Wyrok - II SA/Gd 294/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - z dnia 10 czerwca 2026
Teza
Oddalono skargę. Dnia 10 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Sędziowie: Sędzia WSA Diana Trzcińska Sędzia WSA Justyna Dudek-Sienkiewicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2026 roku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 13 lutego 2026 roku, numer SKO Gd/ 5250/25 w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie świadczeniaOddalono skargę. Dnia 10 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Sędziowie: Sędzia WSA Diana Trzcińska Sędzia WSA Justyna Dudek-Sienkiewicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2026 roku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 13 lutego 2026 roku, numer SKO Gd/ 5250/25 w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie świadczenia
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
10 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Przewodniczący
Diana Trzcińska
Podstawa prawna
art. 148
kpa
art. 145
kpa
art. 149
kpa
art. 156
kpa
art. 27
kpa
art. 24
kpa
art. 134
ppsa
art. 135
ppsa
Pokaż pozostałe podstawy prawne (2)
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
L. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 13 lutego 2026 r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie świadczenia pielęgnacyjnego. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym:Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku decyzją z 28 kwietnia 2025 r. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta Pucka z 4 września 2023 r., odmawiającą skarżącemu ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.Rozpoznając wniosek L. S. z 12 listopada 2025 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z 28 kwietnia 2025 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku postanowieniem z 13 lutego 2026 r. odmówiło wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją własną z 28 kwietnia 2025 r. Kolegium wyjaśniło, że pełnomocnik skarżącego we wniosku wskazał, iż 14 października 2025 r. L. S. po otrzymaniu za pośrednictwem poczty wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 8 października 2025 r. sygn. akt II SA/Gd 485/25 dowiedział się o zaistnieniu przesłanki wadliwości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 28 kwietnia 2025 r. Pełnomocnik wnioskodawcy podkreślił, że członek Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako sprawozdawca brała udział w wydaniu wcześniej w tej samej sprawie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 18 kwietnia 2024 r. nr SKO Gd/5799/23. W związku z tym, zdaniem pełnomocnika, zostały naruszone przepisy art. 24 § 1 pkt 3 w zw. z art. 27 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2025 r., poz. 1691), zwanej dalej k.p.a., ponieważ decyzja Kolegium wydana została przez członka składu orzekającego, który jako orzekający w tej samej sprawie już wcześniej, powinien być wyłączony od orzekania.Kolegium powołując się na art. 148 § 1 k.p.a. wyjaśniło, że we wniosku z 12 listopada 2025 r. o wznowienie postępowania skarżący wskazał na 14 października 2025 r. jako dzień, w którym otrzymał wyrok WSA w Gdańsku z 8 października 2025 r., z którego dowiedział się o zaistnieniu przesłanki wadliwości decyzji SKO z 28 kwietnia 2025 r., sygn. akt SKO Gd 714/25. Zdaniem jednak Kolegium, wniosek o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem terminu, bowiem decyzja z 18 kwietnia 2024 r. sygn. akt SKO Gd 5799/23 została doręczona pełnoletniemu domownikowi skarżącego w dniu 25 kwietnia 2024 r. Strona zapoznała się z jej treścią, a świadczy o tym fakt jej zaskarżenia w dniu 28 maja 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który wyrokiem z 20 listopada 2024 r. uchylił decyzję Kolegium z 18 kwietnia 2024 r. Kolegium ponownie rozpoznając sprawę w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzją z 28 kwietnia 2025 r. sygn. akt SKO Gd/714/25 utrzymało decyzję organu pierwszej instancji w mocy. Decyzja została skutecznie doręczona skarżącemu 16 maja 2025 r., a w składzie orzekającym była ta sama osoba jako sprawozdawca, co poprzednio. Zatem już wówczas skarżący, zapoznając się z treścią decyzji wiedział, że w jej wydaniu ponownie bierze udział ta sama osoba. Wobec tego w ocenie Kolegium termin do złożenia przez stronę wniosku o wznowienie postępowania w związku z przesłankami określonymi w art. 145 § 1 k.p.a upłynął po miesiącu od daty odbioru decyzji z 28 kwietnia 2025 r., tj. 16 czerwca 2025 r., skarżący bowiem odebrał decyzję osobiście w dniu 16 maja 2025 r. Wobec tego podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z przekroczeniem miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a.L. S. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 13 lutego 2026 r. wnosząc o jego uchylenie, zarzucił naruszenie:1/ art. 149 § 3 k.p.a. poprzez wydanie postanowienia zamiast decyzji administracyjnej,2/ art. 149 §2 k.p.a. przez zaniechanie przeprowadzenia postępowania administracyjnego co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy,3/ art. 156 § 1 pkt 7 k.p.a. poprzez zaniechanie stwierdzenia nieważności decyzji z urzędu, mimo że organ potwierdził, że zawiera ona wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa.W uzasadnieniu wskazano, że w wydaniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 kwietnia 2025 r. o sygn. akt SKO/Gd 714/25 brała udział jako sprawozdawca członek Kolegium H. P., która także jako sprawozdawca brała udział w wydaniu wcześniejszej decyzji wydanej w tej samej sprawie, z dnia 18 kwietnia 2024 r. o sygn. akt SKO Gd/5799/23. W związku z tym zostały naruszony art. 24 § 1 pkt 3 w zw. z art. 27 § 1 k.p.a., ponieważ decyzja SKO w Gdańsku została wydana w tej samej sprawie przez tego samego członka składu Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a zgodnie z prawem podlegającego wyłączeniu od orzekania.Badając sprawę na posiedzeniu w dniu 13 lutego 2026 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku nie zakwestionowało tych faktów, a jedynie skupiło się na badaniu kwestii dochowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, co jest zdaniem skarżącego sprawą wtórną, gdyż decyzja obarczona taką wadą prawną była nieważna "ex tunc", czyli od daty jej wydania. Zdaniem strony skarżącej Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku jako działający praworządnie organ władzy powinno było w trybie art. 156 § 1 pkt 7 k.p.a., gdy tylko zaistniał w obrocie prawnym wniosek o wznowienie postępowania z urzędu, stwierdzić nieważność swojej decyzji, a nie skupiać się na drugorzędnym i całkowicie nieistotnym badaniu formalnym wniosku.W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r., poz. 143.; dalej: p.p.s.a.). Przy czym stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w graniach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 P.p.s.a.Po rozpoznaniu sprawy w wyżej wskazanych granicach Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie może być uwzględniona, gdyż zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z prawem.Przystępując do oceny wydanych w sprawie rozstrzygnięć w pierwszej kolejności należy wskazać, że jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jest zasada trwałości decyzji. Zgodnie z art. 16 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), zwanej dalej k.p.a., decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych. Jakakolwiek wykładnia rozszerzająca przepisów regulujących ten tryb postępowania jest niedopuszczalna. W konsekwencji wzruszenie decyzji ostatecznych nie jest poddane pełnej swobodzie, lecz ogranicza się do ściśle określonych przypadków, do których należą m.in. tzw. tryby nadzwyczajne, w tym tryb wznowienia postępowania.Wznowienie postępowania jest instytucją procesową mającą na celu stworzenie prawnej możliwości przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego i ponownego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, w której została już wydana decyzja ostateczna. Potrzeba stosowania tego rodzaju instytucji pojawia się w sytuacjach, kiedy po wydaniu decyzji ostatecznej ujawniła się wadliwość postępowania, albo też, gdy wystąpiły później okoliczności, które pozbawiają znaczenia przesłanki, na jakich oparto rozstrzygnięcie sprawy.Samo jednak złożenie wniosku o wznowienie postępowania nie prowadzi do jego wznowienia. Zanim bowiem dojdzie do wznowienia postępowania w konkretnej sprawie muszą zostać zweryfikowane przesłanki jego dopuszczalności - przesłanki rozumiane jako warunki, od których zależy samo uruchomienie odnośnego trybu nadzwyczajnego.W pierwszej fazie rozpatrywania podania o wznowienie postępowania organ administracji publicznej obowiązany jest badać następujące kwestie: czy podanie o wznowienie postępowania odpowiada ogólnym wymogom k.p.a. dotyczącym podań w postępowaniu administracyjnym (tj. czy zostało podpisane, wskazuje konkretną decyzję, której dotyczy wniosek o wznowienie postępowania), czy zostało wniesione przez osobę będącą stroną w sprawie i czy zostały w nim wskazane przyczyny wznowienia określone w art. 145-145b k.p.a. oraz czy został zachowany miesięczny termin do jego złożenia.W sprawie tej L. S. pismem z 12 listopada 2025 r. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 28 kwietnia 2025 r. powołując się na art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a., stosownie do którego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu. W ocenie skarżącego taka właśnie okoliczność wystąpiła w sprawie.Nie ulega wątpliwości, że podanie o wznowienie spełniało wymogi formalne i wniesione zostało przez stronę. Nie jest też kwestionowane, że podanie wskazywało na jedną z przyczyn wznowienia. Spór w sprawie natomiast dotyczy tego, czy został zachowany miesięczny termin do jego złożenia. Termin ten wynika z art. 148 § k.p.a., który stanowi, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.Z akt sprawy wynika, że:- Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku decyzją z 18 kwietnia 2024 r. nr SKO Gd/5799/23 utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta Pucka z 4 września 2023 r. nr 000176a/SP/09/2023, którą odmówiono skarżącemu ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. W składzie Kolegium rozstrzygającym sprawę brała udział H. P. jako sprawozdawca. Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 25 kwietnia 2024 r.- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z 20 listopada 2024 r. sygn. akt II SA/Gd 594/24 uchylił powyższą decyzję.- Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku ponownie rozpoznając sprawę, decyzją z 28 kwietnia 2025 r. nr SKO/Gd 714/25 utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta Pucka z 4 września 2023 r. nr 000176a/SP/09/2023, którą odmówiono skarżącemu ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. W składzie Kolegium rozstrzygającym sprawę brała udział H. P. jako sprawozdawca. Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 16 maja 2025 r.- Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na powyższą decyzję.- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z 3 września 2025 r. sygn. akt II SA/Gd 485/25 oddalił skargę skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 28 kwietnia 2025 r.- W dniu 12 listopada 2025 r. skarżący wniósł o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia 28 kwietnia 2025 r. wskazując, że w jej wydaniu udział brała H. P., która podlegała wyłączeniu na podstawie art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a., brała ona bowiem również udział w wydaniu decyzji z 18 kwietnia 2024 r.Okolicznością stanowiącą podstawę wznowienia, na którą powołuje się skarżący, jest udział tej samej osoby w wydaniu obu decyzji, tj. decyzji z 28 kwietnia 2025 r. i 18 kwietnia 2024 r. Obie decyzje zostały skarżącemu doręczone, co wynika ze znajdujących się w aktach sprawy zwrotnych potwierdzeń odbioru. Z decyzji tych wynikało jasno, jaki był skład Kolegium rozstrzygający sprawę. Podzielić zatem należy stanowisko Kolegium, że o okoliczności mającej stanowić podstawę wznowienia skarżący dowiedział się w dniu 16 maja 2025 r., kiedy to została mu doręczona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 28 kwietnia 2025 r. nr SKO/Gd 714/25. W tej bowiem dacie dowiedział się, że w jej wydaniu udział brała H. P., która brała udział także w wydaniu decyzji z 18 kwietnia 2024 r.Twierdzenia skarżącego, że o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia dowiedział się dopiero z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 3 września 2025 r. sygn. akt II SA/Gd 485/25, są niewiarygodne. Z uzasadnienia tego wyroku nie wynika, aby Sąd wypowiadał się w kwestii związanej ze składem Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydającym decyzję. Nie ma więc żadnych podstaw do tego, aby powzięcie przez skarżącego wiedzy o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia wiązać dopiero z datą doręczenia mu odpisu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 3 września 2025 r. sygn. akt II SA/Gd 485/25, a nie z datą doręczenia mu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 28 kwietnia 2025 r. nr SKO/Gd 714/25.Słusznie zatem Kolegium uznało, że skoro o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia skarżący dowiedział się w dniu 16 maja 2025 r., to wynikający z art. 148 § 1 k.p.a. termin na wniesienia podania o wznowienie postępowania upłynął w dniu 16 czerwca 2025 r. Podanie zaś wniesione zostało w dniu 12 listopada 2025 r., a zatem po terminie wynikającym z art. 148 § 1 k.p.a. W rezultacie Kolegium prawidłowo odmówiło wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. Przystąpienie do rozpoznawania sprawy wznowieniowej w przypadku niedotrzymania przez wnioskodawcę ustawowego terminu do złożenia wniosku i wydanie decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty byłoby dotknięte wadą kwalifikowaną (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.) wobec rażącego naruszenia przepisu art. 148 § 1 k.p.a. przewidującego, że tylko wniosek złożony w terminie należy uznać za dopuszczalny (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 maja 2012 r. sygn. akt II OSK 374/11).Odnosząc się do argumentacji skarżącego, który zarzuca organowi zaniechanie stwierdzenia nieważności decyzji z urzędu, mimo że organ potwierdził, że zawiera ona wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa, wyjaśnić należy, że stwierdzenie nieważności decyzji a wznowienie postępowania to dwa odrębnie uregulowane tryby nadzwyczajne wzruszania decyzji ostatecznych. Postępowanie niniejsze toczy się w trybie wznowienia postępowania, bo taki też był wniosek skarżącego z 12 listopada 2025 r. Organ był tym wnioskiem związany. Nie toczy się natomiast postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z powodu wydania jej z rażącym naruszeniem prawa. W związku z tym, nie ma racji skarżący, oczekując od organu stwierdzenia nieważności decyzji w sytuacji, w której powołuje się on na okoliczności stanowiące podstawę wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a. Okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania nie mogą jednocześnie stanowić podstaw do żądania stwierdzenia nieważności decyzji (por. wyroki NSA: z 19 września 2013 r., sygn. akt II OSK 533/12, z 3 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 2496/15, z 24 lipca 2018 r., sygn. akt II OSK 2132/16).Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności uznać trzeba, że skarżący nie złożył podania o wznowienie postępowania w zakreślonym w art. 148 § 1 k.p.a. terminie. Kolegium zasadnie zatem odmówiło wznowienia postępowania, do czego w okolicznościach sprawy było zobligowane powołanymi wyżej przepisami.Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.. oddalił skargę.