Postanowienie - III OZ 220/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 9 czerwca 2026
Teza
Oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I.P. na postanowienie zawarte w punkcie 2. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 stycznia 2026 r., sygn. akt III SA/Gd 545/25 w sprawie ze skargi I.P. na akt Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie Oddział w Słupsku z dnia 4 sierpnia 2025 r. nr 370000/71/2025-RED-8671MC w przedmiocie przyznania wyOddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I.P. na postanowienie zawarte w punkcie 2. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 stycznia 2026 r., sygn. akt III SA/Gd 545/25 w sprawie ze skargi I.P. na akt Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie Oddział w Słupsku z dnia 4 sierpnia 2025 r. nr 370000/71/2025-RED-8671MC w przedmiocie przyznania wy
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
ubezpieczenia społeczne / organ rentowy
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
ubezpieczenia społeczne
Role w sprawie
organ rentowy / ZUS
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
uczestnik
Data orzeczenia
9 czerwca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Rafał Stasikowski
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 15 stycznia 2026 r., sygn. akt III SA/Gd 545/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w punkcie 1. wyroku uwzględnił przedmiotową skargę i uchylił zaskarżony akt, zaś w punkcie 2. zasądził od organu na rzecz skarżącej kwotę 480 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że o kosztach postępowania w wysokości 480 zł orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (tj. Dz.U. z 2023 r., poz. 1964).Zażalenie na powyższe postanowienie wywiodła skarżąca, wnosząc o zmianę postanowienia w skarżonej części poprzez zasądzenie od organu na jej rzecz kwoty wynikającej z ww. przepisów powiększonej o podatek VAT, czyli łącznie kwoty 590,40 zł, z uwagi na fakt, że wynagrodzenie kuratora powinno być podwyższone o ten podatek, zgodnie z uchwałą SN z 21 stycznia 2022 r., III CZP 37/22.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.W pierwszej kolejności należy zauważyć, że skarżąca w niniejszej sprawie sądowej występuje w swoim imieniu, a nie jako kurator ustanowiony dla nieznanego z miejsca pobytu uczestnika postępowania administracyjnego. Kwestia zaskarżenia aktu administracyjnego przyznającego kuratorowi wynagrodzenie kuratorowi dotyczy bowiem tylko i wyłącznie jej uprawnień, jej interesów majątkowych i jest to sprawa o charakterze wpadkowym, oddzielna od sprawy administracyjnej, w której występowała jako kurator. Sprawa wynagrodzenia dla kuratora ustanowionego w postępowaniu administracyjnym nie ma bowiem bezpośredniego związku z meritum sprawy, w której został on ustanowiony, zaś interesy nieobecnego nie wymagają w tej sprawie wpadkowej ochrony. Zatem w niniejszej sprawie sądowej nie mogły znaleźć zastosowania przepisy dotyczące wynagrodzenia kuratora za reprezentowanie nieobecnego uczestnika postępowania przed sądem, bowiem nieobecny nie jest stroną takiego postępowania, a więc na żadnym jej etapie skarżąca nie występowała w tej roli.Po drugie, w niniejszej sprawie skarżąca ustanowiła pełnomocnika z wyboru (adwokata) i zasądzona od organu na jej rzecz kwota 480 zł wynika z powołanych przez Sąd pierwszej instancji przepisów art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia. W zażaleniu skarżąca nie wyjaśniła, na jakiej podstawie domaga się w tej sytuacji powiększenia ww. kwoty o podatek VAT, skoro reprezentujący ją pełnomocnik nie działa ani z urzędu, ani jako kurator. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł więc podstaw do stosowania w sprawie art. 6034 § 3 k.p.c. per analogiam stosownie do uchwały SN z 21 stycznia 2022 r., III CZP 37/22.Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.., oddalił zażalenie.