Postanowienie - III SAB/Wr 191/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - z dnia 5 czerwca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Rady Miejskiej Jeleniej Góry w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 19 listopada 2025 r. dotyczącego zmiany organizacji ruchu postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 30 września 2025 r. M. S. (dalej: skarżąca, strona skarżąca) jako osoba działająca w imieniu mieszkańców ul. [...] w J., wOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Rady Miejskiej Jeleniej Góry w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 19 listopada 2025 r. dotyczącego zmiany organizacji ruchu postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 30 września 2025 r. M. S. (dalej: skarżąca, strona skarżąca) jako osoba działająca w imieniu mieszkańców ul. [...] w J., w
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy
nieustalone
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
samorząd terytorialny
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
5 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Przewodniczący
Katarzyna Borońska
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
Pismem z 30 września 2025 r. M. S. (dalej: skarżąca, strona skarżąca) jako osoba działająca w imieniu mieszkańców ul. [...] w J., wniosła do Wydziału Transportu i Zarządzania Ruchem w Jeleniej Górze o wprowadzenie ruchu jednokierunkowego na ulicy [...]. W odpowiedzi z 14 listopada 2025 r. Prezydent Miasta Jeleniej Góry (dalej: Prezydent) poinformował, że pomimo rekomendacji Komisji Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego wprowadzenia ruchu jednokierunkowego, nie zaakceptował powyższego wniosku. Pismem z 19 listopada 2025 r. skarżąca zwróciła się z wnioskiem o wprowadzenie ruchu jednokierunkowego do Rady Miasta Jeleniej Góry. W odpowiedzi Prezydent pismem z 22 grudnia 2025 r. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.W dniu 31 marca 2026 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga M. S. na bezczynność Rady Miasta Jeleniej Góry (dalej: Rada) w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 19 listopada 2025 r. dotyczącego zmiany organizacji ruchu. W uzasadnieniu podała, że pismo z 19 listopada 2025 r. stanowiło skargę na sposób załatwienia sprawy przez Prezydenta. Powołała się również na art. 18b ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2025 r. poz. 1153) – dalej: u.s.g. oraz na art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2025 r. poz. 1691) – dalej: k.p.a.Na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III z 31 marca 2026 r. wezwano skarżącą do:1) podania numeru PESEL strony skarżącej,2) złożenia dowodu wniesienia ponaglenia w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi-- w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.W odpowiedzi strona skarżąca uzupełniła brak formalny w zakresie podania numeru PESEL strony skarżącej. Oświadczyła, że przed wniesieniem niniejszej skargi złożyła skargę do Wojewody Dolnośląskiego na naruszenie prawa przez Radę. Wyjaśniła, że skarga dotyczyła nierozpoznania jej pisma z 19 listopada 2025 r., zatem zwróciła się "ponaglająco" do Wojewody Dolnośląskiego o interwencję w związku z nierozpatrzeniem sprawy.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej w sprawie nie należącej do kognicji sądu albo jej oddalenie.Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy zachodzą wszystkie przesłanki dopuszczalności zaskarżenia, czyli wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawa do skutecznego złożenia skargi jako pisma procesowego do sądu administracyjnego (T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, T. Woś (red.), Warszawa 2011, s. 399 i n.).Skargę należało odrzucić na podstawie dwóch różnych przesłanek, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1 i pkt 6 p.p.s.a. Jako pierwszą Sąd rozpoznał podstawę odrzucenia z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., gdyż jest ona dalej idąca.Zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 1p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres właściwości sądów administracyjnych wyznaczają art. 3, art. 4 i art. 5 p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na:1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-3 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.), oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje zatem orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. Ze względu na to, każdą wniesioną skargę sąd administracyjny poddaje kontroli pod względem jej dopuszczalności. Dopiero stwierdzenie, że dana sprawa podlega kognicji sądów administracyjnych będzie otwierało drogę do merytorycznej oceny kwestionowanego aktu, czynności, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.Ze względu na wskazany w ustawie powyższy zakres właściwości stwierdzić należy, że rozpoznawana skarga nie należy do katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych.Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy trzeba mieć na uwadze, że strona skarżąca powołała się (zarówno w treści niniejszej skargi jak i w skardze wniesionej do Wojewody Dolnośląskiego) na art. 229 pkt 3 k.p.a. oraz art. 18b u.s.g. i dodatkowo wskazała, że pismo z 19 listopada 2025 r. było w istocie skargą na sposób załatwienia sprawy przez Prezydenta.Zgodnie z art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Według zaś art. 229 pkt 3 k.p.a., jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - jest rada gminy. Ponadto – zgodnie z art. 18b ust. 1 u.s.g. – rada gminy rozpatruje skargi na działania wójta i gminnych jednostek organizacyjnych; wnioski oraz petycje składane przez obywateli; w tym celu powołuje komisję skarg, wniosków i petycji. Skarga wniesiona w tym trybie uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne uproszczone, ale nie kończy się decyzją administracyjną, która w sposób władczy kształtuje sytuację prawną adresata, lecz czynnością faktyczną – zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi, zgodnie z art. 238 k.p.a. (por. M. Jaśkowska [w:] M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, M. Jaśkowska, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2025, art. 227.).W niniejszej sprawie organem właściwym do rozpoznania skargi w trybie przepisów działu VIII k.p.a. jest zatem Rada Miejska Jeleniej Góry w przypadku skargi na czynności Prezydenta (art. 229 pkt 2 k.p.a.), ewentualnie Wojewoda Dolnośląski w przypadku skargi na Radę Miejską Jeleniej Góry (art. 229 pkt 1 k.p.a.).Zgodnie z przepisami regulującymi właściwość rzeczową sądów administracyjnych, do skarg i wniosków uregulowanych w dziale VIII k.p.a., nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Warszawie z 7 grudnia 2004 r., II SAB/Wa 193/04,CBOSA). Jak podkreśla się w orzecznictwie – działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami znajdującymi się w dziale VIII k.p.a., nie są aktami lub czynnościami, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie WSA w Warszawie z 17 sierpnia 2005 r., ISA/Wa 1271/04, CBOSA).Skoro więc strona skarżąca powołując się na art. 18b u.s.g. w zw. z art. 229 ust. 3 k.p.a. kwestionuje sposób załatwienia sprawy przez Prezydenta, to skarga na bezczynność w tym zakresie nie mieści się w zamkniętym katalogu form działalności administracji publicznej podlegających sądowej kontroli. Skargę należało zatem odrzucić jako nie należącą do właściwości sądu administracyjnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a..