Postanowienie - II SA/Wr 218/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - z dnia 10 czerwca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 19 grudnia 2025 r., nr SKO/OS-414/63/2025 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o odmowie umorzenia opłaty za usunięcie drzew postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE D. K. (dalej: skarżący) złożył w dniu 12 lutego 2026 r. skargę na decOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 19 grudnia 2025 r., nr SKO/OS-414/63/2025 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o odmowie umorzenia opłaty za usunięcie drzew postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE D. K. (dalej: skarżący) złożył w dniu 12 lutego 2026 r. skargę na dec
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
uczestnik
Data orzeczenia
10 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Przewodniczący
Adam Habuda
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
D. K. (dalej: skarżący) złożył w dniu 12 lutego 2026 r. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy opisaną w sentencji niniejszego postanowienia.W treści skargi skarżący podnosi m.in. że decyzja zostało nieprawidłowo doręczona, bowiem organ skierowała ją bezpośrednio do strony, natomiast skarżący w postępowaniu administracyjnym ustanowił pełnomocnika i to jemu decyzja winna zostać doręczona.Organ odnosząc się do kwestii doręczenia decyzji przyznał, że błędnie skierował ją bezpośrednio do strony z pominięciem ustanowionego pełnomocnika. Organ wyjaśnił, że wobec powyższych okoliczności za pismem z dnia 10 marca 2026 r. nadał do pełnomocnika strony decyzję.Sąd z urzędu posiada wiedzę, że skarżący złożył skargę na tę samą decyzję w dniu 20 marca 2026 r., która została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Wr 302/26. W skardze z dnia 20 marca 2026 r. skarżący wskazuje, że jego pełnomocnik odebrał decyzję z dnia 19 grudnia 2025 r. w dniu 15 marca 2026 r.Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U.2026 poz. 143) dalej "p.p.s.a." skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że zgodnie z art. 109 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691) – powoływanej dalej jako: "k.p.a.", o wprowadzeniu decyzji do obrotu prawnego i jej obowiązywaniu wobec strony można mówić dopiero z chwilą doręczenia, a wyjątkowo - ustnego ogłoszenia. Decyzja administracyjna zaczyna funkcjonować w obrocie prawnym od momentu jej skutecznego doręczenia. Przesądza o tym treść art. 110 k.p.a., stanowiąca, że organ administracji publicznej jest związany decyzją od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia. Moment skutecznego doręczenia decyzji stronie ma zatem dwojakie znaczenie dla dalszego przebiegu postępowania administracyjnego. Po pierwsze, z tą chwilą decyzja zaczyna wiązać organ, który ją wydał, i jednocześnie dopiero od tego momentu może zostać zaskarżona we właściwy sposób. Tym samym decyzja administracyjna, chociaż podpisana przez organ, który ją wydał, nie wchodzi do obrotu prawnego i nie wywołuje żadnych skutków prawnych przed jej doręczeniem lub ogłoszeniem stronie (zob. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2019 r., s. 662).W ocenie Sądu, doręczenie jest czynnością procesową organu administracji publicznej wywołującą skutki prawne przewidziane w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. Od daty doręczenia rozpoczynają bowiem bieg niektóre terminy do dokonania czynności procesowych, a ponadto doręczenie pisma może wywoływać także inne skutki prawne, w szczególności związanie organu rozstrzygnięciem jest skuteczne od chwili jego doręczenia. W piśmiennictwie przyjmuje się, że instytucja doręczeń urzeczywistnia zasadę czynnego udziału stron w postępowaniu, bowiem umożliwia stronie zapoznanie się z czynnościami organu i innych uczestników postępowania albo uczestniczenie w tych czynnościach (zob. A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Kraków 2000, s. 321). Nieprawidłowe, czyli niezgodne z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, doręczenie pisma, od którego rozpoczyna bieg termin procesowy, należy uznać za naruszenie zasady oficjalności doręczeń pism, mogące spowodować pozbawienie strony możliwości obrony swych praw. Prawidłowość postępowania organu w tym zakresie podlega kontroli ze strony sądu administracyjnego. Niezgodne z przepisami postępowania administracyjnego doręczenie pisma (decyzji, postanowienia) może być uznane przez Sąd w konkretnych okolicznościach sprawy za pozbawione znaczenia prawnego i uzasadniające stwierdzenie, że do doręczenia doszło w innej dacie, niż to przyjmuje organ, albo że w ogóle nie doszło do doręczenia. Wynika to z obowiązującej w postępowaniu administracyjnym zasady, że decyzja administracyjna (postanowienie) wywiera skutki prawne od daty jej doręczenia lub ogłoszenia (art. 109 § 1 k.p.a.).W niniejszej sprawie organ, co przyznaje skarżący, jak i SKO, skierował decyzję bezpośrednio do strony postępowania z pominięciem ustanowionego pełnomocnika, czym naruszył przepisy k.p.a. Wobec powyższego doręczenie należało uznać za bezskuteczne, a co za tym idzie, nie zaczął biec termin otwarty do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Tym samym, skarga była przedwczesna.Nie ulega wątpliwości, że skarżący przedmiotową skargę do sądu administracyjnego skierował przed odebraniem zaskarżonej decyzji (co nastąpiło 20 marca 2026 r., co sam skarżący przyznaje w skardze zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Wr 302/26). Wniesienie skargi przed doręczeniem decyzji podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego nie rodzi skutków prawnych (por. np. wyrok NSA z dnia 27 marca 2019 r., sygn. I GSK 325/19 oraz postanowienia NSA: z dnia 18 maja 2017 r., sygn. II GSK 1948/15 i z dnia 23 listopada 2017 r., sygn. I OSK 2364/17).Skarga przedwczesna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., stosownie do którego sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Tymczasem w przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona przed doręczeniem decyzji, a więc z naruszeniem terminu wynikającego z powyższego art. 53 § 1 p.p.s.a.Sąd jednocześnie wyjaśnia, że skarga zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Wr 302/26 została złożona w ustawowym terminie, wobec czego, po usunięciu braków fiskalnych, którymi jest obarczona, zostanie jej nadany dalszy bieg. Tym samym odrzucenie niniejszej skargi nie zamknie stronie drogi zaskarżenia decyzji SKO oraz nie naruszy jej prawa do sądu.Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.., orzekł jak w sentencji postanowienia.