Wyrok - IV SA/Wr 527/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - z dnia 9 czerwca 2026
Teza
Stwierdzono nieważność aktu, niebędącego aktem prawa miejscowego w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Sędziowie: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk (sprawozdawca) Sędzia WSA Katarzyna Radom, , Protokolant: Specjalista Magdalena Dworszczak, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 4 lutego 2026 r. i 9 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi M. R. na uchwałę Rady Gminy Zgorzelec z dnia 26 sierpnia 2025 r. nr 120/25 w przedmiocie likwidacji Szkoły Podstawowej im. Jana Brzechwy w Żarskiej Wsi wraz z oddStwierdzono nieważność aktu, niebędącego aktem prawa miejscowego w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Sędziowie: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk (sprawozdawca) Sędzia WSA Katarzyna Radom, , Protokolant: Specjalista Magdalena Dworszczak, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 4 lutego 2026 r. i 9 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi M. R. na uchwałę Rady Gminy Zgorzelec z dnia 26 sierpnia 2025 r. nr 120/25 w przedmiocie likwidacji Szkoły Podstawowej im. Jana Brzechwy w Żarskiej Wsi wraz z odd
Data orzeczenia
9 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Przewodniczący
Anetta Makowska-Hrycyk
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Stwierdzono nieważność aktu, niebędącego aktem prawa miejscowego w całości
UZASADNIENIE
Przedmiotem skargi M. R. (dalej: skarżąca) jest uchwała nr 120/25 Rady Gminy Zgorzelec z dnia 26 sierpnia 2025 r. w sprawie likwidacji Szkoły Podstawowej im. [...] w Ż. wraz z oddziałami przedszkolnymi (dalej: uchwała).Zaskarżona uchwała została podjęła na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.; dalej: u.s.g.), art. 89 ust. 1 i 3, w związku z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 1043 ze zm.; dale: Prawo oświatowe). W podstawie prawnej uchwały Rada Gminy Zgorzelec (dalej: Rada Gminy, organ) wskazała na uzyskanie pozytywnej opinii Dolnośląskiego Kuratora Oświaty w tej sprawie. Zgodnie z § 1 uchwały likwidacja Szkoły Podstawowej im. [...] w Ż. wraz z oddziałami przedszkolnymi z siedzibą w Ż. [...], [...]-[...] Z. (dalej: szkoła) następuje z dniem 31 sierpnia 2025 r. Uczniom uczęszczającym do szkoły zapewnia się od dnia 1 września 2025 roku możliwość kontynuowania nauki w Szkole Podstawowej im. [...] w T. a uczniom oddziałów przedszkolnych w dodatkowej lokalizacji Szkoły Podstawowej im. [...] w J. "ul. [...]" w Ł. (§ 2 uchwały). Na podstawie § 3 uchwały mienie i majątek likwidowanej szkoły pozostaje własnością Gminy Zgorzelec. Należności i zobowiązania likwidowanej szkoły przejmuje Gmina Zgorzelec (§ 4 uchwały). Dokumentację likwidowanej szkoły przejmuje Wójt Gminy Zgorzelec z wyjątkiem dokumentacji przebiegu nauczania, którą należy przekazać Dolnośląskiemu Kuratorowi Oświaty (§ 5 uchwały). Wykonanie uchwały powierzono Wójtowi Gminy Zgorzelec (§ 6 uchwały). Zgodnie z § 7 uchwała wchodzi w tycie z dniem podjęcia. W uzasadnieniu uchwały organ przywołując treść art. 89 Prawa oświatowego wskazał, że Gmina Zgorzelec (dalej też: Gmina), rozpoczynając procedurę likwidacji szkoły skutecznie zawiadomiła w ustawowym terminie rodziców uczniów o zamiarze likwidacji szkoły - pisma zawierające informację o zamiarze likwidacji szkoły zostały przesłane indywidualnie do każdego rodzica uczniów (terminy doręczeń od 10 lutego 2025 r. do 28 lutego 2025 r.). Wskazał, że Gmina skutecznie zawiadomiła Dolnośląskiego Kuratora Oświaty o podjętym zamiarze likwidacji szkoły pismem z dnia 27 lutego 2025 r. doręczonym w dniu 27 lutego 2025 r. Jednocześnie tym samym pismem Gmina wystąpiła do Dolnośląskiego Kuratora Oświaty, z prośbą o wyrażenie opinii w przedmiotowej sprawie i opinię tę uzyskała. Ponadto Gmina zapewniła uczniom likwidowanej szkoły możliwość kontynuowania nauki od dnia 1 wrzenia 2025 r. w Szkole Podstawowej im. [...] w T., a uczniom oddziałów przedszkolnych w dodatkowej lokalizacji Szkoły Podstawowej im. [...] w J. "ul. [...]" w Ł. Zapewnia też uczniom dowóz transportem organizowanym przez Gminę, w trakcie którego zapewniona będzie opieka nad uczniami. Ponadto rada Gminy wskazała związki zawodowe i ich opinie o zamiarze likwidacji szkoły. Wskazała, że decyzja o zamiarze likwidacji szkoły została podjęta po przeprowadzeniu szczegółowej analizy sytuacji demograficznej, ekonomicznej i organizacyjnej. Wyjaśniła, że likwidacja szkoły umożliwi Gminie Zgorzelec dostosowanie sieci szkół położonych na terenie Gminy do realnych potrzeb wynikających z zachodzących zmian demograficznych. Uznała, że podejmując uchwałę organ prowadzący wypełnił wszelkie obowiązki i spełnił kryteria określone w obowiązujących przepisach dotyczących likwidacji szkoły.Skargę na tę uchwałę wniosła skarżąca – nauczycielka likwidowanej szkoły. Zarzuciła, że uchwała narusza prawo materialne, a to art. 89 ust. 1 Prawa oświatowego. Wniosła o stwierdzenie nieważności uchwały w całości oraz przyznanie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania. Wniosła też o przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do skargi, tj. 1) rozwiązania stosunku pracy z dnia 27 sierpnia 2025 r. - na okoliczność rozwiązania ze skarżącą stosunku pracy z uwagi na likwidację szkoły, 2) oświadczeń: D. P. z dnia 9 marca 2025 r., A. Z. z dnia 9 marca 2025 r., M. S. z dnia 3 marca 2025 r. i M1. S1. z dnia 3 marca 2025 r. – wszystkie na okoliczność niezawiadomienia przez organ prowadzący szkołę rodzica ucznia o zamiarze likwidacji szkoły co najmniej 6 miesięcy przed terminem likwidacji; 3) dokumentów zgromadzonych w ramach postępowania przed Dolnośląskim Kuratorem 0swiaty w sprawie o znaku [...], w szczególności z danych adresowych rodziców uczniów szkoły w ramach ww. postępowania oraz z potwierdzeń nadania przesyłek poleconych do rodziców uczniów szkoły zawierających zawiadomienia przez organ prowadzący szkołę rodziców uczniów o zamiarze likwidacji szkoły co najmniej 6 miesięcy przed terminem likwidacji - na okoliczność niezawiadomienia przez organ prowadzący szkołę wszystkich rodziców uczniów szkoły o zamiarze jej Iikwidacji co najmniej 6 miesięcy przed terminem likwidacji oraz na okoliczność zapewnienia przez organ prowadzący szkołę uczniom szkoły możliwości kontynuowania nauki w innej szkole tego samego typu. W uzasadnieniu skargi argumentowała, że zaskarżona uchwała narusza interes prawny lub uprawnienia skarżącej, która była nauczycielką zatrudnioną w szkole, a jej stosunek pracy został rozwiązany z uwagi na likwidacje tej szkoły. Uzasadniając zarzut naruszenia art. 89 ust. 1 Prawa oświatowego wskazała, że uchwała została podjęta mimo, że nie wszyscy rodzice uczniów szkoły zostali przez organ prowadzący szkołę (Wójta Gminy Zgorzelec) zawiadomieni o zamiarze jej likwidacji co najmniej 6 miesięcy przed terminem likwidacji. `Wskazał, że dotyczy to w szczególności D. P. — ojca ucznia O. P. — który przebywał od 28 stycznia 2025 r. do 28 lutego 2025 r. w O. w K. A. w O., gdzie odbywał karę pozbawienia wolności. W ww. okresie D. P. nie otrzymał żadnej korespondencji ani informacji od organu prowadzącego szkołę, w tym nie otrzymał zawiadomienia o zamiarze likwidacji szkoły co najmniej 6 miesięcy przed terminem likwidacji. Wskazując na brak dostępu do dokumentów, które jednoznacznie potwierdzają obowiązek zawiadomienia wszystkich rodziców o zamiarze likwidacji szkoły w ustawowym terminie, skarżąca zwróciła się z wnioskiem dowodowym (pkt 3 lit. f skargi). Naruszenia art. 89 ust. 1 Prawa oświatowego skarżąca uzasadniła też podjęciem zaskarżonej uchwały mimo, że organ prowadzący szkołę (Wójt Gminy Zgorzelec) nie zapewnił uczniom szkoły kontynuowania nauki w innej szkole tego samego typu w warunkach co najmniej tak dobrych, jak miało to miejsce w zlikwidowanej szkole. Wyjaśniła, że gdyby Rada Gminy Zgorzelec prawidłowo zastosowała art. 89 ust. 1 Prawa oświatowego, to organ ten nie podjąłby zaskarżonej uchwały, ponieważ nie zachodziły ustawowo przewidziane przesłanki likwidacji szkoły. Do skargi dołączyła uwierzytelnione kopie dokumentów.W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Zgorzelec (dalej: Wójt) wniósł o: 1) odrzucenie skargi względnie oddalenie skargi; 2) orzeczenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Argumentował, że skarżąca nie wykazała interesu prawnego w zaskarżeniu uchwały, ponieważ odeszła z pracy w likwidowanej szkole z uwagi na przejście na emeryturę, czego dowodem jest świadectwo pracy. Powołując się na treść art. 101 ust. 1 u.s.g. Wójt wskazał, że wykazane w treści skargi tezy skarżącej dowodzą, że skarżąca ma w sprawie co najwyżej interes faktyczny. W żaden sposób nie wykazała swojego interesu prawnego o charakterze skonkretyzowanym oraz zindywidualizowanym. Odwołując się do doktryny oraz orzecznictwa Wójt argumentował, że legitymację procesową czynną w tego typu sprawach posiada jedynie ten podmiot (osoba), który wykaże istnienie związku pomiędzy jego prawnie gwarantowaną sytuacją a zaskarżonym aktem, polegającego na tym, że akt narusza jego interes prawny (wyrok NSA o sygn. akt II OSK 1550/17). Nie wystarcza domniemanie zagrożenia naruszenia interesu prawnego i tym samym to skarżąca musi wykazać, w jaki sposób doszło do naruszenia jej prawem chronionego interesu, przy czym to naruszenie powinno być wyraźne, bezpośrednie, realne i indywidualne, odnoszące sic do określonej normy prawnej i konkretnego podmiotu (wyroki NSA o sygn. akt I OSK 355/13, II OSK 1919/10). Skarżąca nie wykazała związku pomiędzy interesem prawnym skarżącej a treścią zaskarżonego aktu ani bezpośrednio, ani pośrednio. Zarzuty mają charakter zarzutów dotyczących celowości i społecznej zasadności działania organów Gminy Zgorzelec. Tymczasem naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia, o którym mowa musi występować obiektywnie i odnosić się do realnie istniejącej potrzeby ochrony prawnej. Musi to być interes własny, zindywidualizowany i skonkretyzowany, wynikający z norm prawa materialnego kształtujących sytuację prawną wnoszącego skargę, a konkretność interesu prawnego oznacza, że skarżącemu winno przysługiwać konkretne prawo podmiotowe o charakterze prywatnoprawnym czy też publicznoprawnym, wynikające z przepisów prawa materialnego, które zostałoby najpóźniej w dacie wniesienia skargi kwestionowaną uchwałą naruszone (wyrok WSA z 19.03.2008 r., IV SA/Wa 2202/06). Tym samym musi istnieć bezpośredni związek między zaskarżonym przepisem a sferą indywidualnych praw skarżącego, wynikających z przepisów prawa materialnego, które zostały zaskarżoną częścią uchwały naruszone poprzez ograniczenie lub pozbawienie konkretnych uprawnień albo nałożenie obowiązków i to skarżący musi sic wykazać nie tylko indywidualnym interesem prawnym lub uprawnieniem, ale także naruszeniem tego interesu lub uprawnienia o charakterze aktualnym, a nie hipotetycznym i przyszłym. Oznacza to, iż skarżący, składając skargę do sądu administracyjnego w powyższym trybie ustawowym są zobowiązani wykazać się tym, iż niniejszej sprawie istnieje związek pomiędzy ich własną prawnie gwarantowaną sytuacją, a zaskarżonym przepisem (wyrok SN z 07.03.2003 r., III RN 42/02). Tym samym nawet potencjalna sprzeczność zaskarżonej części uchwały z prawem nie legitymuje do jej rozpoznania, gdyż skarga złożona w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. nie ma charakteru actio popularis (tak TK w wyroku z 04.11.2003 r., SK 30/02). Wójt wskazał w konsekwencji, że mimo uzasadnienia podstaw faktycznych skargi nie doszło do wykazania przez skarżącą rzeczywistego naruszenia jej interesu prawnego, który to interes musi wynikać wprost z przepisu prawa materialnego. Ponadto umotywował wniosek ewentualny - o oddalenie skargi. Wskazał, że skarżąca realnie nie wykazała na czym polega nielegalność (sprzeczność z konkretnymi przepisami prawa) przyjętych rozwiązań normatywnych w zaskarżonej uchwale, a zarzuty braku należytego procedowania procesu poprzedzającego wydanie zaskarżonej uchwały nie polegają na prawdzie, ponieważ okoliczności te (podnoszone w skardze) były już przedmiotem oceny przez Dolnośląskiego Kuratora Oświaty oraz Wojewodę Dolnośląskiego.W piśmie procesowym z dnia 15 października 2025 r. Wójt Gminy Zgorzelec wskazał m.in., że wykaz uczniów wraz z danymi rodziców otrzymał od szkoły w dniu 3 lutego 2025 r., następnie zostały wysłane zawiadomienia do wszystkich rodziców pod wskazane w wykazie adresy (forma listu poleconego za potwierdzeniem odbioru, e-doręczenia), natomiast informację o przyjęciu nowych uczniów do szkoły organ prowadzący otrzymał w dniu 6 marca 2025 r. i niezwłocznie podjął działania dokonując zawiadomienia rodziców tych uczniów (forma listu poleconego za potwierdzeniem odbioru). W piśmie tym przedstawił też dalsze czynności związane z likwidacją szkoły wobec braku ustalenia harmonogramu likwidacji szkoły oficjalnym dokumentem.Na rozprawie w dniu 4 lutego 2026 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przeprowadzenie dowodu ze złożonych dokumentów: 1) zawiadomienia o przyjęciu ucznia D. S. z dnia 27 lutego 2025 r. – na okoliczność daty sporządzenia tego dokumentu, podmiotu, który go sporządził oraz daty, z którą wskazany małoletni został przyjęty do szkoły w Ż.; 2) dowodu z zaświadczenia o pobycie d. P. w [...] – na okoliczność miejsca pobytu oraz okresu tego pobytu. Z kolei pełnomocnik Wójta Gminy Zgorzelec wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak wykazania interesu prawnego. Wskazał, że nauczycielka nie posiada interesu prawnego w skardze na przedmiotową uchwałę. Dalej wniósł o oddalenie skargi wskazując, że okoliczności przedstawione w skardze nie miały miejsca. Oświadczył, że skarżąca złożyła pozew o wypłatę odszkodowania z tytułu niedotrzymania okresu wypowiedzenia związanego z trzymiesięcznym okresem wypowiedzenia, który został wyrokiem Sądu rejonowego w Lubaniu oddalone. Pełnomocnik skarżącej oświadczył, że powództwo zostało złożone w związku z naruszeniem przepisu prawa pracy, a nie skróceniem okresu wypowiedzenia, nie wie, kiedy skarżąca przeszła na emeryturę. Pełnomocnik Wójta wskazał, że skarżąca otrzymała odprawę emerytalną pod koniec sierpnia 2025 r., prawdopodobnie 29 sierpnia 2025 r. Pełnomocnik skarżącej oświadczył, że interes prawny skarżącej wynika z przyczyny, wobec której jej stosunek pracy uległ rozwiązaniu (wypowiedzeniu), a to w związku z likwidacją jej miejsca pracy, czyli szkoły w Ż. Przejście na emeryturę skarżącej nie ma wpływu na sprawę, ponieważ z załączonego do sprawy dokumentu wynika, że przyczyną rozwiązania stosunku pracy była likwidacja szkoły, a skarżąca kwestionuje prawidłowość procedury likwidacji szkoły. Sąd – na podstawie art. 106 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) uwzględnił wniosek o przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do skargi oraz przedstawionego na rozprawie zaświadczenia z dnia 27 stycznia 2025 r. o przyjęciu ucznia do szkoły na okoliczności podane przez skarżącą oraz oddalił wnioski dowodowe w pozostałym zakresie.Wójt w piśmie procesowym z dnia 9 lutego 2026 r. wykonując zobowiązanie Sądu (nałożone na rozprawie) przesłał do akt sprawy treść zawiadomień do rodziców Szkoły Podstawowej im. [...] w Ż. – klasy I-VI oraz treść zawiadomień wysłanych do rodziców uczniów z oddziałów przedszkolnych ww. szkoły, a także potwierdzenia zawiadomień wysłanych do ww. rodziców. Złożył też wniosek o zobowiązanie skarżącej do przedłożenia dokumentów potwierdzających, że: 1) D. P. jest rodzicem i posiada pełnię praw rodzicielskich nad małoletnim O. P. i że osobiście podpisał oświadczenie załączone do pozwu; 2) A. Z. jest rodzicem i posiada pełnie praw rodzicielskich nad małoletnią M. Z. i że osobiście podpisał oświadczenie załączone do pozwu; 3) M. S. i M1. S1. posiadają polskie obywatelstwo, a jeśli nie posiadają, to przedstawienie dowodu, ze władają językiem polskim na tyle swobodnie, że mogli świadomie złożyć oświadczenia załączonego do skargi.Pełnomocnik skarżącej – wykonując zobowiązanie Sądu nałożone na rozprawie - za pismem procesowym z 8 czerwca 2026 r. przesłał wyrok Sądu Rejonowego w Lubaniu Wydział Pracy z 19 stycznia 2026 r. o sygn. akt IV P 72/25 wraz z uzasadnieniem.Na odroczonej rozprawie w dniu 9 czerwca 2026 r. Sąd na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. oddalił wnioski dowodowe zgłoszone w piśmie procesowym Wójta z 9 lutego 2026 r. jako niedopuszczalne. Pełnomocnik skarżącej wniósł o dopuszczenie dowodów z listy uczniów oraz listy rodziców likwidowanej szkoły na dzień 17 lutego 2025 r., a pełnomocnik Wójta przychylił się do tego wniosku wnosząc o zobowiązanie go w tym zakresie w terminie 21 dni i oświadczył, że wedle jego wiedzy w dniu 17 lutego 2025 r. D. P. i A. Z. nie figurowali jako rodzice odpowiednio O. P. i M. Z., a na liście uczniów na ten dzień nie figurował D. S. Sąd postanowieniem podjętym na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. oddalił wniosek dowodowy strony skarżącej jako niedopuszczalny. Na podstawie art. 105 §3 p.p.s.a. pełnomocnik skarżącej zgłosił zastrzeżenie do protokołu kwestionując niedopuszczalność zgłoszonych wniosków dowodowych.Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jak wynika z art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") właściwość tych sądów obejmuje m.in. kontrolę zgodności z prawem aktów prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego, a także innych aktów tychże organów, podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej. Sąd, uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie jej nieważności (art. 147 § 1 p.p.s.a.).Podstawy do stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy wyznaczają przepisy u.s.g. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały, w trybie określonym w art. 90 u.s.g. (art. 91 ust. 1 zd. drugie u.s.g.).Zgodnie z art. 91 ust. 1 u.s.g. uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Do istotnych wad uchwały organu jednostki samorządu terytorialnego, skutkujących stwierdzeniem jej nieważności, zalicza się naruszenie przepisów wyznaczających kompetencję organów samorządu do podejmowania uchwał, naruszenie podstawy prawnej ich podjęcia, naruszenie przepisów prawa ustrojowego, prawa materialnego oraz przepisów regulujących procedury podejmowania uchwał (por. np. wyrok NSA z 25 kwietnia 2025 r., sygn. akt I OSK 1715/23, CBOSA).Będąca przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie uchwała nr 120/25 Rady Gminy Zgorzelec z 26 sierpnia 2025 r., w sprawie likwidacji Szkoły Podstawowej im. [...] w Ż. wraz z oddziałami przedszkolnymi jest niemającym charakteru prawa miejscowego aktem organu jednostki samorządu terytorialnego podjętym w sprawie z zakresu administracji publicznej. Stanowi zatem uchwałę, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. (por. wyroki NSA: z 18 maja 2017 r., I OSK 23/17, o z 15 stycznia 2019 r., sygn. akt I OSK 480/17,CBOSA).Jak już wyżej wskazano art. 91 ust. 1 u.s.g. przewiduje, że uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Stwierdzenie nieważności uzasadnione jest wystąpieniem istotnego naruszenia prawa. Wynika to z art. 91 ust. 4 u.s.g., który stanowi, że w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały lub zarządzenia, ograniczając się do wskazania, iż uchwałę lub zarządzenie wydano z naruszeniem prawa.Zgodnie z art. 101 ust. 1 u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Tym samym legitymacja oparta na przepisie art. 101 ust. 1 u.s.g. ma charakter szczególny, odmienny od legitymacji, jaką trzeba się wykazać przy zaskarżaniu decyzji administracyjnych w sprawach indywidualnych. Jest to istotne zawężenie legitymacji skargowej w stosunku do zasady ogólnej wyrażonej w art. 50 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.Skarga złożona w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. nie ma charakteru actio popularis i do wniesienia jej nie legitymuje ani sprzeczność z prawem zaskarżonej uchwały, ani też stan zagrożenia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (por. wyroki NSA: z 12 marca 2013 r., I OSK 1761/12, z 22 lutego 2017 r., II OSK 1497/15, CBOSA). Prawo do wniesienia takiej skargi przysługuje podmiotowi, który wykaże naruszenie przez zaskarżoną uchwałę jego własnego interesu prawnego lub uprawnienia, a zatem gdy zaskarżona uchwała godzi w sferę prawną podmiotu. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia to naruszenie przysługującej podmiotowi z mocy prawa ochrony, natomiast podstawą do wyprowadzenia tej ochrony są przepisy prawa materialnego, które regulują treść działania organów administracji publicznej, na mocy których kształtowane są uprawnienia lub obowiązki jednostki. Obowiązek wykazania się indywidualnym interesem prawnym lub uprawnieniem, a także zaistniałym w dacie wnoszenia skargi naruszeniem tego interesu lub uprawnienia, spoczywa na stronie skarżącej.W pierwszej kolejności Sąd ocenił więc legitymację procesową skarżącej wobec wniosku Wójta o odrzucenie skargi ze względu na niewykazanie przez skarżącą interesu prawnego, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g.Wbrew argumentacji Wójta, skarżąca ma interes prawny w sprawie. Uchwała o likwidacji szkoły jest sprawą z zakresu administracji publicznej i nie jest aktem prawa miejscowego. Jak Sąd wskazał, jej zaskarżenie odbywa się w oparciu o art. 101 u.s.g. Zgodnie z § 1 tego przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą może zaskarżyć ją do sądu administracyjnego. Likwidacja szkoły, inaczej niż zamiar jej likwidacji, bezpośrednio wpływa na prawa i obowiązki nauczycieli zatrudnionych w tej szkole, wobec czego narusza ich interes prawny, a nie tylko faktyczny. W sprawie nie jest kwestionowane, że skarżąca była nauczycielką likwidowanej szkoły. W przedstawionych ze skargą aktach sprawy znajduje się świadectwo pracy skarżącej z dnia 31 sierpnia 2025 r., z którego wynika, ze skarżąca była zatrudniona w likwidowanej szkole na jako nauczyciel w okresie od 1 września 1987 r. do 31 sierpnia 2025 r., a stosunek pracy ustał w wyniku rozwiązania na podstawie art. 20 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 i 3 w zw. z art. 87 ust. 2 Karty Nauczyciela. Wynika też, że skarżącej wypłacono odprawę emerytalną, odprawę z tytułu likwidacji stanowiska pracy w likwidowanej szkole oraz odszkodowanie w kwocie równej trzymiesięcznemu okresowi wypowiedzenia z uwagi na niemożność dochowania okresu wypowiedzenia. Powód rozwiązania stosunku pracy ze skarżącą potwierdza szczegółowo pismo dyrektora szkoły skierowane do skarżącej, z którego wynika jednoznacznie oświadczenie o rozwiązaniu stosunku pracy ze skarżącą z dniem 31 sierpnia 2025 r., a jako powód - wskazano likwidację szkoły. Fakt zatrudnienia skarżącej jako nauczycielki w likwidowanej szkole (w okresie od 1 września 1987 r. do 31 sierpnia 2025 r.) potwierdza również wyrok Sądu Rejonowego w Lubinie Wydziału Pracy z dnia 19 stycznia 2026 r. o sygn. akt IV P 72/25. Interes prawny skarżącej jako nauczycielki, z którą rozwiązano stosunek pracy z powodu likwidacji szkoły ma bezpośredni związek z zaskarżoną uchwałą, która dotyczy jej interesu prawnego. Okoliczność, że skarżąca otrzymała w związku z rozwiązaniem stosunku pracy również odprawę emerytalną nie ma wpływu na powyższy wniosek. Ustalenie prawa do emerytury jest w sprawie irrelewantne, ponieważ status emeryta nie wyklucza w sposób bezwzględny powrotu skarżącej do rynku pracy oraz do wykonywania zawodu.Podsumowując zaskarżona uchwała, z powodu której ze skarżącą rozwiązano stosunek pracy uzasadnia interes prawny skarżącej w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały.Podstawą prawną zaskarżonej uchwały był art. 89 ust. 1 Prawa oświatowego. Zgodnie z tym przepisem szkoła publiczna, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 14-18, może być zlikwidowana z końcem roku szkolnego przez organ prowadzący szkołę, po zapewnieniu przez ten organ uczniom możliwości kontynuowania nauki w innej szkole publicznej tego samego typu, a także kształcącej w tym samym lub zbliżonym zawodzie. Organ prowadzący jest obowiązany, co najmniej na 6 miesięcy przed terminem likwidacji, zawiadomić o zamiarze likwidacji szkoły: rodziców uczniów, a w przypadku uczniów pełnoletnich – tych uczniów, właściwego kuratora oświaty oraz organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego właściwej do prowadzenia szkół danego typu. Na podstawie ust. 3 szkoła prowadzona przez jednostkę samorządu terytorialnego może zostać zlikwidowana po uzyskaniu pozytywnej opinii kuratora oświaty. Wedle ust. 4 pkt 1) opinia kuratora oświaty jest wydawana w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie do ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania. Opinia ta jest wydawana w terminie 30 dni od doręczenia kuratorowi oświaty wystąpienia jednostki samorządu terytorialnego o wydanie tej opinii – ust. 5.Z przytoczonych przepisów wynika jasno, że likwidacja szkoły publicznej może nastąpić z końcem roku szkolnego, a jednym z warunków skutecznej likwidacji szkoły jest obowiązek organu prowadzącego zawiadomienia enumeratywnie wymienionych w tym przepisie podmiotów, w tym rodziców uczniów niepełnoletnich, o zamiarze jej likwidacji w terminie co najmniej 6 miesięcy przed terminem likwidacji.Sąd dokonał kontroli, czy podjęcie zaskarżonej uchwały zostało poprzedzone takim zawiadomieniem.Co do pozostałych warunków likwidacji szkoły, to ich spełnienie nie było w sprawie sporne.Skarżąca zarzuciła naruszenie obowiązku zawiadomienia o zamiarze likwidacji szkoły względem czworga rodziców (D. P., A. Z., M. S., M1. S1.) uczniów małoletnich dołączając ponadto do skargi ich oświadczenia o nieotrzymaniu takich zawiadomień.Kontrolując legalność zaskarżonej uchwały w tym zakresie Sąd stwierdził, że procedura likwidacji szkoły na tym etapie została naruszona przez organ likwidujący szkołę.Z przedstawionych Sądowi wraz ze skargą akt sprawy uzupełnionych na etapie postępowania sądowego wynika, że w dniu 17 lutego 2025 r. do szkoły przyjętych zostało dwoje dzieci, w tym D. S. Okoliczność ta wynika z pisma z dnia 6 marca 2025 r., w którym dyrektor likwidowanej szkoły w Ż. poinformowała Gminę Zgorzelec, że w dniu 17 lutego 2025 r. do likwidowanej szkoły zostało przyjętych dwoje uczniów D. S. (uczeń klasy [...]) i A. K. (uczennica klasy [...]). Na rozprawie w dniu 4 lutego 2026 r. do akt sądowych złożone zostało pismo dyrektor szkoły z dnia 27 stycznia 2025 r. skierowane do Szkoły Podstawowej "[...]" w Z. stanowiące zawiadomienie o przyjęciu z dniem 17 lutego 2025 r. ucznia D. S.Akta sprawy potwierdzają natomiast, że organ prowadzący szkołę o zamiarze likwidacji szkoły powiadomił rodziców tych dzieci po dacie 6 marca 2025 r. Z potwierdzeń odbioru przesyłek skierowanych do rodziców A. K. i rodziców O. S. nie wynika dokładna data ich nadania, natomiast odbiór nastąpił odpowiednio w dniu 25 marca 2025 r. i 24 marca 2025 r. Nie jest jednak kwestionowane, że w obu przypadkach nadanie przesyłek zawierających zawiadomienie o likwidacji szkoły zostało nadane po otrzymaniu przez Wójta informacji o przyjęciu tych uczniów do szkoły. Okoliczność tę Wójt potwierdził zarówno w odpowiedzi na skargę jak i w piśmie procesowym z dnia 15 października 2025 r.Oznacza to, że rodzice tych dwojga uczniów nie zostali zawiadomieni o zamiarze likwidacji szkoły w terminie wskazanym w art. 89 ust. 1 Prawa oświatowego. Jednocześnie z akt sprawy nie wynika, by o zamiarze likwidacji szkoły zostali zawiadomieni w inny sposób z zachowaniem ww. terminu.Z przepisu art. 89 ust. 1 zdanie pierwsze Prawa oświatowego wynika jednoznacznie, że szkoła publiczna może być zlikwidowana z końcem roku szkolnego. Zgodnie z art. 94 Prawa oświatowego Rok szkolny we wszystkich szkołach i placówkach rozpoczyna się z dniem 1 września każdego roku, a kończy - z dniem 31 sierpnia następnego roku. Z zaskarżonej uchwały wynika, że szkołę likwiduje się z dniem 31 sierpnia 2025 r. (§ 1). Taką samą datę likwidacji szkoły wskazała uchwała nr 81/2025 Rady Gminy Zgorzelec dnia 28 stycznia 2025 r. w sprawie zamiaru likwidacji Szkoły Podstawowej im. [...] w Ż. wraz z oddziałami przedszkolnymi w treści § 1 (dostępna w BIP organu). W tym stanie rzeczy okres 6 miesięcy przed likwidacją szkoły kończy się w sprawie w dniu 28 lutego 2025 r. Do tej daty organ prowadzący szkołę winien był zawiadomić podmioty enumeratywnie wskazane w art. 89 ust. 1 zdanie drugie Prawa oświatowego o zamiarze likwidacji szkoły. Przy czym, ze względu na brak odesłania w art. 89 Prawa oświatowego do stosowania przepisów kodeksu postępowania (k.p.a.) należy przyjąć, że dla dochowania terminu z art. 86 ust. 1 Prawa oświatowego wystarczy, że zawiadomienie o zamiarze likwidacji szkoły zostanie nadane w placówce pocztowej operatora publicznego wyznaczonego – zgodnie z art. 57 § 5 k.p.a. (por. wyrok NSA z 27 października 2009 r., sygn. akt I OSK 871/09, CBOSA). Skuteczne doręczenie tego zawiadomienia po upływie terminu z art. 89 ust. 1 Prawa oświatowego nie stanowi naruszenia tego przepisu, o ile nadanie tej przesyłki nastąpi najpóźniej w ostatnim dniu lutego. Sąd w składzie orzekającym podziela też ocenę prawną, że termin art. 89 ust. 1 jest terminem materialnoprawnym i jego upływ powoduje bezskuteczność czynności zawiadomienia (wyrok NSA z 22 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 2376/11, CBOSA). Termin ten upłynie 28 lutego (a w roku przestępnym – 29 lutego) tego roku kalendarzowego, który został wyznaczony w uchwale intencyjnej jako rok likwidacji. Terminy tego rodzaju są ustanowione dla skutecznego dokonania czynności (dla dokonania doręczenia zainteresowanym podmiotom) i zawiadomienie dokonane później (np. 1 marca) – chociażby dotyczyło tylko jednego z rodziców uczniów – spowoduje nieważność uchwały podjętej w sprawie likwidacji szkoły (por. wyrok NSA z 7 października 2009 r., sygn. akt I OSK 374/09, CBOSA).W sprawie zawiadomienie o zamiarze likwidacji szkoły zostało nadane z naruszeniem terminu ustawowego.Okoliczność, że dopiero w dniu 6 marca 2025 r. organ prowadzący szkołę uzyskał informację o fakcie przyjęcia ww. dzieci do szkoły i dane adresowe rodziców tych dzieci nie wpływa na skuteczność powiadomienia.Organ prowadzący szkołę nie ma, co prawda, obowiązku poszukiwać danych adresowych rodziców uczniów, jednak ma obowiązek i możliwości dołożenia starań w celu prawidłowego i kompletnego wykonania obowiązku zawiadomienia rodziców o zamiarze likwidacji szkoły. Powinien zatem zadbać o prawidłową i terminową wymianę informacji z podmiotami, które uczestniczą w procedurze likwidacji szkoły.Argumentacja Wójta w tym zakresie sprowadza się do "przeniesienia" odpowiedzialności na dyrektora szkoły, który dopiero w dniu 6 marca 2025 r. powiadomił organ prowadzący szkołę o przyjęciu z dniem 17 lutego 2025 r. dwojga ww. nowych uczniów. Faktem notoryjnym jest jednak, że informacje tę uzyskał wcześniej. Z przebiegu XVI Sesji Rady Gminy Zgorzelec z dnia 28 stycznia 2025 r. – której zapis obrazu i dźwięku jest publicznie dostępny na podstawie art. 20 ust. 1b u.s.g. – wynika, że o przyjęciu nowych uczniów organ likwidujący szkołę powziął wiedzę znacznie wcześniej, tj. co najmniej w tym dniu obrad Rady Gminy Zgorzelec, kiedy podjęta została uchwała nr 81/2025 o zamiarze likwidacji Szkoły Podstawowej im. [...] w Ż. wraz z oddziałami przedszkolnymi. Radna A. T. domagając się informacji o liczbie uczniów szkoły wskazała, że po feriach szkoła będzie liczyć 118 uczniów, ponieważ przyjętych zostało dodatkowych troje dzieci: uczeń do klasy I, uczeń do klasy II oraz dziecko do oddziału przedszkolnego. Ponadto organ prowadzący szkołę ma dostęp do Systemu Informacji Oświatowej w zakresie liczby uczniów i łatwo mógł zweryfikować i uzupełnić brakujące zawiadomienia o zamiarze likwidacji szkoły przed upływem terminu z art. 89 ust. 1 Prawa oświatowego.Akta sprawy przedstawione Sądowi, poza dowodem doręczenia zawiadomień rodzicom tych dwojga uczniów i pismem informującym o przyjęciu tych uczniów do szkoły, nie zawierają innych dokumentów, z których wynikałoby, że Wójt podjął starania, by dochować terminu z art. 89 ust. 1 Prawa oświatowego względem uczniów przyjętych w dniu 17 lutego 2025 r. do szkoły objętej zamiarem likwidacji. Z wyjaśnień Wójta wynika, że listy uczniów i ich rodziców zostały przekazane Wójtowi w dniu 3 lutego 2025 r. Organ prowadzący szkołę odpowiada za prawidłowo przeprowadzoną procedurę likwidacji szkoły i na nim spoczywa obowiązek właściwej organizacji przebiegu tej procedury, w tym pozyskania koniecznych informacji od podmiotu, który nadzoruje na podstawie art. Prawa oświatowego. Z informacji dostępnych publicznie (XVI Sesja Rady Gminy Zgorzelec z dnia 28 stycznia 2025 r., transmisja z obrad dostępna: esesja.tv) wiadomo, że zamiar likwidacji szkoły był przedmiotem szerokiego i aktywnego zainteresowania społeczności Gminy Zgorzelec, a Wójt zorganizował spotkanie z rodzicami uczniów likwidowanej szkoły. W aktach sprawy brak jest jednak dowodu, że informacja o zamiarze likwidacji szkoły dotarła do rodziców ww. uczniów w terminie 6 miesięcy przed likwidacją szkoły, czyli do 28 lutego 2025 r., w inny sposób niż wskutek doręczenia zawiadomienia o zamiarze likwidacji szkoły nadanego pod dniu 6 marca 2025 r.Prowadzi to do wniosku, że skoro na dzień 17 lutego 2025 r. liczba uczniów zwiększyła się o dwoje ww. uczniów i do dnia 28 lutego 2025 r. (ostatni dzień terminu, o którym mowa w art. 89 ust. 1 Prawa oświatowego) organ prowadzący szkołę nie zawiadomił rodziców tych uczniów o zamiarze likwidacji szkoły, to naruszył tym zaniechaniem warunek bezwzględny z art. 89 ust. 1 Prawa oświatowego, co musi skutkować nieważnością zaskarżonej uchwały.Sąd nie uwzględnił zarzutów skargi w zakresie braku zawiadomienia o zamiarze likwidacji szkoły dwóch rodziców: D. P. i A. Z. Skoro obaj nie przedstawili danych adresowych w szkole, natomiast matki uczniów O. P. i M. Z. zostały w terminie ustawowym zawiadomione o zamiarze likwidacji szkoły – co jednoznacznie potwierdzają akta sprawy – to nie można obciążać organu likwidującego szkołę obowiązkiem ustalania adresów rodziców, którzy sami nie dopełnili obowiązku powiadomienia szkoły o aktualnym adresie czy miejscu pobytu (por. wyrok NSA z 3 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 2318/16, CBOSA).Z tych względów Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały (pkt I sentencji wyroku) na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 101 ust. 4 u.s.g. i art. 94 u.s.g. z powodu naruszenia art. 89 ust. 1 zdanie drugie Prawa oświatowego.O kosztach (pkt II sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2026 r., poz. 215). Na zasądzone koszty złożyły się: wpis sądowy w kwocie 300 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 480 zł oraz opłata skarbowa w wysokości 17 zł.. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2026 r., poz. 215). Na zasądzone koszty złożyły się: wpis sądowy w kwocie 300 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 480 zł oraz opłata skarbowa w wysokości 17 zł.