Wyrok - III SA/Gl 385/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach - z dnia 8 czerwca 2026
Teza
Oddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Asesor WSA Adam Pawlyta, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2026 r. sprawy ze skargi Gminy P. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego z dnia 11 lutego 2026 r. nr [...] w przedmiocie zarządzenia w sprawie udzielenia upoważnienia dla kierownika jednostki organizacyjnej gminy oddala skargę. UZASADNIENIE RozstrzygnięciOddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Asesor WSA Adam Pawlyta, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2026 r. sprawy ze skargi Gminy P. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego z dnia 11 lutego 2026 r. nr [...] w przedmiocie zarządzenia w sprawie udzielenia upoważnienia dla kierownika jednostki organizacyjnej gminy oddala skargę. UZASADNIENIE Rozstrzygnięci
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
sprawa cywilna
Tryb
rozprawa
Tematy
samorząd terytorialny
Role w sprawie
płatnik składek / pracodawca
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
8 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Przewodniczący
Marzanna Sałuda
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Rozstrzygnięciem nadzorczym z 11 lutego 2026r. nr NPII.4131.1.108.2026 Wojewoda Śląski stwierdził nieważność zarządzenia Nr [...] Wójta Gminy P. z dnia 3 marca 2025 r. w sprawie: udzielenia upoważnienia dla Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P., w całości jako sprzecznej z art. 47 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm.), – dalej u.s.g. w zw. z art. 122 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1214 ze zm.), dalej jako: ustawa.W jego uzasadnieniu Wojewoda Śląski (dalej: Wojewoda) wskazał, że Wójt Gminy P. (dalej: Wójt) w dniu 3 marca 2025 r. wydał zarządzenie Nr [...] w sprawie udzielenia upoważnienia dla Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. (dalej: zarządzenie).W podstawie prawnej zarządzenia wskazano art. 47 u.s.g.Zarządzenie zostało doręczone organowi nadzoru w dniu 12 stycznia 2026 r.W toku badania jego legalności Wojewoda uznał, iż jest ono niezgodne z prawem.W § 1 ust. 1 zarządzenia Wójt udzielił upoważnienia Kierownikowi Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. (dalej: Kierownik GOPS) A. B. (dalej: A.B.)W § 1 zarządzenia Wójt Gminy P. postanowił: Udzielam upoważnienia Kierownikowi Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej (GOPS) w P. -Pani A. B. do:1. składania oświadczeń woli,2. zaciągania zobowiązań w ramach planu finansowego GOPS,3. reprezentowania w postępowaniach przed sądami, organami administracji publicznej i organami egzekucyjnymi,4. udzielenia dalszych pełnomocnictw w sprawach wymienionych w pkt 1-3 pracownikom GOPS oraz radcom prawnym lub adwokatom.Wojewoda podkreślił, że według art.41 ust. 1 u.s.g. stosowne upoważnienie może zostać udzielone jedynie kierownikowi ośrodka pomocy społecznej, zaś próba zatrudnienia A.B. na tym stanowisku nie wywołała sutków administracyjnoprawnych z tym związanych.Rozstrzygnięciem nadzorczym wydanym w dniu 6 lutego 2026 r. Wojewoda stwierdził nieważność aktu, na mocy którego A.B. została zatrudniona na stanowisku Kierownika GOPS. Rozstrzygnięcie to powoduje utratę mocy obowiązującej unieważnionego aktu ze skutkiem prawnym ex tunc, czyli od początku. Prowadzi to do następczego (z mocą wsteczną) uznania - na zasadzie fikcji prawnej - że akt ten nigdy nie wszedł w życie i od początku nie wywołał żadnych związanych z tym skutków prawnych.W konsekwencji Wójt nie mógł A.B. udzielić upoważnienia na podstawie art. 41 ust. 1 u.s.g w zw. z art. 122 ust. 1 ustawy do 1.składania oświadczeń woli, 2. zaciągania zobowiązań w ramach planu finansowego GOPS,3. reprezentowania w postępowaniach przed sądami, organami administracji publicznej i organami egzekucyjnymi, 4. udzielenia dalszych pełnomocnictw w sprawach wymienionych w pkt 1-3 pracownikom GOPS oraz radcom prawnym lub adwokatom.W ocenie Wojewody stwierdzone uchybienie w przedmiotowym zarządzeniu należy zaliczyć do kategorii istotnych naruszeń prawa.W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gmina P. zaskarżyła rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody, zarzucając:1.Naruszenie art. 91 ust. 1 w zw. z art. 91 ust. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2025r. poz. 1153; dalej: u.s.g.) poprzez wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego po upływie ustawowego terminu 30 dni od dnia doręczenia aktu organu gminy, a tym samym po wygaśnięciu kompetencji organu nadzoru do samodzielnego stwierdzenia nieważności uchwały lub zarządzenia, co skutkowało działaniem organu bez podstawy prawnej. Na wypadek nieuwzględnienia powyższego zarzutu skarżący zarzuca ponadto:2.Naruszenie art. 6 k,p.a. poprzez wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego bez podstawy prawnej oraz z przekroczeniem granic kompetencji organu nadzoru,3. Naruszenie art. 6 k.p.a. oraz art. 7 k.p.a. poprzez dokonanie ingerencji w działalność jednostki samorządu terytorialnego bez wykazania jednoznacznego i istotnego naruszenia prawa oraz poprzez zastąpienie oceny legalności aktu własną oceną organu nadzoru;4. Naruszenie art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie w sposób wyczerpujący okoliczności faktycznych sprawy i oparcie rozstrzygnięcia nadzorczego na ustaleniach poczynionych w innym postępowaniu wyjaśniającym, które nie zostało przeprowadzone z należytą starannością oraz bez uwzględnienia wszystkich możliwych form zatrudnienia kierownika jednostki organizacyjnej pomocy społecznej;5. Naruszenie art. 122 ust. 1 ustawy poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że zatrudnienie kierownika gminnego ośrodka pomocy społecznej wymaga aktu powołania w formie zarządzenia wójta, podczas gdy przepisy te określają jedynie wymagania kwalifikacyjne osób kierujących jednostkami organizacyjnymi pomocy społecznej i nie przesądzają o formie nawiązania stosunku pracy;6. Naruszenie art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz.U. z 2024, poz. 1135) poprzez ich pominięcie przy ocenie podstawy zatrudnienia kierownika gminnego ośrodka pomocy społecznej i błędne przyjęcie, że stosunek pracy tej osoby ma charakter administracyjnoprawny.7. Naruszenie art. 91 ust. 1 u.s.g. poprzez bezzasadne przyjęcie, że zarządzenie Wójta Gminy z 3 marca 2025r. w sprawie udzielenia upoważnienia dla kierownika GOPS narusza prawo w sposób istotny, podczas gdy zarządzenie to dotyczy wyłącznie udzielenia upoważnienia do działania w imieniu wójta i pozostaje niezależne od podstawy zatrudnienia kierownika jednostki.Wskazując na powyższe zarzuty Wójt wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz przyznania od Wojewody kosztów postępowania przed Sądem, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, bądź przedłożonego zestawienia.W pierwszej kolejności Wójt wskazał, że akt nadzoru, w którym stwierdzono nieważność podstawowego w tej sprawie zarządzenia, stanowiącego w istocie porozumienie zmieniające warunki umowy o pracę, został wydany z rażącym naruszeniem prawa, co zostało opisane i zakwestionowane w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 marca 2026r. Wskazana wada ma charakter pierwotny i rzutuje również na kolejne rozstrzygnięcia nadzorcze wydane w związku z tym aktem. W tym również to, które jest przedmiotem niniejszej skargi.Skarżone rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia 11 lutego 2026r. zostało wydane z naruszeniem prawa z wielu powodów.Kluczowy zarzut dotyczy przekroczenia 30 - dniowego terminu do dokonania czynności nadzorczej, określonego w art. 91 u.s.g. Organ nadzoru otrzymał zarządzenie w dniu 28 listopada 2025r. Po raz drugi zawnioskował o jego doręczenie i zostało ono przesłane w dniu 12 stycznia 2026r. Wojewoda wydał rozstrzygnięcie nadzorcze po upływie ustawowego terminu, w którym mógł skorzystać z kompetencji określonych w art. 91 ust. 1 u.s.g. W konsekwencji rozstrzygnięcie to zostało wydane bez podstawy prawnej, po wygaśnięciu kompetencji nadzorczych organu. Wskazana wada ma charakter pierwotny i rzutuje również na kolejne rozstrzygnięcia nadzorcze wydane w związku z tym aktem.Niezależnie od powyższego Wojewoda dokonał błędnej wykładni przepisów regulujących zatrudnienie kierownika gminnego ośrodka pomocy społecznej. Oparł swoje rozstrzygnięcie na ustaleniach dokonanych w toku innego postępowania wyjaśniającego pomijając fakt, że postępowanie to nie zostało przeprowadzone z należytą starannością i nie uwzględniało wszystkich możliwych form zatrudnienia przewidzianych w przepisach regulujących funkcjonowanie jednostek organizacyjnych pomocy społecznej.Ponadto organ nadzoru błędnie przypisał skutki administracyjnoprawne stosunkowi pracy zawartemu na podstawie umowy o pracę. Pozostaje również w błędnym przekonaniu, że zatrudnienie kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wymaga wydania zarządzenia o powołaniu tej osoby. W konsekwencji organ nadzoru dokonał nieuprawnionej ingerencji w sferę organizacyjną gminy.W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi; ewentualnie w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku o połączenie niniejszej sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą ze skargi Gminy P. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego Nr NPII.4131.1.82.2026 z dnia 6 lutego 2026 r. stwierdzające nieważność zarządzenia Wójta Gminy P. z dnia 3 marca 2025 r. w przedmiocie aktu zatrudnienia Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. - które stanowi: Porozumienie zmieniające umowę o pracę zawarte w dniu 3 marca 2025 r. w P. pomiędzy Gminą P. - Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej w P. zwanym dalej pracodawcą, reprezentowanym przez A. W. Wójta Gminy P. a Panem/i A.B. i oddalenie skargi jako bezzasadnej.W pierwszej kolejności organ nadzoru wskazał, że w przedmiotowej sprawie Wójt nie wydał zarządzenia w przedmiocie wniesienia skargi na zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze. Zarządzenie to nie zostało załączone do skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze oraz organ nadzoru nie posiada z urzędu informacji, aby to zarządzenie - w dniu sporządzania odpowiedzi na skargę - zostało przez Wójta wydane. Pełnomocnik Wójta nie może samodzielnie zdecydować o złożeniu skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze, które stwierdza nieważność zarządzenia organu wykonawczego gminy. Brak stosowanego zarządzenia w przedmiocie złożenia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze w judykaturze kwalifikowany jest jako brak formalny skargi. Wobec czego brak wydania przez Wójta Gminy P. ww. zarządzenia o wniesieniu skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze powinien skutkować odrzuceniem niniejszej skargi jak niedopuszczalnej - na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.Dalej Wojewoda podkreślił, że zakwestionował akt zatrudnienia ww. osoby na stanowisku kierownika ośrodka pomocy społecznej w postępowaniu nadzorczym o numerze NPII.4131.1.82.2026. Z kolei na podstawie art. 47 ustawy o samorządzie gminnym stosowne upoważnienie może zostać udzielone jedynie kierownikowi jednostki organizacyjnej. Próba zatrudnienia A.B. na tym stanowisku nie wywołała skutków administracyjnoprawnych z tym związanych. Powyższe uzasadnia wniosek organu nadzoru z pkt 2 petitum odpowiedzi na skargę o połączenie niniejszej sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą ze skargi Gminy P. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego Nr NPII.4131.1.82.2026 - na mocy art. 111 p.p.s.a. Skoro zatrudnienie A.B. na stanowisku kierownika GOPS było bezskuteczne, to również nie można było udzielić tej osobie skutecznego upoważnienia na podstawie art. 47 u.s.g.Odnosząc się do zarzutu rzekomego przekroczenia terminu 30 dni na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewoda wyjaśnił, że działając w trybie art. 88 w zw. z art. 91 ust. 1 u.s.g. pismem z dnia 8 stycznia 2026 r. wezwał Wójta o przesłanie w trybie nadzorczym aktu, na mocy którego powierzono funkcję Kierownika GOPS. W dniu 12 stycznia 2026 r. Wójt przedłożył organowi nadzoru zarządzenie - mające formę porozumienia zmieniającego umowę o pracę, 7 dalszych zarządzeń w przedmiocie upoważnienia Kierownika GOPS (w tym zarządzenie Nr [...], którego nieważność stwierdzono niniejszym rozstrzygnięciem nadzorczym) oraz wyjaśnienia dotyczące legalności zatrudnienia A.B. na stanowisku Kierownika GOPS. Termin na wydanie rozstrzygnięć nadzorczych w stosunku do przesłanych zarządzeń upływał z końcem dnia 11 lutego 2026 r. i tego też dnia zostało wydane rozstrzygnięcie nadzorcze stwierdzające nieważność niniejszego zarządzenia.Organ nadzoru przyznał, że jego działania zostały poprzedzone kontrolą przeprowadzoną przez Wydział Rodziny i Polityki Społecznej [...] Urzędu Wojewódzkiego w K., która ujawniła nieprawidłowości w zatrudnieniu A.B. na stanowisku Kierownika GOPS z uwagi na brak posiadania co najmniej 3 - letniego stażu pracy w pomocy społecznej.W trakcie przeprowadzanej kontroli pismem z dnia 21 listopada 2025 r. zwrócono się do Wójta o wyjaśnienia oraz dokumenty potwierdzające posiadane kwalifikacje oraz staż pracy konieczny do zajmowania stanowiska Kierownika GOPS. Wójt podpisanym elektronicznie pismem z dnia 27 listopada 2025 r. złożył wyjaśnienia oraz wśród niepodpisanych załączników przedłożył skany m. in. skan potwierdzonego za zgodność z oryginałem porozumienia zmieniającego umowę o pracę z dnia 3 marca 2025 r. Przedłożone dokumenty w dniu 28 listopada 2025 r. stanowiły jedynie skany potwierdzonych wcześniej na papierze za zgodność dokumentów, nie były potwierdzone elektronicznie za zgodność z oryginałem, nie były podpisane elektronicznie.Ponadto wśród tych skanów dokumentów nie znajdował się skan zarządzenia Nr [...] Wójta z dnia 3 marca 2025 r. w sprawie udzielenia upoważnienia dla Kierownika GOPS. Zatem w okresie przeprowadzanej kontroli nie przedłożono w ogóle tego aktu (nawet skanu), zaś Wojewoda Śląski otrzymał go dopiero w dniu 12 stycznia 2026 r. Wobec tego bieg terminu określonego w art. 91 ust. 1 u.s.g. do stwierdzenia nieważności niniejszego aktu rozpoczął się w dniu 12 stycznia 2026r. Nieprawdziwe jest twierdzenie Wójta, że akt ten został doręczony w dniu 28 listopada 2025 r.Dodatkowo Wojewoda wskazał, że nawet gdyby uznać, że datą doręczenia organowi nadzoru aktu podlegającego temu nadzorowi (tj. uchwały lub zarządzenia) jest data, w której dokument taki zostaje doręczony wojewodzie w związku z realizacją innych ustawowych zadań tego organu administracji rządowej to i tak w rozpatrywanej przez Sąd sprawie dotrzymany został termin wskazany w art. 91 ust. 1 u.s.g. Termin na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego rozpoczyna swój bieg z dniem doręczenia uchwały lub zarządzenia w trybie art. 90 ww. u.s.g. czyli w celu poddania aktu badaniu co do jego zgodności z prawem. Jest to szczególnie istotne w odniesieniu do zarządzeń organu wykonawczego gminy - nie doręczanych wojewodzie z urzędu. Akty takie stanowią wielokrotnie część dokumentacji kontrolnej, znajdują się w aktach postępowań administracyjnych, w których wojewoda występuje jako organ II instancji, czy też element dokumentacji związanej z wnioskami o przyznanie dotacji. Uznanie, że każde takie doręczenie zarządzenia jest równoznaczne z przekazaniem go wojewodzie również w trybie nadzoru de facto pozbawiałoby organ nadzoru możliwości wykonywania wobec nich kompetencji nadzorczych i stwierdzania nieważności aktów naruszających prawo w sposób istotny. W takich sytuacjach wojewoda uprawniony byłby jedynie do wniesienia skargi na zarządzenie do sądu administracyjnego, wraz z ewentualnym wnioskiem o wstrzymanie jego wykonania skierowanym do wójta lub Sądu (art. 61 § 2 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.).Za chybione Wojewoda uznał zarzuty Wójta co do błędów organu nadzoru w poczynionych ustaleniach faktycznych w toku postępowania nadzorczego Nr NPII.4131.1.82.2026. Odpowiednie stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, którego celem jest ocena legalności danego zarządzenia, nie sprowadza się do stosowania tych przepisów wprost.Wojewoda podkreślił, że stwierdzenie nieważności zarządzenia Nr [...] Wójta z dnia 3 marca 2025 r. jest konsekwencją stwierdzenia nieważności zarządzenia Wójta z dnia 3 marca 2025 r. w przedmiocie aktu zatrudnienia Kierownika GOPS.Naruszenia prawa w przedmiotowym zarządzeniu wydanym przez Wójta należy zaliczyć do kategorii istotnych naruszeń prawa. Polega ono na upoważnieniu na podstawie art. 47 u.s.g osoby, która nie została skutecznie zatrudniona na stanowisku kierownika jednostki organizacyjnej gminy -Kierownika GOPS.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następujeSkarga nie jest zasadna.Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola taka sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, stosownie do art. 3 § 1 i 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.).Stosownie do art. 148 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę jednostki samorządu terytorialnego na akt nadzoru uchyla ten akt.Dodatkowo zauważyć należy, że kryterium sądowej kontroli zgodności z prawem aktów nadzoru nad samorządem terytorialnym pozostaje w bezpośrednim związku z kryterium stosowanym przez organ nadzoru w przypadku podjęcia określonego środka nadzoru (wyrok WSA w Gliwicach z 14 listopada 2018 r., II SA/Gl 742/18). Inaczej, przedmiotem kontroli sądu administracyjnego jest legalność aktu, co oznacza konieczność zbadania, czy akt ten, biorąc pod uwagę jego treść, może zostać pozostawiony w obrocie prawnym. Zasada ta obowiązuje również organ nadzoru (wyrok WSA w Warszawie z 29 lipca 2005 r., IV SA/Wa 995/05). Zatem badając zgodność z prawem aktu nadzoru sąd upoważniony jest także do oceny, czy w istocie zaskarżone zarządzenie narusza prawo i czy jest to takie uchybienie, które powinno skutkować stwierdzeniem jej nieważności. W przeciwnym bowiem wypadku kontrolowane rozstrzygnięcie nadzorcze naruszałoby gwarantowaną konstytucyjnie samodzielność gminy i wymagałoby usunięcia z obrotu prawnego.Przepis art. 91 u.s.g. uznaje za nieważne uchwały lub zarządzenia sprzeczne z prawem (ust. 1). Jednocześnie stanowi, że w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności takiego aktu, ograniczając się do wskazania, iż wydano go z naruszeniem prawa (ust. 4). "Analiza wskazanych przepisów prowadzi do wniosku, że istnieją dwa rodzaje wad uchwały lub zarządzenia, w postaci "nieistotnego naruszenia prawa" oraz "sprzeczności z prawem", która obejmuje, jak należy sądzić, naruszenia prawa o charakterze istotnym (A. Matan [w:] Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz, wyd. III, red. B. Dolnicki, Warszawa 2021, art. 91 i podana tam literatura). Przez sprzeczność taką należy rozumieć niezgodność z aktami prawa powszechnie obowiązującego, a więc Konstytucją RP, ustawami, aktami wykonawczymi oraz powszechnie obowiązującymi aktami prawa miejscowego (wyrok NSA z 29 listopada 2006 r., I OSK 1287/06), przy czym sprzeczność uchwały lub zarządzenia musi być oczywista i bezpośrednia (wyrok WSA w Warszawie z 21 marca 2007, IV SA/Wa 2296/06). W orzecznictwie sądów administracyjnych do istotnych wad uchwały, skutkujących stwierdzeniem jej nieważności, przyjmuje się takiego rodzaju naruszenia prawa jak: podjęcie uchwały przez organ niewłaściwy, brak podstawy do podjęcia uchwały określonej treści, niewłaściwe zastosowanie przepisu prawnego będącego podstawą podjęcia uchwały, czy też naruszenie procedury podjęcia uchwały (zob. wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2011 r., II OSK 117/11 oraz wyrok NSA z dnia 26 maja 2011 r., II OSK 412/11)Z nieistotnym naruszeniem prawa, które nie daje podstaw do stwierdzenia nieważności uchwały, mamy natomiast do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty można postawić tezę, że również przy ich zachowaniu zostałaby podjęta uchwała o treści identycznej co zaskarżona. Innymi słowy, chodzi o takie sytuacje, gdy popełnione przy podejmowaniu uchwały naruszenia przepisów proceduralnych nie miały wpływu na jej treść (M. Rzążewska, Zaskarżanie uchwał samorządu terytorialnego do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Warszawa–Zielona Góra 1997, s. 54–55; wyrok NSA z 27 stycznia 1995 r., SA/Rz 58/94, OwSS 1996/3, poz. 87). Za nieistotne naruszenie należy uznać takie, które jest mniej doniosłe w porównaniu z innymi przypadkami wadliwości, jak nieścisłość prawna czy też błąd, który nie ma wpływu na istotną treść aktu (wyrok WSA w Szczecinie z 13.04.2006 r., II SA/Sz 1174/05).Należy tutaj wskazać na art. 91 ust. 1 zd. drugie u.s.g., według którego o nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia.Zauważyć przy tym należy, że wydając tego rodzaju akt na Wojewodzie ciążą określone obowiązki. Organ nadzoru dokonując ustalenia zgodności z prawem zaskarżonej uchwały lub zarządzenia organu gminy obowiązany jest – co podkreślił NSA w wyroku z 28 października 2003 r., sygn. akt II SA/Wr 1500/03 - wywieść z przepisów prawa określony rodzaj naruszenia prawa. Ten wywód w zakresie naruszenia przepisu prawa jest obligatoryjnym elementem rozstrzygnięcia nadzorczego. Innymi słowy wojewoda musi zawsze w sposób nie budzący wątpliwości wykazać sprzeczność postanowień badanej uchwały z prawem, wyjaśniając sens przepisów, które jego zdaniem zostały naruszone (por. wyrok NSA z 24 września 2002 r., sygn. akt II SA/Wr 3142/01; wyrok NSA z 21 maja 2001 r., sygn. akt SA/Kr 541/01; wyrok NSA z 18 kwietnia 2000 r. -sygn. akt III SA 397/00).W toku oceny legalności zarządzenia Wójta z dnia 3 marca 2025 r. Nr [...] w sprawie udzielenia upoważnienia dla Kierownika GOPS Wojewoda uznał, że jest ono w całości sprzeczne z art. 47 u.s.g w zw. z art. 122 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1214 ze zm.), dalej: ustawa i w dniu 11 lutego 2026r. nr. NPII.4131.1.82.2026 wydał rozstrzygnięcie nadzorcze stwierdzające jego nieważność.Nie znajdując formalnoprawnych przeszkód do rozpoznania skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach był zobligowany rozstrzygnąć czy w istocie można Wójtowi przypisać zarzucane uchybienia.Materialnoprawną podstawę zaskarżonego zarządzenia stanowi art. 47 ust. 1 u.s.g. Wynika z niego, że Kierownicy jednostek organizacyjnych gminy nieposiadających osobowości prawnej działają jednoosobowo na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez wójta. Z treści tego przepisu można wywieść o ustawowym obowiązku wójta (burmistrz, prezydent miasta) do delegacji określonego zakresu czynności na kierownika jednostki organizacyjnej gminy nieposiadającej osobowości prawnej- czyli kierownika ośrodka pomocy społecznej .W przedmiotowej sprawie jest spornym nie tyle zakres przedmiotowy obowiązku wójta, wynikający z art. 47 u.s.g., ale to czy prawidłowym było udzielenie upoważnienia dla A.B zatrudnionej na stanowisku Kierownika GOPS do 1. składania oświadczeń woli 2. zaciągania zobowiązań w ramach planu finansowego GOPS, 3. reprezentowania w postępowaniach przed sądami, organami administracji publicznej i organami egzekucyjnymi, 4. udzielenia dalszych pełnomocnictw w sprawach wymienionych w pkt 1-3 pracownikom GOPS oraz radcom prawnym lub adwokatom.W ocenie Wójta zatrudnienie A.B. na stanowisku kierownika Gops w P. jest prawidłowe. Z kolei Wojewoda rozstrzygnięciem nadzorczym wydanym w dniu 6 lutego 2026 r. stwierdził nieważność aktu, na mocy którego A.B. została zatrudniona na stanowisku Kierownika GOPS.Skoro rozstrzygnięcie to powoduje utratę mocy obowiązującej unieważnionego aktu ze skutkiem prawnym ex tunc, czyli od początku, to prowadzi to do uznania że akt ten nigdy nie wszedł w życie i nigdy nie wywołał żadnych skutków prawnych.Rozpatrując niniejszą sprawę Sąd musi uwzględnić okoliczność, że wyrokiem z 27 maja 2026r., sygn. akt II SA/Gl 353/26 tutejszy Sąd oddalił skargę Gminy P. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego z dnia 6 lutego 2026r. nr zaskarżonego aktu NPII.4131.1.82.2026. Skoro więc nie doszło do uchylenia w drodze postępowania sądowo administracyjnego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody stwierdzającego nieważność zarządzenia Wójta z 3 marca 2025r. w przedmiocie aktu zatrudnienia Kierownika GOPS to nie jest możliwe udzielenie upoważnienia, o którym mowa w art. 47 ust. 1 u.s.g. osobie, która nie została zatrudniona na stanowisku kierownika ośrodka pomocy społecznej czyli kierownika jednostki organizacyjnej gminy nieposiadającej osobowości prawnejZa niezasadne Sąd uznał zarzuty skargi odnoszące się do naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W badanej sprawie istotny pozostawał jedynie fakt braku zatrudnienia A.B. na stanowisku Kierownika GOPS. Ta stwierdzona okoliczność uniemożliwiała udzielenie A.B. upoważnień, o których mowa w art. 47 u.s.g . Z tego też punktu widzenia, obszerna argumentacja zawarta w uzasadnieniu skargi odnosząca się do charakteru zatrudnienia na stanowisku kierownika GOPS pozostawała w oderwaniu od istoty niniejszej sprawy. W niniejszym postępowaniu przedmiotem oceny Sądu pozostawała jedynie kwestia właściwego delegowania upoważnienia do dokonywania określonych czynności opisanych w § 1 zakwestionowanego zarządzenia z 3 marca 2025r.Nie ma racji Wójt podnosząc zarzut naruszenia art. 91 ust. 1 u.s.g. poprzez uchybienie 30 dniowemu terminowi na wydanie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego. Skoro zarządzenie zostało doręczone organowi nadzoru w dniu 12 stycznia 2026 r., to termin na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego upływał z końcem dnia 11 lutego 2026 r. Zaskarżone rozstrzygniecie nadzorcze zostało wydane 11 lutego 2026r., co oznacza że nie miało miejsca naruszenie art. 91 ust. 1 u.s.g.W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze, oraz uznając, iż Wojewoda nie naruszył przepisów prawa słusznie wydano zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze.Z tych wszystkich względów, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji wyroku i skargę oddalono.-----------------------Dokument podpisany elektronicznie.., orzeczono jak w sentencji wyroku i skargę oddalono.-----------------------Dokument podpisany elektronicznie.