i inwerterów użyje, szczególnie, że są to urządzenia gotowe z atestami. Mogą to być wskazania alternatywne. Według opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w proponowanej przez inwestora instalacji najbliższy budynek mieszkalny znajduje się w odległości ok. 29 m od granicy inwestycji. Teren inwestycji zostanie ogrodzony konstrukcją ażurową bez wkopywania w ziemię, z zamontowanym system monitoringu i bez stałego oświetlenia. Dookoła inwestycji zostanie zachowany pas technologiczny pomiędzy ogrodzeniem a infrastrukturą o szerokości min. 3 m. W ramach przedmiotowego przedsięwzięcia planuje się wykonanie do 5 kontenerowych stacji transformatorowych oraz magazynów energii. Inwestor rozpatruje montaż transformatorów typu olejowego lub żywicznego. W przypadku zastosowania transformatora olejowego inwestor podaje, iż będzie on wyposażony w szczelną misę olejową, mogącą pomieścić całą objętość oleju znajdującego się w transformatorze. Stacje transformatorowe będą usytuowane powyżej 70 m od terenów chronionych akustycznie, a inwertery w odległości powyżej 28 m. Panele fotowoltaiczne użyte w przedmiotowej inwestycji będą pokryte powłoką antyrefleksyjną, aby uniknąć odbicia od nich światła i oślepienia ludzi bądź ptaków. Panele fotowoltaiczne będą myte wodą za pomocąmyjki ciśnieniowej i szczotki bez żadnych środków chemicznych i czyszczących. Woda do mycia paneli będzie dowożona beczkowozem. Instalacja nie będzie posiadać fundamentów, w związku z czym nie będzie wpływać na zmiany stosunków wodnych wód podziemnych bądź powierzchniowych. Powierzchnia pod panelami stanowić będzie teren biologicznie czynny z roślinnością trawiastą. Wody opadowe i roztopowe będą spływać do gleby. Drogi wewnętrzne, o szerokości co najmniej 3 m, zostaną wykonane o nawierzchni gruntowej utwardzonej mechanicznie. Z przeprowadzonej analizy akustycznej wynika, że inwestycja nie będzie powodować przekroczeń dopuszczalnych poziomów dźwięku na terenach chronionych. Funkcjonowanie elektrowni fotowoltaicznej nie będzie wiązać się z powstaniem ponadnormatywnych uciążliwości dla środowiska, pod kątem emisji zanieczyszczeń, hałasu, ścieków czy odpadów. Pojawiające się oddziaływania przedsięwzięcia w fazie realizacji mieszczą się w granicach dopuszczalnych poziomów dla poszczególnych komponentów środowiska. Szczególny nacisk będzie nałożony na zminimalizowanie oddziaływania na środowisko naturalne w fazie realizacji przedsięwzięcia.Rolą organów orzekających i współdziałających w tym postępowaniu było zweryfikowanie tych założeń pod względem ochrony środowiska na podstawie KIP, ocenianej pod względem kompletności i rzetelności.Ze względu na rodzaj i wielkość inwestycji oraz lokalizację na terenie rolnym oraz uwzględniając przedłożoną przez inwestora informację o przedsięwzięciu dla proponowanej działalności wymienionej w treści § 3 ust. 1, pkt 54a lit. b rozporządzenia zdaniem PPIS nie jest wymagane sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Podobnie aprobujące stanowisko wyraziły RDOŚ i Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich w [...].Ponieważ na gruncie u.i.ś.o. ustawodawca zobowiązał inwestora do przedłożenia karty informacyjnej przedsięwzięcia i określił zakres tego dokumentu, to karta informacyjna przedsięwzięcia jest dokumentem mającym szczególne znaczenie w postępowaniu dotyczącym uwarunkowań środowiskowych. Chociaż KIP stanowi dokument prywatny, który podlega swobodnej ocenie organu, to jednak jej szczegółowa i specjalistyczna treść oraz fakt, że stanowi ona punkt wyjścia do ustaleń faktycznych organów w zakresie cech i parametrów planowanego przedsięwzięcia, nadają temu dokumentowi szczególne znaczenie, jako źródłu ustaleń faktycznych. Przyjmuje się, że dokumentowi temu przysługuje szczególna wartość dowodowa, która wynika z kompleksowego charakteru analizy planowanego przedsięwzięcia. Podważenie ustaleń zawartych w KIP może nastąpić jedynie, co do zasady, przez przedstawienie nowej analizy uwarunkowań środowiskowych (sporządzonej przez specjalistów dysponujących równie fachową wiedzą, jak autor karty informacyjnej przedsięwzięcia), z której wynikałyby wnioski pozostające w sprzeczności do tych zawartych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia. Weryfikacja wiarygodności i mocy dowodowej powyższego dokumentu wymaga zatem przeprowadzenia co najmniej porównywalnych pod względem fachowości i specjalistycznej analizy dowodów, np. dowodu z ekspertyzy specjalistycznej, która w sposób udokumentowany wykazywałaby m.in. wady lub błędne założenia lub ustalenia karty informacyjnej przedsięwzięcia (tak NSA w wyrokach: 15 maja 2025 r., sygn. akt III OSK 208/23; z 13 grudnia 2023 r., sygn. akt III OSK 978/22; z 27 czerwca 2023 r., sygn. akt III OSK 2352/21; z 14 lipca 2020 r., sygn. akt II OSK 875/20, publ. CBOSA). Jeżeli zatem strona zmierza do podważenia wiarygodności lub mocy dowodowej karty informacyjnej w zakresie podstawowych informacji o planowanym przedsięwzięciu, w tym założeń technicznych, czy przewidywanego zakresu oddziaływania, to jej obowiązkiem jest przedłożenie odpowiednich dowodów, które zmierzają do podważenia konkretnych i istotnych elementów karty informacyjnej, o których mowa w art. 62a ust. 1 u.i.ś.o. (por. wyrok NSA z 14 lutego 2013 r., sygn. akt II OSK 1944/11, CBOSA).W świetle powyższych stwierdzeń nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skargi, że organy oparły się na KIP i opiniach organów współdziałających i nie przeprowadzały dowodów z opinii biegłych, skoro organy orzekające nie miały zastrzeżeń do merytorycznej strony przedłożonej karty informacyjnej, a żaden z uczestników postępowania nie przedłożył opinii, ekspertyzy odmiennej, podważającej ustalenia zawarte w karcie. Gdyby taka odmienna ekspertyza została przez stronę przedłożona, wówczas po stronie organu zaistniałyby wątpliwości co do wiarygodności danych zawartych w KIP. Dopiero w przypadku, gdyby wątpliwości tych nie usunięto, to zgodnie z zasadą przezorności, należałoby orzec o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (por. wyrok NSA z 1 lutego 2013 r. sygn. akt II OSK 1837/11, publ. w CBOSA).Zdaniem Sądu kontestowana karta informacyjna przedsięwzięcia zawiera wszystkie wymagane elementy, a skarżący nie podważył skutecznie danych zawartych w tym dokumencie, poprzestając na negacji zamierzenia, polemice z argumentami organu i domaganiu się powołania biegłych, podczas gdy to na skarżącym w tym względzie spoczywał ciężar wykazania, że zawarte w karcie informacyjnej dane są nieuprawnione w sytuacji ich negowania.W myśl art. 7 k.p.a. organ orzekający stoi na straży praworządności i przeprowadza dowody z urzędu lub na wniosek strony. Wywodzona z tego przepisu zasada oficjalności postępowania oznacza, że organ administracji jest zobowiązany z urzędu do ustalenia prawdy materialnej, czyli zgodnej z rzeczywistością. W tym celu jest zobligowany do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, co zostało wprost wyrażone w art. 77 § 1 k.p.a. Nie zwalnia to jednak strony postępowania z obowiązku dostarczenia dowodów służących wyjaśnieniu okoliczności sprawy, z których to strona wywodzi skutki prawne. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym konsekwentnie podkreśla się bowiem, że strona, która z danych faktów zamierza wywodzić korzystne dla siebie skutki prawne, zobowiązana jest wskazać organowi te fakty i przedstawić dowody, które mogą potwierdzić jej stanowisko (por. wyroki NSA z 15 listopada 2000 r. sygn. akt III SA/2431/99, z 7 sierpnia 2018 r., sygn. akt I OSK 2123/16, z 29 września 2020 r., sygn. akt II OSK 1452/20 czy wyrok NSA z 19 grudnia 2017 r., sygn. akt II OSK 713/16, publ. CBOSA). W wyroku z 25 lipca 2017 r., sygn. akt I OSK 2859/16 (publ. w CBOSA), NSA wyjaśnił, że w postępowaniu administracyjnym ciężar dowodu należeć będzie w pewnych sytuacjach do organu administracji, natomiast w pewnych do strony, w zależności od tego, kto z tych okoliczności wywodzić będzie skutki prawne (zob. też F. Elżanowski [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, wyd. C.H. Beck, W-wa 2014, str. 325). W wyroku z 25 kwietnia 2024 r., sygn. akt II GSK 20/21 publ. w CBOSA, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że w postępowaniu administracyjnym, w tym w szczególności w sprawach dotyczących nakładania obowiązków, to na organie spoczywa ciężar dowodu. Zasada ta doznaje przełamania w przypadkach, w których wykazanie określonych faktów pozostaje w interesie strony. W związku z tym strona postępowania nie może poprzestawać na gołosłownych twierdzeniach i oczekiwać, że to organ zbierze dowody weryfikujące jej stanowisko. Jeżeli organ zgromadził dowody w sposób niewadliwy, z których wynikają jednoznaczne wnioski, to nie ma obowiązku gromadzić dodatkowych dowodów, przekonuje o tym treść art. 78 § 1 i 2 k.p.a. W tym miejscu wskazać należy, że orzecznictwie wskazuje się, że podważenie ustaleń wynikających z karty informacyjnej przedsięwzięcia (wraz z jej uzupełnieniami) mogłoby nastąpić jedynie, co do zasady, poprzez przedstawienie nowej analizy uwarunkowań środowiskowych (sporządzonej przez specjalistów dysponujących równie fachową wiedzą jak autorzy karty informacyjnej przedsięwzięcia), z której wynikałyby wnioski pozostające w sprzeczności do tych zawartych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia. Weryfikacja wiarygodności i mocy dowodowej powyższego dokumentu wymaga zatem przeprowadzenia co najmniej porównywalnych pod względem fachowości i specjalistycznej analizy dowodów, np. dowodu z ekspertyzy specjalistycznej, która w sposób udokumentowany wykazywałaby m.in. wady lub błędne założenia lub ustalenia karty informacyjnej przedsięwzięcia (por. wyrok NSA z 14 lipca 2020 r., II OSK 875/20, CBOSA). Takich jednak ekspertyz skarżący nie przedłożył.Stosownie do treści art. 80 k.p.a. ocena, czy dana okoliczność została udowodniona, dokonywana ma być na podstawie całokształtu materiału dowodowego, zgodnie z zasadami logiki, doświadczenia życiowego, stanu wiedzy. Istotną przesłanką prawidłowości swobodnej oceny dowodów jest to, aby organ administracji publicznej ocenił nie tylko każdy dowód z osobna, ale wszystkie dowody łącznie. W niniejszej sprawie zgromadzony materiał dowodowy jest spójny i został rozważony przez organy orzekające w ich całokształcie.W realiach niniejszej sprawy nie sposób uznać zarzutów skargi dotyczących tego, że przez teren planowanego przedsięwzięcia przebiegają szlaki, którymi na co dzień przemieszcza się wiele zwierząt w celach żerowiskowych i do wodopoju; budowa farmy fotowoltaicznej prowadzi do przekształcenia środowiska w stopniu zbliżonym do innych instalacji przemysłowych; panele fotowoltaiczne, będą odbijać światło słoneczne co będzie mieć negatywny wpływ na ptactwo zaś eksploatacja będzie miała negatywny wpływ na siedliska i lęg ptaków; wadliwie przedstawiono stan flory i fauny na terenie planowanej inwestycji, a w dodatku sama treść karty nie pozwala na ustalenie, czy wnioskodawca przeprowadził inwentaryzację przyrodniczą terenu planowanego przedsięwzięcia; planowana inwestycja zakryje duże obszary gleby i doprowadzi do pustynnienia zajmowanego przez nią terenu, karta informacja nie zawiera informacji dotyczącej możliwej kumulacji oddziaływań ze znajdującą się w sąsiedztwie drogą krajową nr [...], zwłaszcza w kontekście oddziaływań inwestycji na zwierzęta. Nieuzasadnione są również zarzuty skargi, że dokumentacja złożona przez wnioskodawcę nie zawiera rzetelnej analizy zagrożenia dla zdrowia człowieka oraz zwierząt stwarzanego przez pola magnetyczne pochodzące z kolektorów fotowoltaicznych, nie zawiera rzetelnej analizy skutków ewentualnego pożaru inwestycji, skutków uszkodzenia inwestycji w wyniku działania sił przyrody oraz nie wyjaśnia w jaki sposób będą oddziaływać na środowisko elementy konstrukcyjne instalacji, które przez planowany tak długi okres użytkowania farmy będą w ziemi, informacji na temat możliwości i sposobu utylizacji zużytych lub uszkodzonych elementów planowanego przedsięwzięcia, w szczególności paneli fotowoltaicznych i magazynów energii oraz nie zawiera rzetelnej analizy problematyki korytarzy ekologicznych.Przedmiotowe przedsięwzięcie planowane jest do realizacji na działce nr [...] w miejscowości L., Gmina [...]. Zgodnie z przedłożonymi przez inwestora dokumentami: wypisem z rejestru gruntów oraz kopią mapy ewidencji gruntów, są to użytki rolne – grunty orne oznaczone symbolem RV i RVI, pastwiska oznaczone symbolem PsVI, nieużytki oraz lasy i grunty rolne zabudowane. Grunty uprawne, czy wykorzystywane na pastwiska nie są gruntami cennymi przyrodniczo. Nie są to tereny, na których można byłoby oczekiwać stanowisk lęgowych ptaków, czy chronionych gatunków roślin. Zgodnie z informacjami na str. 33 KIP, których skarżący skutecznie nie podważył, na terenie inwestycji nie stwierdzono tropów świadczących o kierunkowym przemieszaniu się zwierząt. W KIP przewidziano również ogrodzenie terenu siatką z przestrzenią ok. 20 cm od poziomu terenu do dolnej krawędzi siatki, bez podmurówki co ma umożliwić migrację średnich zwierząt. Nie budzi w związku z tym wątpliwości Sądu, że realizacja inwestycji nie zagrozi i nie będzie znacząco wpływać na obszary i gatunki chronione. Funkcjonowanie przedmiotowej elektrowni fotowoltaicznej nie wpłynie potencjalnie również na populację ptaków. Panele wraz z konstrukcją wsporczą będą statyczne i ustawione na ocynkowanych konstrukcjach wsporczych (tzw. stołach fotowoltaicznych), co uzasadnia przyjęcie, że nie będą stwarzały niebezpieczeństwa kolizji w czasie przelotów ptaków. Inwestor wyjaśnił, że na panelach fotowoltaicznych zostanie zastosowana powłoka antyrefleksyjna, która ogranicza efekt lśnienia, w związku z czym, nie będzie on dotyczył migracji ptaków i wykluczy ewentualne kolizje ptaków z panelami. Według wiedzy inwestora obszar oddziaływania inwestycji zamknie się w jej granicach. Okoliczności powyższych nie zanegowały organy opiniujące.W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 130 ust. 1 u.i.o.ś. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska powołuje regionalnych dyrektorów ochrony środowiska spośród osób posiadających dyplom ukończenia studiów wyższych na kierunku dającym kwalifikacje do wykonywania zadań określonych w ustawie oraz posiadających co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku kierowniczym w zakresie ochrony środowiska. W art. 131 ust. 1 u.i.o.ś. określono zaś zadania regionalnego dyrektora ochrony środowiska. Treść przytoczonych przepisów potwierdza, że RDOŚ jest organem posiadającym kompleksową wiedzę na temat stanu środowiska, istniejących zagrożeń oraz form przyrody podlegających ochronie. Organ ten w wydanej opinii z 22 marca 2024r. uznał, że nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla wnioskowanej budowy farmy fotowoltaicznej. RDOŚ swoje stanowisko szczegółowo uzasadnił, poddając wnikliwej analizie wszystkie aspekty zamierzenia przedstawione w KIP i wskazał na konieczność uwzględnienia w decyzji określonych w opinii warunków i wymagań. Okoliczność, iż organ I instancji powtórzył w uzasadnieniu do decyzji argumenty RDOŚ i uwzględnił wskazane zalecenia nie stanowi naruszenia przepisów prawa, ale świadczy o podzieleniu przez organ I instancji stanowiska wyspecjalizowanego organu współdziałającego, do czego uprawnia swobodna ocena dowodów, w myśl art. 80 k.p.a. (por. wyrok WSA w Olsztynie z 11 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Ol 12/24, publ. w CBOSA).Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, że kwestia oddziaływania inwestycji na zdrowie ludzi była przedmiotem oceny PPIS. Kompetencje tego organu określa przepis art. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2024 r. poz. 416). Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie bieżącego nadzoru sanitarnego należy kontrola przestrzegania przepisów określających wymagania higieniczne i zdrowotne, w szczególności dotyczących higieny środowiska, a zwłaszcza wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, powietrza w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi, gleby, wód i innych elementów środowiska w zakresie ustalonym w odrębnych przepisach. W wydanej opinii z 25 stycznia 2024r. podtrzymanej pismem z 26 marca 2024 r. PPIS nie miał żadnych wątpliwości co do braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania inwestycji na środowisko.Podkreślić trzeba, że tylko w sytuacji uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w KIP, organy orzekające zobowiązane są podjąć dodatkowe czynności wyjaśniające. W niniejszej sprawie RDOŚ pismem z 31 stycznia 2024r. poinformował Wójta o konieczności uzupełnienia KIP, co znalazło odzwierciedlenie w złożonym do akt uzupełnieniu KIP, pozytywnie zaopiniowanym przez RDOŚ i pozostałe organy opiniujące.Podkreślić należy, że Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich w [...] mając na względzie charakter i skalę oddziaływania, zastosowane rozwiązania i technologie podczas realizacji przedsięwzięcia, stwierdził, że nie przewiduje się negatywnego oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na stan jednolitych części wód oraz realizację celów środowiskowych o których mowa w art. 56, art. 57, art. 59 i art. 61 prawo wodne. Nie budzą wątpliwości Sądu zamieszczone w KIP informacje dotyczące poziomu hałasu generowanego przez inwertery, stacje transformatorowe i magazyny energii. Prawidłowo Kolegium wskazało, że żaden przepis u.i.o.ś. nie wymaga przedstawiania w KIP wariantów inwestycji. Dlatego chybiony jest zarzut dotyczący prawidłowości ukazania wariantówPowyższe rozważania prowadzą do wniosku, że skarżący w żaden sposób nie wykazał aby zaskarżona decyzja narusza jego interes prawny. Nie stwierdzono bowiem przepisu, który pozwoliłby uznać, że zaskarżona decyzja wpływa na sferę materialnoprawną strony, pozbawiając pewnych uprawnień gwarantowanych przepisami prawa materialnego albo uniemożliwiając ich realizację.Reasumując, zdaniem Sądu, podniesione w skardze zarzuty okazały się niezasadne, gdyż postępowanie przed organami zostało przeprowadzone w sposób wyczerpujący i należyty, zaś zgromadzony w sprawie materiał oceniono prawidłowo. Zostały także prawidłowo zinterpretowane, mające zastosowanie w sprawie, przepisy. Sąd nie doszukał się także innych naruszeń przepisów prawa materialnego, czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonych decyzji.Z podanych przyczyn Sąd oddalił skargę jako niezasadną, na podstawie art. 151 p.p.s.a..