Postanowienie - II GZ 220/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 10 czerwca 2026
Teza
Oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. A. R. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lutego 2026 r., sygn. akt V SA/Wa 3048/25 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji w sprawie ze skargi T. A. R. Sp. z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dniaOddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. A. R. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lutego 2026 r., sygn. akt V SA/Wa 3048/25 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji w sprawie ze skargi T. A. R. Sp. z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
nie uwzględniono wniosku
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
wnioskodawca
uczestnik
Data orzeczenia
10 czerwca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Gabriela Jyż
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 12 lutego 2026 r. odmówił wstrzymania wykonania decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia 29 sierpnia 2025 r. nr POD.503.228.2021.AKW.2 oraz decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z 20 lipca 2021 r. nr WIF-WA-II.8520.5.10.2020.TP w sprawie ze skargi T. A. R. sp. z o.o. w W. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej.Sąd pierwszej instancji orzekał w następującym stanie faktycznym.W skardze na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego (dalej: "GIF" lub "organ"), z 29 sierpnia 2025 r. w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, T. A. R. sp. z o.o. w W., (dalej: "skarżąca" lub "Spółka"), wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz wydanej w pierwszej instancji decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z 20 lipca 2021 r.Spółka wniosła o zobowiązanie jej do uzupełnienia ewentualnych braków oraz umożliwienie przedłożenia dodatkowych dokumentów niezbędnych do należytego rozpoznania sprawy w sytuacji, gdyby Sąd uznał, że załączona do uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji dokumentacja jest niewystarczająca dla jego uwzględnienia.Spółka wskazała, że suma kosztów prowadzenia lokalu apteki oraz czynszu najmu wynosi łącznie 17 235,79 zł brutto comiesięcznych kosztów. Zdaniem skarżącej, konieczność ponoszenia tego rodzaju wydatków aż do czasu rozpoznania skargi rodzi realne ryzyko utraty płynności finansowej przez Spółkę, a w konsekwencji może zagrażać także działalności pozostałych aptek przez nią prowadzonych. Spółka podniosła, że zamierza kontynuować działalność po uchyleniu decyzji, a lokal nie może zostać wykorzystany do innych celów, gdyż został przystosowany do działalności aptecznej. Jednocześnie nie jest możliwe jego podnajęcie, ponieważ lokal spełnia warunki wyłącznie dla prowadzenia apteki, a utworzenie w nim nowej apteki przez inny podmiot jest wykluczone z uwagi na istniejące ograniczenia geograficzne. Według Spółki, wykonanie zaskarżonej decyzji może skutkować utratą lokalu przystosowanego do prowadzenia działalności aptecznej, a w konsekwencji Spółka utraci realną możliwość wznowienia działalności.Skarżąca w uzasadnieniu wniosku wskazała również, że część produktu w posiadanym przez nią asortymencie, którego wartość według cen sprzedaży wynosi 281 261,24 zł brutto, podczas oczekiwania na rozpoznanie skargi przez Sąd, straci termin ważności, co uniemożliwi ich sprzedaż w przypadku ponownego uruchomienia apteki oraz zobliguje Spółkę do poniesienia dodatkowych kosztów utylizacji produktów leczniczych.Ponadto Spółka podniosła, że zamknięcie apteki spowoduje konieczność zbycia wyposażenia przystosowanego do działalności aptecznej oraz będzie wiązała się z rozwiązaniem stosunków pracy z zatrudnionymi pracownikami. Zamknięcie apteki w połączeniu z wypowiedzeniem umów o pracę generowałoby dla Spółki dodatkowe obciążenia finansowe w postaci wynagrodzeń za okres wypowiedzenia, przy jednoczesnym braku wpływów z prowadzonej działalności. Jednocześnie, abstrahując od kwestii potencjalnej utraty pracowników, Spółka przez okres niemożliwości prowadzenia apteki zobowiązana będzie do ponoszenia ich wynagrodzeń bez możliwości uzyskiwania dochodów z ich pracy.Spółka wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące czasowym zaprzestaniem działalności spowoduje odpływ klientów do innych podmiotów oraz zerwanie dotychczasowej współpracy handlowej. Spółka wskazała również, iż pomimo, że zgodnie z deklaracjami podatkowymi, w roku 2024 strona zakończyła stratą w wysokości 4 018,63 zł, a w 2023 r. osiągnęła dochód w wysokości 120 922,32 zł, to jednak nie ulega wątpliwości, że powyższe wartości oznaczają, że zamknięcie apteki może skutkować natychmiastową koniecznością ogłoszenia upadłości. Spółka przedstawiła faktury VAT potwierdzające wysokość kosztów stałych związanych z prowadzeniem apteki, stan magazynu towarów na dzień 10 września 2025 r., deklaracje CIT za lata 2023 - 2024, listę rozpoczętych recept, umowy o pracę oraz aneksy do umów o pracę, zestawienie kosztów pracowników.W kolejnych pismach uzupełniających wniosek Spółka powtórzyła, że wykonanie zaskarżonej decyzji nastąpiło faktycznie z dniem jej doręczenia i doprowadziło do natychmiastowego zaprzestania prowadzenia działalności aptecznej. Zdaniem Spółki, brak niezwłocznego rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji prowadzi do sytuacji, w której środek ochrony tymczasowej przewidziany w art. 61 § 3 p.p.s.a. traci swój realny i efektywny charakter.W odpowiedzi na skargę GIF wniósł m.in. o odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem organu podstawami wstrzymania wykonania decyzji nie mogą być okoliczności wskazujące typowe skutki wykonania decyzji cofającej zezwolenie.Spółka nie zgodziła się z oceną GIF. W piśmie z 21 listopad 2025 r. wskazała, że art. 61 § 3 p.p.s.a. nie przewiduje żadnych przesłanek wyłączających możliwość zastosowania instrumentu ochronnego przy decyzjach w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie, a organ całkowicie pominął okoliczności potwierdzone dowodami.Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazanym na wstępie postanowieniem, stwierdził, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.Sąd pierwszej instancji podkreślił, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności wydawane jest wyjątkowo, na wniosek strony skarżącej i nie stosuje się w odniesieniu do niego treści art. 49 p.p.s.a. Oznacza to, że w przypadku braku uzasadnienia lub niedostatecznego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, przewodniczący nie ma obowiązku wzywania strony do jego uzupełnienia lub poprawienia, a inicjatywa dowodowa i odpowiedzialność za skuteczność złożonego wniosku spoczywa w całości na wnioskodawcy. Sąd w tej kwestii nie jest także zobligowany do dokonywania jakichkolwiek ustaleń z urzędu.W ocenie Sądu, powołane we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności związane ze skutkami likwidacji placówki aptecznej są w istocie normalnymi i oczywistymi konsekwencjami wydania oraz wykonania ostatecznej decyzji o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej.Sąd podkreślił, że do oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie przez Sąd aktualnymi i pełnymi danymi o stanie majątkowym strony. W ocenie WSA, Spółka skoncentrowała się wyłącznie na podaniu informacji o zobowiązaniach i kosztach, ale nie przedstawiła dokumentów świadczących o stanie finansowym (np. rachunku zysków i strat, wyciągów z posiadanych przez siebie rachunków bankowych, informacji o zgromadzonych środkach pieniężnych, sprawozdania finansowego). Zdaniem Sądu, jedyne załączone przez Spółkę dokumenty, które można byłoby uznać za dokumenty finansowe, czyli zeznania podatkowe CIT-8 nie potwierdzają złej sytuacji majątkowej Spółki. Spółka w zeznaniu za 2023 r. wykazała dochód przed opodatkowaniem w wysokości 120 922,32 zł, natomiast w zeznaniu za rok 2024 r. stratę w kwocie 4 018,63 zł. Sąd zwrócił przy tym uwagę na wykazane przychody, które w 2023 r. wyniosły - 21 214 846,04 zł, a w 2024 r. - 19 172 645,92 zł. Sąd zaznaczył, że Spółka nie przedstawił dodatkowych informacji oraz danych finansowych prowadzonych przez siebie innych aptek.Sąd wyjaśnił również, że utrata klientów i brak możliwości sprzedaży leków to normalne (zwykłe) następstwa wykonania decyzji o cofnięciu zezwolenia (zamknięcia apteki).W ocenie Sądu, wykonanie decyzji nie wpłynie także znacząco na dostęp pacjentów do niezbędnych leków, ponieważ zaskarżona decyzja dotyczy apteki zlokalizowanej w Warszawie.WSA podkreślił, że rozważając kwestię zastosowania ochrony tymczasowej nie można zignorować okoliczności, że w aktach sprawy znajduje się protokół z 14 stycznia 2020 r. z przeprowadzonej w aptece kontroli w trakcie której ujawniono nieprawidłowości przy realizacji zapotrzebowania na produkty lecznicze.W podstawie prawnej orzeczenia wskazano art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.Skarżąca nie zgadzając się ze wskazanym na wstępie postanowieniem wniosła zażalenie zaskarżając je w całości oraz zarzucając mu:1) naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, że wskazywane przez Spółkę skutki wykonania decyzji mają jedynie charakter zwykłych, normalnych następstw cofnięcia zezwolenia, podczas gdy z przepisu tego nie wynika, aby typowe skutki wykonania decyzji cofającej zezwolenie były z góry nierelewantne dla oceny istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków;2) naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez wadliwą, wybiórczą i dowolną ocenę materiału przedstawionego przez Spółkę wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji oraz skardze, polegającą na pominięciu lub niedostatecznym uwzględnieniu danych dotyczących kosztów stałych, lokalu, stanu magazynowego, personelu, obciążeń kredytowych oraz deklaracji CIT, mimo że materiał ten co najmniej uprawdopodobniał realność grożącej Spółce znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków;3) naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez przyjęcie błędnego punktu odniesienia dla oceny przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, polegającego na nadaniu decydującego znaczenia okoliczności, że Spółka prowadzi także inną aptekę, zamiast dokonania oceny bezpośrednich skutków wykonania decyzji dla apteki objętej cofniętym zezwoleniem, stanowiącej wyodrębnioną organizacyjnie, lokalowo, personalnie i majątkowo jednostkę działalności Spółki – czyli przedsiębiorstwo Spółki;4) naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez przyjęcie nadmiernie rygorystycznego standardu wykazania przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, podczas gdy na etapie udzielania ochrony tymczasowej wystarczające jest uprawdopodobnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a nie ich pełne udowodnienie;5) naruszenie art. 106 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez zaniechanie podjęcia działań zmierzających do wyjaśnienia istotnych wątpliwości co do rzeczywistej sytuacji ekonomicznej i organizacyjnej Spółki, mimo że złożony materiał wskazywał na potrzebę jego uzupełniającej oceny, a przedstawione przez Spółkę dokumenty miały istotne znaczenie dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.Mając na uwadze powyższe, skarżąca na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. wniosła o przeprowadzenie dowody uzupełniające z dokumentów, które dotyczą kredytu udzielonego Spółce i które obrazują jej aktualny stan, na podstawie art. 188 p.p.s.a. w zw. z 197 § 2 p.p.s.a., o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, rozpatrzenie wniosku Skarżącej i orzeczenie przez Naczelny Sąd Administracyjny co do istoty sprawy poprzez wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia 29 sierpnia 2025 roku znak: POD.503.228.2021.AKW.2, oraz na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z 197 § 2 ppsa, o zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na stronie skarżącej spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.Warunkiem wstrzymania wykonania aktu jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z ugruntowanej w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wykładni art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika bowiem, że obowiązek uprawdopodobnienia wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków spoczywa na wnoszącym o zastosowanie tymczasowej ochrony, uregulowanej w tym przepisie p.p.s.a. (zob. np. postanowienia NSA z dnia 3 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1427/11 oraz 28 kwietnia 2020 r., sygn. akt I FZ 90/20). Braki treściowe wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (czynności) jako dotyczące materialnych przesłanek uwzględnienia wniosku nie są traktowane jako braki formalne podlegające uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. (zob. m.in. postanowienia NSA z dnia 19 listopada 2024 r., sygn. akt II GZ 504/24; z dnia 23 stycznia 2025 r., sygn. akt II GZ 586/24). Sąd administracyjny nie jest zobowiązany do poszukiwania z urzędu w aktach sprawy informacji o okolicznościach uzasadniających uwzględnienie wniosku, jeżeli skarżący nie wskazał tych okoliczności i nie powołał się na określone (znajdujące się w aktach lub przedłożone sądowi do oceny) dokumenty potwierdzające zasadność wniosku.Za niezasadny należy uznać więc zarzut podniesiony w pkt 5 petitum zażalenia, w którym Spółka podnosiła, iż Sąd pierwszej instancji zaniechał podjęcia działań zmierzających do wyjaśnienia istotnych wątpliwości.Przystępując do oceny zasadności zarzutów podniesionych w pkt 1-4 petitum zażalenia należy stwierdzić, że z uwagi na sposób ich przedstawienia oraz ich argumentację zamieszczoną zasadne jest ich łączne rozpoznanie.Należy podkreślić, iż uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu w całości lub w części na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. musi odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do strony wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest zasadne, a wywody zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinny zostać połączone z niezbędnym odwołaniem się do dokumentów źródłowych potwierdzających prezentowaną przez stronę w tym zakresie argumentację (por. np. postanowienia NSA z dnia 1 marca 2019 r., sygn. akt I OZ 174/19 oraz z 18 grudnia 2019 r., sygn. akt II FZ 856/19). Strona skarżąca powinna przekonać sąd o zasadności udzielenia ochrony tymczasowej wynikającej z zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a.Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła spełnienia przesłanek, wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a., a jedynie powołała się na logiczne skutki cofnięcia zezwolenia, takie jak zaprzestanie działalności apteki objętej tym zezwoleniem. We wniosku skarżąca argumentowała, że w jej ocenie wykonanie decyzji powodowałoby możliwość wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ze względu na konieczność natychmiastowego zaprzestania działalności, rozwiązanie umów z zatrudnionym personelem, koszty związane z utylizacją produktów leczniczych oraz koszty najmu i obsługi lokalu. Wskazane okoliczności stanowią oczywiste konsekwencje decyzji o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie apteki czy punktu aptecznego. Nie ma bowiem wątpliwości, że decyzja w niniejszym przedmiocie implikuje konieczność zaprzestania prowadzenia tego typu placówki, a także wiąże się ze zwolnieniami pracowników (por. postanowienia NSA z: 29 października 2021 r., sygn. akt II GZ 367/21; 13 stycznia 2022 r., sygn. akt II GZ 477/21; 10 lipca 2025 r., sygn. akt II GZ 495/25). Okoliczności tego rodzaju odpowiadają bowiem istocie konsekwencji prawnych wynikających z treści decyzji o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, a zatem nie mogą być wskazywane samoistnie jako świadczące o realizacji przesłanek materialnych z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z 20 lutego 2025 r., sygn. akt II GZ 42/25 oraz z 10 czerwca 2025 r., sygn. akt II GZ 372/25).Należy stwierdzić, co słusznie zauważył również Sąd pierwszej instancji, iż Spółka motywując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skupiła się na przedstawieniu swoich zobowiązań. Również w zażaleniu na postanowienie przedstawiła harmonogram spłat udzielonej jej kredytu. Skarżąca nie przedstawiła jednak żadnych dokumentów finansowych, świadczących o aktualnej sytuacji finansowej. To uniemożliwiło Sądowi I instancji dokonanie oceny konsekwencji wykonania tej decyzji dla skarżącej. Sąd I instancji nie był w stanie oszacować czy niewstrzymanie wykonania decyzji skutkowałoby ryzykiem wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W istocie więc nie wykazała wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na możliwość wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla działalności Spółki. A zatem nie można przyjąć, że w sprawie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Rzetelne zobrazowanie sytuacji majątkowej, poparte stosowną dokumentacją, pozwoliłoby na stwierdzenie, czy zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.aRestryktywna interpretacja przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. jest konsekwencją ustawodawczego założenia, że ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wykonywania ostatecznych aktów i czynności administracyjnych (art. 61 § 1 p.p.s.a.). Podnoszona przez skarżącą argumentacja związana z utratą przychodów lub pogorszeniem sytuacji finansowej, ponoszeniem dalszych kosztów utrzymania działalności, skutkami zwolnienia pracowników, koniecznością utylizacji zapasów magazynowych produktów leczniczych, utratą stałej klienteli jako normalna konsekwencja wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającą może być uznana za przesłankę z art. 61 § 3 p.p.s.a., jeśli z okoliczności danej sprawy wynika, że mogą one doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w konkretnej sprawie, a więc biorąc pod uwagę konkretną stronę i jej sytuację finansową lub prawną. O ile zatem, co do zasady, okoliczności związane ze skutkami likwidacji placówki aptecznej są w istocie normalnymi i oczywistymi konsekwencjami wydania oraz wykonania ostatecznej decyzji o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, to jednak o ich nadzwyczajnym i szczególnym charakterze, który może doprowadzić do uznania ich za wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji, mogą przesądzać następstwa wykonania tego rodzaju orzeczenia w odniesieniu do konkretnego podmiotu, jeśli realna i wiarygodnie wykazana możliwość ich zaistnienia może być kwalifikowana jako niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. (zob. postanowienie z 11 grudnia 2025 r. sygn. akt II GZ 781/25). Należy stwierdzić, że skarżąca nie przedstawiając dokumentów, które odzwierciedlałyby aktualną sytuację finansową, nie uprawdopodobniła wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji organu pierwszej i drugiej instancji.Odnosząc się natomiast do podniesionej przez skarżącą kwestii naruszenia art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez wskazanie przy ocenie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji na okoliczność prowadzenia przez skarżącą innej apteki, należy stwierdzić, iż jest ono niezasadne. W ocenie skarżącej, inne traktowanie podmiotu prowadzącego dwie apteki od podmiotu prowadzącego jedną aptekę narusza zasadę równości wyrażoną w art. 32 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji. W tym miejscu należy stwierdzić, że skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania sama wskazała, że brak wstrzymania wykonania decyzji organu pierwszej i drugiej instancji wpłynie na działalność pozostałych aptek oraz może skutkować ogłoszeniem upadłości Spółki. Sąd podnosząc kwestię prowadzenia przez Spółkę innych aptek nie przesądzał o jej dobrej sytuacji finansowej, ale wskazał na brak przedstawienia dokumentów, które przedstawiałyby jej aktualną sytuację finansową oraz stwierdził, że skarżąca nie przedstawiła informacji oraz danych finansowych prowadzonych przez siebie aptek. Sam fakt prowadzenia innych przedsięwzięć biznesowych oczywiście nie wyklucza możliwości wyrządzenia znacznej szkody majątkowej skarżącej w przypadku wykonania decyzji, ale brak dokumentów przedstawiających aktualną sytuację Spółki, jak już uprzednio wskazano, uniemożliwia jednoznaczną kwalifikację wiarygodności podniesionych twierdzeń oraz ocenę merytoryczną prawdopodobieństwa możliwości realnego zaistnienia w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji przesłanki lub przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., warunkujących możliwość wstrzymania wykonania przez sąd rozstrzygnięcia organu.Należy podkreślić, że "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody" jest pojęciem wymagającym każdorazowo oceny odniesionej do statusu materialnego, ponieważ to, co dla jednego podmiotu będzie bez wartości, dla innego może oznaczać znaczną szkodę (por. postanowienie NSA z 16 lipca 2010 r. sygn. akt II OSK 725/10).W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie uzasadnia również wstrzymania wykonania decyzji podniesiona przez skarżącą okoliczność, że wykonanie decyzji może za sobą pociągnąć negatywne konsekwencje również dla klientów apteki w postaci braku możliwości realizacji złożonych zamówień i recept "otwartych", czyli takich których realizacja już się rozpoczęła w aptece skarżącego.W świetle art. 61 § 3 p.p.s.a., niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma zagrażać skarżącej nie zaś osobom trzecim, jak w tej sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 21 grudnia 2005 r., sygn. akt I OZ 1477/05). Nie można więc uznać, że ochronę tymczasową udzielaną na podstawie tego przepisu można zastosować wobec szerszego kręgu podmiotów. Wnioskodawcą może być bowiem jedynie strona skarżąca i okoliczności będące ewentualną przesłanką dla uwzględnienia wniosku muszą dotyczyć jego bezpośrednio (por. postanowienia NSA: z dnia 23 marca 2007 r., sygn. akt I OZ 185/07 i z dnia 30 października 2014 r., sygn. akt II GZ 689/14). Za nieuzasadniony uznać należy pogląd, jakoby niebezpieczeństwo o jakim mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowiło przesłankę dla uwzględnienia wniosku jeżeli odnosi się ono do osób trzecich, niebędących nawet uczestnikiem postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 23 marca 2007 r., sygn. akt I OZ 185/07).Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a..