Postanowienie - II SA/Po 210/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu - z dnia 10 czerwca 2026
Teza
Odrzucono skargę części skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi P. K., T. K., B. L., P. L., M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 listopada 2025 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia odrzucić skargi wniesione przez B. L., P. L. oraz M. K. UZASADNIENIE Zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pOdrzucono skargę części skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi P. K., T. K., B. L., P. L., M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 listopada 2025 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia odrzucić skargi wniesione przez B. L., P. L. oraz M. K. UZASADNIENIE Zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu p
Data orzeczenia
10 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Przewodniczący
Tomasz Świstak
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę części skarżących
UZASADNIENIE
Zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 19 listopada 2025 r., nr [...] zostało doręczone G. R., T. K. oraz P. K.. Również tylko tym osobom doręczone zostało uchylone przez nie postanowienie organu I instancji z 26 sierpnia 2024 r.Datowaną na dzień 30 stycznia 2026 r. P. K., T. K., B. L., P. L. oraz M. K., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżyli opisane powyżej postanowienie.Zarządzeniem z 12 maja 2026 r. Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wezwał pełnomocnika skarżących do wykazania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, interesu prawnego B. L., P. L., M. K. do wniesienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 19 listopada 2025 r., nr [...], pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.). Równocześnie wskazano pełnomocnikowi, że wymienieni powyżej skarżący nie byli stroną prowadzonego postępowania, jak również nie doręczono im zapadłych w sprawie rozstrzygnięć.Powyższe zarządzenie zostało prawidłowo doręczone w dniu 27 maja 2026 r. (k. 54 akt sądowych). W zakreślonym terminie pełnomocnik nie odniósł się do niego i nie wskazał podstawy istnienia po stronie wyżej wymienionych skarżących interesu prawnego.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, która jest z innych powodów niedopuszczalna, a więc między innymi – została wniesiona przez osobę nie mająca interesu prawnego. Konsekwentnie przed merytoryczną oceną skargi Sąd zobowiązany jest do ustalenia, kto mógł skutecznie wnieść skargę.W tym miejscu należy wyjaśnić, że stosownie do treści art. 50 § 1 i 2 P.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny.Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie podkreślał, że pojęcie "interesu prawnego", o którym mowa w art. 50 § 1 P.p.s.a., ma charakter obiektywny, a jego źródła każdorazowo należy upatrywać w przepisach prawa materialnego (niekiedy również procesowego, czy też nawet ustrojowego), w związku z czym o jego istocie trzeba wnioskować na podstawie jego związku z konkretną normą prawną, co oznacza, że istnienie interesu prawnego uzasadnia istnienie przepisu prawa i rekonstruowanej z niego normy prawnej stanowiącej źródło (podstawę) wywiedzenia z niej dla danego podmiotu określonych praw lub obowiązków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2013 r., I GSK 290/13, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OSK 478/12, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OSK 1609/11; Baza NSA). Innymi słowy, musi istnieć bezpośrednio związek pomiędzy zaskarżonym aktem lub czynnością (tu: postanowieniem), a chronioną prawnie sferą praw i obowiązków skarżącego.W przedmiotowej sprawie zarówno postanowienie organu pierwszej instancji (zgodnie z rozdzielnikiem), jak i zaskarżone orzeczenie zostały doręczone wyłącznie G. R., T. K. oraz P. K.. Oznacza to, że B. L., P. L. oraz M. K. nie brali udziału w postępowaniu. Zawodowy pełnomocnik – wezwany do wykazania interesu prawnego powyższych skarżących – nie podjął próby wykazania, że interes powyższy faktycznie istnieje, a co za tym idzie, wymienione powyżej osoby mogły skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego.Niezależnie od powyższego Sąd dokonał również oceny akt administracyjnych sprawy, z których nie wynika, by skarżący B. L., P. L. oraz M. K. mieli interes prawny w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla działki nr [...] położonej w [...], Gm. [...].Mając powyższe na względzie przyjąć należało, że B. L., P. L. oraz M. K. nie mieli interesu prawnego w rozumieniu art. 50 P.p.s.a. do wniesienia skarg, a co za tym idzie, wniesione przez nich skargi podlegały odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a..