sygn. VII SAB/Wa 162/26 9 czerwca 2026 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Postanowienie - VII SAB/Wa 162/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 9 czerwca 2026

Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Montowski po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE A. T. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu AdmiOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Montowski po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE A. T. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Admi
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy nieustalone
Etap zażalenie
Tryb posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna planowanie przestrzenne samorząd terytorialny
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia 9 czerwca 2026
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący Mirosław Montowski
Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Montowski po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

UZASADNIENIE
A. T. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy P. (dalej: "organ") w przedmiocie sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej ze względu na brak kognicji sądu, ewentualnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.Skarga podlegała odrzuceniu ze względu na to, że jest niedopuszczalna.Działalność sądów administracyjnych polega na sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości poprzez kontrolę zgodności z prawem działań administracji publicznej (art. 184 Konstytucji RP, art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. 2024 r., poz. 1267; art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. 2026 r., poz. 143, dalej: "p.p.s.a."). Przedmiotem kontroli sądu są określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. lub przepisach odrębnych przejawy (formy) działalności organów administracji publicznej.Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Ponadto ustawodawca przewidział również możliwość zaskarżenia bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.).Skarga na bezczynność jest zatem dopuszczalna wówczas, gdy żądane przez skarżącą działanie miałoby przybrać formę decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie, kończącego postępowanie lub rozstrzygającego sprawę co do istoty lub innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, innych aktów lub czynności podejmowanych w ramach ogólnego postępowania administracyjnego lub postępowania podatkowego.W rozpoznawanej sprawie skarga ma za przedmiot bezczynne (zdaniem skarżącej) prowadzenie postępowania w sprawie sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego (art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; Dz. U. 2026 r., poz. 538; dalej: "u.p.z.p."), a zatem aktem normatywnym, a nie indywidualnym aktem administracyjnym. Procedura planistyczna nie jest postępowaniem administracyjnym, którego istotą jest rozstrzygnięcie indywidualnej sprawy administracyjnej, konkretnego podmiotu, w drodze decyzji administracyjnej. Zbyt długie (zdaniem skarżącej) prowadzenie czynności przez organy gminy w toku procedury planistycznej nie mieści się w zakresie ani art. 3 § 2 pkt 8, ani pkt 9 p.p.s.a.Podstawa do zaskarżenia bezczynności w prowadzeniu postępowania w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie wynika również z żadnego przepisu szczególnego. Takiej podstawy nie tworzy w szczególności art. 101a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2026 r., poz. 662; dalej: "u.s.g."), umożliwiający wniesienie skargi do sądu administracyjnego w sytuacji, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Co do zasady żaden przepis prawa nie nakłada na gminę obowiązku uchwalenia albo zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (z wyjątkiem przypadków wskazanych w przepisach odrębnych, do których odsyła art. 14 ust. 7 u.p.z.p.; żaden z tych przypadków nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie). Nie ma więc żadnej podstawy do twierdzenia, że w rozpoznawanej sprawie organy gminy nie wykonują czynności nakazanej prawem.Nie ma też żadnych przepisów prawa określających termin uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ani nawet wskazujących terminy realizacji poszczególnych etapów w procedurze planistycznej (co słusznie zauważa organ w odpowiedzi na skargę). Nie ma zatem żadnego punktu odniesienia dla oceny, czy organy gminy, po podjęciu uchwały intencyjnej (o przystąpieniu do zmiany planu miejscowego) podejmowały dalsze czynności we właściwych okresach czasu.Podsumowując, skarga w przedmiocie niemieszczącym się w zakresie kognicji sądu administracyjnego podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi postanowionow oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a..