Wyrok - I SA/Gl 1516/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach - z dnia 9 czerwca 2026
Teza
Oddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek (spr.), Sędziowie Asesor WSA Mikołaj Darmosz, Sędzia WSA Piotr Pyszny, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi K. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 1 grudnia 2025 r. nr 2401-IEE.7192.610.2025.2.DJ UNP: 2401-25-299760 w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi jest poOddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek (spr.), Sędziowie Asesor WSA Mikołaj Darmosz, Sędzia WSA Piotr Pyszny, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi K. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 1 grudnia 2025 r. nr 2401-IEE.7192.610.2025.2.DJ UNP: 2401-25-299760 w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi jest po
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna podatkowa
Kwota główna
132,91 zł · składnik roszczenia z pożyczki
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tematy
skarga administracyjna
podatek dochodowy od osób prawnych
kontrola administracyjna
sprawa podatkowa
Role w sprawie
Skarb Państwa
wierzyciel egzekwujący
Data orzeczenia
9 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Przewodniczący
Anna Tyszkiewicz-Ziętek
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 1 grudnia 2025 r. nr 2401-IEE.7192.610.2025.2.DJ UNP: 2401-25-299760, którym utrzymano w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z 23 października 2025 r. nr [...] oddalające skargę K.W. na czynność organu egzekucyjnego tj. plan podziału kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości opisanej w księdze wieczystej [...] dokonany w postanowieniu z 10 października 2025 r. nr [...].W podstawie prawnej tego rozstrzygnięcia wskazano art. 138 § 1 pkt. 1 w związku z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej: k.p.a.) oraz art. 17 § 1, art. 18 i art. 54 § 5 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 132 ze zm., dalej: u.p.e.a.).Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. (dalej: Naczelnik) prowadzi postępowanie egzekucyjne do nieruchomości objętej księgą wieczystą nr [...] na podstawie dalszego tytułu wykonawczego Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z 16 stycznia 2018 r. nr 1206-SEW.723.21.2018.31 marca 2025 r. w siedzibie Urzędu Skarbowego w Z. odbyła się pierwsza licytacja ww. nieruchomości. Z licytacji tej sporządzony został protokół.Wydanie przez organ egzekucyjny postanowienia o przybiciu na rzecz tego licytanta bezpośrednio po zamknięciu licytacji zostało wstrzymane z przyczyny określonej w treści art. 111 m § 3 u.p.e.a., tj z uwagi na fakt, że na dzień przeprowadzenia licytacji nie zostały ostatecznie rozstrzygnięte skargi lub zażalenia wniesione przez K.W. (dalej: zobowiązany, skarżący) w toku postępowania egzekucyjnego.Naczelnik postanowieniem z 16 kwietnia 2025 r. nr [...] udzielił przybicia nabywcy nieruchomości.Postanowieniem z 9 maja 2025 r. nr 2401-IEE.7192.217.2025.3.DJ Dyrektor utrzymał w mocy postanowienie w przedmiocie udzielenia przybicia. Skarga na to postanowienie została odrzucona postanowieniem WSA w Gliwicach z 28 sierpnia 2025 r., sygn. akt I SA/GI 744/25.Naczelnik postanowieniem z 14 maja 2025 r. nr [...] orzekł o przyznaniu własności ww. nieruchomości na rzecz nabywcy. Dyrektor postanowieniem z 12 września 2025 r. nr 2401-IEE.7192.257.2025.21.DJ utrzymał w mocy to postanowienie. Pismem z 1 października 2025 r. zobowiązany wniósł skargę do WSA w Gliwicach na to rozstrzygnięcie.Postanowieniem z 10 października 2025 r. nr [...] Naczelnik sporządził plan podziału kwot uzyskanych z egzekucji z nieruchomości. Zgodnie z dokonanym podziałem uzyskanej kwoty w wysokości 279.200,00 zł oraz odsetek od tej kwoty za czas przechowywania uzyskanych środków na rachunku depozytowym organu egzekucyjnego w wysokości 132,91 zł przyznano:- kwotę 40.999,85 zł Naczelnikowi jako organowi egzekucyjnemu tytułem naliczonych kosztów egzekucyjnych,- kwotę 238.333,06 zł wierzycielowi - Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w G. tytułem zaległości podatkowej objętej tytułem wykonawczym nr 1206-SEW.723.21.2018 zabezpieczonej hipotecznie.Pismem z 11 października 2025 r. zobowiązany wniósł skargę na plan podziału kwoty uzyskanej w toku egzekucji z nieruchomości. Skarga ta została oddalona postanowieniem Naczelnika z 23 października 2025 r. nr [...]W zażaleniu na to postanowienie zobowiązany wniósł o:1. uchylenie w całości postanowienia Naczelnika z 23 października 2025 r.;2. uwzględnienie skargi z 11 października 2025 r. oraz uchylenie postanowienia o planie podziału z 10 października 2025 r. nr [...];3. wstrzymanie wykonania planu podziału do czasu prawomocnego zakończenia postępowania zażaleniowego;4. umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr 1206-SEW.723.21.2018 z 16 stycznia 2018 r., jako wszczętego po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego za 2011 r.W uzasadnieniu zażalenia zobowiązany podniósł, że zobowiązanie podatkowe za 2011 r. uległo przedawnieniu, a tytuł wykonawczy z 16 stycznia 2018 r. został wydany po upływie tego terminu, co czyni go bezskutecznym jako podstawę egzekucji. Zdaniem strony w toku licytacji nieruchomości przeprowadzonej 31 marca 2025 r. doszło do szeregu poważnych naruszeń prawa oraz zasad uczciwości postępowania egzekucyjnego. Nastąpiło rażące zaniżenie ceny i brak ochrony interesu publicznego. Trzy działki warte około 600.000 zł zostały sprzedane łącznie za 270.000 zł, co oznacza zaniżenie wartości o ponad połowę. Urzędnicy egzekucyjni mieli obowiązek czuwania nad ochroną interesu Skarbu Państwa (art. 115 §1 u.p.e.a.), a mimo to dopuścili do sprzedaży poniżej wszelkich standardów rynkowych. W ocenie strony protokół z licytacji nie odzwierciedla rzeczywistego przebiegu czynności. Pominięto w nim zastrzeżenia dotyczące protokołu z 31 marca 2025 r. Zobowiązany odmówił podpisania protokołu jako niezgodnego z prawdą, lecz mimo to urzędnicy go zatwierdzili, co wypełnia znamiona przestępstwa z art. 271 §1 k.k. Protokół został stronie doręczony dopiero 25 września 2025 r., czyli po sześciu miesiącach od przeprowadzenia licytacji. Tak rażące opóźnienie narusza art. 8 i 9 k.p.a. oraz art. 111 § 1-2 u.p.e.a., a nadto pozbawiło stronę możliwości wniesienia zastrzeżeń i odwołań. Nieprzyznanie stronie racji przesądza o popełnieniu przestępstwa przez funkcjonariuszy publicznych Urzędu Skarbowego w Z., Urzędu Skarbowego w D. oraz Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, którzy poprzez swoje działania lub zaniechania dopuścili się rażącego naruszenia prawa, nadużycia uprawnień oraz poświadczenia nieprawdy w dokumentach urzędowych, czym wyrządzili znaczną szkodę majątkową zarówno zobowiązanemu, jak i Skarbowi Państwa.Dyrektor nie uwzględnił zażalenia.Na wstępie wskazał, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21 sierpnia 2025 r., sygn. akt III FSK 558/24 przesądził, że zaległości podatkowe zobowiązanego za 2011 r. w dacie wystawienia tytułu wykonawczego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z 16 stycznia 2018 r. nr 1206-SEW.723.21.2018 nie były przedawnione. Według korzystającej z powagi rzeczy osądzonej wykładni zawartej w uzasadnieniu prawomocnego wyroku WSA w Krakowie z 6 września 2023 r. sygn. akt I SA/Kr 236/23, termin przedawnienia tej należności podatkowej, po odnotowaniu zawieszeń i przerw w biegu terminu przedawnienia, przypadał na 17 maja 2025 r.. Sprzedaż licytacyjna nieruchomości nastąpiła wcześniej, t.j. 31 marca 2025 r. Przed upływem terminu przedawnienia organ nadzoru, postanowieniem z 9 maja 2025 r. nr 2401-IEE.7192.217.2025.3.DJ, ostatecznie rozpoznał zażalenie na postanowienie w sprawie przybicia. Postanowienie to jest już prawomocne, na skutek prawomocnego postanowienia WSA w Gliwicach z 28 sierpnia 2025 r., sygn. akt I SA/GI 744/25, którym odrzucono skargę na postanowienie z 9 maja 2025 r. nr 2401-IEE.7192.217.2025,3.DJ utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z 16 kwietnia 2025 r. nr [...], w przedmiocie udzielenia przybicia na rzecz licytanta.Odnośnie meritum Dyrektor wyjaśnił, że zgodnie z przepisami ustawy egzekucyjnej mającymi zastosowanie w sprawie, organ egzekucyjny sporządza plan podziału kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości niezwłocznie, gdy postanowienie o przyznaniu własności nieruchomości stanie się ostateczne.Postanowieniem z 12 września 2025 r. nr 2401-IEE.7192.257.2025.21.DJ Dyrektor utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika z 14 maja 2025 r. nr [...] o przyznaniu własności przedmiotowej nieruchomości na rzecz nabywcy. Zatem 12 września 2025 r. Naczelnik był uprawniony do wydania postanowienia zawierającego plan podziału kwoty uzyskanej z nieruchomości.W podziale kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości, oprócz wierzycieli egzekwujących, uczestniczą wierzyciele składający tytuł wykonawczy z dowodem doręczenia dłużnikowi wezwania do zapłaty i wierzyciele, którzy uzyskali zabezpieczenie powództwa, jeżeli zgłosili się najpóźniej w dniu uprawomocnienia się postanowienia o przyznaniu własności nieruchomości; osoby, które przed zajęciem nieruchomości nabyły do niej prawa stwierdzone w protokole opisu i oszacowania wartości nieruchomości lub prawa których zostały zgłoszone i udowodnione najpóźniej w dniu uprawomocnienia się postanowienia o przyznaniu własności; pracownicy co do stwierdzonych dokumentem należności za pracę, jeżeli zgłosili swe roszczenia przed sporządzeniem planu podziału.W niniejszej sprawie jedynymi podmiotami, które mogły zostać uwzględnione w planie podziału byli: Naczelnik ze względu na powstałe w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym koszty egzekucyjne i Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. jako wierzyciel egzekwujący.Analiza postanowienia z 10 października 2025 r. pozwoliła ustalić, że kwoty uzyskane w prowadzonej egzekucji zostały podzielone zgodnie z przepisami ustawy egzekucyjnej. Zgodnie z art. 115 u.p.e.a. z kwoty uzyskanej z egzekucji zaspokaja się w następującej kolejności:1)opłatę manipulacyjną1a) opłatę za czynności egzekucyjne;1b) wydatki egzekucyjne;1c) koszty egzekucyjne powstałe w postępowaniu egzekucyjnym umorzonym z przyczyny określonej w art. 59 § 2 w przypadku, o którym mowa w art. 64ca § 2;1d) opłatę egzekucyjną od środków pieniężnych zapłaconych:a) wierzycielowi,b) organowi egzekucyjnemu albo wyegzekwowanych przez ten organ; le) koszty upomnienia;2) należności zabezpieczone hipoteką morską lub przywilejem na statku morskim; |3) należności zabezpieczone hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym i zastawem skarbowym albo korzystające z ustawowego pierwszeństwa oraz prawa, które ciążyły na nieruchomości przed dokonaniem w księdze wieczystej wpisu o wszczęciu egzekucji lub przed złożeniem dokumentów wniosku o dokonanie takiego wpisu, do których stosuje się przepisy działu III Ordynacji podatkowej, należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, o ile nie zostały zaspokojone w trzeciej kolejności;4a) koszty egzekucyjne i koszty upomnienia powstałe w egzekucji należności celnej;6) inne należności i odsetki, z zastrzeżeniem § 2a i 3.Organ egzekucyjny prawidłowo więc pokrył w pierwszej kolejności własne koszty egzekucyjne, a pozostałą kwotę przyznał wierzycielowi hipotecznemu.Wobec powyższego Dyrektor stwierdził, że plan podziału kwoty sporządzony postanowieniem z 10 października 2025 r. był prawidłowy, a zatem nie było podstaw do uwzględnienia skargi na tę czynność.W skardze na powyższe postanowienie, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Gliwicach, skarżący podniósł, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa materialnego i procesowego, w szczególności art. 59 i art. 70 O.p. oraz art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. Organ egzekucyjny i odwoławczy oparli swoje rozstrzygnięcia na nieprawdziwych ustaleniach, sprzecznych z dokumentami KAS i KIS, które potwierdzają wygaśnięcie zobowiązania z mocy prawa.W ocenie skarżącego zobowiązanie za 2011 r. uległo przedawnieniu 31 grudnia 2017 r., co powinno być uwzględnione z urzędu. Organ nie miał więc żadnych uprawnień do egzekwowania zobowiązania po tej dacie. Zdaniem skarżącego nie istniała żadna podstawa do zawieszenia biegu przedawnienia, a zo-bowiązanie wygasło. Zignorowanie tego stanowiska stanowi naruszenie art. 7, art. 8 i art. 77 § 1 k.p.a. Powoływanie się na wyrok NSA o sygn. akt NSA III FSK 558/24 w kontekście egzekucji jest nieuprawnione i stanowi wprowadzanie sądu w błąd.Nadto skarżący wskazał na rażące naruszenia procedury licytacyjnej. W jego ocenie organ egzekucyjny nie zbadał zaniżenia wartości nieruchomości, a także nie odniesiono się do faktu, że zgłoszone zastrzeżenia nie zostały wpisane do protokołu, nie oceniono rzetelności przebiegu licytacji, nie wyjaśniono przyczyn, dla których protokół doręczono stronie dopiero po 6 miesiącach, co jest oczywistym naruszeniem zasady szybkości i przejrzystości postępowania.W ocenie skarżącego twierdzenie organu, że "plan podziału był prawidłowy", nie stanowi uzasadnienia w rozumieniu art. 107 § 3 k.p.a.Zdaniem strony tytuł wykonawczy nr 1206-SEW.723.21.2018 został wystawiony wbrew prawu. Egzekucja była prowadzona na podstawie dokumentu nieważnego, po wygaśnięciu zobowiązania.Wskazane uchybienia proceduralne i naruszenie prawa materialnego są na tyle poważne, że uzasadniają uchylenie zaskarżonych postanowień i umorzenie postępowania egzekucyjnego.Wobec tak sformułowanych zarzutów skarżący wniósł o1. uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 1 grudnia 2025 r.;2.uchylenie postanowienia organu pierwszej instancji z 23 października 2025 r.;3. stwierdzenie nieważności tytułu wykonawczego nr 1206-SEW.723.21.2018;4. umorzenie postępowania egzekucyjnego - art. 59 § 1 pkt 2 i 9 Ordynacji podatkowej;5. zasądzenie kosztów postępowania.W odpowiedzi na skargę organ nadzoru podtrzymał w całości dotychczasową argumentację i wniósł o oddalenie skargi.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.Skarga nie jest zasadna.Kontroli Sądu – na podstawie art. 3 § 1 i § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 dalej: p.p.s.a.) podlegało postanowienie z 1 grudnia 2025 r., którym organ nadzoru utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika z 23 października 2025 r. nr [...] oddalające skargę na plan podziału kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości.Zgodnie z art. 54 § 1 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje skarga na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego. Podstawą skargi jest:1) dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy,2) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano czynności egzekucyjnej.Jak wskazano m.in. w wyroku NSA z 22 kwietnia 2024 r., sygn. akt III FSK 4361/21 (wszystkie przywoływane orzeczenia sądów administracyjnych dostępne w internetowej bazie orzeczeń NSA na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zawiera zespół norm określających postępowanie i środki przymusowe stosowane w celu doprowadzenia do wykonania przez zobowiązanych ich obowiązków o charakterze pieniężnym lub niepieniężnym. Postępowanie egzekucyjne to cały zespół czynności organów egzekucyjnych i innych podmiotów postępowania, podejmowanych w celu wykonania obowiązków wynikających z aktów poddanych egzekucji administracyjnej. Omawiana ustawa zawiera gwarancje, które stwarzają możliwość podjęcia prawnej weryfikacji czynności egzekucyjnych oraz przewiduje określone następstwa, gdy czynności te zostały podjęte z naruszeniem ustawy. Gwarancje te służą zobowiązanemu w zależności od rodzaju i momentu naruszenia jego interesu prawnego, albowiem ustawa nie przewiduje możliwości stosowania zamiennych środków ochrony przy naruszeniu tego samego dobra prawnego.W postępowaniu zainicjowanym skargą na czynności egzekucyjne nie orzeka się o zasadności wszczęcia postępowania egzekucyjnego (np. z powodu wadliwości wystawienia tytułów wykonawczych, braku upomnienia czy też nieistnienia obowiązku), ani też nie ocenia się prawidłowości jego prowadzenia (por. wyrok NSA z 5 marca 2015 r., sygn. akt II FSK 290/13). Nie ma podstaw, aby skargę na czynności egzekucyjne traktować jako uniwersalny środek zaskarżenia, za pomocą którego możliwe jest skuteczne kwestionowanie wszystkich aktów i działań podejmowanych przez organ egzekucyjny w toku całego postępowania (por. wyrok NSA z 2 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 749/13; Przybysz P.M., Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, Wolters Kluwer 2015 r., wyd. VII, komentarz do art. 54).W myśl art. 29 u.p.e.a. organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej. Przepis ten nie daje jednak podstaw, aby w ramach skargi na czynność egzekucyjną zobowiązany mógł kwestionować dopuszczalność samej egzekucji (por. wyrok NSA z 22 stycznia 2026 r., sygn. akt III FSK 1479/24). W postępowaniu zainicjowanym skargą na czynność egzekucyjną nie ma także podstaw do badania przedawnienia zobowiązania (por. wyrok NSA z 6 lutego 2026 r., sygn. akt III FSK 60/25).Zarzuty skarżącego dotyczące przedawnienia, po upływie którego wystawiono tytuł wykonawczy, a także przebiegu licytacji i zaniżonej wartości nieruchomości nie mogły zatem odnieść żadnego skutku w niniejszym postępowaniu. Organ nadzoru dodatkowo wykazał, że WSA w Krakowie w prawomocnym wyroku z 6 września 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 236/23, przesądził, że termin przedawnienia dochodzonej zaległości oraz utrzymanie w mocy postanowienia w sprawie przybicia nastąpiło przed tą datą (stało się ono później prawomocne na skutek prawomocnego postanowienia WSA w Gliwicach z 28 sierpnia 2025 r., sygn. akt I SA/GI 744/25).W ramach skargi na plan podziału kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości nie można także kwestionować przebiegu licytacji oraz wysokości uzyskanej z niej kwoty pieniężnej.Plan podziału wspomnianej kwoty kontroluje się jedynie według zasad określonych w art. 115 § 1 u.p.e.a. Stanowi on, że z kwoty uzyskanej z egzekucji zaspokaja się w następującej kolejności:1) opłatę manipulacyjną;1a) opłatę za czynności egzekucyjne;1b) wydatki egzekucyjne;1c) koszty egzekucyjne powstałe w postępowaniu egzekucyjnym umorzonym z przyczyny określonej w art. 59 § 2 w przypadku, o którym mowa w art. 64ca § 2;1d) opłatę egzekucyjną od środków pieniężnych zapłaconych:a) wierzycielowi,b) organowi egzekucyjnemu albo wyegzekwowanych przez ten organ;1e) koszty upomnienia;2) należności zabezpieczone hipoteką morską lub przywilejem na statku morskim;3) należności zabezpieczone hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym i zastawem skarbowym albo korzystające z ustawowego pierwszeństwa oraz prawa, które ciążyły na nieruchomości przed dokonaniem w księdze wieczystej wpisu o wszczęciu egzekucji lub przed złożeniem do zbioru dokumentów wniosku o dokonanie takiego wpisu;4) należności, do których stosuje się przepisy działu III Ordynacji podatkowej, należności celne oraz należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, o ile nie zostały zaspokojone w trzeciej kolejności;4a) koszty egzekucyjne i koszty upomnienia powstałe w egzekucji należności celnej;5) (uchylony);6) inne należności i odsetki, z zastrzeżeniem § 2a i 3.W niniejszej sprawie zaspokojeniu podlegały jedynie koszty egzekucyjne oraz dochodzona na rzecz Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. zaległość podatkowa. Prawidłowo więc uwzględniono kolejność wynikającą z przywołanego art. 155 u.p.e.a., pokrywając w pierwszej kolejności wspomniane koszty egzekucyjne, a pozostałą kwotę przyznając wierzycielowi hipotecznemu.Mając na uwadze powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę, której zarzuty okazały się bezpodstawne.., oddalił skargę, której zarzuty okazały się bezpodstawne.