Postanowienie - III FZ 275/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 9 czerwca 2026
Teza
Oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "A." sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 marca 2026 r., sygn. akt I SA/Po 302/26 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi "A." sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 28Oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "A." sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 marca 2026 r., sygn. akt I SA/Po 302/26 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi "A." sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 28
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
nieustalone
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
9 czerwca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Sławomir Presnarowicz
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 3 marca 2026 r., sygn. akt I SA/Po 302/26 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (dalej: "WSA", "Sąd I instancji") działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), odmówił "A." sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: "Skarżąca") wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu (dalej "DIAS") z 3 marca 2026 r., w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.WSA wyjaśnił, że zaskarżone rozstrzygnięcie nie korzysta z przymiotu wykonalności, nie stwierdza ani nie tworzy po stronie Skarżącej nowych uprawnień lub obowiązków nadających się do egzekucji. Wobec tego złożony w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie może być uwzględniony.Nie zgadzając się z powyższym, Skarżąca złożyła zażalenie, zarzucając Sądowi I instancji naruszenie art. 61 § 3 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że postanowienie o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego nie jest aktem podlegającym wstrzymaniu wykonania, art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez brak należytej oceny przesłanek "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" w kontekście planowanej sprzedaży licytacji głównego składnika majątku Spółki oraz art. 7 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, poprzez naruszenie zasady skutecznej ochrony sądowej i równości stron procesu.W związku z powyższym wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości; wstrzymanie czynności egzekucyjnych do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.W niniejszej sprawie kluczowa pozostaje kwestia, której znaczenie słusznie podkreślił WSA: zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, a w związku z tym instytucja wstrzymania wykonania aktu, o której stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., nie może znaleźć w niej zastosowania. Przedmiotem skargi złożonej przez Skarżącą do Sądu I instancji jest postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Z zaskarżonego orzeczenia nie wynika wprost obowiązek nadający się do wykonania. Nie kreuje żadnego nowego obowiązku, nie obliguje adresata do określonego zachowania, nie może być również wykonany w trybie przymusowym, poprzez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Jest to zatem akt prawny nienoszący znamion wykonalności. W konkluzji stwierdzić należy, że postanowienie o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego nie wywołuje skutków prawnych, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniających zastosowanie instytucji wstrzymania jego wykonania. W związku z tym stwierdzić należy, że WSA zasadnie odmówił wstrzymania wykonania postanowienia.Prawidłowości wydanego przez sąd rozstrzygnięcia nie podważa argumentacja złożonego zażalenia. Instytucja wstrzymania wykonania aktu nie może mieć zastosowania w przedmiotowej sprawie, gdyż zaskarżone postanowienie nie nakłada na Skarżącą żadnych nowych obowiązków, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych.Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.., orzekł jak w sentencji postanowienia.