Postanowienie - II GZ 210/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 9 czerwca 2026
Teza
Uchylono zaskarżone zarządzenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Głównego Inspektora Transportu Drogowego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2026 r. sygn. akt VI SA/Wa 87/25 w zakresie pozostawienia pisma bez rozpoznania w sprawie ze skargi P. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 14 listopada 2024 r. nr BP.502.4Uchylono zaskarżone zarządzenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Głównego Inspektora Transportu Drogowego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2026 r. sygn. akt VI SA/Wa 87/25 w zakresie pozostawienia pisma bez rozpoznania w sprawie ze skargi P. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 14 listopada 2024 r. nr BP.502.4
Data orzeczenia
9 czerwca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Dorota Dąbek
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone zarządzenie
UZASADNIENIE
IWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 19 sierpnia 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 87/25, działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.) oddalił skargę P. M. (dalej: skarżący) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 14 listopada 2024 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.Pismem z 28 listopada 2025 r. skarżący złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku WSA w Warszawie.Pismem z 19 lutego 2026 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego złożył odpowiedź na skargę kasacyjną podpisaną przez r. pr. M. L.W związku z brakiem przedłożenia pełnomocnictwa do reprezentowania organu przed sądami administracyjnymi, Przewodniczący Wydziału WSA w Warszawie wezwał r. pr. M. L. do uzupełnienia ww. braku formalnego pisma w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia ww. pisma bez rozpoznania. Wezwanie zostało doręczona w dniu 3 marca 2026 r.W odpowiedzi na wezwanie WSA w Warszawie, r. pr. M. L. 10 marca 2026 r. złożyła w Biurze Podawczym WSA w Warszawie potwierdzone za zgodność z oryginałem pełnomocnictwo do reprezentowania Głównego Inspektora Transportu Drogowego m.in. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.Zarządzeniem z 17 marca 2026 r. Przewodniczący Wydziału WSA w Warszawie wobec nieprawidłowego wykonania przez r. pr. M. L. wezwania do usunięcia braków formalnych pisma z 19 lutego 2026 r., pozostawił bez rozpoznania pismo Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 19 lutego 2026 r. stanowiące odpowiedź na skargę kasacyjną.IIZażalenie na powyższe zarządzenie złożył Główny Inspektor Transportu Drogowego, wnosząc o jego uchylenie w całości.W uzasadnieniu wskazano, że zarządzenie jest błędne i niezrozumiałe. W zarządzeniu jest bowiem mowa o nieprawidłowym wykonaniu przez r. pr. M. L.wezwania do usunięcia braków formalnych pisma z dnia 19 lutego 2026 r., jednakże w jego treści nie ma żadnego wyjaśnienia, na czym owo nieprawidłowe wykonanie wezwania miałoby polegać, co czyni kompletnie niezrozumiałym powody pozostawienia odpowiedzi na skargę kasacyjną bez rozpoznania. W zażaleniu wskazano także, że kopia pełnomocnictwa została opatrzona przez pełnomocnika własnoręczną adnotacją potwierdzającą za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa, zawierającą datę, miejsce oraz własnoręczny podpis. To, że ta adnotacja oraz podpis są sporządzone czarnym długopisem, nie oznacza – zdaniem pełnomocnika – że jest to kserokopia, a taką informację pełnomocnik uzyskał od pracownika Wydziału VI WSA w Warszawie w trakcie rozmowy telefonicznej.IIINaczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 p.p.s.a.).W sprawie bezsporną pozostaje okoliczność, że pismem z 19 lutego 2026 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego złożył odpowiedź na skargę kasacyjną podpisaną przez r. pr. M. L. , do której nie załączono pełnomocnictwa do reprezentowania organu przed sądami administracyjnymi.Prawidłowo WSA w Warszawie wezwał r. pr. M. L. do uzupełnienia ww. braku formalnego pisma z 19 lutego 2026 r. w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia ww. pisma bez rozpoznania.Odpowiadając na wezwanie WSA w Warszawie, r. pr. M. L. w terminie zakreślonym wezwaniem z 3 marca 2026 r. złożyła na Biurze Podawczym WSA w Warszawie potwierdzone za zgodność z oryginałem pełnomocnictwo do reprezentowania Głównego Inspektora Transportu Drogowego m.in. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.Zarządzeniem z 17 marca 2026 r., wobec nieprawidłowego wykonania przez r. pr. M. L. wezwania do usunięcia braków formalnych pisma z 19 lutego 2026 r., pozostawiono pismo bez rozpoznania.Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik Głównego Inspektora Transportu Drogowego prawidłowo wywiązał się z nałożonego na niego przez WSA w Warszawie zobowiązania, przedkładając w terminie zakreślonym wezwaniem z 3 marca 2026 r. odpowiedni dokument pełnomocnictwa do reprezentowania Głównego Inspektora Transportu Drogowego m.in. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym potwierdzony za zgodność z oryginałem, który znajduje się w aktach sprawy (k. 84 akt sądowych). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo strony z 19 lutego 2026 r., stanowiące odpowiedź na skargę kasacyjną, nie powinno było zatem zostać pozostawione bez rozpoznania, bowiem strona prawidłowo wykonała wezwanie do usunięcia braków formalnych. Z treści zaskarżonego zarządzenia nie wynika na czym polegało nieprawidłowe wykonanie wezwania do usunięcia braków formalnych przez pełnomocnika Głównego Inspektora Transportu Drogowego. W świetle zaś znajdujących się w aktach sprawy dokumentów należy uznać, że nie był prawidłowy pogląd WSA w Warszawie o niewykonaniu przez pełnomocnika Głównego Inspektora Transportu Drogowego wezwania z 3 marca 2026 r.Mając powyższe na uwadze, zaskarżone zarządzenie należało uchylić na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a..