Wyrok - IV SA/Wr 79/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - z dnia 9 czerwca 2026
Teza
Oddalono skargę w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk, Protokolant: Specjalista Magdalena Dworszczak, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 9 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi Krajowej Izby Radców Prawnych na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 16 października 2025 r. nr PO.0123.267.2025 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publiOddalono skargę w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk, Protokolant: Specjalista Magdalena Dworszczak, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 9 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi Krajowej Izby Radców Prawnych na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 16 października 2025 r. nr PO.0123.267.2025 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publi
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
oskarżony
obrońca z urzędu
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
9 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Przewodniczący
Anetta Makowska-Hrycyk
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę w całości
UZASADNIENIE
Przystępując do rozstrzygania, Sąd przyjął stan faktyczny i prawny sprawy jn.Działając na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r.o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm. - dalej: u.d.i.p.), K. (dalej: K., wnioskodawca, autor wniosku, strona, skarżąca) wystąpiła do Prezesa Sądu Okręgowego w Opolu (dalej: Prezes SO)z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w zakresie jn."1) Ile postanowień o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu zostało przez tut. Sąd skierowanych w latach 2022 - 2024 do właściwej okręgowej rady adwokackiej celem wyznaczenia adwokata?2) Ile postanowień o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu zostało przez tut. Sąd skierowanych w latach 2022 - 2024 do właściwej rady okręgowej izby radców prawnych celem wyznaczenia radcy prawnego?3) Ile zostało wydanych przez tut. Sąd/prezesa/referendarza tut. Sądu w latach 2022 - 2024 postanowień/zarządzeń o wyznaczeniu pełnomocnika z urzęduw postępowaniu karnym, w których pełnomocnikiem został ustanowiony adwokat?4) Ile zostało wydanych przez tut. Sąd/prezesa/referendarza tut. Sądu w latach 2022 - 2024 postanowień/zarządzeń o wyznaczeniu obrońcy z urzędu, w których obrońcą został ustanowiony adwokat?5) Ile zostało wydanych przez tut. Sąd/prezesa/referendarza tut. Sądu w latach 2022 - 2024 postanowień/zarządzeń o wyznaczeniu pełnomocnika z urzęduw postępowaniu karnym, w których pełnomocnikiem został ustanowiony radca prawny?6) Ile zostało wydanych przez tut. Sąd/prezesa/referendarza tut. Sądu w latach 2022 - 2024 postanowień/zarządzeń o wyznaczeniu obrońcy z urzędu, w których obrońcą został ustanowiony radca prawny?"Uzasadniając wnioskodawca wskazał, że: jest uprawniony do uzyskania informacji publicznej w trybie u.d.i.p.; wnioskowana informacja nie jest dostępnaw Biuletynie Informacji Publicznej; przedmiotowa informacja jest w posiadaniu Sądu; informacja ta nie stanowi informacji przetworzonej; uzyskanie takiej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W ocenie K., żądana informacja nie stanowi informacji przetworzonej gdyż jej udzielenie nie tworzy potrzeby analizowania bardzo szerokiego zakresu danychi przygotowania rozbudowanego zestawienia, wymagającego dużego nakładu pracyi środków. Nadto zakres tej informacji jest ograniczony i obejmuje tylko trzy lata. Dodano, iż K. otrzymała takie informacje od prezesów innych sądów, którzy nie kwestionowali informacji jako prostej. K. wywiodła, że uzyskanie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego ponieważ informacja ta jest niezbędna w celu przeanalizowania obecnej praktyki w zakresie wyznaczania pełnomocnika/obrońcy z urzędu, posłuży poprawie funkcjonowania pomocy prawnej i szeroko rozumianego wymiaru sprawiedliwości, jak i dobru klientów reprezentowanych przez pełnomocników/obrońców z urzędu. Podniosła, że prowadzenie badań w zakresie funkcjonowania pomocy prawnej jest ustawowym zadaniem samorządu radców prawnych. Argumentowała, że działaniaw celu usprawnienia instytucji pełnomocnika/obrońcy z urzędu są z pewnością szczególnie istotne dla interesu publicznego i bezsprzecznie są podejmowanew interesie całego społeczeństwa. Prezes SO uznał, że wnioskowana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną i wezwał autora wniosku do wykazania, iż jest ona szczególnie istotna dla interesu publicznego, pod rygorem odmowy udzielenia informacji. Odpowiadając na wezwanie, K. dowodziła, iż - w jej opinii - wnioskowana informacja nie stanowi informacji przetworzonej oraz że pozyskanie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zauważyła, że we wniosku przedstawiła stanowisko co do charakteru żądanej informacji i braku podstaw do kwalifikowania jej jako informacji przetworzonej, jak również wskazała okoliczności uzasadniające szczególną istotność dla interesu publicznego. W związku z powyższym powieliła argumentację wniosku dodatkowo ją uzasadniając. Podała, że samorząd radców prawnych ma realną możliwość wykorzystania wnioskowanej informacji dla dobra ogółu. Akcentowała, że do zadań samorządu należy współdziałanie w kształtowaniui stosowaniu prawa poprzez - m.in. - opiniowanie projektów aktów prawnych. Zdaniem K., ocena tego, czy uzyskanie przez wnioskodawcę żądanej informacji przetworzonej będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego musi się odbywać w kontekście potencjalnej możliwości wykorzystania przez wnioskodawcę objętych wnioskiem informacji dla dobra ogółu, a więc w interesie publicznym. Decyzją z 11 sierpnia 2025 r. - działając na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. - Prezes SO odmówił wnioskodawcy udostępnienia informacji publicznej. Na wstępie Prezes SO stwierdził, że treść żądania objętego wnioskiem mieści się w pojęciu informacji publicznej. Dowodził, że - mając na uwadze zakres żądanej informacji - przyjąć należało, że jest to informacja przetworzona, na którą składa się pewna suma informacji, tzw. informacji publicznej prostej. Podniósł, że udostępnienie wnioskodawcy informacji publicznej, mimo jej prostego charakteru, wiąże się jednak z potrzebą sporządzenia analiz, zestawień i wyciągów. Wyraził stanowisko, że zabiegi takie przekształcają informację prostą w informację przetworzoną, której udzielenie jest skorelowane z potrzebą istnienia przesłanki interesu publicznego. Prezes SO motywował, że z treści informacji podanych przez kierowników sekretariatów wydziałów bloku karnego, które odnotowały w okresie wskazanym we wniosku dużą liczbę rozstrzygnięć dotyczących ustanowienia obrońcy/pełnomocnika z urzędu (łącznie 1178 orzeczeń), wynika, iż informatyczne urządzenia ewidencyjne (SAWA Currenda) nie oferują funkcjonalności pozwalającej na wyodrębnienie orzeczeń w przedmiocie ustanowienia obrońcy/pełnomocnika z urzędu. Konieczność wykonania czynności analitycznych (selekcja i pogrupowanie informacji źródłowych), wymaganych dla przygotowania zestawienia, o jakie ubiega się wnioskodawca, kwalifikuje - według Prezesa SO - żądaną informację do kategorii informacji publicznej przetworzonej. Dalej Prezes SO zaznaczył, że udzielenie informacji przetworzonej wiąże sięz potrzebą istnienia przesłanki interesu publicznego. Wyłożył, że z treści art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wynika, iż nie wystarczy, aby uzyskanie informacji przetworzonej było istotne dla interesu publicznego, ale ma być ono szczególnie istotne, co stanowi dodatkowy kwalifikator przy ocenie czy dany wnioskodawca ma prawo do jej uzyskania. Zdaniem Prezesa SO, uzyskanie takiej informacji winno zatem stwarzać "realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego". Według Prezesa SO, wnioskodawca nie wykazał istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego, jaki przemawiałby za udostępnieniem mu żądanej informacji. Mianowicie, z jego wyjaśnień nie wynika, w jaki sposób udostępnienie informacji obrazującej w istocie częstotliwość ustanawiania przez sądy obrońcy/ pełnomocnika z urzędu, z wyszczególnieniem danych tyczących się przedstawicieli grup zawodowych radców prawnych oraz adwokatów, miałoby przełożyć się na dobro ogółu. Akcentowano, że okręgowe izby radców prawnych koordynują proces wyznaczania radcy prawnego z listy celem podjęcia przezeń pełnienia obowiązków pełnomocnika z urzędu i mogą pozyskać dane w tym zakresie bezpośrednio od izb okręgowych, co przy uwzględnieniu zbiorczych danych, jakie już wnioskodawcy udostępniono, pozwoli na przeprowadzenie interesującej go analizy. Od ww. decyzji K. odwołała się. Zarzuciła błędne ustalenie, iż wnioskowana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną, podczas gdy stanowi ona informację prostą. Drugi zarzut obejmował nieprawidłowe przyjęcie, że uzyskanie informacji nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, w sytuacji, kiedy wykazano szczególną istotność informacji dla interesu publicznego. Kolejny zarzut wskazywał na naruszenie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na odmowie udostępnienia wnioskowanej informacji ze względu na przyjęcie, że ma ona charakter informacji publicznej przetworzonej, a wnioskodawca nie wykazał, iż jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, gdy tymczasem wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej przetworzonej, a nadto wnioskodawca wykazał, że uzyskanie tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, przedstawiając w tym zakresie stosowną argumentację. K. wniosła o uchylenie decyzji w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Po rozpatrzeniu sprawy w trybie odwoławczym, Prezes Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu (dalej: Prezes SA) utrzymał w mocy decyzję Prezesa SO. Prezes SA podzielił stanowisko zajęte przez Prezesa SO o zakwalifikowaniu wnioskowanej informacji publicznej jako informacji przetworzonej. W konsekwencji jako słuszne ocenił wezwanie autora wniosku do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, którego istnienia on nie wykazał. Organ odwoławczy motywował, że Prezes SO dowiódł, że: na potrzeby realizacji wniosku, na dzień jego złożenia, dysponuje zbiorem informacji źródłowych w liczbie 1178 orzeczeń; bez przeprowadzenia analizy treści każdego z rozstrzygnięć nie jest w stanie udzielić żądanej informacji; urządzenia ewidencyjne prowadzonew systemach informatycznych nie pozwalają na automatyczne wyodrębnienie orzeczeń w przedmiocie ustanowienia obrońcy/pełnomocnika z urzędu; prowadzony zbiorczo wykaz nie różnicuje gromadzonych tamże orzeczeń we wspomnianym przedmiocie ze względu na zawodową grupę korporacyjną osób ustanowionych jako profesjonalna pomoc procesowa dla stron postępowań karnych, czy też pełniących rolę obrońcy oskarżonego. W opinii Prezesa SA, pozyskanie danych, o które wnioskodawca się ubiega, wymaga przeprowadzenia obszernej analizy zbioru 1178 orzeczeń i pogrupowania informacji zgodnie z wnioskiem, tworząc tabelaryczne zestawienie statystyczne.W jego ocenie, konieczność wykonania czynności analitycznych, obejmujących wyselekcjonowanie/grupowanie informacji źródłowych, wymaganych dla zestawienia danych, o jakie ubiega się wnioskodawca, kwalifikuje żądaną informację do kategorii informacji przetworzonej, gdyż nie ma możliwości - wbrew twierdzeniom autora wniosku - w prosty sposób wygenerować oczekiwanych danych. Prezes SA dodał, że - na dzień złożenia wniosku - Prezes SO nie dysponował gotową informacjąw postaci zbioru danych gotowych do przekazania. Prezes SA stwierdził, że przetworzony charakter żądanej informacji publicznej zasadnym czynił wezwanie autora wniosku do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego. Uznał, że w sprawie tego szczególnego interesu w pozyskaniu informacji publicznej nie wykazano. Nie znalazł podstaw dla przyjęcia, że informacje, które pozyskałby wnioskodawca, miałyby znaczenie z punktu widzenia efektywności funkcjonowania państwa czy jednostki, jaką jest SO. Zdaniem Prezesa SO, trudno też zakładać, że pozyskanie informacji mogłyby się realnie przełożyć na poprawę funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości. Udostępnienie informacji wnioskodawcy, który nie przedstawia udokumentowanych, a przez to realnych sposobów ich wykorzystania, nie wpłynie - w ocenie Prezesa SA - na usprawnienia wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego. Także nie będzie miało znaczenia dla funkcjonowania struktur publicznych. W skardze, skarżąc decyzję Prezesa SA w całości, K. zarzuciła naruszenie:- art. 138 § 1 k.p.a. w zw. z art. 16 ust. 1 i art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., w zakresie,w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja przetworzona jest udostępnianaw takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, przez niewłaściwe zastosowanie, polegające na utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji o odmowie udostępnienia skarżącej wnioskowanej informacji ze względu na błędne przyjęcie, iż wnioskowana informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej, a skarżąca nie wykazała, że jej uzyskanie przez nią jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, podczas gdy wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej przetworzonej, a nadto skarżąca wykazała, iż uzyskanie przez nią tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, przedstawiając w tym zakresie stosowną argumentację, tj. że: prowadzi działania zmierzające do przeanalizowania obecnej praktyki dotyczącej wyznaczania obrońcy z urzędu, w zakresie zadań ustawowych samorządu radców prawnych mieści się prowadzenie badań w zakresie funkcjonowania pomocy prawnej, do zadań samorządu należy również współdziałanie w kształtowaniu i stosowaniu prawa,w zakresie działania K. zawarte zostało udzielanie opinii o projektach aktów prawnych, jak również przedstawianie wniosków dotyczących unormowań prawnych; - przepisów postępowania, w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 107 w zw. z art. 11 k.p.a., poprzez brak właściwego uzasadnienia zaskarżonej decyzji przez organ drugiej instancji ze względu na brak odniesienia się do argumentacji skarżącej przedstawionej w odwołaniu, zmierzającej do zanegowania oceny charakteru wnioskowanej informacji, jako informacji publicznej przetworzoneji brak wyjaśnienia - z odniesieniem się do sytuacji faktycznej zaistniałej w sprawie - do przyczyn uznania, że uzyskanie przez skarżącą wnioskowanej informacji nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego i nieodniesienie się w tym zakresie do argumentacji przedstawionej w odwołaniu, co skutkowało niezrealizowaniem przez organ drugiej instancji zasady przekonywania, gdyż nie wyjaśnił on zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy. Tak stawiając zarzuty, K. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Uzasadniła swoje stanowisko. W odpowiedzi na skargę, Prezes SA wniósł o jej oddalenie w całości.Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.Skarga okazała się nieuzasadniona.Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Prezesa SA utrzymująca w mocy decyzję Prezesa SO odmawiającą udostępnienia informacji publicznej na wniosek K.W sprawie nie jest sporne, że Prezes SO jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Stosownie zaś do art. 21 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 334 ze zm.), organem sądu okręgowego jest prezes tego sądu. Mamy tu zatem do czynienia z organem władzy publicznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Bezsporne jest także, że wniosek dotyczy informacji publicznej. Spór koncentruje się natomiast na kwestii czy informacja, której domaga się wnioskodawca, jest informacją publiczną przetworzoną oraz czy wnioskodawca wykazał szczególny interes publiczny w jej uzyskaniu.Pojęcie informacji publicznej przetworzonej, o której stanowi art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., nie ma definicji ustawowej. Przyjmuje się, że informacja przetworzona to informacja opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych siłi środków, w oparciu o posiadane dane, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych. Jest to informacja publiczna, która zostanie przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy, jakościowo nowa, nieistniejąca dotychczas w ostatecznej treści oraz postaci. Przetworzenie informacji polega tym samym na zebraniu, przeanalizowaniu i opracowaniu nowej informacji, która do tej pory w takim kształcie nie istniała, której wytworzenie wymaga intelektualnego zaangażowania podmiotu zobowiązanego.W pewnych sytuacjach także suma informacji prostych, posiadanych przez adresata wniosku, może przekształcić się w informację przetworzoną, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia poprzez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzenia wykazu wskazanego we wniosku jest znaczna oraz angażuje środkii zasoby konieczne dla jego prawidłowego funkcjonowania. Informacja wytworzonaw ten sposób, pomimo iż składa się z wielu informacji prostych będącychw posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną bowiem powstała w wyniku wskazanych wyżej działań a ich zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej.Obowiązkiem organu w takiej sytuacji jest wykazanie, że rzeczywiście żądana informacja jest informacją przetworzoną, a więc wymagającą podjęcia określonych działań intelektualnych, czy też wnioskodawca domaga się tak wielu informacji prostych, że ich rozmiar i zakres multiplikuje je do poziomu informacji przetworzonej. Jednocześnie podkreślić należy, że w istocie każdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej zobowiązuje organ do podjęcia czynności przygotowawczych zmierzających do rozpatrzenia wniosku, tj. dokonania jego analizy w celu ustalenia, czy żądana informacja jest informacją publiczną oraz czy organ w ogóle dysponuje taką informacją. Podjęcie tychże czynności polega np. na przejrzeniu posiadanych przez organ zasobów, w tym dokumentów, rejestrów, ksiąg i odszukania tych dokumentów, dokonania ich selekcji, analizy treści, czy też anonimizacji. Tego rodzaju działania są zwykłymi elementami rozpatrywania danego wnioskuo udzielenie informacji publicznej i nie decydują o tym, czy żądana informacja publiczna jest informacją prostą czy przetworzoną. Również nakład pracy konieczny do rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji publicznej oraz koszty związanez udzieleniem informacji nie muszą przesądzać o tym, czy dana informacja ma charakter prosty czy przetworzony. Pracochłonność i koszty rozpatrzenia wniosku mogą być podstawą ewentualnego obciążenia wnioskodawcy kosztami udzielenia informacji publicznej na podstawie art. 15 ust. 1 u.d.i.p.Żądanie przetworzenia informacji publicznej, w celu jej udostępnienia, musi znajdować uzasadnienie w przesłance szczególnej istotności dla interesu publicznego. Niewątpliwie więc art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., będąc podstawą do uzyskania informacji publicznej przetworzonej, w istocie ogranicza do niej dostęp, zobowiązując do wykazania, że jej udzielenie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) w wyroku z 16 lipca 2024 r. (III OSK 124/23; CBOSA), na pojęcie szczególnie istotnego interesu publicznego składają się trzy elementy:1) działanie wnioskodawcy dla szerszej grupy osób; wnioskodawca musi wskazać, że działanie organów i innych podmiotów realizujących zadania publiczne wywołało lub wywoła skutki dotyczące potencjalnie dużego kręgu adresatów;2) działanie służące społecznie akceptowalnym celom związanym z naprawą istniejących struktur administracyjnych lub społecznych;3) możliwość rzeczywistego wykorzystania przez wnioskodawcę informacji w taki sposób, aby miała ona wpływ na określone działania lub sytuację. Odnosząc powyższe do okoliczności rozpatrywanej sprawy, Sąd podzielił stanowisko Prezesa SA, zgodnie z którym wniosek K. dotyczy informacji publicznej przetworzonej. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika bowiem, że na potrzeby realizacji wniosku, na dzień jego złożenia, SO dysponuje zbiorem informacji źródłowych w liczbie 1178 orzeczeń; bez przeprowadzenia analizy treści każdegoz orzeczeń nie jest w stanie udzielić żądanej informacji; urządzenia ewidencyjne (SAWA Currenda) prowadzone w systemach informatycznych nie pozwalają na automatyczne wyodrębnienie orzeczeń w przedmiocie ustanowienia obrońcy/ pełnomocnika z urzędu; prowadzony zbiorczo wykaz nie różnicuje gromadzonych tam orzeczeń we wspomnianym przedmiocie ze względu na zawodową grupę korporacyjną osób ustanowionych jako profesjonalna pomoc procesowa dla stron postępowań karnych, czy też pełniących rolę obrońcy oskarżonego. Decyzja potwierdza, że pozyskanie danych, o które wnioskodawca się ubiega, wymaga tym samym przeprowadzenia obszernej analizy zbioru 1178 orzeczeńi pogrupowania informacji zgodnie z wnioskiem, tworząc tabelaryczne zestawienie statystyczne. Konieczność wykonania czynności analitycznych, obejmujących wyselekcjonowanie/grupowanie informacji źródłowych, wymaganych dla zestawienia danych, o jakie ubiega się wnioskodawca, kwalifikuje żądaną informację do kategorii informacji przetworzonej, gdyż nie ma możliwości w prosty sposób wygenerować danych. Na dzień złożenia wniosku Prezes SO nie dysponował gotową informacjąw postaci zbioru danych gotowych do przekazania. Tak duża ilość spraw, które musiałyby być poddane badaniu przez pracowników SO, którzy obciążeni są innymi obowiązkami, związanymi z ich codzienną pracą, w okolicznościach niniejszej sprawy pozwala na ocenę, iż zasadne jest stanowisko organów, że żądane przez skarżącą informacje należy uznać za przetworzone, nawet bez dokładnego wskazania, ile osób musiałoby być wyłączonych i na jak długo z wykonywania podstawowych obowiązków. Wobec powyższego trzeba podzielić stwierdzenie zawarte w zaskarżonej decyzji, że żądana przez stronę skarżącą informacja publiczna jest informacją przetworzoną. Zasadnie zatem organy obu instancji oceniły, iż uzyskanie żądanej informacji przez skarżącą jest uzależnione od wykazania przez nią szczególnego interesu publicznego oraz że skarżąca tego szczególnego interesu nie wykazała. Argumentacja skarżącej podana we wniosku, w odpowiedzi na wezwanie Prezesa SO, w odwołaniu oraz w skardze nawiązuje do niezbędności pozyskania danych dla analizy obecnej praktyki w zakresie wyznaczania pełnomocnika/obrońcyz urzędu oraz dla poprawy funkcjonowania pomocy prawnej i szeroko rozumianego wymiaru sprawiedliwości, jak również służyć ma dobru klientów reprezentowanych przez pełnomocników/obrońców z urzędu. Odnosi się także do ustawowych zadań samorządu radców prawnych oraz udziału w pracach legislacyjnych dotyczących przymusu adwokacko-radcowskiego. Zdaniem Sądu, taka argumentacja nie jest wystarczająca dla uzasadnienia żądania objętego wnioskiem. Zadanie samorządu radców prawnych polegające na badaniu funkcjonowania pomocy prawnej nie przekłada się bezpośrednio na prawny obowiązek sądów przygotowania danych/zestawień służących tym badaniom, tym bardziej, że organy samorządu zawodowego radców prawnych, będąc adresatem postanowień lub zarządzeń dotyczących radców prawnych, posiadają własne dane mogące dać obraz funkcjonowania pomocy prawnej. Stanowisko skarżącej nie wskazuje, że dane, o które zwróciła się ona do Prezesa SO, są nie tyle potrzebne, co niezbędne dla prowadzonych badań. Znowu zadanie polegające na współdziałaniuw kształtowaniu i stosowaniu prawa naprowadza raczej na zasadność podejmowania przez organy samorządu współpracy o charakterze instytucjonalnym, wykraczającej poza ramy prawa do informacji publicznej, podejmowanej np. przez zawieranie porozumień z prezesami sądów, które umożliwiałyby wzajemną wymianę informacji pomiędzy właściwymi podmiotami i pozyskanie informacji rzeczywiście niezbędnych do oceny sytuacji, formułowania wniosków, czy propozycji zmian legislacyjnych. Twierdzenia skarżącej w tym zakresie są bardzo ogólne. Słusznie tym samym organy obu instancji uznały, że nie można mówić o wykazaniu przez nią możliwości realnego wykorzystania informacji. Ze wskazanych przez skarżącą okoliczności nie wynika, w jaki realny sposób informacje dotyczące ilości wydanych postanowień/ zarządzeń o wyznaczeniu adwokata/radcy prawnego miałyby być wykorzystane i jaki miałyby wpływ na określone działania. Sam fakt prowadzenia badań dotyczących funkcjonowania pomocy prawnej czy bardzo ogólnie opisanych prac legislacyjnych nie oznacza, że uzyskanie przedmiotowych informacji miałoby znaczenie - i to szczególnie istotne - dla interesu publicznego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowane jest stanowisko, że posiadanie przez samorząd zawodowy określonych uprawnień publicznych nie może być potraktowane jako automatyczne posiadanie szczególnie istotnego interesu publicznego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Nie jest zatem możliwe wykazywanie przesłanki z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. przez wskazywanie na określone uprawnienia publicznoprawne samorządu zawodowego. Dostęp do określonych informacji w przypadku organów samorządu zawodowego musi wynikać alboz normy szczególnej albo opierać się na ogólnych zasadach uregulowanychw u.d.i.p. To zaś pociąga za sobą konieczność wykazania przez taki podmiot przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego jak każdy inny podmiot (patrz np. wyrok NSA z 17 stycznia 2024 r., III OSK 3410/21, CBOSA). Odnosząc się do zarzutów skargi dodać należy, że choć uzasadnienie decyzji organu odwoławczego w omawianym zakresie nie jest szerokie, to jednak organ ten wyraźnie wskazał przyczynę dla której uznał, że uzyskanie przez skarżącą żądanej informacji publicznej nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.Reasumując, w ocenie Sądu, zaskarżona decyzja nie narusza art. 16 ust. 1 u.d.i.p. oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. jako że wnioskowana informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej, a strona skarżąca nie wykazała, iż jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.Sąd nie dopatrzył się także innych istotnych wadliwości mogących mieć wpływ na wynik sprawy, w tym naruszenia przepisów postępowania. W szczególności wystarczająco przeprowadzono postępowanie wyjaśniające, w wyniku którego uzasadnione stało się wydanie decyzji odmownej. Wobec powyższego, po stwierdzeniu, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, należało oddalić skargę jako nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 ustawyz dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.).., poprzez brak właściwego uzasadnienia zaskarżonej decyzji przez organ drugiej instancji ze względu na brak odniesienia się do argumentacji skarżącej przedstawionej w odwołaniu, zmierzającej do zanegowania oceny charakteru wnioskowanej informacji, jako informacji publicznej przetworzoneji brak wyjaśnienia - z odniesieniem się do sytuacji faktycznej zaistniałej w sprawie - do przyczyn uznania, że uzyskanie przez skarżącą wnioskowanej informacji nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego i nieodniesienie się w tym zakresie do argumentacji przedstawionej w odwołaniu, co skutkowało niezrealizowaniem przez organ drugiej instancji zasady przekonywania, gdyż nie wyjaśnił on zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy. Tak stawiając zarzuty, K. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Uzasadniła swoje stanowisko. W odpowiedzi na skargę, Prezes SA wniósł o jej oddalenie w całości.Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.Skarga okazała się nieuzasadniona.Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Prezesa SA utrzymująca w mocy decyzję Prezesa SO odmawiającą udostępnienia informacji publicznej na wniosek K.W sprawie nie jest sporne, że Prezes SO jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Stosownie zaś do art. 21 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 334 ze zm.), organem sądu okręgowego jest prezes tego sądu. Mamy tu zatem do czynienia z organem władzy publicznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Bezsporne jest także, że wniosek dotyczy informacji publicznej. Spór koncentruje się natomiast na kwestii czy informacja, której domaga się wnioskodawca, jest informacją publiczną przetworzoną oraz czy wnioskodawca wykazał szczególny interes publiczny w jej uzyskaniu.Pojęcie informacji publicznej przetworzonej, o której stanowi art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., nie ma definicji ustawowej. Przyjmuje się, że informacja przetworzona to informacja opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych siłi środków, w oparciu o posiadane dane, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych. Jest to informacja publiczna, która zostanie przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy, jakościowo nowa, nieistniejąca dotychczas w ostatecznej treści oraz postaci. Przetworzenie informacji polega tym samym na zebraniu, przeanalizowaniu i opracowaniu nowej informacji, która do tej pory w takim kształcie nie istniała, której wytworzenie wymaga intelektualnego zaangażowania podmiotu zobowiązanego.W pewnych sytuacjach także suma informacji prostych, posiadanych przez adresata wniosku, może przekształcić się w informację przetworzoną, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia poprzez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzenia wykazu wskazanego we wniosku jest znaczna oraz angażuje środkii zasoby konieczne dla jego prawidłowego funkcjonowania. Informacja wytworzonaw ten sposób, pomimo iż składa się z wielu informacji prostych będącychw posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną bowiem powstała w wyniku wskazanych wyżej działań a ich zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej.Obowiązkiem organu w takiej sytuacji jest wykazanie, że rzeczywiście żądana informacja jest informacją przetworzoną, a więc wymagającą podjęcia określonych działań intelektualnych, czy też wnioskodawca domaga się tak wielu informacji prostych, że ich rozmiar i zakres multiplikuje je do poziomu informacji przetworzonej. Jednocześnie podkreślić należy, że w istocie każdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej zobowiązuje organ do podjęcia czynności przygotowawczych zmierzających do rozpatrzenia wniosku, tj. dokonania jego analizy w celu ustalenia, czy żądana informacja jest informacją publiczną oraz czy organ w ogóle dysponuje taką informacją. Podjęcie tychże czynności polega np. na przejrzeniu posiadanych przez organ zasobów, w tym dokumentów, rejestrów, ksiąg i odszukania tych dokumentów, dokonania ich selekcji, analizy treści, czy też anonimizacji. Tego rodzaju działania są zwykłymi elementami rozpatrywania danego wnioskuo udzielenie informacji publicznej i nie decydują o tym, czy żądana informacja publiczna jest informacją prostą czy przetworzoną. Również nakład pracy konieczny do rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji publicznej oraz koszty związanez udzieleniem informacji nie muszą przesądzać o tym, czy dana informacja ma charakter prosty czy przetworzony. Pracochłonność i koszty rozpatrzenia wniosku mogą być podstawą ewentualnego obciążenia wnioskodawcy kosztami udzielenia informacji publicznej na podstawie art. 15 ust. 1 u.d.i.p.Żądanie przetworzenia informacji publicznej, w celu jej udostępnienia, musi znajdować uzasadnienie w przesłance szczególnej istotności dla interesu publicznego. Niewątpliwie więc art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., będąc podstawą do uzyskania informacji publicznej przetworzonej, w istocie ogranicza do niej dostęp, zobowiązując do wykazania, że jej udzielenie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) w wyroku z 16 lipca 2024 r. (III OSK 124/23; CBOSA), na pojęcie szczególnie istotnego interesu publicznego składają się trzy elementy:1) działanie wnioskodawcy dla szerszej grupy osób; wnioskodawca musi wskazać, że działanie organów i innych podmiotów realizujących zadania publiczne wywołało lub wywoła skutki dotyczące potencjalnie dużego kręgu adresatów;2) działanie służące społecznie akceptowalnym celom związanym z naprawą istniejących struktur administracyjnych lub społecznych;3) możliwość rzeczywistego wykorzystania przez wnioskodawcę informacji w taki sposób, aby miała ona wpływ na określone działania lub sytuację. Odnosząc powyższe do okoliczności rozpatrywanej sprawy, Sąd podzielił stanowisko Prezesa SA, zgodnie z którym wniosek K. dotyczy informacji publicznej przetworzonej. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika bowiem, że na potrzeby realizacji wniosku, na dzień jego złożenia, SO dysponuje zbiorem informacji źródłowych w liczbie 1178 orzeczeń; bez przeprowadzenia analizy treści każdegoz orzeczeń nie jest w stanie udzielić żądanej informacji; urządzenia ewidencyjne (SAWA Currenda) prowadzone w systemach informatycznych nie pozwalają na automatyczne wyodrębnienie orzeczeń w przedmiocie ustanowienia obrońcy/ pełnomocnika z urzędu; prowadzony zbiorczo wykaz nie różnicuje gromadzonych tam orzeczeń we wspomnianym przedmiocie ze względu na zawodową grupę korporacyjną osób ustanowionych jako profesjonalna pomoc procesowa dla stron postępowań karnych, czy też pełniących rolę obrońcy oskarżonego. Decyzja potwierdza, że pozyskanie danych, o które wnioskodawca się ubiega, wymaga tym samym przeprowadzenia obszernej analizy zbioru 1178 orzeczeńi pogrupowania informacji zgodnie z wnioskiem, tworząc tabelaryczne zestawienie statystyczne. Konieczność wykonania czynności analitycznych, obejmujących wyselekcjonowanie/grupowanie informacji źródłowych, wymaganych dla zestawienia danych, o jakie ubiega się wnioskodawca, kwalifikuje żądaną informację do kategorii informacji przetworzonej, gdyż nie ma możliwości w prosty sposób wygenerować danych. Na dzień złożenia wniosku Prezes SO nie dysponował gotową informacjąw postaci zbioru danych gotowych do przekazania. Tak duża ilość spraw, które musiałyby być poddane badaniu przez pracowników SO, którzy obciążeni są innymi obowiązkami, związanymi z ich codzienną pracą, w okolicznościach niniejszej sprawy pozwala na ocenę, iż zasadne jest stanowisko organów, że żądane przez skarżącą informacje należy uznać za przetworzone, nawet bez dokładnego wskazania, ile osób musiałoby być wyłączonych i na jak długo z wykonywania podstawowych obowiązków. Wobec powyższego trzeba podzielić stwierdzenie zawarte w zaskarżonej decyzji, że żądana przez stronę skarżącą informacja publiczna jest informacją przetworzoną. Zasadnie zatem organy obu instancji oceniły, iż uzyskanie żądanej informacji przez skarżącą jest uzależnione od wykazania przez nią szczególnego interesu publicznego oraz że skarżąca tego szczególnego interesu nie wykazała. Argumentacja skarżącej podana we wniosku, w odpowiedzi na wezwanie Prezesa SO, w odwołaniu oraz w skardze nawiązuje do niezbędności pozyskania danych dla analizy obecnej praktyki w zakresie wyznaczania pełnomocnika/obrońcyz urzędu oraz dla poprawy funkcjonowania pomocy prawnej i szeroko rozumianego wymiaru sprawiedliwości, jak również służyć ma dobru klientów reprezentowanych przez pełnomocników/obrońców z urzędu. Odnosi się także do ustawowych zadań samorządu radców prawnych oraz udziału w pracach legislacyjnych dotyczących przymusu adwokacko-radcowskiego. Zdaniem Sądu, taka argumentacja nie jest wystarczająca dla uzasadnienia żądania objętego wnioskiem. Zadanie samorządu radców prawnych polegające na badaniu funkcjonowania pomocy prawnej nie przekłada się bezpośrednio na prawny obowiązek sądów przygotowania danych/zestawień służących tym badaniom, tym bardziej, że organy samorządu zawodowego radców prawnych, będąc adresatem postanowień lub zarządzeń dotyczących radców prawnych, posiadają własne dane mogące dać obraz funkcjonowania pomocy prawnej. Stanowisko skarżącej nie wskazuje, że dane, o które zwróciła się ona do Prezesa SO, są nie tyle potrzebne, co niezbędne dla prowadzonych badań. Znowu zadanie polegające na współdziałaniuw kształtowaniu i stosowaniu prawa naprowadza raczej na zasadność podejmowania przez organy samorządu współpracy o charakterze instytucjonalnym, wykraczającej poza ramy prawa do informacji publicznej, podejmowanej np. przez zawieranie porozumień z prezesami sądów, które umożliwiałyby wzajemną wymianę informacji pomiędzy właściwymi podmiotami i pozyskanie informacji rzeczywiście niezbędnych do oceny sytuacji, formułowania wniosków, czy propozycji zmian legislacyjnych. Twierdzenia skarżącej w tym zakresie są bardzo ogólne. Słusznie tym samym organy obu instancji uznały, że nie można mówić o wykazaniu przez nią możliwości realnego wykorzystania informacji. Ze wskazanych przez skarżącą okoliczności nie wynika, w jaki realny sposób informacje dotyczące ilości wydanych postanowień/ zarządzeń o wyznaczeniu adwokata/radcy prawnego miałyby być wykorzystane i jaki miałyby wpływ na określone działania. Sam fakt prowadzenia badań dotyczących funkcjonowania pomocy prawnej czy bardzo ogólnie opisanych prac legislacyjnych nie oznacza, że uzyskanie przedmiotowych informacji miałoby znaczenie - i to szczególnie istotne - dla interesu publicznego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowane jest stanowisko, że posiadanie przez samorząd zawodowy określonych uprawnień publicznych nie może być potraktowane jako automatyczne posiadanie szczególnie istotnego interesu publicznego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Nie jest zatem możliwe wykazywanie przesłanki z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. przez wskazywanie na określone uprawnienia publicznoprawne samorządu zawodowego. Dostęp do określonych informacji w przypadku organów samorządu zawodowego musi wynikać alboz normy szczególnej albo opierać się na ogólnych zasadach uregulowanychw u.d.i.p. To zaś pociąga za sobą konieczność wykazania przez taki podmiot przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego jak każdy inny podmiot (patrz np. wyrok NSA z 17 stycznia 2024 r., III OSK 3410/21, CBOSA). Odnosząc się do zarzutów skargi dodać należy, że choć uzasadnienie decyzji organu odwoławczego w omawianym zakresie nie jest szerokie, to jednak organ ten wyraźnie wskazał przyczynę dla której uznał, że uzyskanie przez skarżącą żądanej informacji publicznej nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.Reasumując, w ocenie Sądu, zaskarżona decyzja nie narusza art. 16 ust. 1 u.d.i.p. oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. jako że wnioskowana informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej, a strona skarżąca nie wykazała, iż jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.Sąd nie dopatrzył się także innych istotnych wadliwości mogących mieć wpływ na wynik sprawy, w tym naruszenia przepisów postępowania. W szczególności wystarczająco przeprowadzono postępowanie wyjaśniające, w wyniku którego uzasadnione stało się wydanie decyzji odmownej. Wobec powyższego, po stwierdzeniu, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, należało oddalić skargę jako nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 ustawyz dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.).